ဒီမိုေဝယံ |
| Posted: 18 May 2012 11:42 AM PDT ေဒၚဂြာမေလး အစိုးရ စစ္တပ္မွ အုပ္စုဖြဲ႔ အဓမၼျပဳက်င့္ျပီး ရိုက္ႏွက္ ႏိွပ္စက္မႈေၾကာင့္ စိတ္ေဝဒနာ ခံစားသြားခဲ့ရတဲ့ ကခ်င္လူမ်ိဳးစု လီဆူး အမ်ိဳးသမီးတဦး.. ၂၀၁၂ခုႏွစ္ ေမလ (၁)ရက္ေန႔တြင္ ခ်ီေဖြျမိဳ႕နယ္၊ လုပီရြာမွ လီဆူအမ်ိဳးသမီး ေဒၚဂြာမေလး၊ အသက္(၄၈)ႏွစ္၊ ကေလး(၁၂)ေယာက္၏ မိခင္အား အစိုးရစစ္သားမ်ားမွ ဘုရားေက်ာင္း အေနာက္ဘက္တြင္ ပုန္းေအာင္းေနစဥ္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိၿပီး စုေပါင္း အဓမၼျပဳက်င့္ခဲ့ၾကပါသည္။ သူမႏွင့္ အတူဖမ္းဆီးမိ၍ ေပါင္ႏွင့္ပါးျပင္တြင္ ဓားေျမာင္ျဖင့္ ထိုးေဖာက္ခံခဲ့ရသူ ဦးရိုးတေဂြးဆိုသူက ဒီလို ေျပာျပရွာပါတယ္။"က်ေနာ္ေတြ႔ ခဲ့တာကေတာ့ ေဒၚဂြာမေလးကုိ စစ္သား(၁၀)ေယာက္ ေလာက္က ၀ိုင္းထားၿပီး သူမခႏၶာကိုယ္မွာ ေနရာမေရြးတေယာက္ခ်င္းစီ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ဒုတ္နဲ ့ရိုက္သူကရိုက္၊ ေသနတ္နဲ႔ ထုသူကထု၊ ဓားေျမာင္နဲ႔ ထိုးသူကထိုး၊ ေခါင္းမွာေသနတ္ဒင္နဲ႔ ရိုက္သူကရိုက္ လုပ္ေနၾကတာကို က်ေနာ့ကို ခ်ည္ထားတဲ့ မလွမ္းမကမ္း ေနရာကေနေနရတာပါ။ သူမ ေအာ္ငိုေတာ့ ထပ္ရိုက္ၾကတယ္။ သူမလဲက်သြားေတာ့ ဓားေျမွာင္ေသးေသးလဲနဲ႔ ထပ္ထိုးၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အ၀တ္အစား အကုန္ခၽြတ္ေပး လိုက္တာေတြ ့တယ္။ စစ္သားေတြက သူမကို၀ိုင္းရံထား ၿပီး တခ်ိဳ ့ကထိုင္လိုက္ ထလိုက္နဲ႔ ရႈပ္ေနၾကတယ္။ အဓမၼျပဳက်င့္ၾကတယ္လို ့ယူဆရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ဆက္ဆံေနတာ က်ေနာ္ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ မျမင္ရေပမဲ့ ေဒၚဂြာမေလးက တအားေအာ္ ဟစ္ငိုယိုရွာပါတယ္။ အ၀တ္အစား အကုန္ခၽြတ္ေပးၿပီး ေယာက်ၤားသားေတြ၀ိုင္းထား တယ္ဆိုတာ ၀ိုင္းၾကည့္ရုံေတာ့ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူတို႔ရ့ဲ လႈပ္ရွားမႈေတြကို ၾကည့္ၿပီး က်ေနာ္ သိတယ္။ စစ္သားေတြက ေဒၚဂြာမေလးကို အဲသလို မတရားျပဳက်င့္ ေနခ်ိန္မွာ စစ္သားေတြက က်ေနာ့ကိုလည္း စၿပီးႏွိပ္စက္ေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္က်ေနာ္လဲ သတိလစ္တခ်က္ မလစ္တခ်က္ ျဖစ္လာေနရင္း ကျမင္ ေနရတာပါ။ သူမတအား ေအာ္ငိုရွာတယ္။ ေအာ္ငိုေတာ့ပါးရိုက္တယ္။ ပစ္သတ္မယ္လို႔ ေျပာသလား မသိဘူး။ ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ရြယ္ ထိုးႏွက္ၾကျပန္တယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဂြာမေလး ေမ့လဲ သြားတာ က်ေနာ္ေတြ႔ခဲ့တယ္။ စစ္သားေတြက က်ေနာ့ကို ေသနတ္နဲ႔ခ်ိန္ၿပီး စစ္ေဆး ေမးျမန္းၾကပါတယ္။ သူတို႔ေမးတာ က်ေနာ္ဘာမွ နားမလည္ဘူး။ က်ေနာ္က ဗမာစကားတတ္ဘူး။ သူတို ့ေျပာတာကို နားမလည္ လို ့ က်ေနာ္ ဘာမွျပန္မေျပာ တတ္ေတာ့လဲ က်ေနာ့ေခါင္းကို ေသ နတ္ဒင္နဲ႔ အားကုန္ ထုၾကျပန္တယ္။ ညာ ဘက္ပါးေစာင္းနဲ႔ နံရုိးေတြမွာဓားနဲ႔ ထိုးၾကတယ္။ က်ေနာ့ကို သစ္ပင္မွာ ခ်ည္တုတ္ထားတယ္။ တဖြဲ ့ ၿပီးတဖြဲ႔လာၿပီး တုတ္နဲ႔ ရိုက္လိုက္၊ ကန္ေၾကာက္လိုက္၊ ပါးရိုက္လိုက္၊ ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ၿပီး လွံစြပ္နဲ႔ ထိုးလိုက္လုပ္ၾကတယ္။ ပါးေစာင္းကိုဓားေျမွာင္ျဖင့္ထိုးခံခဲ့ရသည့္ယိုးတေဂြး က်ေနာ့ကိုေရာ၊ ေဒၚဂြာမေလးကိုေရာ (၃)ရက္တိတိထမင္းလဲမေကြ်း၊ ေရလဲ မတိုက္ၾကပါဘူး။ က်ေနာ့ကိုေတာ့ ေနေရာ၊ညေရာခ်ည္ထားၾကတယ္။ ဒုတိယေန႔မွာ က်ေနာ့ကို ထပ္ၿပီး္ ႏိွပ္စက္ စစ္ေဆးၾကေတာ့ တာပါပဲ စစ္သားတဖြဲ ့ေရာက္လာျပန္ျပီး သတ္ပစ္မယ္လို႔ ေျပာတာထင္တယ္၊ က်ေနာ့ကို ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ထားၾကၿပီး တေယာက္ကေတာ့ က်ေနာ့ရဲ့ ဘယ္ဘက္ေပါင္လည္မွာ ဓားေျမွာင္နဲ႔ ထိုးထည့္လိုက္ပါတယ္။ မခံႏိုင္လို႔က်ေနာ္ ေအာ္ငိုပါတယ္။ ေအာ္ငိုေတာ့ ထပ္ၿပီးထိုးျပန္တယ္။ ဒီလိုေအာ္ငိုေလ ထပ္ခါထပ္ခါထိုးေလ လုပ္ပါတယ္။ ေပါင္မွာ ဓားေျမွာင္ျဖင့္ တဘက္ထိ ေပါက္ေအာင္ထိုးခံခဲ့ရသည့္ ဒဏ္ရာႏွင့္ယိုးတေဂြး. ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေပါင္တဖက္ ေပါက္သြားေအာင္ ထိုးထည့္ လိုက္ၾကပါေတာ့တယ္။ ေသြးေတြ အလိမ္းလိမ္းျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေခါင္းကိုလည္း ေသနတ္ဒင္နဲ႔ ထုထည့္လို္က္တာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ က်ေနာ္ သတိေမ့သြား ပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ္ သတိလည္လာခ်ိန္မွာ ဗမာစစ္သားေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔ သိပ္မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ အ၀တ္ဗလာေပၚ အ၀တ္နည္းနည္း ဖုံးထားေပးၿပီး ေသြးေတြ၊ မစင္ေတြနဲ႔ ေပက်ံလွ်က္ သတိေမ့ေမ်ာေနတဲ့ ေဒၚဂြာမေလးကိုေတြ ့ပါတယ္။ဒါေပမဲ့က်ေနာ္ မထႏိုင္ဘူး။ သတိလည္ တခ်က္၊ ေမ့တခ်က္ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီဘုရားေက်ာင္းနားမွာ က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ သတိေမ့ေမ်ာေနခ်ိန္မွာ NDA (K) – (နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ)မွ စစ္သားမွာ ေတြ ့ၿပီး ပန္၀ါေဆးရုံကို ပို႔ေပးၾကပါတယ္။ ပန္၀ါေဆးရုံမွာလဲ ေဆးရုံ၀န္ထမ္းေတြအားလုံးက ေရွ ့တန္းကဒဏ္ရာရ စစ္သားေတြကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တာနဲ ့အလုပ္ရႈပ္ေနၾကေတာ့ က်ေနာ့ကို ေကာင္းေကာင္း ဂရုမစိုက္ႏိုင္ၾက ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လီဆူေဆြမ်ိဳးေတြက တရုတ္ျပည္နယ္စပ္ ေဆးရုံမွာေဆးသြားကုဖို ့အတြက္ ေခၚထုတ္ သြားၾကပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ ့ေဒၚဂြာမေလး ၃ရက္လုံးလုံး လုပီးဘုရားေက်ာင္းနားမွာ ေမ့ေမွ်ာေနခဲ့ၾကတာပါ။ က်ေနာ့အမ်ိဳးသမီးေတာ့ ကိုယ္တပိုင္း ေသေနတဲ့လူနာပါ။ စစ္သားေတြ ၀င္လာခ်ိန္က်ေနာ့ကို ဖမ္းသြားၿပီး က်ေနာ့ေရွ႕မွာတင္ က်ေတာ့ဇနီးကို အိ္မ္အျပင္ကို ပစ္ထုတ္လိုက္ၾကတယ္။ က်ေနာ့ဇနီးေတာ့ ေသသြားၿပီထင္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္သက္သာလာရင္ က်ေနာ့ဇနီးကို လိုက္ရွာ ခ်င္ေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၂ေယာက္မွာ ကေလးမရွိဘူး။ တေယာက္ပဲရွိတာ ဆုံးသြားပါၿပီ။" ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ကိုဒီလိုလုပ္လဲဆိုတာ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားကလဲ နားမလည္ေတာ့ခက္တယ္။ က်ေနာ့အထင္ေတာ့ သူတို႔က်ေနာ္တို႔ကို ေကအိုင္ေအနဲ႔ မသကၤာလို႔ ျဖစ္မယ္လို႔ပဲ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရြာသားေတြက ရိုးရုိးသားသားပဲ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနၾကတာပါ။ ဘယ္သူနဲ႔မွ ရႈပ္ရႈပ္ရွက္ရွက္ေတာ့ မလုပ္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့သူတို ့ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္လဲ မသိေတာ့ဘူး။" ေဒၚဂြာမေလးကေတာ့ ယခုအခ်ိန္တြင္ စိတ္ဒဏ္ရာ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး အနာတရျဖစ္သြားၿပီး လူေတြ ကိုေၾကာက္လန္႔ ထိတ္လန္႔ျပီး၊ စကားလဲ မေျပာေတာ့ပါ။ စိတ္ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္ျခင္း၊ စသည့္ လကၡဏာ မ်ားေတြ႔ ရသျဖင့္မိသားစု၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက စိတ္အထူးကု ေဆးရုံသို႔ပို႔ရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိ ေၾကာင္းသိရပါသည္။ ေဒၚဂြာမေလး၏ ခင္ပြန္း ငြါးဆာကေတာ့ "အစတုန္းကအေကာင္းႀကီးပါ။ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ အခု ေတာ့ဘာမွ ေမးလို႔မရ။ ေဆြးေႏြးလို႔လဲ မရေတာ့ဘူး။ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္။ တခုပဲေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္"လို႔ မ်က္ရည္၀ဲၿပီး ေျပာရွာပါတယ္။ ဒါေတြဟာ လက္ရွိကခ်င္ျပည္နယ္၊ ခ်ီေဖြျမိဳ႕နယ္အတြင္း လြန္ခဲ့တဲ့ ေမလ(၁)ရက္ေန႔မွစၿပီး အစိုးရတပ္မေတာ္ႏွင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ (NDA (K)) တို႔နဲ႔ ေကအိုင္ေအတပ္မ်ားၾကား ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ တိုက္ပြဲေတြေၾကာင့္ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္လာသည့္ ဒုကၡသည္ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြ လက္ေတြ႔ ခံစားေနၾကရတဲ့ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈေတြပါ။ နာၾကည္းမႈ၊ မုန္းတီးမႈေတြ သံသရာလည္ရင္း ျမန္မာျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစေပ်ာက္သြားမွာ ကိုစိုးရိမ္စြာျဖင့္ စုံစမ္း တင္ျပအပ္ပါသည္။ တင္ျပသူ- အမ်ိဳးသမီးေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူတဦး သို ့ ဒီမိုေ၀ယံသတင္းငွာန ေလးစားစြာျဖင့္ တင္ျပလိုက္ပါသည္။ ဧၿပီလ၂၆ မွစၿပီး ေကအိုင္ေအႏွင့္ အစိုးရ+နယ္ျခားေစာင့္တပ္တို႔ ၾကားျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ တိုက္ပြဲမ်ားအတြင္း ေဒသခံတိုင္းရင္းသား/သူေတြ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈသတင္းကို ေပးပို႔လိုက္ပါသည္..။ ေလးစားစြာျဖင့္ မမိုင္းဂ်ာ အခ်က္အလက္မ်ား - ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ကခ်င္အမ်ိဳးသမီး အစည္းအရုံးမွ ျဖစ္ပါသည္။ |
| အခြင့္သာမယ့္ အခိုက္အတန္႔ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္လွ်က္ပါ.. (ေပးစာ) Posted: 18 May 2012 10:37 AM PDT အခြင္႔သာခိုက္ ဂြင္မရိုက္ေစခ်င္ပါ ေနာက္ဆက္တြဲမ်ား (ေပးစာ) ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဒီမို ... အခြင့္သာခိုက္မွာ ဂြင္မရိုက္ေစခ်င္ပါ.. (ေပးစာ)ဟာ နိဳင္ငံျခားသားနဲ႔ တိုက္ရိုက္ဆက္စပ္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာေလးမို႔ လႊတ္ေတာ္ထဲ တိုက္ရိုက္ ေပါက္သြားတဲ႔ အေရးပါတဲ႔ သတင္းတစ္ခု ျဖစ္သြားရတယ္။ ...ေရာက္ခြင္႔မရတဲ႔ သတင္းေလးေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ၾကံဳံခဲ႔ ရတာေလးေတြ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လို႔ ဒီမိုကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ...ျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္ အစိုးရကေမတၱာ ေစတနာျပည္႔၀စြာနဲ႔ တစ္နွစ္တာအပန္းေျဖဘို႔ သၾကၤန္ပိတ္ရက္၁၀ ရက္ပိတ္ေပးပါတယ္ ေက်ာင္းသား/သူေတြ ၀န္ထမ္းေတြဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ ေမြးရပ္ေျမကို ျပန္ၾကတယ္။ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြဆီ အလည္အပတ္သြားၾကတယ္။ ဘုရားဖူး အပန္းေျဖသြားၾကပါတယ္။ ..ပိတ္ရက္နီးလာတဲ႔ ၂ ပတ္ေလာက္အလိုမွာဘဲ ျပသနာက အစျပဳေနပါျပီ။ နင္ကားလက္မွတ္ အဆင္ေျပလား ...ငါမရေသးဘူး ဘယ္ေန႔တစ္ရက္ဘဲ ေရာင္းမယ္ေျပာတယ္ ..မနက္၄နာရီ လာ၀ယ္ရမယ္တဲ႔ မိုးလင္းတာနဲ႔ လက္မွတ္ကုန္သြားျပီ... ၁၁၀၀၀ိ/ ပုံမွန္လက္မွတ္က အခု ၂၀၀၀၀ိ/ျဖစ္သြားျပီ .. ရုံးတက္ရက္ အမီွျပန္ဘို႔ လက္မွတ္မလြယ္ဘူး။ ရုံးတက္ရက္ မမီွရင္ အၿဖတ္ခံရေတာ႔မယ္.... ဆိုတာေတြ ရုံးတိုင္းမွာ အလုပ္ထဲ စိတ္မပါနိဳင္ေအာင္ ရွဳပ္ေထြး ေနပါေတာ႔တယ္။ ရုံးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္ေတြမွာ ဟိုက္ေ၀းဂိတ္ေတြသြား ဖုန္းေတြဆက္နဲ႔ ျပန္ဘို႔ သြားဘို႔အေရးေတြဘဲ လုံးပန္း ေနရပါေတာ႔တယ္။ သၾကၤန္နား ေရာက္တာနဲ႔ ခရီးသည္တင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေတြ ကလည္း ပိုတြက္ေျခကိုက္မဲ႔ ဘုရားဖူး ကားအသြင္ ကူးေျပာင္း ကုန္ပါေတာ႔တယ္။ ဒါဆိုရင္ၾကိဳတင္ စီစဥ္လို႔ရတဲ႔ ဘုရားဖူးဘဲ သြားၾကည္႔ၾကရေအာင္ ...ယခင္ႏွစ္က သၾကၤန္မွာ မႏၱေလးက သူငယ္ခ်င္းဆီ သြားခ်င္ေပမယ့္ ကားလက္မွတ္ေမွာင္ခို/ ရထားလက္မွတ္ တန္းစီမရေတြေၾကာင္႔ နာမည္ရွိတဲ႔ ဂိတ္တစ္ခုရဲ့ ဘုရားဖူး အစီအစဥ္နဲ႔ ေရႊစက္ေတာ္၊ မုံရြာအေလာင္းေတာ္ ကႆဖ ခရီးစဥ္ကို သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဘုရားဖူးကား လက္မွတ္က သတ္မွတ္ရက္အတြက္ အခ်ိန္မေရြး ေရာင္းေပးပါတယ္။ ကားကဘယ္ဆီမွာ မွန္းမသိပါဘူး၊ အေ၀းေျပးက ကားဂိတ္ေတြနဲ႔ ညွိတုန္း၊ လူမျပည္႔ရင္ ကားခ်င္း ေပါင္းေပးမယ္။ ေနာက္ဆုံးေပါင္းလို႔ မရရင္ ေငြျပန္အမ္းမယ္ ဒါပါဘဲ။ ...သြားမယ့္ေန႔မွာေတာ႔... ဘယ္ေတာ႔မွ ထြက္ခ်ိန္ မတိက်တဲ႔ ကားေတြကို ကားထြက္မယ့္ အခ်ိန္ထက္ ၃/၄နာရီေစာျပီး ဘယ္ကားမွန္း၊ ဘယ္မွာမွန္းမသိတဲ႔ ကားကို ေယာင္လည္လည္နဲ႔ ေငးေမာရင္း ေၾကးသြန္းဘုရားၾကီး ေရွ႕မွာ ေစာင္႔ၾကရပါတယ္။ ေန၀င္မိုးခ်ဳပ္ကေန ေစာင္႔လိုက္ရတာ ည ၁၀နာရီသာ ေက်ာ္သြားတယ္ ကိုယ္႔နာမည္ ေခၚသံမၾကားရေတာ႔မွ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာရွိေနတဲ႔ ဂိတ္မွဴးေတြ သြားေမးမွ ကိုယ္ေတြ စီးရမယ့္ ကားကမဂၤလာဒုံ ေရာက္ေနျပီတဲ႔ လူေတြက်န္ရစ္ခဲ႔လို႔ ဖုန္းျပန္ဆက္ပါသတဲ႔။ ေနာက္ကားနဲ႔ တင္ေပးလို႔ ေရႊစက္ေတာ္ကို ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ဖူးရပါျပီ။ ကားေပၚက မဆင္းမွီမွာ Guide လို႔ေခၚသူက တည္းခိုရမည္႔ တည္းခိုခန္းမ်ား အေၾကာင္း စေျပာပါေတာ႔တယ္။ အရင္က ေျပာတဲ့ေစ်းက တစ္ေယာက္၃၀၀၀ိ၊ အခု၈ ေယာက္တစ္ခန္း ၅ေသာင္းတဲ႔ လူမျပည္႔လဲ ၅ေသာင္းပါဘဲတဲ႔ ပိုင္ရွင္ကလဲ သူငယ္ခ်င္း၃ေယာက္ထဲမို႔ ေလ်ွာ႔ဘို႔လာမေျပာနဲ႔ မ်က္နွာထားက ခပ္တင္းတင္းေတြပါ ..ေနာက္ေတာ႔ ျမိတ္က လာတဲ႔မိသားစု ၄ေယာက္နဲ႔ စုျပီးငွားျဖစ္ သြားပါတယ္။ အမွန္မွာေတာ႔ ၅ေယာက္ေလာက္ အတြက္ဘဲ သင္႔ေတာ္ပါတယ္။.၀ါးၾကမ္းခင္းကက်ဲက်ဲ ၀ါးကပ္အမိုးကက်ဲက်ဲ မင္းဘူး ေနကပူပူပါ။ ဘုရားဖူးကားက ထမင္းေကၽြး စရိတ္ျငိမ္းလို႔ဆိုထားပါတယ္။ ဆင္ေျခေပးတာကေတာ့ အခိ်န္လြန္သြား လို႔ပါ၊ လမ္းခုလတ္ေရာက္ေနလို႔ပါ ဂိတ္နဲ႔စကားမ်ားလို႔ ထမင္းခ်က္သမား ပါမလာပါ အေၾကာင္းျပ ၊guide လုပ္သူကထမင္းေျပးခ်က္ေနရရွာတယ္ ဆိုျပီးျမန္မာလူမ်ိဳး ဘုရားဖူးသြားေတြက သနား၊ ေအးခ်မ္းစြာ သြားရရင္ျပီးတာဘဲေလဆိုတဲ႔ ေစတနာေတြနဲ႔ ေကၽြးခ်င္လဲေကၽြး မေကၽြးလဲရၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၅ၾကိမ္ေလာက္က ထမင္းေကၽြးဘို႔ လြတ္သြားေတာ႔လဲ အျပန္ခရီးမွာ Guide လဲ အဆင္ေျပတာေပါ႔။ မုံရြာမေရာက္ခင္ ကားေပၚမွာ Guide က မုံရြာကေန အေလာင္းေတာ္ကႆပကို Minibus နဲ႔ဆိုရင္ ၁၅၀၀၀ိ/ Dyna နဲ႔ဆိုရင္ ၁၀၀၀၀ိ/ (ပုံမွန္က ၆၀၀၀ိ/ခန္႔) ပါ /ဘုရားဖူးေတြကရပါတယ္။ သက္ေတာင္႔သက္သာ Minibus နဲ႔တစ္ေယာက္ တစ္ခုံက် ၂စီးငွားလိုက္ပါတဲ႔ အားလုံးသေဘာတူပါတယ္။ ည ၁၂ နာရီေလာက္မွာ ကားေပၚတက္ၾကေတာ႔ တစ္စီးထဲမွာ စုျပဳံတိုးေ၀ွ႔ ဘယ္လိုလဲ..။ အေျပာတျခား အလုပ္တျခားေလ။ မေျပာေတာ႔ပါဘူးေလ အမ်ားနဲ႔ဘဲ ..ဘုရားဖူး လာၾကတာဆိုေတာ႔..နဲ႔ အခြင္႔အေရးေပး လိုက္ျပန္ပါတယ္။ ဆင္စခန္းေရာက္ျပီ ၄ေယာက္ ၈၀၀၀ိ/ သစ္သားစင္ေတြဆီကို ဆင္ ၁၀ ေကာင္မွာ ၈၀၀၀ိ/တန္ဆင္က ၅ေကာင္ေလာက္ လဲ၀င္လာပါတယ္။ က်န္တဲ႔ဆင္ေတြက ၁၅၀၀၀/၂၀၀၀၀/ ဆင္ေတာင္ Black Market ျဖစ္ေနပါျပီ/ အခြင္႔သာတဲ႔ အခိုက္ေလးပါ ..ရပါတယ္ေလ။ ဒို႔သြားႏိုင္တဲ႔ ရက္ကလည္း ဒီရက္လာ ျဖစ္ေနတာကိုး။ အျပန္လမ္းမွာေတာ႔ လက္မွတ္၀ယ္စဥ္ ခရီးစဥ္ထဲမွာပါတဲ႔ ဖုိလ္၀င္ေတာင္ကိုမ်ား ၀င္မလား၊ ဒီမ၀င္ျဖစ္ေတာ႔ရင္ သမိုင္း၀င္ ေရႊဂူနီဘုရားေတာ႔ ပို႔မွာပါေလ။ ဒီလိုထင္ထားတာ..။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဟိုလဲမေရာက္ ဒီလဲမပို႔ .... မႏၱေလးေရာက္ရင္ ဦးပိန္တံတားကိုပါပို႔မယ္ ... ေကာင္းလိုက္တဲ႔ ေစတနာေတြ။ ...အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေက်ာ္ခြခ်န္ခဲ႔တာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါ။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးစစ္စစ္ေတြပါ။ ျဗဟၼစိုရ္ တရားလက္ကိုင္ထား ေမတၱာပြားရင္း ခရီးသြားေဖၚေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာခရီးကို အဆုံးသတ္ ႏိုင္သူေတြပါ။ ေနာင္နွစ္ေတြမွာေတာ႔ ဘုရားဖူးသြား မိတ္ေဆြသစ္ေတြက ဒီနွစ္ဘယ္သြားလဲ ဘာနဲ႔သြားျဖစ္လဲ ကားလိုင္းက ၀န္ေဆာင္မွဳေတြေကာင္းရဲ႔လားစသည္ အလာပသလာပ ေမးခြန္းေတြအတြက္ အေကာင္းဆုံး ေျဖခ်င္မိပါတယ္။ ဒါက ယခင္နွစ္မ်ားက သြားခဲ႔အေၾကာင္းပါ ဒီနွစ္ေတာ႔ ကိုယ္႔ေမြးရပ္ေျမက ကိ်ဳက္ထီးရိုး မေရာက္ဘူးေသးသူ ၂၀ ေလာက္ကို Townace ေလးတစ္စီး စီးလုံးငွားျပီး ေတာင္သူလယ္သမားေန႔၊ စေန၊တနဂၤေႏြ ပိတ္ရက္ (၃)ရက္မွာ ပို႔ေပးခဲ႔ပါတယ္..ကားနဲ႔ အစားအေသာက္ေတြ ကိုယ္တိုင္ စီစဥ္ခဲ႔တဲ႔အတြက္ အားလုံးအဆင္ေျပပါတယ္။ မေျပတာက ခရီးသြားတိုင္းရဲ့ ဇာတ္လိုက္ တည္းခိုခန္း ျပသနာပါဘဲ။ မနက္အေစာၾကီး မိုးမလင္းခင္ ေတာင္ေပၚေရာက္ပါတယ္။ တည္းခိုခန္းက ပုံမွန္ ၂၀၀၀၀ိ/ ယခု ၆၀၀၀၀ိ/ ပါတဲ႔ ၅ေယာက္ ေလာက္အတြက္ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၀ ေယာက္အတြက္ ၈၀၀၀၀ိ/ ၁၂၀၀၀၀ိ/ စသျဖင္႔ ၃..၄ ဆ ေျပာခ်င္တဲ႔ေစ်း ေျပာဆိုေနၾကပါျပီ။ မနက္ ၈ နာရီ/၁၀နာရီေလာက္မွ ျပန္လာၾကည္႔ပါတဲ႔ လာမွ ေစ်းေျပာမယ္တဲ႔ ဘုရားဘယ္ဆီမွာမွန္း မသိနိဳင္ေသးပါဘူး။ ပါလာတဲ႔ ပစၥည္းေလး ေနရာခ်ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး ဘုရားဖူးၾကရေအာင္လဲ အဆင္က မေျပ ျဖစ္ေနရေတာ႔တယ္။ တည္းခိုခန္းကိစၥနဲ႔ ေန႔တစ္၀က္ ေရာက္ႏိုင္တယ္ ဒါေၾကာင္႔ တစ္ေယာက္က အထုတ္ေတြ ထိုင္ေစာင္႔ က်န္သူေတြ ေနမပူခင္ ဘုရားေတြ သြားဖူးၾကေပါ႔။ ..က်န္ခဲ႔ရသူလည္း သနားရပါတယ္..။ က်ိဳက္ထီးရိုးက ေဂါပကေတြရဲ့ ၾကီးၾကပ္မွဳေအာက္က တည္းခိုေဆာင္ၾကီးေတြက ခန္႔ညား လြန္းပါတယ္၊ တာ၀န္ရွိသူေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြ စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း ခန္႔ညားေစခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာလူမိ်ဳးေတြဟာ ေစတနာ သဒၵါတရား အားေကာင္းၾကပါတယ္၊ အတင္းဖန္တီး ရယူဘို႔မလိုပါဘူး၊ လွဴခ်င္ တန္းခ်င္ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲခ်င္သူမ်ားပါ။ ကိုယ္႔အေပၚနည္းနည္းေကာင္းရင္ ကိုယ္ကမ်ားမ်ား ျပန္ေပးဆပ္ခ်င္သူမ်ားပါ။ ဘုရား၊ ပုထိုးေတြအတြက္ ကန္ထရိုက္စံနစ္ေတြက အက်ည္းတန္မႈ ေတြျဖစ္ေစတယ္ ဆိုတာေတာ႔ သတိျပဳၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အတင္းအလွဴခံလိမ္႔မယ္.... သတိထား.. ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကားၾကားေနရတာလဲ စိတ္မခ်မ္းသာလွပါ။ ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္ဟာ သက္ရွိအားလုံးရဲ့ နွလုံးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းေအာင္ အလိုလို ဖမ္းစားႏိုင္တဲ႔ ေနရာတစ္ခုပါ။ ေအးခ်မ္းတဲ႔ ေနရာတစ္ခုကို ပူေလာင္တဲ႔ ေသာကေတြ မေရာက္ေစခ်င္တဲ႔အတြက္ အခြင္႔သာခိုက္ေလး Long Comment ေလးပို႔ေပး ျခင္းပါ။ ပိတ္ရက္မ်ားသာ အားကိုးသြားလာရတဲ႔ ၀န္ထမ္းမ်ားအားလုံး အမ်ားနည္းတူ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ ရနိဳင္ၾကပါေစ။ တာ၀န္ရွိလူၾကီးမင္းမ်ားမွ အေသးအဖြဲ ကိစၥေလးမ်ား ျဖစ္ေသာ္ျငားလဲ လူသား အက်င္႔စရိုက္မ်ား ကူညီေျပာင္းလဲ ေပးနိဳင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႔မိပါသည္။ ေခတ္မွီ စည္းကမ္း ျပည္႔၀ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးဆီသို႔ အျမန္ေရာက္ ေစခ်င္ပါသည္။ တစ္ပိုင္တစ္နိဳင္က စျပီးစည္းကမ္း ျပည္႔၀မွဳရွိပါမွ နိဳင္ငံတကာအဆင္႔အထိ စည္းကမ္းက်န ခန္႔ညားနိဳင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ့္ ႏိုင္ငံထဲမွာ လည္ပတ္စရာ ေနရာမ်ားစြာ ရွိပါသည္၊ သို႔ပါေသာ္လည္း ယခုအခါ စံနစ္က်ေသာ ၀န္ေဆာင္မွဳမ်ား အျပည္႔ေပးနိဳင္မည္႔ Over sea trip မ်ားေရြးခ်ယ္မွဳ ပိုမ်ားလာပါသည္၊ ကိုယ္႔ေရေျမကို ပိုျပီးတန္ဘိုး ထားတတ္ခ်င္ပါသည္။ အားလုံး တန္ဘိုးရွိၾကပါေစ၊ တန္ဘိုးထားနိဳင္ၾကပါေစ။ (ဒီအေၾကာင္းေလးေတြ နားေထာင္ေပးတဲ႔ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဒီမို..) ဝန္ထမ္းတဦး.. ဓာတ္ပံုမ်ား... ဒီမိုေဝယံ၊ ဒီမိုေကာင္းကင္ |
| You are subscribed to email updates from ဒီမုိေ၀ယံ To stop receiving these emails, you may unsubscribe now. | Email delivery powered by Google |
| Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610 | |


