---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/10/10
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အညြန္႔က်ဳိး၍ အဖူးေၾကြ ...။ ( ဇာတ္သိမ္း)
To: lubo601@gmail.com
![]()
သမီးေပါက္စေလးကို ရင္မွာ ခ်ီျပီး ေခါင္းရြက္ ဖ်က္ထိုးအစ ၊ ရာသီကုန္ေတြ ေရာင္းရင္း ကမ္းနားေဈးမွာ အေျခခ်ခဲ့သည္ ။ သည့္ေနာက္ ကမ္းနားကေန က်ဴးေက်ာ္ေတြ ေရြ႔ရေတာ့ ျမဳိ့သစ္မွာ ေျမကြက္ေလးရသည္။ မိုးမွာေလွေလွာ္ ၊ ေႏြမွာ ျမက္ေတာျဖတ္ျပီး ျခင္ေပါတဲ့ညေတြက လံုျခဳံမႈ ရွိစြာေနရလို႔ စိတ္ခ်မ္းသာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမိဳ့သစ္ေဈးထဲ မနက္ေဈးေရာင္း ျပီးတာနဲ႔ လိုင္းကားစီးျပီး ဧရာဝတီတာရိုး ေဘး မွာ ဝါးကပ္လႊာတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ပါတယ္။ ဒီမွာပဲ ကိုသံခဲ တို႔ နဲ႔ ဆံုတာပါပဲ..။ သစ္ပြဲစား ဝါးပြဲစား လိုလိုနဲ႔ ကမ္းနား တစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့ မင္းသားပါပဲ...။ ပိုက္ဆံ လိုရင္ လိုသလို သူ႔ဆီက လွည့္သံုးၾကပါတယ္ ။ အေၾကြးမကင္းေလေတာ့ သူေတြ႔ ရင္ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးရတာပါပဲ...။ တခါတေလ က်ေတာ့ စားစရာေတြ ဝယ္လာတယ္။ တခါတေလ လက္ေဆာင္ေတြ ဝယ္တယ္။ ေနာက္ ႏွစ္လံုးထီ အခ်ီၾကီးေပါက္လို႔ ဆိုျပီး ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဒံေပါက္ထုပ္ေတြ ေဝပါတယ္။ အဲ ဒံေပါက္စားျပီးေနာက္မွာပဲ ကမ္းနားလမ္းက အမ်ားစု ဟာ ႏွစ္လံုးထီ ထိုးျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 10/11/2012 05:35:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/10/10
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အညြန္႔က်ဳိး၍ အဖူးေၾကြ ...။ ( ဇာတ္သိမ္း)
To: lubo601@gmail.com
by ကိုဝိုင္ ဝိုင္ေက on Tuesday, October 9, 2012 at 3:16pm
(၁၄)
ကၽြန္မရင္ထဲ ပူေနသည္.. မိမိမိုက္ေသာ အရာေတြလားလို႔ ေတြးေနရင္း အဆင္မေျပေသာ ဘဝေတြကို မ်က္ရည္က်ခဲ့မိသည္။ ေလာကဓံကို ေျဖရွင္းရင္း ၾကဳံရတဲ့ မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းမ်ားစြာ ေၾကာင့္ သမီးတစ္ေယာက္ သားတစ္ေယာက္ ရခဲ့သည္ ..။ သမီေလးကို ေမြးျပီး ေနာက္ပိုင္း မွာ အားကိုးရေသာ ခင္ပြန္းက အေဝးေျပးကားေမာင္းရင္း မေတာ္မဆ တခုေၾကာင့္ ေလာကၾကီးထဲက ထြက္သြားခဲ့သည္ ။
(၁၅)
ကမ္းနား တစ္ေလွ်ာက္ ဆိုတာ ဟိုး...ေျမာက္ဘက္ အိုးဘို ေညာင္ကြဲ စတဲ့ ဘက္ကေန ေတာင္ဘက္ ရွမ္းေလးကၽြန္းေက်ာ္ျပီးေနာက္ ေရႊၾကက္ယက္ သစ္ဆိပ္ထိ ဟိုတစ္စု ဒီတစု ေပါ့ တဲအိမ္ငယ္ေလးေတြ နဲ႔ ေနၾကတဲ့ သူေတြ မ်ားပါတယ္။ အလြယ္ေခၚလို႔သာ ကမ္းနားဆိုေပမယ့္ အခ်ဳိ႔ေနရာေတြက ျမစ္က်ဳိးအင္းေတြပါ။ မႏၱေလး ျမိဳ့ၾကီး ကို ျမစ္ေရ မဝင္ေအာင္ ကာစည္း ထားတဲ တာေဘာင္ရိုး တစ္ေလွ်ာက္မွာ ေန႔စဥ္ျမင္ေတြ႔ ေနၾက ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားေနၾကသူတိုင္း ဒီဘဝ က အျမဲလြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့သူရွိသလို တဒဂၤ လြတ္ေျမာက္ခ်င္သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။
တာေဘာင္ရိုးးၾကီးဟာ သူအေပၚေန႔စဥ္နင္းျဖတ္ေနတဲ့ အရာေတြ ကို ျငီးျငဴေလ့မရွိပါဘူး ၊ သစ္တင္ကားေတြ ေၾကာင့္ သူေက်ာမွာ ကန္႔လန္႔စင္းၾကီးျဖစ္ေနတာလဲ မမႈပါဘူး ၾကည္ျဖဴေနလ်က္ပါ။ ေဘးလူအျမင္ကေတာ့ ဘယ္ေန႔ ေရၾကီးလို႔ ဘယ္ကား တက္လမ္းက တာ ပြင့္မလဲ စိုးရိမ္စရာပါပဲ။
ကၽြန္မတို႔ ကမ္းနားက သူေတြကေတာ့ တာေဘာင္ေပၚေနတာ ၾကာခဲ့လို႔လား မသိပါဘူး ။ တာေဘာင္ၾကီးလို႔ပဲ ေက်ာခ်ေနတာေတာင္ အျပဳံးမပ်က္ ေန႔စဥ္ အသက္ေတြ ဆက္ဖို႔ ငိုတခါ ရယ္တလွည့္ ျဖတ္သန္းေနရတာပါပဲ ။
(၁၆)
ကိုသံခဲ ေကၽြးလိုက္တဲ့ ဒံေပါက္ဟာ နတ္သဒၶါတမွ် အရသာ မရွိေပမယ့္ အားလံုးစြဲလမ္းကုန္ေတာ့့တာပဲ. ..။ သူတို႔ အေတြးကေတာ့ ငါအလွည့္က် ေန႔ေရာ ညေရာ ေကၽြးမယ္ ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အၾကိးၾကီး နဲ႔ ေနပူ ေရပူထဲမွာ ေက်ာမဲေအာင္ လက္ကြဲေအာင္ ရွာထားတဲ့ ျခေသၤ့ အၾကီးေတြေရာ အေသးေတြ ေရာ ကို ရက္ရက္ေရာေရာ ပဲ ပံုအပ္ေနၾကတယ္။ လတ္တေလာျပန္ရတာက လက္တစ္ဝါးမရွိတဲ့ ေငြလက္ငင္းျဖတ္ပိုင္း ေလးသာ လက္ထဲ အရင္ရပါတယ္။ အထိမခံ တဲ့ ဒီစာရြက္ပါးပါးေလးဟာ သူတို႔ အိပ္မက္ေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အျပည့္ ေပးေနတာကေတာ့ ညေနတိုင္းထိပါပဲ....အဲဒီထဲမွာ ကၽြန္မလည္း အပါအဝင္ပါပဲ...။ အခြင့္အေရး ေျပာရမလား ၊ ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာ တစ္ခ်က္ ၾကီးၾကီး ေပးလိုက္တာကို တသက္လံုး အစြဲမကၽြတ္ေတာ့ပဲ ေရႊထီးကို ေဆာင္းခ်င္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္မ ဟာ မိုက္မဲေနတယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးေတာင္ မရွိ နစ္မြန္းေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုးခ်န္းသံ အလား နားထဲမွာ ျပင္းထန္စြာ ဝင္လာတဲ့ စကားလံုးေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မ အသိ ဝင္လာပါတယ္..။ သို႔ေပမယ့္ ဧရာဝတီ ကို တုျပိဳင္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္သြားမယ္ ကၽြန္မေနာင္တေတြ ရင္ကြဲမတတ္ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္သြားမယ္ .. ေသခ်ာတာကေတာ့ ရင္ထဲ က အသဲစိုင္ကို ေပးလိုက္ရေတာ့တာပါပဲ ။
ကၽြန္မ မသိသာ မသိလိုက္နဲ႔ တင္ေနတဲ့ အေၾကြးဟာ အဲသည္ေလာက္မ်ားေနမယ္ မထင္ခဲ့သလို ၊ အခ်ဳိ႔ ေငြ ေတြဟာ သူ ပိုင္တာ မဟုတ္ဘူး အျခားက လွည့္ေပးရတာလို႔ ကိုသံခဲ စကား က ကၽြန္မကို ေျခာက္လွန္႔ေနတာလည္းပါ ပါတယ္။ ကိုသံခဲ ဆိုရင္ ကၽြန္မထံ လာတဲ့ ညတစ္ညမွာ စီကာပတ္ကံုးေလး ခၽြဲလိုက္လို႔ ရေကာင္းရဲ့ေလ...။ ကိုသံခဲကေတာ့ ကၽြန္မကို နည္းနည္းမွ မ်က္ႏွာ မပူတဲ့ ေလသံနဲ႔ ေသြးေအးေအးေျပာသြားတာ ကၽြန္မ မအံ့ၾသေတာ့ပါဘူး။ ဒီကိစၥကလည္း ေဟာဒီ ဧရာဝတီကမ္းနား တစ္ေလွ်ာက္မွာ ခုမွ ၾကားဘူးတဲ့ ပံုျပင္ မဟုတ္ဘူးေလ...။
( ကဲ ... ငါ ဘယ္လို အေၾကာင္းျပန္ရမလဲေျပာဦး... နင္... စိတ္ကူး မလြဲပါနဲ႔ဟာ ... မဟုတ္လည္း တစ္ေန႔ နင့္သမီး အိမ္ေထာင္ျပဳမွာပဲကို...၊ ဒါကလည္း အဲဒီက်ေျပာပေလာက္တဲ့ အျဖစ္ မဟုတ္ပါဘူး ၊ ဒီအဆင့္အတန္း ဒီဘဝေတြ မွာ အေရးမၾကီးပါဘူးဟာ ..။ နင္သာ တစ္ခုခု ျဖစ္ျပီး ေထာင္တန္းက်ရင္ ကေလးေတြ ဒုကၡေရာက္မွာ ထည့္စဥ္းစား )
( ဟုတ္ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မေနရာက ရွင္ ဝင္ၾကည့္ပါဦး အေမရွင့္ အေမ ....)
( ကဲ .. ည မွ ငါ ျပန္လာမယ္ .. ဧည့္သည္ေတြ ေရွ႔ ရုပ္မပ်က္ေစနဲ႔ ... ပိုက္ဆံေတြ ေသခ်ာ သိမ္းဦး ..)
ကိုသံခဲက အပိုင္တြက္ထားတဲ့ သူဆိုေတာ့ သူ႔ သေဘာနဲ႔ သူ ယူလာတဲ့ စရံေငြကို ကၽြန္မေရွ႔ ခ်ထားခဲ့ျပီး ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။ ကၽြန္မ မ်က္ရည္ေတြဟာ ၅၀၀၀ က်ပ္တန္ေပၚကို က်သြားတဲ့ အခါ....။
(၁၇)
အဲဒီေန႔က ကၽြန္မရဲ့ရင္ မွာ ဘယ္ေလာက္ ဘေလာင္ဆူေနမလဲ ကၽြန္မပဲ သိပါတယ္။ ဘာမွ မသိတဲ့ သမီးေလးကေတာ့ ေရာက္ေနတဲ့ မမ က သိပ္ေခ်ာတာပဲ ဆိုတဲ့ မိန္းမသဘာဝ နဲ႔ အလွအပ ကိုပဲ အားက်ေနရွာတယ္။ သမီးကို ေျပာျပလိုက္ရင္ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္မေရာ ကိုသံခဲပါ သိတယ္။ သမီးေလးသိတဲ့ အဲဒီအလွအပေတြ ကပဲ သမီးဘဝကို ေလွာင္ျမွိဳက္ေစေတာ့မယ္ သမီးရယ္လို႔ ရင္ထဲ ကေျပာေနမိတယ္။
ေမေမ သမီး ဒီ မမ တို႔ နဲ႔ လိုက္ရမွာ တကယ္လား တဲ့ ၊ အင္းေပါ့ ဆိုေတာ့ အေမကို ဝမ္းသာအားရ နဲ႔ ဖက္နမ္းေနတဲ့ သမီးကို ကၽြန္မ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ႏွမ္းလိုက္ပါတယ္။ တသက္လံုးမွာ ဒီ အနမ္းဟာ အဖိုး အၾကီးဆံုးဆိုတာ ကၽြန္မကလြဲရင္ သမီးေတာင္ သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သမီးလိုက္သြားတဲ့ ကားသစ္ၾကီး ထြက္သြားတဲ့ အခါ ကၽြန္မ ေျခေတြ မရပ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ယိုင္နဲ႔သြားပါတယ္။ ကိုသံခဲကို မွီလိုက္တဲ့ ကၽြန္မကို သမီးေလးက ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ျပီး ႏုတ္ခမ္းေလး ဆူျပသြားပါတယ္ ... အေမက သမီးေရွ႔ေတာင္ ဟန္မေဆာင္ေတာ့ဘူးလား လို႔ ေျပာခ်င္ေနတာလား သမီးရယ္.. တကယ္ေတာ့ အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ တမွ် ဆိုတာ.... သမီးေလး မၾကာခင္ သိမွာပါ။
(၁၈)
ညေရာက္ေတာ့ သံျပား ျပန္လာေတာ့ ေျခဗလာနဲ႔ သားေလးကို ၾကည့္ရင္း လူတစ္ကာ ကို လက္ျဖန္႔ျပီး အရြယ္နဲ႔ မမွ် ခိုင္းစားခံေနရတဲ့ သားေလးကို ရင္ထဲ မခ်ိတာ ၾကာျပီမို႔ ဒီေန႔ေတာ့ သူ႔ ပိုက္ဆံ သူ သံုးပါေစေတာ့ ဆိုျပီး ခြင့္ျပဳလိုက္ေတာ့ သားေလးေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္သြားရွာတယ္။ ကိုသံခဲက ကၽြန္မကို တခ်က္ၾကည့္ရင္း ေခါင္းငံုသြားတယ္။ ဒီစနက္ေတြ ဟာ တကယ္ေတာ့ ကိုသံခဲ တို႔ အကြက္က်က် ေဖာ္လာခဲ့တဲ့ ဇာတ္ညြန္းေတြပါ။ ဆင္းရဲတြင္းထဲ ကို မလႈပ္သာေအာင္ ဆြဲခ်ျပီးမွ ေခါင္းပံုျဖတ္လုပ္စားေနတဲ့ သူတို႔ကို ကၽြန္မတို႔ ေနာင္တ ဘယ္ေလာက္ရရ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေတာ့ တာ ေသခ်ာပါတယ္။
( ဟဲ့ ည အတြက္ အခ်ိန္ရွိတုန္း နင့္သားကို ဝယ္ခိုင္းထားဦး ခုေတာင္ ၁၀ နာရီ ထိုးေတာ့မယ္...) ကိုသံခဲ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ အေတြးစ ျပတ္သြားပါတယ္။
" သံျပားေရ.... သံျပား "
" ဗ်ာ.. လာျပီ အေမ ဘာခိုင္းမလို႔လဲ "
" ေရာ့ ... ပိုက္ဆံ"
၅၀၀၀ တန္ တစ္ရြက္ကို အေမ ထုတ္ေပးသည္.. သံျပား အံ့ၾသသြားသည္.. တသက္ႏွင့္ တကိုယ္ သံျပား မျမင္ဘူးသည့္ ပိုက္ဆံ...။
အထူးအဆန္းျဖင့္ သံျပား လွမ္းယူလိုက္သည္ ။
" လၻက္သုပ္ ၂ ပြဲရယ္ ၊ ေဆးလိပ္တစ္ဗူးရယ္ ၊ ငါ့ အတြက္ လၻက္ရည္ ဝယ္ခဲ့ .."
" ဟုတ္ "" အေမ.. ေဆးလိပ္က အစည္းမဟုတ္ဘူးလား.."
" ခါတိုင္းလို ေငြနဂါး မဟုတ္ဘူးလား.."
" မဟုတ္ဘူးေဟ့.. စီးကရက္..စီးကရက္.."
" ဗီးဂစ္ ဆိုလား ဘာလား အဲတာ.. မမွားေစနဲ႔.."
" ဗီးဂက္စ္ ပါ အေမရာ..ဟီးဟီး အေမၾကမွ ဂစ္တဲ့ ..."
" ေအး ေအး.. လွ်ာမရွည္နဲ႔ ျမန္ျမန္သြား...."
" ဟုတ္ ဟုတ္ "
သားေလး အေျပာေၾကာင့္ ေၾကကြဲေနတဲ့ ကၽြန္မေတာင္ ျပဳံးမိပါတယ္...။ သားေလးေရ ... ေမေမတို႔ ရဲ့ ဝဋ္ မကုန္သေရြ႔ေပါ့ သားရယ္ ။
(၁၉)
ဟိုေကာင္ေလး သံျပားကလည္း ေပၚမလာဘူး ။ ဒီၾကားထဲ ကိုသံခဲ ရဲ့ မေက်နပ္သံက တမ်ဳိး ....၊
( မင္းသား အခ်ဳိးေတြက မဟုတ္ေတာ့ဘူး မကိုင္ဘူးတဲ့ ၅၀၀၀ တန္ကိုင္ျပီး ဘယ္ေလာင္းကစား ဝိုင္းေရာက္ေနျပီခဲ မသိဘူး အရြယ္ကျဖင့္ လက္ေတာက္ေလာက္ရွိေသးတယ္....ဟူး...)
( မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးရွင္... ကၽြန္မေတာ့ စိတ္ပူေနျပီ တစ္ေယာက္ေယာက္က အႏိုင္က်င့္ျပီး ပိုက္ဆံ ယူသြားလို႔ ျပန္မလာရဲတာလားရွင္ စံုစမ္းပါဦး)
( ဘာမွ စံုစမ္းမေန နဲ႔ အခ်ိန္တန္ ျပန္လာလိမ့္မယ္.. မင့္ သားပါတဲ့ အ ေနပါဦးမယ္.. တကတည္း ...)
(ကဲ ... ကိုယ့္ ဆရာ တို႔ ဒီေန႔ ဝိုင္းက ဆက္ ကစားဦးမွာလား )
ကိုသံခဲ မိတ္ေဆြက ကၽြန္မ ကို ၾကာၾကည့္ ၾကည့္ရင္း ဝင္ေျပာေတာ့မွ ကိုသံခဲက ဖဲထုတ္ကို ကုလားဖန္ ထိုးလိုက္သည္...။ ဒီလူေတြက ကိုသံခဲ ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ဒီတစ္ေၾကာမွာ စားေနက် ေၾကာင္ဖားၾကိးေတြ ေလ...။ သူတို႔ အေတြ႔အၾကဳံ အရ ကၽြန္မတို႔ကို ျပည့္တန္ဆာ နာမည္ မတပ္ရံု တမယ္ ေငြေၾကးကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ဘဝေတြကို ဝါးျမိဳဘူးထားေတာ့ ေလးစားမႈ မရွိခ်င္ဘူး ... လြယ္တဲ့ မိန္းမေတြ လို႔ ေအာင့္ေမ့ထားၾကတယ္ေလ...။
ဖဲခ်ပ္ေလးမ်ား ဟိုတစ္လႊာ ဒီတစ္လႊာ ျဖစ္သြားတာ ၾကည့္ရင္း ကၽြန္မတို႔ မိသားစုေလးလည္း ဒီလိုပဲ ကိုသံခဲရဲ့ လွည့္ကြက္ထဲက ဘယ္ေတာ့ ရုန္းထြက္ႏိုင္မလဲ...။
(၂၀)
ကၽြန္မတို႔ မိသားစုေလး ဒီေန႔ ဘုရားကိုသြားၾကတယ္။ သံျပားကေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ ငံုၾကည့္လိုက္ ျပဳံးလိုက္နဲ႔ေပါ့။ တသက္နဲ႔ တကိုယ္ မဝတ္ရတဲ့ အဝတ္အစား အသစ္ကို ဘဝနဲ႔ရင္း ဝတ္ေနရတာကို နားမလည္ေပမယ့္ ကေလး သဘာဝ မက္မက္ေမာေမာ ရွိရွာမွာေပါ့။ သမီးေလး မ်က္ႏွာမွာလည္း ျပန္လည္ လန္းဆန္းမႈေတြ နဲ႔ အတူ အေမ့ကို ျပဳံးၾကည့္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုရား က အေဝးၾကီး မဟုတ္ပါဘူး ။ ကၽြန္မတို႔ ေနတဲ့ ေနရာကေန နာရီ ဝက္ေလာက္ လမ္းေလ်ာက္ရင္ ေရာက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘဝ အေမာေတြ ဒုကၡေတြေၾကာင့္သာ ဘုရားကို နီးရဲ့နဲ႔ ေဝးေနၾကတဲ့ ဘဝ ေတြ ပါ။ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ ကို လိုခ်င္တဲ့ ကၽြန္မတို႔ ပူေလာင္ျခင္းေတြ ထဲက ရုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔ ခက္တယ္ ထင္ခဲ့ဘူးတာ တကယ္ေတာ့ အခု ဘုရားသြားရ သလိုပါပဲ နီးရဲ့နဲ႔ ေဝးေနၾကတာပါ။ မေရာင့္ရဲႏိုင္တဲ့ ဆႏၵေတြ ေနာက္ကို လိုက္ရင္း ေသာကေျခရာေတြ ထပ္တလည္းလည္းနဲ႔ ေျခဦးသစ္မလွည့္ခဲ့ၾကလို႔ပါ။ ေၾကသြားျပီး အေၾကြးေဟာင္း အျပီးမွာ ေနာင္အေၾကြးသစ္ မတင္ေအာင္ ေနတတ္ဖို႔ ရလိုက္တဲ့ သခၤန္းစာေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ ကၽြန္မတို႔ မိသားစု ဒီေန႔ ဘုရားမွာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ အတြက္ အလင္းတိုင္ေတြ ပူေဇာ္ရင္း ၊ အနာဂါတ္ကို အသစ္လင္းၾကဖို႔ ............။
ကိုဝိုင္ဝိုင္ေက
၁၀-၁၀-၁၂
နံနက္(၄း၁၀)
(အခ်ဳိ႔ အပိုင္းေလးေတြကို ကာယကံရွင္ တို႔၏ ဂုဏ္သိကၡာ အတြက္ ခ်န္လွပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ေရးခြင့္ရတိုင္း မေရးရက္လို႔ပါ ။ သီးခံ ဖတ္ေပးတာလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ သံျပားေလးတို႔ ေမာင္ႏွမ တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းေလး ဘက္ကို ေရာက္ရင္ ဒီစာေတြ ကို သတိတရ မွတ္မိေနဦးမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ )
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 10/11/2012 05:35:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
