[mrsorcerer:33892] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဉာဏ္စမ္းပုစာၦ



---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/10/11
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဉာဏ္စမ္းပုစာၦ
To: lubo601@gmail.com



by မင္းလူ၏ ၀တၱဳတိုမ်ား on Thursday, October 11, 2012 at 3:29am ·


    ေရွးလူၾကီးမ်ား ေတာ္ေတာ္ပညာျပခ်င္တတ္သည္။ ေႏွာင္းလူေတြကို ဆံုးမခ်င္တာ၊ မွာခဲ့ခ်င္တာရွိတဲ့အခါ တိုက္ရိုက္တည့္တည့္ေျပာလိုက္လွ်င္ ရလ်က္သားႏွင့္ ပေဟဠိစကားထာေတြနဲ႔ ဦးေႏွာက္စားေအာင္လုပ္တတ္သည္။
    သိုက္စာ၊ အတိတ္၊ တေဘာင္ေတြဆိုလွ်င္ ဘယ္အရပ္ကေန ေျမာက္စူးစူးကို ခရီးတာ ဘယ္ေလာက္သြား၊ ဘာပင္ေတြ႔လိမ့္မယ္။
အဲဒီကေန အေရွ႕ေတာင္ကို ေျခလွမ္းငါးဆယ္လွမ္း ေက်ာက္ဂူေတြ႔လိမ့္မယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ရခက္ေအာင္ ကြယ္ဝွက္ၿပီးေရးထားေတာ့ ရွာဖို႔ခက္သြားတာေပါ့။ စကတည္းက မေပးခ်င္လည္း ဘာေၾကာင့္သိုက္ညႊန္းစာ ေရးေနရေသးလဲ။ ေရွ႕ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေဟာကိန္းထုတ္ခ်င္လည္း တည့္တည့္ေျပာပါလား။ ဘာျဖစ္လို႔ တေဘာင္ေတြ၊ စနည္းေတြ လုပ္ေနရတာလဲ။
    အဂၢိရတ္မွာလည္း ဒီလုိပဲ။ ဓာတုေဗဒပညာလို ပံုေသနည္းေတြ ညီမွ်ျခင္းေတြနဲ႔ တိတိက်က်မေျပာၾက။ လကၤာေတြ စာခ်ဳိးေတြနဲ႔ မ်က္စိလည္ေအာင္လုပ္တတ္သည္။
    ေဆးညႊန္းေပးတာေတာင္ စကားထာဝွက္သလို လုပ္ခ်င္သည္။ သြားကိုက္ေပ်ာက္ေဆးနည္းတစ္ခုမွာ 'ငါးပိလက္ေလးသစ္'တဲ့။ ဘယ့္ႏွယ္ ငါးပိလက္ေလးသစ္ဆိုေတာ့ သြားမွာသိပ္ဖို႔ ေနေနသာသာ ပါးစပ္ထဲထည့္ဖို႔ေတာင္မလြယ္။
    အမွန္က ပါဝင္ေသာေဆးအမယ္မ်ားမွ ပထမစာလံုးမ်ားျဖင့္ အတိုေကာက္မွတ္ထားျခင္းျဖစ္၏။ င=ငရုတ္ေကာင္း၊ ပိ=ပိတ္ခ်င္း၊ လက္=လက္ခ်ား၊ ေလး=ေလးညွင္း၊ သစ္=သစ္ၾကံပိုးေခါက္တို႔ျဖစ္သည္။ဒီေနရာမွာ အဓိပၸာယ္ေကာက္လြဲသြားႏိုင္သည္။ 'င' ကိုငရုတ္သီး၊ 'လက္'ကို လက္ထုတ္ၾကီး၊  'သစ္' ကို သစ္စိမ့္သီးဆိုၿပီး မွားထည့္မိလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။
    ကိုယ္မရွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ သားသမီးေတြ လိမၼာေအာင္၊ ဒုကၡမေရာက္ေအာင္ မွာၾကားဆံုးမရာမွာေတာင္ ဇေဝဇဝါျဖစ္ေအာင္လုပ္ခဲ့ေသးသည္။ ပံုျပင္တစ္ခုေတာင္ရွိေသးတယ္ေလ။ သူေဌးၾကီး ေသဆံုးေတာ့ သူ႔သားကို မွာခဲ့တာက-

    ေခါင္းတစ္ရာသား စားပါ။
    အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္ပါ။
    ေခါင္းသံုးလံုးနဲ႔ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါ။

    ဒီေတာ့... သားလုပ္တဲ့သူက ၾကက္၊ ဘဲ၊ သိုး၊ ဆိတ္၊ ဝက္၊ အမဲ စသည္ျဖင့္ အေကာင္တစ္ရာဝယ္ၿပီး ေခါင္းျဖတ္စားသည္။ ေငြေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ကုန္သည္။
    အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္ဖြင့္ေရာင္းသည္။ ဘယ္သူမွလာမဝယ္သျဖင့္ အၾကီးအက်ယ္ရႈံးသည္။
    ေနာက္ဆံုး ေခါင္းသံုးလံုးႏွင့္ ပညာရွိကိုလုိက္ရွာသည္။ အသက္အရြယ္ အိုမင္းလြန္းသျဖင့္ ခါးကိုင္းေနၿပီးေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ေနေသာအခါ ဦးေခါင္းက ဒူးႏွစ္လံုးၾကားထဲေရာက္ေနေသာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ရ၏။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လုိက္လွ်င္ ဦးေခါင္းသံုးလံုးဟုထင္ရသည္။ ထိုအဘိုးအိုကုိ ေမးၾကည့္ေတာ့မွ သူ႔အေဖမွာၾကားခဲ့သည့္အခ်က္မ်ား၏ ဆိုလိုရင္းကိုသိရေလသည္။
    'ေခါင္းတစ္ရာသားကိုစားပါ' ဆိုတာက ေစ်းသက္သာေသာ ငါးေသးငါးဖြဲကေလးေတြ စားခိုင္းျခင္းႏွင့္ 'အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္'ဆိုတာက ဟင္းသီးဟင္းရြက္စိုက္ခုိင္းျခင္းျဖစ္ေလ၏။
    ေစာေစာစီးစီးက မသိသျဖင့္ သားျဖစ္သူမွာ အခ်ိန္ကုန္၊ ေငြကုန္၊ လူပန္း၊ ဦးေႏွာက္ေျခာက္ ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။
    တကယ္ေတာ့.... ခုလို ေရွးလူၾကီးေတြကို ေဝဖန္မိတာကလည္း သူ႔အေဖေၾကာင့္သာျဖစ္၏။သူ႔အေဖသည္ သူ႔ေခတ္ သူ႔အခါကေတာ့ ေခတ္အျမင္ရွိသူျဖစ္၏။ အသက္ၾကီးလာေတာ့လည္း ေရွးလူၾကီးျဖစ္သြားခဲ့သည္။
    သူ႔အေဖဆံုးခါနီးတြင္ သူ႔ကို စာအိတ္တစ္အိတ္ေပးသြားသည္။ အထဲမွာ စာတစ္ေစာင္ပါသည္။ စာထဲမွာ လမ္းညႊန္မွာၾကားခ်က္ေတြ ေရးထားသည္။ ေရွးလူၾကီး မပီသမွာစိုးလို႔လားမသိ၊ ပေဟဠိဆန္ဆန္ေရးထားသည္။
    ပထမလမ္းညႊန္က
     'ႏို႔အလံုးတစ္ရာကို စို႔ပါ'
    တကယ္ပဲ ႏို႔အလံုးတစ္ရာကို စို႔ခိုင္းျခင္းမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ကိုယ့္သားကို ပါးအခ်က္တစ္ရာ အရိုက္ခံရေအာင္ေတာ့ ဘယ္အေဖမွ ေခ်ာက္တြန္းမွာမဟုတ္။ ဒါျဖင့္ ဘာအဓိပၸာယ္လဲ၊ ဘာကိုဆိုလုိတာလဲ။
    သြားစုိ႔လို႔ ပါးရိုက္မခံရႏိုင္တာက ႏြားမေတြပဲရွိသည္။ ဒါေတာင္ ခ်ဥ္းကပ္နည္းမမွန္လွ်င္ အကန္္ခံရႏိုင္သည္။ ႏြားမေပါင္းမ်ားစြားက ႏို႔မ်ားကို စုေပါင္းခ်က္ထားေသာ ႏို႔ဆီကိုမ်ားေျပာတာလား။ မျဖစ္ႏိုင္။ ဟိုအရင္ကတည္းက လက္ဖက္ရည္ကို တစ္ေန႔ သံုးခြက္ေလာက္ေသာက္ခဲ့တာပဲ။ လက္ဖက္ရည္ေသာက္တိုင္း ႏို႔ဆီပါေနခဲ့တာပဲ။
    စဥ္းစားလို႔မရသျဖင့္ ေခါင္းရွင္းသြားေအာင္ ရုပ္ျမင္သံၾကားထိုင္ၾကည့္ေနလုိက္သည္။ အေရးထဲေၾကာ္ျငာေတြက မ်ားလိုက္တာ။ ဒီထဲကမွ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကိုသတိျပဳမိ၏။ မိုးဒီႏွင့္ စိုးျမတ္နႏၵာတို႔ပါဝင္သရုပ္ေဆာင္ၾကေသာ ေၾကာ္ျငာ။ ဒီေတာ့မွ ဉာဏ္အလင္းရသြားသည္။
    သူသည္ ပဲႏို႔ရည္ကို ဝယ္ေသာက္ေလေတာ့သည္။ တစ္ေန႔တစ္ပုလင္း မွန္မွန္ေသာက္သည္။ ပဲႏို႔ရည္ထဲမွာ ပရိုတင္းေတြ၊ လုိင္စင္းေတြ ပါေနသျဖင့္ က်န္းမာၿပီး ဝၿဖိဳးလာေလေတာ့သည္။
    ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့
    'အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ ဘဏ္တိုက္ေဆာက္ပါ'
    သူ႔အိမ္ေနာက္ဘက္က ကြက္လပ္ကေလးမွာ ဘဏ္တိုက္ေနေနသာသာ အေပါင္ဆိုင္ေဆာက္ဖို႔ေလာက္ေတာင္ က်ယ္ဝန္းတာမဟုတ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဝင္ေငြကလည္း ဘဏ္မွာအပ္ၿပီး စုေဆာင္းထားရေလာက္ေအာင္ ပိုလွ်ံေနတာမဟုတ္။ ဝင္ေငြနဲ႔စားေသာက္စရိတ္နဲ႔ မွ်တရုံေလာက္ပဲ။
    စုေဆာင္းစရာဆိုလုိ႔....
    အဲ... ဟုတ္ၿပီ။ စားလိုက္တဲ့ အစာေတြက ေပ်ာက္ပ်က္သြားတာမဟုတ္။ အသြင္ေျပာင္းၿပီး ျပန္ထြက္လာတာေလ။ ဒါေတြကို စုေဆာင္းထားဖို႔အတြက္ အိမ္ေနာက္ေဖး ကြက္လပ္မွာ အိမ္သာေဆာက္လိုက္သည္။
    တတိယအခ်က္မွာ
    'ငရဲျပည္ႏွင့္ဆက္သြယ္ပါ'
    ငရဲျပည္ဆိုတာ လူကိုယ္တိုင္သြားဖို႔ကလြဲၿပီး ဆက္သြယ္ႏိုင္သည့္ တျခားနည္းလမ္းမရွိ။ တယ္လီဖုန္းဆက္လို႔ ရတာလည္းမဟုတ္။ ဖက္စ္ေတြ။ အီးေမးလ္ေတြပို႔လို႔ ရတာလည္းမဟုတ္။ တစ္နည္းပဲရွိသည္။ ေျမၾကီးကိုေဖာက္ၿပီး အဝီစိေရာက္ေအာင္တူးဖို႔။
    ဒီလုိေလွ်ာက္ေတြးၾကည့္မွ အေျဖေပၚလာသည္။ အဝီစိတြင္းတစ္တြင္းတူးလိုက္သည္။ သူတု႔ိရပ္ကြက္က ေရရွားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဝီစိတြင္းေရကို ေရာင္းစားေသာအခါ တြက္ေျခကိုက္ေၾကာင္း ေတြ႔ရ၏။
    ကဲ...ေနာက္တစ္ခု။
    'ေျခေထာက္ အေရာင္းအဝယ္ျပဳလုပ္ပါ'
    ဒါဟာ ဝက္ေျခေထာက္စြပ္ျပဳတ္ ေရာင္းခိုင္းတာေတာ့မျဖစ္ႏိုင္။ ခ်ဳိင္းေထာက္လုပ္ေရာင္းလို႔လည္း စီးပြားျဖစ္မွာမဟုတ္။
    ထိုစဥ္မွာ သူငယ္ခ်င္တစ္ေယာက္ ကားေလးႏွင့္ေရာက္လာသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထုိင္ၾကရင္း သူကေျပာသည္။
    "ဟိုတစ္ခါလာတုန္းက ဒီကားမဟုတ္ပါဘူး"
    "ဟိုကားေလးက ျမတ္လို႔ေရာင္းလိုက္ၿပီ၊ ဒီကားလည္း ေစ်းေခ်ာင္လို႔ ဆြဲထားတာ၊ ဝယ္ေရာင္းလုပ္တာ မဆိုးဘူးကြ၊ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ရင္ ဝင္ေငြလည္းရတယ္၊ ေျခေထာက္လည္းရတာေပါ့"
    "ဘာ... ေျခေထာက္ ဟုတ္လား"
    "ေအးေလ... ငါတို႔ေလာကမွာ ကားဝယ္စီးတာကို ေျခေထာက္တပ္တယ္လို႔ေခၚတယ္၊ မင္းလည္း ေျခေထာက္တပ္သင့္တယ္ကြ "
    "အင္း... ဟုတ္တယ္၊ ငါသေဘာေပါက္ၿပီ"
    သူသည္ ေအာက္ကားေလးတစ္စင္းကိုစဝယ္၍ ျပဳျပင္မြမ္းမံၿပီး ျပန္ေရာင္းရာ  အျမတ္ေငြ နည္းနည္းပါးပါးရသည္။ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္သြားေတာ့ ေအာက္ေစ်းႏွင့္ရွာဝယ္ၿပီး တက္ေစ်းမွာျပန္ေရာင္းရင္း စီးပြားေရးအေျခအေန တိုးတက္မႈရွိလာသည္။
    'က်င္ငယ္ရည္ကုိ ထုတ္လုပ္သည့္ စက္ရုံတည္ပါ'
    အေဖကေတာ့ အေတာ္ေပါက္ေပါက္ရွာရွာခုိင္းတာပဲဟု သူေတြးသည္။ အဓိပၸာယ္ေတာ့ ေဖာ္လုိ႔မရ။ က်င္ငယ္ရည္ဆိုတာ တစ္ခုခုကိုတင္စားတာပဲဆိုတာေတာ့ ရိပ္မိသည္။ ဘာလဲဆိုတာ စဥ္းစားရခက္ေနသည္။
    ထို႔ေၾကာင့္ အာရုံအေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သည္။ လမ္းမွာ ရပ္ကြက္ထဲက ဝါရင့္ယမကာသမားၾကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ေတြ႕သည္။    
    "ဘယ္သြားမလုိ႔လဲကြ"
    ဟု ေမးသျဖင့္ သူက
    "ပ်င္းပ်င္းရွိလုိ႔ ထြက္လာတာပါ၊ ဘီယာစေတရွင္ သြားထိုင္ရေကာင္းမလားလို႔၊ လိုက္ခ်င္လုိက္ခဲ့ပါလား၊ ကၽြန္ေတာ္တုိက္ပါ့မယ္"
    ေျပာေတာ့ ယမကာသမားၾကီးက
    " ေတာ္ပါၿပီကြာ၊ ငါက ဘီအီးကလြဲရင္ ဘာမွမၾကိဳက္ဘူး၊ မင္းဘီယာက အမ်ားၾကီးေသာက္ၿပီးမွ နည္းနည္းေလးမူးတာ၊ ဆီးခဏခဏသြားရတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ "
    သူ႔ေခါင္းထဲမွာ လက္ခနဲ အၾကံရသြားသည္။ ဘီယာေသာက္လွ်င္ ဆီးရႊင္ေစသည္။ က်င္ငယ္ရည္ထုတ္လုပ္သည့္စက္ဆိုတာ ဒါပဲကိုး။
    သူသည္ စည္ဘီယာဆိုင္ ဖြင့္လိုက္ေလသည္။
    ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့
    'ဦးေႏွာက္မပါေသာ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါ'
    ဘယ္လိုလဲ။ ပညာရွိပါဆိုမွ ဦးေႏွာက္မပါလို႔ ျဖစ္မလား။ သာမန္လူၿပိန္းေတြေတာင္ ဦးေႏွာက္ကေတာ့ ပါၾကတာပဲ။ လူမေျပာနဲ႔တခ်ဳိ႕တိရစာၦန္ေတြမွာေတာင္ ဦးေႏွာက္ရွိၾကသည္။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာတာလည္း တိရစာၦန္ေတြထက္ပိုၿပီး အဆင့္ျမင့္တဲ့ဦးေႏွာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ရခဲ့လို႔ပဲမဟုတ္လား။ ဒီဦးေႏွာက္ကို  အားကိုးၿပီးေတာ့ပဲ ကမာၻၾကီးကို ေမာင္ပိုင္စီးႏိုင္ခဲ့တာမဟုတ္လား။
    ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုလိုရင္းအဓိပၸာယ္ကိုေတာ့ ရေအာင္ရွာရမည္။ လူတို႔သည္ ဦးေႏွာက္ရွိေသာေၾကာင့္ ေတြးေတာၾကသည္။ ဒီအခါမွာ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာပါ ေတြးမိသည္။ တရားတာေရာ မတရားတာပါ ၾကံစည္ စိတ္ကူးမိၾကမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ မရွိတာကမွ ခပ္ေကာင္းေကာင္းဟု ဆိုလုိခ်င္တာလား။
    မျဖစ္ႏိုင္။ ဦးေႏွာက္မရွိလွ်င္ အဆိုးသာမက အေကာင္းကိုပါ ေတြးေတာဆင္ျခင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့။ တီေကာင္ေတြ၊ ပိုးမႊားေတြလို အဆင့္နိမ့္သတၱဝါမ်ားႏွင့္ ဘာထူးေတာ့မွာလဲ။ ပေဟဠိရဲ႕အေျဖကိုရဖုိ႔ကိုေတာင္ ဦးေႏွာက္ကိုသံုးၿပီး စဥ္းစားေနရတာပဲေလ။
    ဒါျဖင့္ ဦးေႏွာက္မပါတဲ့ ပညာရွိဆိုတာ ဘယ္လိုဟာလဲ။ ဦးေႏွာက္မပါဘူးဆိုလွ်င္ သက္ရွိမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ သက္မဲ့ပဲျဖစ္ရမည္။ သက္မဲ့ အရာဝတၳဳတစ္ခုက ပညာရွိျဖစ္ႏိုင္သလား။သက္မဲ့အရာဝတၳဳတစ္ခုကို ဆရာတင္ၿပီး ဆည္းကပ္သင့္သလား။ ပညာရွိဆိုလွ်င္ ေမးသမွ်ေျဖႏိုင္ရမည္။ အေၾကာင္းအရာမ်ဳိးစံုကို ျခံဳငံုသိရွိနားလည္ရမည္။ ဒါဆိုလွ်င္...
    သူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်လိုက္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးဝယ္ဖို႔ပင္ျဖစ္ေလ၏။

                                                                                               အိုင္ဒီယာမဂၢဇင္း (၂၀၀၁၊ ဇူလိုင္)



--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 10/12/2012 12:46:00 PM

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
 
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
 
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
 
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ