---------- Forwarded message ----------
From:
Blogger <no-reply@blogger.com> Date: Thu, Feb 23, 2012 at 8:15 AM
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေတြ႔သမွ် ၊ ျမင္သမွ် ၊ ဥါဏ္မွီသမွ် တင္ျပပါရေစ အပိုင္း ( ၂) (က)
To:
lubo601@gmail.com by
Bo K Nyein on Thursday, February 23, 2012 at 6:30am ·
အပိုင္း(၂) (က)
ႏုိ္င္ငံေရး ၾကားကာလ စပ္ကူးမတ္ကူးကာလ
ဦးသန္းေရႊ ဆြဲသြားတဲ႔ မာစတာပလင္ မွာ အပိုင္း (၃) ပိုင္းပါတယ္လို႔ျမင္မိတယ္
(၁) ႏုိင္ငံေရး ၾကားကာလ (Political Transition Period)
(၂) စီးပြားေရး အသြင္ ကူးေျပာင္းကာလ ( Economic Transition Period)
(၃) အမ်ိဳးသား ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကာလ (Ethic Transition Period)
ဒီအခ်ိန္ပိုင္း (၃) ခုဟာ တစ္ခုျပီးမွ တစ္ခု ေဖၚေဆာင္ဖို႔ မဟုတ္။ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ဆက္စက္ေနတဲ႔ ွအတြက္ တစ္ခုေဖၚေဆာင္ရင္း ေနာက္တစ္ခု ေဖၚေဆာင္ရမဲ႔ staggered development လို႔ဆိုခ်င္တာပါ။
ပထမ ကာလ က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အလြန္ ဒီမိုကေရစီ ပံုေဖၚကာလ လို႔ေျပာလို႔ရႏုိင္တယ္။ ဒါကို ႏုိင္ငံေရး ၾကားကာလ လို႔လဲေျပာႏိုင္တယ္ထင္ပါတယ္။
လက္ရွိကာလ လက္ရွိျဖတ္သန္းေနရတာ ဒီကာလပါပဲ။ အထိန္းအခ်ဳပ္မ်ားတဲ႔ စစ္အာဏါရွင္ ဘ၀ကေန ထိန္းခ်ုဳပ္မႈေတြကို တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ႔လာတဲ႔ ၊ ဒီမိုကေရစီ ပံုသ႑န္ကို တေျဖးေျဖး ျပန္ေဖၚတဲ႔ကာလပါ။
လူ႔ေလာကမွာ အေျခအေန (State) တစ္ခုကေန ၊ ေနာက္ အေျခအေန (State) တစ္ခုကို ကူးေျပာင္းလ်င္ေတာင္ ခ်က္ခ်င္း မေျပာင္းႏုိင္ပါ။ ေထာင္ထဲမွာ အစာငတ္ခံဆႏၵျပၾကေတာ႔ ေရျဖတ္လိုက္တယ္။ Choice က ႏွစ္ခုပဲရွိတယ္။ ကိုယ္႔ urine ကိုယ္ျပန္ေသာက္မလား အုပ္နံရံကိုေခါင္းနဲ႔ ေဆာင႔္မလားပဲ။ ေက်ာင္းသားေတြကို ဟီးရိုးအျဖစ္မခံဖူး ၊ အေသမခံဖူး ဆိုတာ တြက္ထားျပီးသား။ ဒါေၾကာင္႔ အုတ္နံရံကို ၀င္ေဆာင္႔လိုက္ေတာ႔ ထင္တဲ႔အတိုင္း သတိျပန္ရလာေတာ႔ ေရလာျပန္ခ်ေပးတယ္။ ခ်က္ခ်င္းမေသာက္ႏုိင္ဖူး။ ေျဖးေျဖးခ်င္း တစ္စက္ခ်င္းခ် ယူရတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ေျဖးေျဖးခ်င္း ဆိုတဲ႔ ေ၀ါဟာရ ကို လက္ေတြ႔ ခံစားမႈက သင္ေပးခဲ႔သည္ပါ။
ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီ မ႑ိုဳင္ေတြေပၚလာတယ္။ ေဒၚစုကိုလႊတ္ေပးတယ္။ NLD ကိုမွတ္ပံုုတင္ခြင္႔ေပးလာတယ္။ တုိင္းရင္သားအဖြဲ႔႔ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးလာတယ္။ ျပည္ပေရာက္ အတုိက္ခံေတြကို ျပန္လာခြင္႔ျပဳတယ္။ ကိုမင္းကိုႏုိင္ဦးေဆာင္တဲ႔ ၈၈ အုပ္စုကိုလႊတ္ေပးတယ္။ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြလႊတ္ေပးတယ္။ NLD ရံုးေတြျပန္ဖြင္႔ခြင္႔ျပဳတယ္။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD ကို၀င္ခြင္႔ျပဳတယ္။ မီိဒီယာ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြ ေလ်ာ႔လာတယ္။ ေဒၚစု စည္းရံုးခြင္႔ရတယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ ႏုိင္ငံေရး တိုးတက္မႈေတြပဲ။ ဒါေပမဲ႔ တေျဖးေျဖး ပဲေျပာင္းလာႏုိင္တယ္။
ေဒၚစု ကို လြပ္လြပ္လပ္လပ္ စည္းရံုးခြင္႔ျပဳတာ ၊ ျပည္သူက ျမံဳ႔လံုးကၽြပ္ ၊ ရြာလံုးကၽြပ္ ၾကိဳတာေတြျမင္ရေတာ႔ အားရရံု မက ဒီမိုကေရစီေခတ္ကို ျပန္သတိရမိတယ္။ လြမ္းရတာ အႏွစ္ ၄၀ မကေတာ႔။
ဒီတိုးတက္မႈေတြက တဆင္႔ အေနာက္ႏုိင္ငံနဲ႔ ဆက္ဆံေရးေတြ ပြင္႔လာျပီး စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈေတြဟာ ေလ်ာ႔နည္းလာရာက ေျဖးေျဖးခ်င္း ပြင္႔လာမွာပဲ။
ေဒၚစုဟာ အခရာ ဒီေနရာမွာ ေဒၚစုဟာ အခရာက် လာတယ္။ အစိုးက အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏါရွိတယ္။ အမ်ားယံုၾကည္မႈ Credibility မရွိဖူး။ ေဒၚစုက အုပ္ခ်ဳပ္မႈအာဏါမရွိဖူး။ ဒါေပမဲ႔ Credibility အျပည႔္ရွိတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏါ မရွိေသာ္ျငား လည္း ၾသဇာရွိတယ္။ အရွိန္ရွိတယ္။ အကယ္ေတာ႔ (အရွိန္) နဲဲ႔ (ၾသဇာ) ဆိုတာက (အာဏါ) အမ်ိဳးအႏြယ္ပါပဲ။ Political Capital အျပည္႔ရွိတယ္။ စစ္အစိုးရ တျဖစ္လဲ ၊ အရပ္သားအစိုးရ ကလည္း ေျဖးေျဖးခ်င္း ဆုတ္ေပးရတာပဲ။ ၀ုန္း၀ုန္းတိုင္းတိုင္းဆုတ္ရင္ ဖရိုဖရဲျဖစ္ႏိုင္တယ္။ စစ္ပြဲ တိုင္းမွာ ဆုတ္ရင္ေတာင္ ဖရိုဖရဲမျဖစ္ရေအာင္ ေျခေစာင္႔တပ္က ေနာက္မွာ ေစာင္႔က်န္ခဲ႔ျပီး အကာ အကြယ္ေပးရတာပဲ။ အားလံုးလက္နက္ေတြျပစ္ခ်ျပီး ေျပးလို႔မွမရတာ။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တစ္ေယာက္ စစ္တိုက္ေတာ္မေတာ္ ဆုတ္စစ္ကိုၾကည္႔ ရတယ္လို႔္ေတာင္ ေျပာတဲ႔သူေတြရွိတယ္။ ဦးသုေ၀က နအဖ အစိုးရဟာ ဆုတ္ေပးတာလို႔ ဆိုေတာ႔ ဥါဏ္မမွီတဲ႔ သတၱိခဲ အတိုက္အခံၾကီးေတြက ၀ိုင္းေျပာလိုက္ၾကတာ။ (သတိ) ရွိရမွာက စစ္ဗ်ဴဟာမွာ Tactical retreat နဲ႔ Strategic retreat ဆိုတာရွိစျမဲ။ ဆုတ္တယ္ ဆိုတိုင္း စစ္ဗ်ဴဟာမွာ (ရွံဳး) လို႔ခ်ည္းဟု တရားေသတြက္၍ မရ။
လက္၀ဲစြန္းအေတြး လက္၀ဲစြန္း အေတြးအေခၚအရ လက္ဦးမႈရရမည္ ဆိုသည္႔ အျမင္အတိုင္း ဦးေန၀င္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးေခၚေတာ႔လည္း အေျခအေနမေကာင္း၍ မတတ္သာလို႔ေခၚရပါသည္ဟု ၀ါဒျဖန္႔ၾကသည္။ မိမိ ၀ါဒျဖန္႔မႈကို မိမိတုိ႔ျပန္ယံုကာ မိမိတို႔လုပ္ရမည္႔ အလုပ္ကိုမလုပ္ပဲဲ အခ်င္းခ်င္းႏွိပ္ကြပ္ သတ္ျဖတ္ေနၾကရာ တပ္မ (၇၇) ကထိုးစစ္၀င္လာေတာ႔ ဖင္သနီလန္ေအာင္ ေျပးၾကရရင္း ဥကၠ႒ၾကီး ချမာ ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သား ရဲ႔ကြပ္မ်က္ျခင္းကိုခံလိုက္ရရွာသည္။ ေအာက္ေျခနဲ႔ သိပ္နီးစပ္သြားေလသည္လားမသိႏုိင္။ ဥကၠ႒သစ္က ဥကၠ႒ေဟာင္း အသတ္ခံရသည္မွာ ေကာင္းသည္ဟုၾကိမ္း၀ါးလိုက္ေသးသည္။ ႏုိင္ငံေရးမွာ အရွိကိုအရွိအတိုင္းျမင္တတ္မွသာ (အသိ) မွန္ႏုိင္မည္ကို သတိေပးလိုျခင္းပါ။ ျမင္လိုရာ ကုိ ျမင္ရေလေအာင္ လိ္မ္ညာမႈနွင္႔ ၀ါဒျဖန႔္ခ်ီမႈကို ဦးစားေပးလာေသာအခါ ျပည္သူျပည္သူ ၊ လူထုလူထု ဟု တစာစာေကၽြးေက်ာ္ လာေသာ ပါတီၾကီးကို ေအာက္ေျခလူထုၾကီးကပဲ အရွင္လပ္လပ္ ေျမျမဳပ္ သျဂိဳလ္ လိုက္ၾကရာ ယေန႔ အထိ ယူဂ်ီတြင္းေအာင္းေနၾကသည္မွာ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ခဲ႔ျပီ။ ဤျဖစ္စဥ္ကို သတိမေမ႔ဖို႔ လိုပါသည္။
အတိုက္ခံအင္အား နဲ႔ ယေန႔ အတိုက္အခံႏို္င္ငံေရးကိုို ၾကည္႔ပါလွ်င္ (ေန) ႏွင္႔ (လ) လို အေရးပါသူ ေခါင္းေဆာင္ ႏွစ္ဦးသည္သာ အဓိက က်သည္ဟု ျမင္မိပါသည္။ ေဒၚစုသည္ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ဦးထိပ္ထား၍ ဒီမိုကေရစီ ပန္းတိုင္္ကို မမွိတ္မသံု ဦးတည္ခဲ႔သည္။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ဟူသည္ တို္င္းျပည္အကိ်ဳးကိုသာ ဦးထိပ္ထားရမည္။ မိမိခံစားမႈ (emotion) ၏လႊမ္းမိုးျခင္း မခံႏုိင္။ ေဒၚစုသည္ ဒီပဲရင္း အျဖစ္အပ်က္ အေပၚ စိတ္မကြက္ခဲ႕သလို အေျခအေနႏွင္႔ အခ်ိန္အခါကို နားလည္ေသာ (အသိျမင္႔) ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ မင္းဒယ္လားကဲ႔ သို႔ အခြင္႔အေရးကို လက္ရဖမ္းဆြဲရဲသည္။ ေတာ္ရံုတန္ရံု သတိၱမဟုတ္။ ၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏုိင္ ႏွင္႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေခါင္းမ်ားသည္ လည္း ေဒၚစုကဲ႔သို႔ ယံုၾကည္မႈကို ဦးထိပ္ထားေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ျပည္သူက ေလးစားလက္ခံသည္ မွာထင္ရွား သည္။ ေဒၚစုက အင္အယ္ဒီကို ဦးေဆာင္ကာ လႊတ္ေတာ္အတြင္း ၀င္အေရြးခံကာ ဒီမိုကေရစီ အေရးကို အတြင္းစည္းမွ ၀င္အေျဖရွာမည္။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေဒၚစုကို ေထာက္ခံသည္။ သို႕ေသာ္ အျပင္စည္းမွ ပ႔ံပိုးေပးၾကမည္။ လက္ေတြ႔ဆန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး ရပ္တည္မႈဟုဆိုခ်င္သည္။ ဟန္ခ်က္ညီလွ်င္ (အင္အား) ဟုသတ္မွတ္ႏုိင္သည္။
အစိုးရ အတြင္းတြင္လည္း ဤ (အင္အား) ကိုစိုးရိမ္သူမ်ား ရွိၾကမည္သာ ဓမၼတာျဖစ္သည္။ စနစ္တစ္ခု မွ ေနာက္စနစ္ သစ္သို႔ေျပာင္းတိုင္း စိုးရိမ္သူမ်ား ရွိၾကမည္မွာ သဘာ၀တရားဟုပင္ ဆိုႏုိင္သည္။ သိပၸံပညာမွာေတာင္ Inertia ဆိုတာကို နားလည္ရတာပဲ မဟုတ္ပါလား။ သို႔ေသာ္ ဤ (အင္အား) ကို အႏၱရာယ္ဟု မျမင္သူမ်ားလည္းရွိၾကသည္။ ဦးတည္ခ်က္ျခင္း တူလွ်င္ (အင္အား) ဆိုသည္မွာ အေပါင္းလကၡဏာ လာျဖစ္သည္။ ဦးတည္ခ်က္ခ်င္း ဆန္႔က်င္မွသာ အႏႈတ္လကၡဏါ လာျဖစ္ႏုိင္သည္။ ဥပမာ surfing ဟုေခၚေသာ ပင္လယ္ေရလႈိင္းစီးျခင္းတြင္ ပင္လယ္လႈိင္း အတိုင္း လိုက္စီးျခင္းေၾကာင္႔ လႈိင္းသည္ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ေတာ႔။ လႈိ္င္းၾကီးေလ ရင္ခုန္စရာျဖစ္လာရသည္။ surfing တြင္ balance သည္အေရးၾကီးသည္။ balance ႏုိင္သူအဖို႔ ဘာမွပူစရာမရွိေတာ႕ပါ။ ထိုမွ ျပည္သူအတြက္ တုိင္းျပည္အတြက္ ဟု ဦးတည္ခ်က္ တူသြားပါလွ်င္ ရင္ခုန္စရာပင္ ျဖစ္လာႏိုင္စရာျဖစ္လာပါသည္။ ဒီမိုကေရစီ လႈိင္းကို တိုင္းျပည္အတြက္ အတူမစီးႏုိင္ဖူးလား။
ႏွစ္ပါးသြား ဤၾကားကာလ တြင္ အေျခခိုင္ခိုင္ခ်ႏိုင္မွ အေပၚထပ္္ အေဆာက္အအံုခိုင္မည္မဟုတ္ပါလား။ အတိုက္ခံဖက္တြင္ ဟန္ခ်က္ညီရန္ လုိသလို သ႑န္မတူသူ လူႏွစ္ဦး (က)ၾကရာတြင္ ဟန္ခ်က္တြင္သာမက (ေျခခြက္) ပါညီရန္ လုိလာေတာ႔သည္။ အဂၤလိပ္စကားမွာ "It take two to tango" ဆိုသည္႔စကားရွိသည္။ အက ဆုိသည္ မွာ တဦးထဲ မက ၾက ၊ အေဖၚလိုသည္ဟု ဆုိလိုသည္ပါ။ ဤေနရာတြင္ အေတြး တစ္ခုကို တင္ျပေဆြးေႏြးပါရေစ။ ႏုိင္ငံေရး ေလာကမွာ စနစ္ (System) ဆိုတာ အေရးၾကီးပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ႏိုင္ငံေရး သားေကာင္မ်ားစြာသည္ အသက္ေပး၍ မိမိယံုၾကည္ရာ စနစ္ ကိုေဖၚေဆာင္ဖို႔ ၾကိဳးသားၾကသည္ပါ။ လူေတာ္ ၊ လူေကာင္း ဆိုသည္မွာ (စနစ္) ေအာက္တြင္ ရွိပါသည္။ ဥပမာ ပေဒသရာဇ္စနစ္ ေအာက္မွာ မင္းဆိုးမင္းညစ္မ်ား ရွိသလို မင္းက်င္႔တရားႏွင္႔ အညီအုပ္ခ်ုပ္ေသာ မင္းေကာင္း မ်ားလည္း ရာဇ၀င္မွာ ရွိခဲ႔ဖူးပါသည္။ စနစ္ဆိုးသည္မွာ တပိုင္း (လူ) ဆိုးသည္မွာ တပိုင္း ၊ မတူတာေလးကို (သတိ) ျပဳေစခ်င္သည္ပါ။ စနစ္ဆိုး ေအာက္မွာ ရွင္သန္ရတိုင္း (လူ) ဆိုးသည္ဟု ေရာမေတြး ေစခ်င္တာပါ။ စတာလင္ ၊ ေပါလ္ေပါ႔ ႏွင္႔ ေမာ္ တို႔လို လူသတ္သမားေတြရွိ သလို ေဂၚဘေခ်ာ႔ ၊ တိန္ေလ်ာက္ပိန္ ၊ ေခ်ာင္အင္လိုင္း ၊ လီနင္ တို႔လို တုိင္ျပည္ကိုခ်စ္ေသာ ေလးစားစရာ ေခါင္းေဆာင္ေတြ လည္း ရွိၾကပါေသးသည္။ ေနာက္ Human Psycho တစ္ခုမွာ လူ (မဆိုး) ေသာ္လည္း စနစ္၏ ဖိႏွိပ္မႈေၾကာင္႔ (လူေကာင္း) စိတ္ကေလး ေခါင္းမေထာင္ႏိုင္သည္႔ အခါေတြရွိ ႏိုင္ပါေသးသည္။
Reformers ဆိုတာ အထူးသျဖင္႔ မည္သည္႔ အာဏါရွင္စနစ္ေအာက္မွာ မဆို မင္းအမႈထမ္း ဆိုသည္မွာ ကိုယ္႔ကိုယ္ႏွင္႕ သူမ်ားစိတ္ျဖစ္တတ္ပါသည္။ ကိုယ္စိတ္ႏွင္႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ ျဖစ္ခဲ႔လွ်င္လည္း အခန္႔မသင္႔လွ်င္ ေခါင္းျပတ္ ႏိုင္သည္မဟုတ္ပါလား။ သို႔ေသာ္ အာဏါရွင္၏ အာဏါစက္ မွာလြပ္ေျမာက္ခဲ႔သည္ ရွိေသာ္ မိမိ၏ ဗီဇ လူေကာင္းစိတ္ေတြေပၚလာတတ္ပါသည္။ စတာလင္၏ဖိႏွိပ္မႈ ေအာက္တြင္ျပားျပား၀ပ္ခဲ႔ရေသာ ခရုးရွက္ ချမာ သူအာဏါရလာေတာ႔ reformer ျဖစ္ခဲ႔ရေသာ္လည္း ပစၥည္းမဲ႔အာဏါရွင္စနစ္ ေအာက္ကရုန္း မထြက္ႏိုင္ခဲ႔ရွာ။ ေဂၚဘာေရွာ႔ (Gorbachov) လက္ထက္ေရာက္မွ ရုန္းထက္ႏုိင္ၾကတာကိုး။
ထို႔နည္းတူစြာ ေမာ္၏လက္မေအာက္မွ တိန္ေလ်ာက္ပိန္ ႏွင္႔ Supremo တိန္ေလ်ာက္ပိန္တို႔ မတူေတာ႔ပါ။ အာဏါရွင္၏ အာဏါစက္မွ လြပ္မွ စိတ္လြပ္ကိုယ္လြပ္တိုင္းျပည္ အတြက္ လုပ္ႏိုင္ေတာ႔သည္ကိုး။
မိမိလက္ မိမိေျခ ျဖစ္လာေသာအခါ Human Psycho အရ မိမိ Identity ၀င္လာၾကသည္။
ထိုအခါ လူေတြ၏ လုပ္ရပ္သည္ေျပာင္းလဲလာ တတ္ပါသည္။ အားလံုးကို မဆိုလိုပါ။ ျဖစ္တတ္သူမ်ား (ရိွ)ႏုိင္သည္ကိုေထာက္ျပ လုိသည္ပါ။
ေနာက္ေခါင္းေဆာင္တိုင္းဟာ ႏုိင္ငံဥေလ်ာင္ အဆင္႔ ၊ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင္႔ ေရာက္လာတဲ႔ အခါ legacy ဆိုတဲ႔ (မိမိသမိုင္း) ကို သတိ ရွိလာတတ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ (သတိ) ရွိဖို႔က (အသိ) ကလိုအပ္လာပါတယ္။ ဥါဏ္ ဆုိသည္မွာလည္း (အသိစြမ္းအား) ကလာသည္ပဲမဟုတ္ပါလား။
(အသိ) ရွိတာေၾကာင္႔ (သတိ) ရွိျပီး တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ရွိတဲ႔သူ ဟာ ကိုယ္႕ေျခကိုယ္႕လက္ျဖစ္လာသည္႔အခါ .. တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ ျပန္ေခါင္းေထာင္လာလွ်င္ … တိုင္းျပည္ အတြက္က်န္ခဲ႔ခ်င္သည္။
ခရူးရွက္ ၊ တိန္ေလာက္ပိန္ ၊ ေဂၚဖီေခ်ာ႔ တို႔ ရာဇ၀င္ တင္ခဲ႔ၾကတာ ဤနည္းအတိုင္းပင္ျဖစ္ သည္ဟုသံုးသပ္လို႔ရႏုိင္ပါသည္။
ထို႔ျပင္ ေခါင္းေဆာင္ ပီသေသာေခါင္းေဆာင္ ေတြမွာ ရွိတတ္ေသာ အရည္အခ်င္းတစ္ခုနွာ မိမိယံုၾကည္ရာကို အေျခအေနေပးပါက သတၱိရွိရွိိ ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ ရဲ ျခင္းပင္။ ျမန္မာစကားတြင္လည္း (ေၾကာက္လွ်င္လြဲ ရဲမွမင္းျဖစ္) ဆိုေသာစကား ပင္ရွိသည္မဟုတ္ပါလား။ ထို႔ေၾကာင္႔ (မလႈပ္ - မရႈပ္ - မျပဳတ္) တည္းဟူေသာ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ဖံုးလႊမ္းထားေသာ ေလာကၾကီးတြင္ တိုင္းျပည္အတြက္ ေစတနာေရွ႕ထားကာ ျပျပင္လိုေသာ reformers မ်ားကိုေက်းဇူးတင္ရေပမည္သာ။ အဆိုးျမင္၀ါဒကိုသာ လႈန္႔ေဆာ္ရန္ (သိ) ေသာ တဖက္စြန္း၀ါဒီမ်ားအဖို႔ ကေတာ႔ အထက္ေဖၚျပပါ (အသိ) သည္ အလြန္ေဖါက္ျပန္ေသာ (အသိ)။ ရန္သူကိုအားေပးေသာ သစၥေဖါက္ (အသိ) ဟု ရန္-ငါ-စည္း အစြဲ ႏွင္႔ စြပ္စြဲၾကမည္ မွာေျမၾကီးလက္ခပ္ မလြဲႏုိင္။ သို႕ေသာ္ ထိုထိုေသာ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကို ေၾကာက္ေန၍ မရ။ ထိုထိုဤဤေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမား သတၱိခဲမ်ား ဦးေဆာင္ေသာ ရဲရဲနီေတာ္လွန္္ေရး ေတာင္ေပၚ (၁၄)ရြာ ၊ ျဖတ္ (၄) ျဖတ္ေအာက္တြင္ ဇီ၀ိန္ခ်ဳပ္ခဲ႔ရသည္မွာ အေျခေနမွန္ကို သံုးသပ္ႏုိင္စြမ္းမရွိ ၊ Reality ထက္ Rhetoric ကိုအားေပးရင္း ရြာလည္ခဲ႔ၾကရသည္မွာ လူတိုင္း အသိ။ ေနာက္ဆံုး ျဖဳတ္-ထုတ္-သတ္ ႏွင္႔ ရာဇ၀င္ သိမ္းခဲ႔ၾကရသည္။ Proven True Record ရွိျပီးသား။ မႈစရာ မလိုေတာ႔ဟု ထင္မိသည္။ ဒင္းတို႔ ဥါဏ္မရွိ၍ ပါတီပ်က္ခဲ႔ရသည္မွာလည္း ရာဇ၀င္ အရ ညာမရေတာ႔။
စာေရးသူက အရွိကိုအရွိ အတိုင္းသံုးသပ္တတ္ ေစခ်င္သည္။ ေရွ႔ေလ်ာက္ရမည္ လမ္းသည္ ပန္းခင္းေသာလမ္း မဟုတ္။ အႏၱရယ္ေပါင္းစံုေတြ႔ ႏုိင္သည္။ (သတိ)ရွိရမည္ကို သိဖို႔လိုသည္။ သို႕ေသာ္ တုိင္းျပည္ အတြက္ စြန္႔စားရန္ မေၾကာက္သင္႔ ။ (ဥါဏ္) ရွိလွ်င္ ျပသနာကို မေျဖရွင္း ႏိုင္စရာ မရွိ။ ဒို႔ ေခါင္းေဆာင္ အသက္ရွိစဥ္ လက္ဆြဲေခၚခ်င္သူေတြကို လက္တြဲျပီး တိုင္းျပည္ အတြက္ မေလ်ာက္ရဲ ဖူးလား။ ထါ၀ရနိဗၺန္ ဆိုတာေသခ်ာမွ ဒီမိုကေရစီ ဆိုျပီ (စ) ေအာ္ၾကရမွာလား။ ေဒၚစုေတာင္ Risk ယူျပီး ေလွ်ာက္ရဲရင္ ဒို႔ျပည္သူေတြ ကေရာ ဘာေၾကာင္႔ Risk မယူရဲၾကရမွာလဲ။ အမွားေတြ႔ရင္ ျပင္မယ္။ အခက္ေတြ႔ရင္ ၀ိုင္းေက်ာ္ၾကမယ္။ နဲနဲလြဲသြားရင္ ျပန္တဲ႔ …. မွားမွာအကိုေၾကာက္စရာ (မရွိ)။ အမွား မရွိသူ ဟာ (အလုပ္) မရွိ သူလို႔သာမွတ္။ မွားရင္ ျပင္ ၊ လဲ သြားရင္္ ျပန္ထ။ တိုင္းျပည္ အတြက္ ညီညီညာညာ ေလွ်ာက္ၾကရင္ ၊ တေန႔တလန္ ပုဂံဘယ္ေျပးမွာလဲ။
Reformers ေတြအတြက္ အႏၱရယ္။ Reformers ေတြအတြက္ အႏၱရယ္ မရွိဖူးလားေမးရင္။ ရွိတာေပါ႔။ န၀တ - နအဖ ေခတ္မွာ Loyalty ကုိ Corruption နဲ႔ ၀ယ္ယူျပီး Corruption ကို Currency အျဖစ္ အသံုးၾကျပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစား ကိုေဖၚထုတ္ရတာကိုး။ အစိုးရက အားလံုးကို regulation နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတယ္။ ဒီ ထိန္းခ်ုပ္မႈေအာက္ မွာ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ေပးလိုက္ေတာ႔ အဆမတန္ (အျမတ္) ရၾကေရာ။ ဥပမာ ဒီနယ္မွာ သစ္ခုတ္ခြင္႔ ၊ ကားတင္သြင္းခြင္႔ ၊ မိုဘို္င္းဖုးန္ေလွ်ာက္ခြင္႔ ဆိုတဲ႔ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ လိုင္စင္ ေတြရသူဟာ အျမတ္ အမ်ားၾကီးရ ခ်မ္းသာလာေတာ႔ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ ကို ခ်ေပးတဲ႔ အာဏါကိုင္ထားတဲ႔ အုပ္ခ်ုပ္သူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ လူတန္းစား နဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ေတြနဲ႔ နီးတဲ႔ ခရိုနီ (Crony) လူတန္းစားေတြ ၾကီးပြားတဲ႔ Crony Capitalism ဟာၾကီးထြားလာခဲ႔ရတာပဲ။ အာဏါရွင္ဆိုတာ ျပန္ေမးရင္ေတာင္ၾကိဳက္တာမဟုတ္ဖူး။ တသက္လံုး ခါးေထာက္ အမိန္႔ေပးစားလာတဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြကို လႊတ္ေတာ္မွာ ဘယ္ကိစၥကေတာ႔ ဘယ္အေျခမေန ေရာက္ျပီလဲဗိ်ဳ႕ လို႔ေမးလာရင္ မခံႏုိင္တဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြလည္း ရွိသလို ၊ ေခတ္ေျပာင္းသြားျပီ ေမးၾကပါဆိုတဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေဟာင္းေတြလည္းရွိ တာပဲေပါ႔။ ဦးေရႊမန္း ေပးသြားတဲ႔ ပထမဦးဆံုးေသာ သတင္းစားရွင္းလင္းပြဲ ဟာ သမာသမပ္ က်က် ၾကည္႔ ႏိုင္ရင္အဆင္႔ရွိတယ္ လို႔သံုးသပ္ လုိ႔ရတယ္။
ရသမွ် အခြင္႔အေရးနဲ႔ တခ်က္လႊတ္ အာဏါ ကိုရ သေလာက္ ကိုင္တြယ္ထားခ်င္တဲ႔ သူေတြလည္းရိွမွာပဲေပါ႔။ ဒါဟာ ေလာကသားတို႔ရဲ႔ ဓမၼတာပဲ။ ရထားတဲ႔ အခြင္႔အေရး ကို ျပန္ေပးရမယ္ ဆိုတာတကယ္ ေတာ႔ လြယ္တဲ႔ အလုပ္မွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ႔ကာ လူ႕သဘာ၀ အရ အေျပာင္းအလဲ ကိုလကၡံသူေတြနဲ႔ အေျပာင္းအလဲ ကို မလိုလားတဲ႔ သူေတြရဲ႔ အားျပိဳင္မႈ ဟာ အစိုးရ အတြင္းမွာ ရွိလာတာ မထူဆန္းပါဖူး။ ပါတီ ရွိရင္ အာဏါပါလာရင္ power struggle နဲ႔ factional politics ဆိုတာ ရွိၾကစျမဲပဲ။ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားလည္း ေပ်ာက္သြားမယ္ မထင္ပါနဲ႕။ (လူ) ဆိုတာရွိေနသမွ် (အာဏါ) လုပြဲဆို တာရွိေနဦးမွာပဲ။
လက္ေတြ႔က်ဖို႔သာ လုိတာပါ။ ဒီလို စနစ္နဲ႔ ေခတ္အေျပာင္းမွာ မိမိေကာင္းစားေရးထက္ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးကို အလိုရွိတဲ႔ သူေတြေပၚလာတာကို လက္ကမ္္းမၾကိဳ ပဲ အတိပ္ေဟာင္းကိုပဲ ဆြဆြျပီး ဒါျဖစ္မွလုပ္မယ္ ဒါရွိမွ လုပ္မယ္ဆိုတဲ႔ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြဟာ လက္၀ဲစြန္း ဇီးရိုးဆမ္းဂိန္း အေတြးအေခၚ ကရုန္းမထြက္ႏုိင္လို႔သာမွတ္ပါေလ။ မိမိလိုခ်င္သမွ် ကိုလုပ္ႏိုင္တာ ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ျမင္မွသာလုပ္ႏုိင္တာ။
၈၈ ေနာက္ပိုင္း န၀တ-နအဖ ေခတ္ေတြမွာ ေထာက္ေလ်ာက္ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ဖို႔အေကာင္းဆံုးေခတ္ေတြပဲ။ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေလ နာၾကီးမႈမ်ားေလ ေကာင္းေလပဲ။ ဘယ္ေတာ္လွန္ေရး သမားၾကီးေတြ ဘာမ်ားဦးေဆာင္ႏုိင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔ၾကလို႔လဲ။ ဒီမိုကေရစီ သမားၾကီးေတြ (ျပင္ပကအမ်ားလို႔မွတ္ပါ) ေဒၚစုထမိန္ေအာက္ ကဒို႔အေရး .. ဒို႔အေရး..ေအာ္ၾကရင္း ..အႏွစ္ (၂၀) ေငြရွာစားခဲ႔ၾကသူ ကအမ်ားစု မဟုတ္ဖူးလား။ အေဖတရုတ္ၾကီးက ေငြေရာ စစ္လက္နက္ပစၥည္းမက်န္ (လူ) ပါေပးတာေတာင္ (ႏိုင္) ေအာင္မတိုက္ႏုိင္တဲ႔ ၀ါဒစြဲ လက္၀ဲအရည္းၾကီးေတြလည္း ေနာက္ဆံုး သူတို႔ေျပာေျပာေနတဲ႔ ေအာက္ေျခ လူထုၾကီးကပဲ ၀ိုင္းေတာ္လွန္လိုက္လို႔ တဖက္ကမ္း တရုတ္ျပည္ကိုလက္ပစ္ကူးေျပးၾကရတယ္ မဟုတ္လား။ ေနာက္ဆံုး တြင္းေအာင္းရတဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး ေျမၾကြက္ၾကီး ေတြ ဘ၀က ရုန္းမထြက္ႏုိင္ပဲ အႏွစ္ (၂၀) ၾကာတာေတာင္ ေျမေပၚျပန္တက္ႏုိင္ လို႔လား။ ယူဂ်ီ ဆိုတာ ေျပာေရးဆိုခြင္႔ ရွိသူၾကီးရဲ႔ ဟိုဖက္ကလွည္႔ငို ၊ ဒီဖက္ကလွည္႔ ငိုရ တဲ႔ ခြန္ႏွစ္ေထြမင္းသမီး ငိုသံေတြ နဲ႕ ဘ၀ေျပာင္း အလံျဖဴ အေဟာင္း ေမာင္စူးစမ္း ၊ သခင္တင္ျမ ၊ ဦးခ်စ္လႈိင္ တို႕ကို ကေလာ္ကေလာ္ဆဲ တာက လြဲလို႔ ဘာမ်ား ထူးထူးျခားျခား လုပ္ျပႏုိင္ခဲ႔လို႔လဲ။ နအဖ အျမီးလုပ္ျပမွ ထြက္ထြက္ ေဟာင္ရတဲ႔ ဘ၀က ေက်ာ္ႏုိင္ခဲ႔ၾကလို႔လား။ ေလထဲတိုက္အိမ္ေဆာက္တဲ႔ (ေလ)ေတာ္လွန္ေရး သက္သက္ ဘ၀က လွမ္းတက္ႏုိင္ၾကလို႔လား။
ေတာ္လွန္မွ ရမယ္ဆိုတဲ႔ ဆရာၾကီးေတြ Syria မွာ ဘာေၾကာင္႔ လက္ေတြ႔ သြားကူရင္း အေတြ႔အၾကံဳ မရွာၾကတာလဲ။ ဒါႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ - ၂၀၀ မွ တစ္ခါ ရႏုိင္တဲ႔ အခြင္႔အေရးေလ။ ၁၉၅၀ခုႏွစ္ေတြက ႏုိင္ဂ်ီးရီးယားက (အာဂ်ာလာ) ဆိုတဲ႔ ေက်ာင္္းသား ရန္ကုန္လာရင္း အေမရိကန္ သံရံုးကို ဆႏၵျပရာက နံမည္ေက်ာ္ခဲ႕ဖူးတယ္။ အာဂ်င္တီးနားက ဆရာ၀န္ (ေခ်) ဆိုတာလည္း Cuba ေတာ္လွန္ေရးမွာ ပါ၀င္းရင္း ကမၻာေက်ာ္ခဲ႔တာပဲ မဟုတ္လား။ အာရပ္ေႏြဦးကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ႔ေသာ ျမန္မာ လက္၀ဲ သူရဲေကာင္းၾကီး ၊ ေခတ္သစ္လက္၀ဲသု ႏၱရ ၊ ဆိုျပီး ရာဇ၀င္မွာမက်န္ခဲ႕ခ်င္ဖူးလား။ အာရပ္ အေတြ႔ အၾကံဳေတြ ျမန္မာျပည္ ယူလာ ၊ ေတာ္လွန္ေသာတပ္မေတာ္ၾကီးေထာင္ ၊ ၾကီးမားေသာ ေတာ္လွန္ေရး စစ္ပြဲၾကီးေတြ ႏႊဲျပီး မဟာေတာ္လွန္ေရးၾကီးကို ဆင္ႏႊဲၾကရေအာင္။ အခ်ိန္သိပ္ မရွိေတာ႔ဖူး ဆရာ ၾကီးတို႔ေရ။ ဆီးရီးယားနဲ႔ ရီမန္ပဲ က်န္ေတာ႔တယ္။ တစ္ခုေတာ႔ ရွိတယ္ ဒီအာရပ္ၾကီးေတြက ဘာသာေရးအရ လည္လွီးတာ လက္ရင္ေနျပီ ဆိုေတာ႔ ၊ ေထာင္ေထာင္နဲ႔ အာဂ်ယ္အာဂ်ယ္ သြားလုပ္ရင္ေတာ႔ လည္ပင္းျပတ္ျပီသာမွတ္။
ႏုိင္ငံေရး နဲ႔ စီးပြားေရး တကယ္ေတာ႔ လုပ္တတ္ရင္ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာက တည္ျငိမ္မႈ Stability ကိုေပးတယ္။ စီးပြားေရး က လူေနမႈ တိုးတက္ေရးကိုေပးတာပါ။ ဒီမိုကေရစီ က (ပါ၀င္မႈ) ကိုေပးတယ္။ ဥပေဒ က မွ်တမႈကို ထိန္းေပးတယ္။ ဒီအခ်က္ ေတြကို ဟန္ခ်က္ညီညီ ဦးေဆာင္ေပးႏုိင္ရင္ တုိင္းျပည္ တိုးတက္တာနဲ႔ အမွ် ျပည္သူ ေတြလည္း စီးပြားေရး အဖူးအပြင္႔ ေတြကို ခံစားႏိုင္ရင္ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ျပီေပါ႔။ Representative Democracy ကိုယ္စားျပဳဒီမိုကေရစီမွာ မိမိတုိ႔ျမဳိနယ္ ၊ တုိင္း ၊ ျပည္နယ္တို႔ကိုကိုယ္စားျပဳမဲ႔ သူေတြကို ျပည္သူေတြကေရြးခ်ယ္ခြင္႔ရွိျပီး ျပည္သူတြင္း ၊ ႏုိင္ငံတြင္းက ျပႆနာ ၊ လူမႈေရး ျပႆနာ ေတြကို လူၾကီးဆန္ဆန္ ပါလီမန္ အတြင္းမွာ ရွင္းဖို႕ ၾကိဳးစားၾကတာေၾကာင္႔ ေယ်ဘူရ အားျဖင္႔ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးတည္ျငိမ္မႈ ကိုေဖၚထုတ္ေပးႏိုင္တယ္။ တိုင္၀မ္တို႔ ကိုရီးယား တို႔ ပါလီမန္ အမတ္အခ်င္းခ်င္း ထိုးၾကၾကိပ္ၾကတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြရွိေပမဲ႔ လမ္းေပၚမွာရွင္းရတာထက္စာရင္ အမ်ားၾကီး သက္သာပါေသးတယ္။ တဖက္ကျပန္စဥ္းစားၾကည္႔ရင္ ပါလီမန္ဆိုတာ လမ္းေပၚက ျပႆနာေတြကို လမ္းေပၚမွာ မရွင္းေစပဲ အိေျႏၵရွိရွိ ပါလီမန္အတြင္းမွာ ရွင္းေစတဲ႔ စနစ္ပါပဲ။
Representative Democracy ကိုက်င္႔သံုးတဲ႔ ဒီမိုကေရစီစနစ္က တည္ျငိမ္မႈ Stability ကိုတဖက္ကေပးသလို ၊ တျခားတဖက္ကလည္း အားလံုးကိုပါ၀င္ခြင္႔ ေပးေအာင္ၾကိဳးစားေပးႏုိင္တဲ႔ အတြက္ Credibility ကိုေဖၚေဆာင္ေပးႏုိင္တယ္။ လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ထူုးျခားတဲ႔ အခ်က္ကေတာ႔ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ေက်ာ္ ယံုၾကည္မႈ အေပၚရဲရဲၾကီးရပ္ရဲခဲ႔တဲ႔ သတၱိေၾကာင္႔ ကမၻာကပါ ေလးစားရတဲ႔ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ဒီမိုကေရစီ အိုင္ကြန္ရွိေနတဲ႔ အတြက္ ၊ ေဒၚစု ဟာ အမ်ားယံုၾကည္တဲ႔ Credibility တရားသူၾကီးလာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ေဒၚစုဟာ သိၾကားမင္းရဲ႔ ၀ရဇိန္လက္နက္ လို တန္ခိုး ထက္တဲ႔ လက္နက္လာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ သံုးတဲ႔သူေရာ ေတာင္းတဲ႔သူပါ (သတိ) ရွိဖို႔လိုလာတယ္။ ဓါးသိုင္းမွာ ကစားကြက္ႏုိင္ရသလို ဒီေနရာမွာ လည္း ႏွစ္ဖက္လံုး ကစားကြက္ ညီဖို႔လိုအပ္လာပါတယ္။
လက္ရွိေဒၚစုရဲ႕ ေရႊ႕ကြက္ေတြကို ေလ႔လာသံုးသပ္ရင္ ေဒၚစု ႏုိင္ငံေရးနားလည္တယ္ဆိုတာ ရွင္းပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီ အေရး နဲ႔ တိုင္းရင္းသားအေရး ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေနာက္ထူးျခားတဲ႕ တခ်က္က ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ ေဖၚထုတ္ ရံုနဲ႔ မရ တိုင္းရင္းသားျပႆနာကို ေျပလည္ေအာင္ေျဖရွင္းႏုိင္မွ တည္ျမဲတဲ႔ ေရရွည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုရႏုိင္မယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည္တြင္းစစ္ကို ဆင္ႏႊဲခဲ႔ၾကေတာ႔ နာက်ည္းမႈေတြရွိတယ္။ ဒီအဖုအထစ္ေတြကိုေက်ာ္လႊးျပီးရင္ ေနာက္ဆံုး တိုင္းရင္းသားေတြအေပၚ မွ်တမႈ ကိုေပးႏိုင္တာ Constitution အရပဲ ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ပထမ အဆင္႔က အျပစ္အခပ္ရပ္ဆဲ ဒုတိယအဆင္႔က ေဆြးေႏြးျပီးရင္ ေနာက္ဆံုးအဆင္႔ က ပါလီမန္ထဲမွာ ေဆြးေႏြးၾကျပီး Constitution နဲ႔ အာမခံခ်က္ ကိုေဖၚထုတ္ၾကရမွာပဲ။
Constitution မွာ Forms and Structure တြင္မကပဲ အေရးၾကီးတဲ႔ Essence ပါဖို႔လို႔တယ္။ ဒါမွလည္း Equality ကို အာမခံ ႏိုင္မွာ။ ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
--
Posted By Blogger to
လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 2/23/2012 08:15:00 AM
