[mrsorcerer:23919] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကြန္တီနမ္တဲလ္ ဒႆနပညာ - မီရွယ္ ဖူးကုိး (Michel Foucault)



---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: Fri, Apr 27, 2012 at 1:41 AM
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကြန္တီနမ္တဲလ္ ဒႆနပညာ - မီရွယ္ ဖူးကုိး (Michel Foucault)
To: lubo601@gmail.com



by မင္းခက္ရဲ (Min Khet Ye) on Wednesday, September 14, 2011 at 4:10pm ·

ကြန္တီနမ္တဲလ္ ဒႆနပညာ

မီရွယ္ ဖူးကုိး (Michel Foucault)
            ဖူးကုိးကုိ ၁၉၂၆ က ျပင္သစ္ ပြာတီေရမွာေမြးတယ္။ အသက္ ၅၈ အရြယ္ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္ ျပင္သစ္မွာ ကြယ္လြန္ တယ္။ ဒႆနနဲ႔ စိတ္ပညာကုိ အဓိက သင္ၾကားခဲ႔တယ္။သူ႔ရဲ႕ ပထမဆုံးအလုပ္က  စိတ္ပညာမွာ လက္ေထာက္လုပ္ရတာ ပဲ။သူ႔လက္ရာေတြဟာ ေဆးပညာသမုိင္းပညာရွင္ ေဂ်ာ႔ခ်္ကန္ဂြီလန္ရဲ႕ လြမ္းမုိးခံရတယ္။ေခတ္ျပဳိင္စာေပနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လည္းေရးသားခဲ႔တယ္။ သူရဲ႕ အသိပညာဆုိင္ရာ ေနာက္ခံကားခ်ပ္ဟာ ဖူးကုိးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအေတြး အေခၚကုိနားလည္ဖုိ႔ အေရးၾကီးတဲ႔ အခန္းဂ႑ကေနပါ၀င္တယ္။ ဖူးကုိးက ႏုိင္ငံေရးသီအုိရီဆုိတာကုိ တုိက္ရုိက္ ေလ့က်င္႔ပ်ဳးိေထာင္ခံခဲ႔ရတာမ်ဳးိ မဟုတ္ဘူး။ သူရဲ႕ အေရးအသားေတြဟာ လည္း ဒႆနပညာနဲ႔ သမုိင္း ကုိသား ေျခခံေရးသားခဲ႔တာ။သူ႕ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအေပၚခ်ည္းကပ္ပုံေတြဟာ ႏုိင္ငံေတာ္နဲ႔ တသီးပုဂၢလ ၾကားထဲက ျပႆနာရပ္ကုိ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ႀကဳိးစားေနတာမဟုတ္ဘူး။ဖူးကုိးရဲ႕ လက္ရာေတြဟာ လူမႈေရးသိပံကေန ေခတ္ၿပဳိင္ႏုိင္ငံေရးဘ၀ထဲ အထိ ၀င္ေရာက္ ပတ္သတ္ေနတယ္။  
                                                                                                                            ၁၉၆၀ခုႏွစ္မ်ားမွာ ဖူးကုိးဟာ ရူးသြပ္မႈ၊ေဆးပညာသမုိင္း ၊ေရးသားပုိ႔ခ်မႈ သမုိင္းနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ စာအုပ္ေတြကုိ ေရးတယ္။ဒီကာလေတြမွာ သူရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚ ၊ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အေျမာက္အျမားပါ၀င္ ပတ္သတ္မႈ ေတြကုိ ေတြ႔ရမယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ျပင္သစ္ရဲ႕ အေက်ာ္ၾကားဆုံးတကၠသုိလ္ေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ ေကာလိပ္ဒီ ဖရန္႔ (Colledge de France) မွာ ပါေမာကၡျဖစ္လာတယ္။ ၁၉၇၀ကာလ ျပင္သစ္သပိတ္တုိင္းလုိလုိမွာ ထင္ရွားတဲ႔လူထုသိ ပညာရွင္တစ္ဦးအေနနဲ႔ ပါ၀င္ခဲ႔တယ္။သတင္းစာနဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးအျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ မွတ္ခ်က္ ေဆာင္းပါးေတြေရးခဲ႔တယ္။ ၁၉၇၀ကာလမွာ ေကာလိပ္ဒီဖရန္႔ ရဲ႕ ပါေမာကၡအေနနဲ႔ ေပးခဲ႔တဲ႔လက္ခ်ာ အမ်ားစုဟာ ႏိုင္ငံ ေရးအေျခခံ အေၾကာင္းအရာေတြ ခ်ည္းသာျဖစ္တယ္။ ၁၉၈၀ကာလမွာ သူ႕ရဲ႕ သုေတသနနယ္ဟာ က်င္၀တ္ဘက္ကုိ ျပန္လည္လာတယ္။ သူရဲ႕ အေခၚကေတာ့ အတၱ(self)ရဲ႕ အေလ႔အက်င္႔ေတြ လုိ႔ဆုိတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ ရူးသြပ္မႈအေပၚေလ့ လာတဲ႔ အေစာပုိင္း လက္ရာေတြေရာ၊ က်င့္၀တ္အျမင္ေတြပါ ႏုိင္ငံေရးေလ့လာမႈ အတြက္အေရးပါတယ္။ ဖူးကုိးကုိ ႏုိင္ငံ ေရးဒႆနပညာရွင္ အျဖစ္ထိေတြ႔ခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ သူ သုေတသနျပဳထုတ္ေ၀ခဲ႔ တဲ႔ လက္ရာေတြ ကုိ သာမက သူ႕ရဲ႕ လက္ခ်ာေတြ ၊သတင္းစာပါအေရးအသားေတြကုိပါထိေတြ႔ ႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္။                            ဖူးကုိးရဲ႕ အေရးသားေတြကုိဘာသာျပန္တာ ၊ေဆြးေႏြးတာဟာ ၁၉၇၀ေလာက္မွ အဂၤလိပ္အေမရိကန္ တကၠသုိ္လ္ ေတြမွာ လုပ္လာၾကတယ္။အေမရိကားနဲ႔ အဂၤလန္မွာ သူရဲ႕ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေဆြးေႏြ ျငင္းခုန္မႈေတြဟာ ၁၉၈၀၀န္းက်င္မွာမွ ျဖစ္လာတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ လက္ရာေတြထုတ္တဲ႔ ၁၉၆၀၀န္းက်င္မွာ ဖူးကုိးကုိ ႏုိင္ငံေရးဒႆနအရအသိအမွတ္ျပဳဖုိ႔ ျဖစ္မလာဘဲ၊ ၁၉၇၀နဲ႔ ၈၀ေလာက္မွာမွ အဂၤလိပ္အေမရိကန္မွာ ႏုိင္ငံေရး သီအုိရီအတြက္စိတ္၀င္တစားျဖစ္လာရတဲ႔ အေၾကာင္းရွိတယ္။ ၁၉၇၀ခုႏွစ္မ်ားအစမွာ ျပင္သစ္တကၠသုိလ္ေတြမွာ မာ႔က္စ္၀ါ ဒ ကလႊမ္မုိးေနတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ အျမင္ဟာ မာ႔က္စ္၀ါဒနဲ႔ ဆန္႔က်င္ကြဲလြဲေနတဲ႔ အတြက္ ဖူးကုိးကုိ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ဆုိင္သူ အျဖစ္ လက္မခံလုိၾကဘူး။ အဂၤလိပ္နဲ႔ အေမရိကန္မွာ ၁၉၇၀နဲ႔ ၈၀ခုႏွစ္မ်ားမွာ နီယုိ-လစ္ဘရယ္ ျဖစ္ထြန္းလာတယ္။ ျဖစ္ထြန္း လာတဲ႔ နီယုိလစ္ဘရယ္က ဖူးကုိးကုိ ႏုိင္ငံေရးဒႆနပညာရွင္ အျဖစ္လည္းလက္ခံေပးလုိ႔ ရေအာင္ ေရခံေျမခံေပး လုိက္တယ္။
သီအုိရီ                       အဂၤလုိအေမရိကန္ အစဥ္အလာမွာလူမႈေရး၊ႏုိင္ငံေရးသီအုိရီနနဲ႔ အာရုံအေျချပဳအျမင္ကုိ အေျခခံလုပ္ကုိင္တဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသိပံ၊လူမႈေရးသုေတသနေတြ အၾကား ရွင္းလင္းတဲ႔ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခု ဆြဲေလ႔ရွိတယ္။ အဂၤလိပ္အေမရိကန္ သီအုိရီ ပညာရွင္ေတြၾကား ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ လူမႈေရးသီအုိရီ ဆုိတာ အာရုံအေျချပဳ  ၀ါ သမုိင္းဆုိင္ရာသုေတသန နဲ႔ အေတာ္ကေလး ကြဲျပားျခားနားတဲ႔ အရာေတြပဲ။ အရုံအေျချပဳနည္းနဲ႔ သုေတသနျပဳထားတဲ႔ အရာေတြကုိ ပုိျပီးေယဘုယ် ဆန္တဲ႔ သီအုိရီဆုိင္ရာ ျငင္းခုန္မႈေတြအတြက္ အသုံးခ်ႏုိင္ေပမယ့္ သီအုိရီလက္ရာေတြကုိ အာရုံအေျချပဳ နည္းနဲ႔ ေဖာ္ျပတာ မ်ဳးိကုိေတာ့ လုပ္ေလ့လုပ္ထမရွိၾကဘူး။ အဂၤလိပ္၊အေမရိကန္ ရဲ႕ လူမႈေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚပတ္၀န္းက်င္မွာ ဖူးကုိးကုိ ဖတ္ရတာ အခက္အခဲသုံးခု ရွိေနတယ္။ ပထမတစ္ခုက ဖူးကုိးရဲ႕လက္ရာေတြက အာရုံအေျချပဳနည္းနဲ႔ရွာ ေဖြထုတ္ေဖာ္ထားျပီး သမုိင္းအေသးစိတ္ေတြပါေနတာပဲ။ ဖူးကုိးရဲ႕ Discipline and Punish ကုိ ပညာရွင္ေတြက ႏုိင္ငံေရးလက္ရာတစ္ခု အျဖစ္ ဘယ္လုိဖတ္ဖတ္ ရွင္းရွင္းလင္းေတြ႔ႏုိင္တယ္ လုိ႔ယူၾကတယ္။စာအုပ္မွာ လူထုေရွ႕ေမွာက္ ကြပ္မ်က္ျခင္းကုိ တရွည္တလ်ားေဖာ္ျပထားတယ္။ ၁၇၅၇ လူထုေရွ႕ေမွာက္ကြပ္မ်က္္ျခင္းတစ္ခုကုိ လီယြန္ ဖုိေရွးရဲ႕  ပါရီမွာ ကေလးအက်ဥ္းသားေတြကုိ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ  ထိန္းသိမ္းထားျပိိိိး စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံ အုပ္ခ်ဳပ္ပုံ နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ျပ ထားတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ မာဆယ္ဒီဆက္စ္ရဲ႕ ညြန္ၾကားခ်က္တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ အာခီတက္ခ်ာကုိသိရုံနဲ႔ မလုံေလာက္ဘူး ၊ေက်ာက္တုံးေတြျဖတ္ပုံကုိ လည္းသိထားရမယ္ ဆုိတာကုိ သေဘာတူျပီးကုိးကားထားတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ အျမင္ေတြကေန ေျပာေနတာက ႏုိင္ငံေရးကုိ နားလည္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံေရးသီအုိရီကုိ သိေနရုံနဲ႔ မလုံေလာက္ဘူး။ ဖုိးေရွးရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ပုံ လုိပဲ ၊ ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိလုိဂ်ီကုိလည္းသိထားရမယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ ကြန္တီနမ္တဲလ္္ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚဟာ အဂၤလိပ္ အေမရိကန္ ရဲ႕ အာရုံအေျချပဳ၀ါဒကုိ ဆန္႔က်င္တယ္။ဒါေပမယ့္ ဖူးကုိးရဲ႕လက္ရာေတြမွာေတာ့ အာရုံအေျချပဳ အျမင္ေတြနဲ႔ ေရာယွက္တည္ေဆာက္ထားတယ္။ ႏုိင္ငံေရးဒႆနမွာ အာရုံအေျချပဳ၀ါဒဟာ ဘယ္လုိရွိမလဲလုိ႔ ေတြးေတာထားသလုိပဲ။                   ဒုတိယအခက္အခဲကေတာ့ ဖူးကုိးကုိ ႏုိ္င္ငံေရးဒႆနပညာရွင္လုိ႔ ေျပာရေအာင္ ႏုိ္င္ငံေရးဒႆနပညာရွင္ေတြ ေရးေလ့ရွိတဲ႔ အေရးအသားမ်ဳးိကုိ သူ႔လက္ရာေတြထဲမွာ မေတြ႔ရျဖစ္ေနတာပဲ။ နုိင္ငံေရးလက္ရာရယ္လုိ႔ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႔ရတဲ႔ Discipline and punish နဲ႔  History of Sexuality vol 1 က်မ္းႏွစ္ခုစလုံးဟာလည္း အက်ဥ္းေထာင္၊ ေက်ာင္း၊ အေဆာက္အအုံတည္ေဆာက္ပုံ အာခီတက္ခ်ာ၊ ခႏာကုိယ္ နဲ႔လိင္သဘာ၀ေတြ အေၾကာင္းကုိင္တြယ္ထားတာ။ ဖူးကုိးက ဒီမုိကေရစီ၊ႏုိင္ငံေတာ္  ဒါမွမဟုတ္ တရားမွ်တမႈအေၾကာင္းေတြကုိ ေရးခဲ႔တာမ်ဳးိ မရွိဘူး။ ႏုိင္ငံေရးဒႆနပညာရွင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ အေၾကာင္းကုိေတာင္မွ မေရးခဲ႔ဘူး။မာခီယာဗယ္လီ၊ ကားလ္မာ႔က္စ္၊ ဖရင္႔ဖုဂုိဏ္း အေၾကာင္းေတြကုိ ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ အင္တာဗ်ဳးေတြ၊လက္ခ်ာေတြမွာ  နဲနဲပါးပါး မွတ္ခ်က္ခ်တာကုိေတြ႔ရမယ္။ ဘမ္သမ္းကုိ အေျခခံယူျပီး သူလက္ရာမွာေဖာ္ျပတာကလည္း ဘမ္သမ္ရဲ႕ အမ်ားစုအက်ဳးိျဖစ္ထြန္းေရး၀ါဒကုိ မဟုတ္ဘဲ အက်ဥ္းေထာင္ဒီဇုိငး္အတြက္ ဘမ္သမ္ေျပာခဲ႔တာကုိ အဓိကထားေျပာခဲ႔တာေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဒါတင္မကေသးဘူး သူ႔လက္ရာေတြကုိ လူမႈေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးဆီ ေရာက္ေအာင္သြားမယ္ဆုိတာမ်ဳးိလုပ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ဘဲ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း၊လိင္ ေတြအေပၚကုိသာ အေျခခံတဲ႔ သေဘာသက္သက္သာျဖစ္တယ္။ ဖူးကုိးက ေခါင္းမာမာနဲ႔သူဟာ လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ျပလုိ႔ရတဲ႔ စနစ္ထဲက အရာေတြကုိသာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျပခဲ႔တာပါလုိ႔ ဆုိတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဖူးကုိးက သူလက္ရာေတြကုိ လူမႈေရးႏုိ္င္ငံေရးသီအုိရီ ပညာရွင္ အေနနဲ႔ အလုပ္မလုပ္ဘဲ၊ အေတြးအေခၚစနစ္ေတြကုိေလ့လာတဲ႔ သမုိင္းပညာရွင္ အျဖစ္သာအလုပ္လုပ္ခဲ႔တာ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၊ႏုိင္ငံေရးတုိ႔ရဲ႕ အေထြေထြ ဥပေဒသဆန္တဲ႔ နိယာမေတြကုိ ထုတ္ျပတာမ်ဳးိ မလုပ္ဘူး။ တကယ္လုိ႔ ပင္မေရးစီး လူမႈေရးေဗဒ ရႈေထာင့္ကေနသာၾကည့္ရင္ ဖူးကုိးဟာ ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာႏိုင္တဲ႔ လူမႈေရးေဗဒပညာရွင္ ျဖစ္ေနလိမ္႔မယ္။                                                                                                                                                       တတိယ အခက္အခဲက ပထမႏွစ္ခုနဲ႔ဆက္စပ္ေနတယ္။ဖူးကုိးေနာက္ပုိင္းေရးတဲ႔ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ စာအုပ္မွာ အဓိကက်တာက  ခႏာကုိယ္လုိ၊ အက်ဥ္းေထာင္ အေဆာက္အဦးလုိအရာမ်ဳးိပဲ။ ဖူးကုိးစိတ္၀င္စားတာက အာခီတက္ခ်ာ သီအုိရီရဲ႕ ျပႆနာနဲ႔ အတူ ေက်ာက္တုံးေတြကုိ ျဖတ္ပုံပဲ။ ေနာက္ထပ္လက္ရာေတြမွာ ခႏာကုိယ္အေပၚကုိသာမကပဲ၊ ၾကြက္သားနဲ႔ အရုိး ၊ဘာသာစကားနဲ႔ အေတြးအေခၚေတြအထိပုိ အေသးစိတ္လာတယ္။ ႏွစ္ဆယ္ရာ ႏုိင္ငံေရးအေတြး အေခၚဟာ ဖူးကုိးကုိသာ အေျခခံျပးီ ျဖစ္ထြန္းမယ္ဆုိ  အရာ၀တၳဳေတြကုိ တစစီခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာေလ့လာရမယ့္ အေနအထား အထိေရာက္သြားမယ္။ ႏုိ္င္ငံေတာ္၊လူမႈေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ၊ ႏုိင္ငံေရး အုိင္ဒီယုိလုိဂ်ီေတြကုိေလ့လာရာကေန လူ႔ခႏာကုိယ္၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာမႈေတြ အထိကြဲသြားလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ႔ ႏုိင္ငံေရးသိပံဆုိတာ ဒီမုိကရက္တစ္ အင္စတီ က်ဳးရွင္းေတြ၊ ပါတီေတြကုိ အေသးစိတ္ေလ့လာတဲ႔ ပညာရပ္သာလ်င္ျဖစ္ခဲ႔တာ၊ ပါလီမန္ရဲ႕ အာခီတက္ခ်ာ ဒီဇုိင္းနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ေျပာတာ၊မ်ဳးိရုိးဗီဇတက္ခႏုိလုိဂ်ီ ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းေျပာတာမ်ဳးိမရွိခဲ႔ဖူးဘူး။  ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကုိ ႏုိင္ငံေရးသိပံနယ္ထဲကေန ေဘးဖယ္ထုတ္ထားခဲ႔တာ။ မာ႔က္စ္၀ါဒႏုိင္ငံေရး အျမင္ထဲမွာဆုိရင္ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ထုတ္လုပ္မႈအင္အားစုေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ႔ အေပၚထပ္ အေဆာက္အအုံရဲ႕  သြင္ျပင္လကၡဏာေတြသာျဖစ္ျပီ က်န္တာကုိ ေဘးဖယ္ထုတ္ဖုိ႔ ၾကဳးိစားသလုိမ်ဳးိပဲ။ ဖူးကုိးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဒႆန ျပင္သစ္မွာ အသိအမွတ္ျပဳမခံရတာ ထူးထူးျခားျခာေျပာစရာမလုိဘူး။တကယ္ေတာ့ ဖူးကုိးရဲ႕ လက္ရာေတြက ႏုိင္ငံေရးသိပံတစ္ခုလုံးေဘးဖယ္ထုတ္ထားေတြ ကုိ ျပန္လည္ယူေဆာင္လာတာျဖစ္တယ္။ အသိပညာနယ္ပယ္မွာ ထည္႔သြင္းမစဥ္းစားခဲ႔တဲ႔ ရုပ္ပုိင္သဘာ၀ေတြကုိ ဖူးကုိးက ေဖာ္ျပေနေတာ့ကား အဂၤလုိအေမရိကန္ေတြအတြက္ အခက္အခဲရွိေနတာ ဆန္းေတာ့ မဆန္းလွဘူး။                                              ဖူးကုိးက လူမႈေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚပညာရွင္ေတြလုိ မေရးခဲ႔ဘူးဆုိရင္ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ဖူးကုိးကုိ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚပညာရွင္ အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး ဖတ္ရႈေနခဲ႔ၾကတာလည္းလုိ႔ေတာ့ ေမးစရာရွိတယ္။          ဒါနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ျပင္သစ္ဒႆနပညာရွင္ ဒီလူးစ္ အေျဖေပးခဲ႔တာတစ္ရွိတယ္။ ဒီလူးစ္က ဖူးကုိးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးလက္ရာကုိ ႏွစ္ပုိင္း ပုိင္းလုိက္တယ္။ပထမတစ္ပုိင္းက  သူရဲ႕လက္ရာႏွစ္ခုျဖစ္တဲ႔ Discipline and Punish(၁၉၇၇) နဲ႔  History of Sexuality (၁၉၇၉)ပဲ။ ဒီစာအုပ္ႏွစ္မွာ ဖူးကုိးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိလုိဂ်ီ အယူအဆကုိေတြ႔ရမယ္။ ဖူးကုိးက ႏုိင္ငံေရး ၊အစုိးရဆုိတာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး အေထြအေထြ ဥပေဒသကုိ ထုတ္ျပဖုိ႔ မၾကဳးိစားဘူး။သူေဖာ္ျပတာက လူအဖြဲ႔အစည္းအတြင္း အမွန္တကယ္ လုပ္ကုိင္ေနတဲ႔ တက္ခနိေတြရဲ႕ အခန္းဂ႑ပဲ။ဥပမာ စာေမးပြဲစစ္တဲ႔ ပရုိစီဂ်ာ၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြခ်မွတ္ပုံ နည္းလမ္းေတြလုိ အရာမ်ဳးိေတြရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပုံေတြပဲ။ DP နဲ႔ HSႏွစ္ခုစလုံးက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ေစာင့္ၾကည့္ကြပ္မတ္မႈ ပုံစံအမ်ဳးိမ်ဳးိကိုေလ့လာတာျဖစ္တယ္။ ဒီအျမင္ကေန ဖူးကုိးကုိ ႏုိင္ငံေရးဒႆန ပညာရွင္ အျဖစ္လက္ခံၾကတာပါ။ဆက္ျပီး ဆန္႔ထြက္ေတြးႏုိင္ေသးတာက ဖူးကုိးရဲ႕ ခ်ညး္ကပ္ပုံေတြက ႏုိင္ငံေရးမွာ စာေမးပြဲစစ္ျခင္းလုိ တက္ခနိေတြဟာ ဘယ္ေလာက္အထိအေရးပါသလဲ ဆိုတာကုိ ျမင္ႏုိင္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ ေရးသားပုိ႔ခ်မႈ( Political Discourse)ေတြရဲ႕ သရုပ္ျပသေဘာ(Performativity)အလုပ္လုပ္ႏုိင္စြမ္းကုိပါေတြ႔ ရမယ္။ႏုိင္ငံ ေရး၊အုိင္ဒီလုိဂ်ီ၊တရားမွ်တမႈနဲ႔ အစုိးရဆုိတာ ဘယ္လုိမ်ဳးိ ရယ္လုိ႔ အစဥ္အလာႏုိင္ငံေရးသိပံက ေပးသလုိေတာ့ ဖူးကုိးက ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။                                                                                                                                                ဖူးကုိးကႏုိင္ငံေရးအေပၚထားတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕အျမင္ကုိ ေရြ႕လုိက္တယ္။ သူ႔ရဲ႕အျမင္မွာအေရးပါတဲ႔ ေ၀ါဟာရေတြက ကိရိယာ(apparatus)၊ ျပႆနာထုတ္ေဖာ္ျခင္း(Problematisation)၊ တက္ခႏုိလုိဂ်ီ၊ ဘုိင္အုိပါ၀ါ၊ မုိက္ခရုိ ပါ၀ါ၊ အစုိးရပုံနည္းလမ္း(governmentality)၊ လူမႈအတၱ(the subject) ဆုိတာေတြပဲ။အဲဒီအရာေတြက ေခတ္ျပဳိင္ႏုိင္ငံေရး ကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာဖုိ႔ ကြဲျပာျခားနားတဲ႔ ခ်ည္းကပ္ပုံေတြေပးႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။ သူအဓိက ကုိင္တြယ္တဲ႔ အရာေတြက ခႏာကုိယ္၊ လိင္သဘာ၀၊အျပစ္ေပးပုံ၊ လူဦးေရ ၊ရူးသြပ္မႈ အေၾကာင္းေတြပဲ။ ႏုိင္ငံေရးဒႆနပညာရွင္ေတြ ေတြးေလ့ရွိတဲ႔  ႏုိင္ငံေရး စနစ္၊ ပါတီ၊ေရြးေကာက္ပြဲ နဲ႔ အုိင္ဒီယုိလုိဂ်ီဆုိတာ မ်ဳးိ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ဖူးကုိးက သူ႔ရဲ႕ ၁၉၇၅ အင္တာဗ်ဳးတစ္ခုမွာ သူဟာ လူအနည္းငယ္(ေဘးဖယ္ထုတ္ခံ)ရဲ႕ လူမႈေရးအရွိတရားေတြရဲ႕ အတိမ္အနက္ကုိ စိတ္၀င္စားတယ္ ။သူတုိ႔ရဲ႕ အက်ဳးိအ ျမတ္ ကုိ ရွာေဖြတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒႆနဆုိင္ရာ အ၀န္းအ၀ုိင္း နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအ၀န္းအ၀န္းေတြဟာ ကုိ စိတ္မ၀င္စားဘူး ရယ္လုိ႔ေတာ့  ကၽြန္ေတာ္မေျပာဘူးလုိ႔ဆုိတယ္။                                                                                                    ဖူးကုိးရဲ႕ အကယ္ဒမစ္စာအုပ္ေတြမွာ မေတြ႔ရဘဲ ၊သူရဲ႕လက္ခ်ာ၊အင္တာဗ်ဳးနဲ႔ ဂ်ာမယ္လစ္အေ၇းအသားဘက္ အျခမ္းတစ္ ျခမ္း မွာ ေတြ႔၇တဲ႔ အပုိင္းတစ္ပုိင္းရွိေသးတယ္။ ဒါကုိ ဒီလူးစ္ရဲ႕ အေခၚအရေျပာရရင္း ေခတ္ၿပဳိင္ႏုိင္ငံေရး အျပဳအမူေတြနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြရဲ႕ အေျခခံကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ၾကည့္တာပါပဲ။လူမႈေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသီအုိရီေတြမွာ ေတြ႔ရတတ္တာက မီဒီယာဟာ အေပၚယံေၾကာႏုိင္တယ္၊အုိင္ဒီယုိလုိဂ်ီေတြ လႊမ္းမုိပုိ႔ခ်ရာေနရာျဖစ္တယ္ ဆုိတာပဲ။ ဖူးကုိး ကေတာ့ သူရဲ႕လက္ရာေတြနဲ႔ ဂ်ာနယ္လစ္လက္ရာေတြမွာ နီးကပ္တဲ႔ ဆက္ႏြယ္မႈရွိတယ္လုိ႔ ျပျမင္တယ္။                           ဟာဘားမတ္နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ႏုိင္တယ္။ဟားဘားမတ္က သူ႔ရဲ႕လက္ရာေတြကို ဂ်ာနယ္လစ္အျဖစ္စျပီး ၊ဒႆနပညာရွင္ အျဖစ္အဆုံးသတ္ တယ္။ ဖူးကုိးကေတာ့ သူရဲ႕ ဒႆနအျမင္ေတြရဲ ႔ အက်ဳးိဆက္က ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ဦးျပဳမႈလုိက္သလုိပဲလုိ႔ျမင္တယ္။ ဖူးကုိး က သူရဲ႕လက္ရာေတြမွာ အေတြးအေခၚစနစ္ကုိသာ ပုိေလ့လာတယ္၊ႏုိင္ငံေရးအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိေလ့လာတဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဂ်ာနယ္လစ္အေရးအသားေတြမွာလည္း စည္းမ်ဥ္းစည္ကမ္းနဲ႔ အစုိးရပုံနည္းလမ္းကေနတစ္ဆင့္ ခြဲျခမး္စိတ္ျဖာႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္။
ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိလုိဂ်ီ                                                                                                                                            လူသားသိပံပညာရဲ႕ သမုိင္းကုိ Displine and Punishမွာ ဖူးကုိးခ်ည္းကပ္ပုံဟာ ထင္ရွားတယ္။သူက အသိပညာတစ္ခုဟာ ဘယ္ေလာက္မွန္တယ္၊ဘယ္ေလာက္မွားတယ္ ေဖာ္ျပဖုိ႔ရာရွာေဖြ ထုတ္ေဖာ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ အသိပညာဆုိတာကုိ သိပံ လုိ အုိင္ဒီယုိလုိဂ်ီလုိ မယူဘူး။ လူသားသိပံပညာကုိ အရင္းရွင္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ဆက္စပ္ျပတာ မ်ဳးိလည္းမလုပ္ဘူး။ သူက လူသားသိပံပညာကုိ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာတက္ခႏုိင္လုိဂ်ီ အျဖစ္သာဆက္ဆံတယ္။ လူသားသိပံ ပညာဟာ ပါ၀ါရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံ ျဖစ္တဲ႔ ကရိယာေတြနဲ႔ တနည္းတစ္ဖုံဆက္ႏြယ္ေရာယွက္ေနတယ္ လုိ႔ျမင္တယ္။                                                                                                                                          DPစာအုပ္ကုိ ဖတ္ရင္ လြဲမွားသြားႏုိင္တာက DPဟာ အျပစ္ေပးပုံနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ လူမႈေရးနဲ႔ႏုိင္ငံေရးသီအုိရီ တစ္ခု အျဖစ္မွတ္ယူလုိက္တာ မ်ဳးိပဲ။ဖူးကုိးကေျပာခ်င္တာက လူမႈေရးေဗဒနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးကုိ ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိ လုိဂ်ီရဲ႕ ဖရိန္ထဲမွာ ခ်ထားဖုိ႔လုိအပ္တယ္ ဆုိတာပဲ။ အစဥ္အလာလူမႈေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ခြဲျခမ္စိစ္ပုံအျဖစ္မယူဘဲ တသီးပုဂၢလူသားဆုိတာ၊ လူအဖြဲ႔ အစည္းဆုိတာ ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိလုိဂ်ီေတြရဲ႕ ထုတ္ကုန္ပဲလုိ႔ ေထာက္ျပတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕သူေတြက ဖူးကုိးရဲ႕ အမွန္နဲ႔ အမွာ ဆုိတာ အေပၚ အထူးမျပဳျခင္းဟာ သူ႔ကုိ ပုိ႔စ္ေမာ္ဒန္ဘက္ကုိ ယိမ္းသြားေစတယ္လုိ႔ ယူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖူးကုိးလုပ္ႏုိင္တာ ဟာ ပါ၀ါ-အသိပညာ အတြဲရဲ႕ ကြဲျပားျခားနားတဲ႔ စနစ္ အမ်ဳးိမ်ဳးိကုိသာ ေဖာ္ထုတ္တာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း ဖူးကုိးကုိ အစြန္းေရာက္ယူသြားႏုိင္တာရွိတယ္။ဖူးကုိးက အသိပညာေတြဟာ အမွန္မဟုတ္ပါဘူးလုိ႔ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဖူးကုိး က အသိပညာရဲ႕ မွန္ျခင္းမွားျခင္းကုိ မကုိင္တြယ္တာနဲ႔ ပဲ အသိပညာကုိ အမွားတရားမဟုတ္ပါဘူးလုိ႔ ယူဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။             DP စာအုပ္ဟာအဆက္အစပ္တစ္ခုကုိ ရွာျပီး အမွန္အမွားေဖာ္ျပဖုိ႔ မဟုတ္ဘူး၊ စာဖတ္သူ တုန္လႈပ္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔  ပဲလုိ႔ တင္စားေျပာဆုိၾကတာေတြရွိတယ္။ စာအုပ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ေခတ္ျပဳိင္ႏုိင္ငံေရး အေတြးအေခၚဟာ ယေန႔ေခတ္နဲ႔ မကုိက္ညီေတာ့တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ စြန္႔ပစ္သင့္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ၁၉ရာစု ႏုိင္ငံေရးမုိဒယ္ထဲကေနတည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္တယ္ ဆုိတာကုိေျပာျပေနတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ စာအုပ္ေၾကာင့္ တုန္လႈပ္စရာ အသိဥာဏ္လမ္းေၾကာင္းေလးခုေပၚလာတယ္။ ပထမတစ္ခုက အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပုံစံဟာ မျပည့္စုံဘူး၊ဒါေပမယ့္ ဒီ၁၉ရာစုပုံစံက ခုထက္ထိ အလုပ္ဆက္လုပ္ေနတယ္ ဆုိတာပဲ။ ပါ၀ါဆုိတာက အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကေန ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ႔ အရာ ၀ါ နာမ္တစ္ခုလုိမျမင္သင့္ဘူး။ ပါ၀ါဆုိတာ ပုိင္ဆုိင္ခံရတဲ႔ အရာမဟုတ္ဘူး။ပါ၀ါ ဆုိတာ လည္ပတ္က်င့္သုံးေနတဲ႔ အရာသာလ်င္ျဖစ္တယ္။ ဖူးကုိးအျမင္အရ ပါ၀ါဟာ နာမ္ မဟုတ္ဘဲ ပါ၀ါဟာ ၾကိယာတစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ ဒုတိယ အခ်က္က ဖူးကုိးဟာ တည္ေဆာက္မႈ၀ါဒီျဖစ္တယ္ ဆုိတာကုိ ျပေနတယ္။ ဖူးကုိးက ပါ၀ါဟာ ဖိႏွိပ္မႈသက္သက္ မဟုတ္ဘူး၊အေၾကာင္းက လူသားသဘာ၀ရဲ႕ သီးသန္႔အႏွစ္သာရဆုိတာ မရွိေတာ့ကာ ပါ၀ါက ဘယ္ေနရာကုိ ဖိႏွိပ္ရမယ္ဆုိတဲ႔ သီသန္႔ျပဌာန္းခ်က္ မရွိဘူး။ဒါတင္မကဘူး လူသားသဘာ၀သည္ပင္ လ်င္ ပါ၀ါလည္ပတ္က်င့္သုံးမႈေတြကေန ထြက္ေပၚလာတာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ ပါ၀ါဟာဖိႏွိပ္မႈသက္သက္ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ ပါ၀ါ မွာ ဖိႏွိပ္မႈ အစိတ္အပုိင္း မရွိဘူးရယ္လုိ႔ဆုိတာမ်ဳးိေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒီအပုိင္းထက္ ပါ၀ါလူသားသဘာေတြကုိ တည္ေဆာက္ဖုိ႔ လည္ပတ္ေနတယ္ လုိ႔ျမင္တာ။ပါ၀ါဟာလူတစ္ေယာက္က ကုိင္ေဆာင္ထားတဲ႔နာမ္လုိအရာ မဟုတ္ပဲ ၊ပါ၀ါ ဟာ လည္ပတ္က်င္သုံးေနတဲ႔ ၾကိယာလုိအရာသာျဖစ္တယ္ ဆုိတာနဲ႔ ခ်ိန္ၾကည့္ႏုိင္တယ္။တတိယအခ်က္ကုိ ၾကည္႔ရင္ ပုိရွင္းလာႏုိ္င္တယ္။တတိယ အခ်က္က ပါ၀ါ စိတ္ကူးအေတြးအေခၚေတြ ၊ဘာသာစကားေတြကေနတစ္ဆင့္ လည္ပတ္က်င့္ သုံးေနရုံမကဘူး၊ ခႏာကုိယ္ေပၚတုိက္ရုိ္က္သက္ေရာက္ျခင္းအားျဖင့္လည္း လည္ပတ္က်င့္သုံးေနတယ္။ စတုတၳတစ္ခုက ေတာ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအတြင္းကေနထြက္လာတဲ႔ ပါ၀ါ(displinary power)ပဲ။စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းပါ၀ါကုိ စည္းမ်ဥ္းစည္း ကမ္းဆုိင္ရာ ကရိယာေတြကေနတစ္ဆင့္ လည္ပတ္က်င္႔သုံးတယ္။ ကရိယာေတြထဲမွာ ခႏာကုိယ္အေပၚျမင္လာေအာင္ လုပ္တဲ႔ အရာေတြ၊သိပံနည္းက်အသိပညာေတြ၊ဗိသုကာ ပုံစံေတြ၊တက္ခနိေတြ နဲ႔လူမႈေရးအေလ့အက်င့္ေတြပါ၀င္တယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ အထက္ပါအျမင္ေတြက ႏုိင္ငံေရးေလ့လာမႈဆုိရင္ စတိတ္ ၀ါ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိသာ အေျချပဳေလ့လာေနတဲ႔ အျမင္ေတြကေန ဖယ္ခြာသြားတဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသီအုိရအသစ္တစ္ခုက ထုတ္ေဖာ္တယ္။                                              
လိင္သဘာ၀(Sexuality)                                                                                                                                         DP စာအုပ္က လူသားရဲ႕ ခႏာကုိယ္အေပၚ အက်ဥ္းေထာင္ဖြဲ႔စည္းပုံက ဘယ္လုိအေလ့အက်င့္လုပ္သလဲ ဆုိတာကုိ ေဖာ္ျပတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ History of Sexuality vol 1ကလည္း ေနာက္ထပ္ လမ္းေၾကာင္းသစ္တစ္ခုကုိ ျပတယ္။ HS စာအုပ္မွာ ဖူးကုိးက ခႏာကုိယ္အေပၚ ရုပ္၀တၳဳတစ္စုံတစ္ရာနဲ႔ အေလ့အက်င့္လုပ္ပုံကေန လိင္သဘာ၀ဆီကုိ ေျပာင္းလဲ လိုက္တယ္။ လိင္သဘာ၀ဆုိတာ ပါ၀ါလည္ပတ္က်င္႔သုံးမႈ အတြင္းကေနထြက္လာတာျဖစ္တယ္။ လိင္သဘာ၀ဆုိတာ  ပါ၀ါကုိ ခုခံေနတာမ်ဳးိမဟုတ္ဘူး။တနည္းအာျဖင့္ ပါ၀ါနဲ႔ ကင္းလြတ္ျပီးသူ႔ရဲ႕ အႀကြင္းမဲ႔ တန္ဖုိးစံနဲ႔ သူရပ္တည္ေန တာမ်ဳးိမဟုတ္ဘူး။ ပါ၀ါရဲ႕သီးသန္႔ သမုိင္းဆုိင္ရာပုံသဏၭာန္အတြင္းက ထုတ္လုပ္လုိက္တဲ႔ အရာပဲ။ ဖူးကုိးက သူ႔ရဲ႕ ပါ၀ါအျမင္ဟာတစ္စုံတစ္ေယာက္က ကုိင္စြဲက်င္သုံးေနတဲ႔ ပါ၀ါမ်ဳးိ မဟုတ္ဘူးရယ္လုိ႔ဆုိတဲ႔ အခါ ဒီေနရာမွာ ပါ၀ါဆုိတာ ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိလုိဂ်ီေတြရဲ႕ ဖိႏွိပ္မႈေၾကာင့္  ထြက္လာတာမ်ဳးိမဟုတ္ဘူး။ ႏုိင္ငံေရးတက္ခႏုိလုိဂ်ီေတြရဲ႕ သူ႔ဘာသာသူ တီထြင္ထုတ္လုပ္ႏုိင္ျခင္းကေနသာ ထြက္လာတာလုိ႔ယူတယ္။                                                                                        ဖူးကုိးရဲ႕ လိင္အေပၚ သမုိင္းဆုိင္ရာ တီထြင္ထုတ္လုပ္မႈဟာ ကၠတၳိယ၀ါဒအေပၚ လႊမ္းမုိးတယ္။ ဂ်ဴးဒစ္ဘတ္တလာက ဖူးကုိးရဲ႕ အျမင္ကုိ ခ်ဲ႕ထြင္ၿပီး ကၠတၳိယ၀ါဒမွာ အသုံးခ်တယ္။ ဘတ္တလာက လိင္နဲ႔ လူမႈေရးအရတည္ေဆာက္ထားတဲ႔ လူမႈလိင္(gender)ၾကားထဲက ကြဲျပားျခားနားမႈကုိ ျပဖုိ႔ ႀကဳိစားၾကည့္တဲ႔ ေနရာမွာပါ။ ေရးသားပုိ႔ခ်မႈေတြက တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ လူမႈလိင္မပါဘဲနဲ႔ ဇီ၀လိင္ အေၾကာင္းကုိ နာမလည္ႏိုင္ဘူးလုိ႔ ဖူးကုိးေရာ၊ ဘတ္တလာပါ နားလည္ထားၾကတယ္။ ျပးီေတာ့ လိင္ကုိလည္း သူ႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ သမုိင္းဆုိင္ရာ ပုံသဏၭာန္ေျပာင္းလဲမႈေတြ နဲ႔ အတူ စိစစ္သင္႔တယ္လုိ႔ ျမင္တယ္။                                                                                                                                    တကယ္လုိ႔ ဘတ္တလာသာ ဖူးကုိးရဲ႕ အျမင္းအားလုံးကုိ အေျခခံျပီ လိင္ကုိရွင္လင္းမယ္ဆုိရင္ ကၠတၳယ၀ါဒဟာ ျပႆနာျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ အေၾကာင္းက DPမွာ ဖူးကုိးက ခႏာကုိယ္ဟာ ဗလာပုံစံျဖစ္ေနျပီ ဒီအေပၚကုိ ပါ၀ါလည္ပတ္က်င္႔ သုံးတယ္၊ ခႏာကုိယ္ဟာ  စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းပါ၀ါ ေၾကာင္႔ docile ၀ါ ယဥ္ပါးျခင္း ျဖစ္လာတယ္။ HS ခႏာကုိယ္ဟာ ပါ၀ါနဲ႔ အသိပညာတုိ႔ရဲ႕ ထုတ္လုပ္မႈတစ္ခုလုိ႔ ျမင္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ဇိ၀ေဗဒအေျခခံ ခႏာကုိယ္ကုိ ဖူးကုိးက ကုိင္စြဲ ဖုိ႔ ၾကဳိးစားတာပါ။ DPမွာ ဖူးကုိးက စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံပါ၀ါ ကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာရင္းကေနတစ္ဆင့္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကုိ ေဆြးေႏြးခဲ႔ ျပီးျပီ။HSရဲ႕ အဆုံးမွာေတာ့ ဖူးကုိးက ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကုိ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္လုပ္လာ တယ္။ ဒါကေတာ့ ဇီ၀ႏုိင္ငံေရး(biopolitic)ပဲ။ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံတဲ႔ ပါ၀ါက ခႏာကုိယ္၊အျပဳအမူအေပၚ ထိန္းေက်ာင္းတဲ႔ နည္းလမ္းေတြကေနတစ္ဆင့္ တစ္သီး ပုဂၢလလူသားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္တာ၊ဖန္တီးတည္ေဆာက္တာေတြကုိ အဓိကလုပ္တယ္။ ဇီ၀ႏုိင္ငံေရး ဆုိတာ လူထုတစ္ရပ္လုံးရဲ႕အသက္ရွင္သန္မႈ ၊ေသျခင္းတရား၊က်န္းမာေရး အေပၚ အဓိကထား စီမံကြပ္ကဲ တဲ႔ တက္ခႏုိလုိဂ်ီ ေတြ ၀ါ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံပါ၀ါေတြရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပုံကုိ ေလ့လာတာပဲ။ အသိပညာနဲ႔ အေလ့အက်င့္ေတြရဲ႕ ပုံသဏၭာန္ဟာ က်န္မာေရးနဲ႔ညီညႊတ္မႈ၊ လူထုတစ္ရပ္လုံးရဲ႕ က်န္းမာေရး၊ ကေလးေမြဖြားမႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ၊ လိင္သဘာ၀ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနၿပီး ဒါေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ အက်ဳးိအျမတ္ရဲ႕ တရားကုိယ္ျဖစ္လာတယ္ အဲဒီလုိ  အဆက္အစပ္ေတြက လူထုရဲ႕ အသိပညာကုိ စုေဆာင္းဖုိ႔၊ လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔အတြက္ အေသးစိတ္စီမံထားတဲ႔ အသိပညာ ပုံသဏၭာန္ေတြလုိ႔ ဆုိရမယ္။ လိင္သဘာ၀ဟာ အေသးစိတ္စီမံထားတဲ႔ အသိပညာ ပုံသဏၭာန္ကေန လူဦေရးထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔ရာ ျဖစ္စဥ္မွာ အဓိကေနရာကေနပါ၀င္တယ္။ လူထုအားလုံးကုိ ေဆးပညာနဲ႔ စည္းမ်ဥ္စည္းကမ္းခ်မွတ္ ထိန္းခ်ဳပ္ရာမွာ လိင္သဘာ၀အရ အေျချပဳထိန္းခ်ဳပ္တာ မ်ဳိးရွိလာတယ္။ လူထုတစ္ရပ္လုံးရဲ႕ က်န္းမာေရး ၊ မ်ဳးိပြားမႈေတြအတြက္ ကုိ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအေဆာက္အအုံတုိင္းမွာ လိင္သဘာ၀နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ အသိပညာပုံသဏၭာန္ကုိ စည္းမ်ဥ္စည္းကမ္း အေျခခံပါ၀ါနဲ႔ အေလ့အက်င့္လုပ္ျပီးမွ မိတ္ဆက္ေပးေလ့ရွိတယ္။ ခႏာကုိယ္ရွင္သန္မႈ၊ မ်ဳိးစိတ္ေတြရဲ႕ရွင္မႈအတြက္ ေနာက္ဆုံးမွာ လိင္သဘာ၀ကုိသာ စည္းမ်ဥ္းတစ္စုံတစ္ရာနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ အလုပ္လုပ္ေလ့ရွိတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဖူးကုိးက စညး္မ်ဥ္းစည္းကမ္းဟာ  ဇီ၀ပါ၀ါအတြက္ ယႏၱားရားတစ္ခုပဲလုိ႔ယူတာ။
စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံ ပါ၀ါ(disciplinary Power)                                                                                  စည္းမ်ဥး္စည္းကမ္း အေျခခံပါ၀ါဆုိတာ စည္မ်ဥး္စည္ကမ္းအေျခခံ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း(disciplinary society) နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္။ ဖူးကုိးရဲ႕ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ႔ ေ၀ါဟာရေတြထဲက တစ္ခုပါပဲ။ပထမဆုံးသုံးခဲ႔တာက စိတ္ကုထုံးေပၚေပါက္ လာပုံကုိ ေပးတဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ၁၉၇၃ခုႏွစ္လက္ခ်ာတစ္ခုမွာ ျဖစ္တယ္။DP စာအုပ္မွာေတာ့ ပုိျပီးက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ခ်ဲ႕ထြင္လာ တယ္။ ေခတ္သစ္စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံလူ႔အဖြဲ႔အစည္း ေပၚေပါက္လာပုံကုိ ရွင္းလင္းေဖာ္ျပထားတယ္။ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း  အေျခခံပါ၀ါဟာ ၁၈ရာစုမွာ စတင္ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ယခင္ ပါ၀ါပုံစံအေဟာင္းျဖစ္တဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ   (Sovereign Power) ေနရာမွာ အစားထုးိျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ပါ၀ါပုံစံအသစ္ျဖစ္တယ္။အခ်ဳပ္အျခာအာဏာထဲမွာ အာဏာကုိ အျမင့္မားဆုံးကုိင္စြဲထားသူ ဆုိတာရွိတယ္။ ဥပမာ ဘုရင္၊ဘုန္းေတာ္ၾကီး ၊မိသားစုထဲမွာဆုိရင္ ဖခင္လုိမ်ဳိးလူေတြက အာဏာကုိ ျမင္႔ျမင္႔မားမား ကုိင္စြဲထားတယ္။ အဲဒီလုိပါ၀ါက ဘုရားေပးေသာအာဏာ၊ လူထုအခမ္းအနာေတြကေနတစ္ဆင့္ လည္ပတ္အလုပ္လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္။                                                                                               အခ်ဳပ္အျခာအာဏာက တစ္ႏုိင္ငံလုံးနဲ႔ ခ်ီတဲ႔ မတ္ခရုိပါ၀ါ ျဖစ္ၿပီး ၊စည္းမ်ဥး္စည္းကမ္း အေျခခံပါ၀ါ ကေတာ့ မုိက္ခရုိပါ၀ါမ်ဳးိပဲ၊တတ္ႏုိင္သမွ် အနည္းဆုံးအေျခခံကုိ ရွာၿပီးအလုပ္လုပ္တယ္။ဖူးကုိးက ၁၈ရာစု အကုန္ ၁၉ရာစုအ၀င္ လူမႈေရးဆုိင္ထိန္းခ်ဳပ္မႈ တက္ခနိအသစ္ေတြေပၚေပါက္လာတဲ႔ အခါ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာဟာ ဥေရာပလူထုရဲ႕အျပဳအမူကုိ ထိနး္ခ်ဳပ္တဲ႔ အခါ ထိေရာက္မႈ နည္းသထက္နည္းလာတယ္လုိ႔ ျမင္တယ္။ဖူးကုိးက"  ေခတ္သစ္မွာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းဟာ  လူတစ္ေယာက္ကုိ ဘယ္လုိ ေစာင့္ၾကည့္ကြပ္မတ္မလဲ၊သူ႔ရဲ႕အျပဳအမူ၊လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊စိတ္၀င္စားရာကုိဘယ္လုိ ထိန္းခ်ဳပ္ မလဲ သူရဲ႕ ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ခ်က၊သူ႕ရဲ႕အရည္အေသြးေတြကုိ ဘယ္လုိတုိးတက္လာေအာင္လုပ္မလဲ သူ႕ကုိ သူအသုံးက် ဆုံး ဘယ္ေန ရာမွာထားမလဲဆုိတဲ႔ တက္ခႏုိလုိဂ်ီ ပါပ၊ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္သိတဲ႔ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကေနလုပ္တာ" လုိ႔ဆုိတယ္။                                                                                                                             စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေျခခံတက္ခနိေတြဟာ စစ္တပ္နဲ႔ေက်ာင္းေတြမွာ ပထမဆုံးဖြ႔ံၿဖိဳးလာတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ တက္ခနိေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ ေဆးရုံေတြ၊စက္ရုံနဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ အသုံးခ်တယ္။ တကယ္ေတာ့ စည္းမ်ဥး္စည္းကမ္းအေျခခံ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ ၁၈နဲ႔ ၁၉ရာစုမွာမွ ရုတ္ျခည္းထြက္ေပၚလာတာမ်ဳးိမဟုတ္ဘူး။ ေရွးေခတ္နဲ႔ အလယ္ေခတ္ ကာလေလာက္ကတည္းက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္လုံးမဟုတ္ေပမယ့္ သးီသန္႔ပုံစံတစ္ရပ္ရပ္အေနနဲ႔ ေပၚေနျပီးသားျဖစ္တယ္။ ဖူးကုိးက ၁၇ရာစုမွာ စစ္တပ္ထဲမွာ အဓိကပုံသဏၭာန္ေျပာင္းလဲမႈက ရုိင္ဖယ္ကုိစစ္တပ္မွာ စတင္ သုံးစြဲမႈနဲ႔ စတင္တယ္။တနည္းအာျဖင့္ ရုိင္ဖယ္ကုိ ဘယ္လုိ အသုံးျပဳရမလဲဆုိတာနဲ႔ စတင္တာျဖစ္တယ္။ ရုိင္ဖယ္ အသုံးျပဳဖုိ႔ သင္ၾကားခံရျခင္းကေန ေျပာေနတာက စစ္သားေတြဟာ ယခင္ကေလာက္ မသန္မာေတာ့ဘူး၊ စစ္သားေတြကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကုိ အုပ္စုတစ္စုအျဖစ္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ၊အမိန္႔ေပးမႈကုိ ခ်က္ခ်င္းတု႔႔ံျပန္ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ရာ ေလ့က်င႔္သင္ၾကား ေပးရမယ္ဆုိတဲ႔ သေဘာသက္ေရာက္တယ္။ ဒီလုိ လူမ်ားစြာကုိ သင္ၾကားေပးတဲ႔ ျဖစ္စဥ္ကုိ ဖူးကုိးက လူမ်ား စြာရဲ႕ခႏာကုိယ္အေပၚ ေလ့က်င္႔သင္ၾကားေပးျခင္းလုိ႔ဆုိတယ္။ ခႏာကုိယ္၊အျပဳအမူ၊ ဟန္ေတြအေပၚသင္ၾကာေပးတာဟာ ႏုိင္ငံေရးခႏာေဗဒ(Political Anatomy) ျဖစ္ၿပီး ယဥ္ပါးေနတဲ႔ခႏာကုိယ္ေတြ(docile bodies) ၀ါ စည္မ်ည္းစည္းကမ္း ပါ၀ါက ခ်မွတ္ထားသလုိ ယဥ္ပါးေနတဲ႔ ခႏာကုိယ္ေတြ ထုတ္လုပ္ေပးဖုိ႔ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ျမင္တယ္။ အဲဒီလုိ ယဥ္ပါးေနတဲ႔ ခႏာကုိယ္ကုိ စီပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရးဆုိင္ရာ အသုံးက်မႈ ပုိျမင္မားလာဖုိ႔ အသုံးခ်ၾကမွာျဖစ္တယ္။                 
အစုိးရပုံနည္းလမ္း(governmentality)                                                                                                                       ေကာလိပ္ဒီဖရန္မွာေပးတဲ႔ ၁၉၇၈လက္ခ်ာတစ္ခုမွာ အစုိးရပုံနည္းလမ္းကုိေျပာလာတယ္။ေျပာရတဲ႔ အေၾကာင္းကလည္း သူသုံးႏႈန္ေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႔ စည္းမ်ဥး္စည္းကမ္းအေျခခံ လူအဖြဲ႔အစည္းဆုိတာနဲ႔ မလုံေလာက္ပဲ ထပ္ျဖည့္ဖုိ႔ ရာ လုိအပ္တဲ႔ အတြက္ပဲ။ ဖူးကုိးသုံးႏႈန္းေဖာ္ျပတဲ႔ government (အစုိးရ)ဆုိတာ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစုိးရ(government )ဆုိတဲ႔ အသုံးႏႈန္းနဲ႔ မတူဘူး။ အုပ္စုိးျခင္းအေလ႔အက်င့္မွန္သမွ်နဲ႔ ခ်ိန္ဆက္ထားသမၽွကုိ ရည္းရြယ္ၿပီးသုံးတဲ႔ အသုံးႏႈန္းျဖစ္တယ္။ government of economy စီးပြားေရးကုိ စီမံအုပ္စုိးမႈ၊ government of family မိသားစုတြင္း အစုိးရမႈ၊government of childကေလးအေပၚအစုိရပုံ     ဆုိတဲ႔အေနနဲ႔သုံး တယ္။ စည္းမ်ဥ္စညး္ကမ္းအေျခခံပါ၀ါအေၾကာင္းေျပာစဥ္က စည္းမ်ဥ္း စည္ကမ္းဟာ လူသားရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ကုိ အတုိ္င္းအတာတစ္ခု တားျမစ္ပိတ္ပင္ေနသလုိ သေဘာမ်ဳးိေျပာ ခဲ႔တယ္။ ဖူးကုိးက လူ႔အဖြဲအစည္းတုိင္းမွာ စည္းမ်ဥ္းစည္း ကမ္းအေျခခံျပးီ  လြတ္လပ္မႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေန တာမဟုတ္ဘူး၊လစ္ဘရယ္လူ႔အစည္းေတြမွာ လူမႈေရးတရားကုိယ္ အတြင္း လူထုရဲ႕ အျပဳအမူေတြကုိ လမ္းညြန္ေပးျခင္း အားျဖင္႔ အဲဒီလုိ ယႏၱာရားအတြင္းကေန လြတ္လပ္မႈကုိ ျမင့္တင္ေပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားေပတာေတြရွိတယ္ လုိ႔ျမင္တယ္။                                ၁၆ရာစုမွာ ကုိယ႔္ကုိယ္ကုိယ္ ဘယ္လုိအုပ္စုိးမ လဲ၊  ဘယ္လုိ အုပ္စုိးခံမလဲ ၊တျခားသူတစ္ေယာက္ကုိ ဘယ္လုိ အုပ္စုိးမလဲ ၊လူထုဟာ ဘယ္လုိလူမ်ဳးိရဲ႕ အုပ္စုိးမႈကုိ ခံမလဲ၊ အေကာင္းဆုံး အုပ္စုိးသူတစ္ေယာက္ ဘယ္လုိ ျဖစ္လာေအာင္လုပ္ မလဲ ဆုိတဲ႔ အရာေတြဟာ အဓိကက်တဲ႔ ျပႆနာရပ္ေတြပဲ။ အစုိးရ (government) လုိ႔သုံးတဲ႔ အခါ ဖူးကုိးသုံးခ်င္တာက လူထုရဲ႕ အျပဳအမူကုိ အုပ္စုိးမယ္႔ ၊လမ္းညြန္ေပးမယ္႔  နည္းလမ္းေတြ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြကုိ သာရည္ရြယ္တာပါ။ အစုိးရပုံနည္းလမ္း(govermentality)နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး သူဆုိလုိခ်င္တဲ႔ အရာသုံးခုရွိတယ္။ ပထမတစ္ခုက လူထုအေပၚစီမံ ကြပ္ကဲမယ့္          အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြနဲ႔ အသိပညာပဲ။ ဒုတိယတစ္ခုက အစုိးရရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေလ႔အက်င္႔ ေတြအေပၚအေျခခံထားတဲ႔ ပါ၀ါက်င့္သုံးမႈ။ တတိယတစ္ခုက ဥေရာပရဲ႕ အလယ္ေခတ္ေလာက္က ဥပေဒစနစ္အေပၚ အေျခခံထားတဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ေနရာမွာ လူထုအေပၚစီမံအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ ၀င္ေရာက္လာတဲ႔ျဖစ္စဥ္ပဲ။အတုိခ်ဳံ႕ေျပာရရင္ေတာ့ အစုိးရ ပုံနည္း ဆုိတာ �€


--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 4/27/2012 01:41:00 AM

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
 
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
 
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
 
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ

[mrsorcerer:23918] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ နဲ႔ ေလးစားလိုက္နာ



---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: Fri, Apr 27, 2012 at 1:32 AM
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ နဲ႔ ေလးစားလိုက္နာ
To: lubo601@gmail.com



ဦးဖိုးသာေအာင္
၂၄။၄။၂၀၁၂

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ကေလးကြက္ေတြနဲ႔ ေရႊ႔ကစားေနၾကတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကေလးစကားေတြေျပာၿပီး သတင္းလုပ္ သတင္းလႊင့္ေနၾကတယ္၊ ရိုးသားျဖဴစင္သူေတြက ရွင္းရွင္းနဲ႔ မွန္မွန္ေျပာတယ္၊ မရိုးသား မျဖဴစင္သူေတြက ရႈတ္ေအာင္လုပ္ၿပီး မွန္တာမေျပာဘူး၊ အဲဒါအက်င့္ႀကီး တခုလိုျဖစ္ေနၿပီး ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ညစ္ပတ္တဲ့ အလုပ္တို႔ ဘာတို႔ ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံေရး ကလိန္ၿခံဳေတြက ဝါဒျဖန္႔ၾကတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးဟာ ႏိုင္ငံေရးပါပဲ၊ မြန္ျမတ္တဲ့ အမ်ားအက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္တဲ့ ကိစၥပါ။


ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ ေရွ႔မွာ ဘာျဖစ္မယ္လို႔ ႀကိဳတင္ၿပီးေျပာႏိုင္တယ္တဲ့၊ အကယ္၍ ျဖစ္မလာဘူးဆိုရင္လည္း ဘာေၾကာင့္ျဖစ္မလာဘူးဆိုတာကို ေျပာဖို႔ သူ႔မွာ အဆင္သင့္ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့ ဝင္စတန္ ခ်ာခ်ီတို႔ေခတ္လည္း မဟုတ္ေတာ့ပါ၊ လွည္းေခတ္ ေလွေခတ္လည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ အာတိတ္နဲ႔ အႏၱာတိတ္ကို စကၠန္႔ပိုင္းမွာ အေရာက္ပို႔ႏိုင္တဲ့ ေခတ္လည္းျဖစ္ေနပါၿပီ၊ အဲဒီေတာ့ ေခတ္ကိုလည္း ျပန္ၾကည့္ၿပီး ေျပာၾကဆိုၾကဖို႔ လိုေနပါၿပီ။ 




လက္ရွိျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနသည္ ရိုးရွင္းပါသည္၊ သို႔ေသာ္ ရွင္းေနလွ်င္ သိသာျမင္သာသည္၊ ရႈတ္ေနမွ မသိသာ မျမင္သာျဖစ္မည္၊ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြ မသိသာ မျမင္သာေအာင္ ျပဳလုပ္ေနသူ လူတစ္စု ရွိေနသည္၊

ထိုသူေတြသည္ အေျပာင္းအလဲ အတိုးအတက္ကို မလိုလားသူမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္၊ ထိုသူမ်ားသည္ ေရွးရိုးစြဲ ဝဲ ယာ ဝါဒီမ်ားပင္ျဖစ္သည္၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာသည့္ ကမၻာတြင္ မဖြံ႔ၿဖိဳးႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေလာင္ပုတ္တက္သြားသည့္ ေနေလာင္သီးမ်ားအျဖစ္ ေၾကြက်ရေတာ့မည္၊ သို႔ေသာ္ ျမန္မာျပည္တြင္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္။

တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ႔ကို လိုလားသည့္ အသိုင္းအဝိုင္းသည္ အိုင္တီနည္းပညာႏွင့္အတူ ကမၻာႀကီးကို အမွန္ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး လႈပ္ရွားေနၾကပါသည္။ မိမိတို႔လိုလားသည့္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကိုလည္း ကမၻာႏွင့္ တန္းတူ ရွင္သန္သည့္လူထုႏွင့္ တကြ အသိုင္းအဝိုင္းကို ဦးေဆာင္ေနသူမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။

ျမန္မာျပည္ မတိုးတက္ဘဲ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးေနသည္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ (ယၡင္ျမန္မာ ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္) ေပၚေပါက္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ ျဖစ္ေပၚ လာရသည္မွာလည္း ျမန္မာျပည္တြင္ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ လႊမ္းမိုးလာမည္ကို စိုးရိမ္ရေသာေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္အားျဖင့္ အဟန္႔အတားျဖစ္ေစမည့္ ကြန္ျမဴနစ္ထက္ ဆိုးေသာ စစ္အာဏာရွင္ကို အေနာက္အရင္းရွင္ အုပ္စုက အားေပးတင္ေျမွာက္သကဲ့သို႔ ျဖစ္ကာ ဗိုလ္ေနဝင္းႀကီးက အာဏာရွင္ႀကီးျဖစ္ခဲ့ရပါေတာ့သည္။

စစ္အာဏာရွင္၏ လက္ထက္မွာ ဥပေဒတို႔ ဥပဒက္တို႔ဆိုတာ မရွိပါ၊ ၁၉၇၄ ခု ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒဆိုသည္မွာလည္း ဟန္ျပသာျဖစ္ပါသည္၊ စစ္ဗိုလ္မ်ား ထင္ရာလုပ္ႏိုင္သည့္ ေခတ္ဆိုးပင္ျဖစ္ပါသည္၊ ယေန႔ထက္တိုင္ ရွိေနဆဲဟုဆိုလွ်င္ လြန္မည္မဟုတ္ပါ။ နည္းပညာေပါက္ကြဲမႈ႔ႏွင့္အတူ ေခတ္စနစ္ေတြ ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာေနပါသည္၊ လူသားေတြႏွင့္ မဆီေလွ်ာ္သည့္ စနစ္ဆိုးမ်ားသည္လည္း ပ်က္စီးေပ်ာက္ကြယ္လာေနပါၿပီ၊ 



ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ဆိုးႀကီး ပ်က္စီးလုဆဲဆဲ အသက္ငင္ေနသည့္ ကာလမို႔ ကြန္ျမဴနစ္တားဆီးေရး ခံကတုတ္အျဖစ္ အသံုးခ်ခဲ့ေသာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးကိုလည္း အၿပီးတိုင္ ရိုက္ခ်ဳိးဖယ္ရွားရမည့္ အခ်ိန္ပင္ျဖစ္ေနပါသည္၊ ျမန္မာျပည္တြင္ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ဆိုးေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာရသည့္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးႀကီးအစား ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္မီ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ေဖၚေဆာင္ရန္ ျပည္သူေတြက တာစူေနၾကပါၿပီ။

သို႔ေသာ္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိးေၾကာင့္ ႀကီးပြါးေကာင္းစားၾကၿပီး လက္ညိွဳးညႊန္ရာ ေရျဖစ္ေနသည့္ ေခတ္ေႏွာင္း အာဏာရွင္လက္က်န္မ်ားကေတာ့ အေျပာင္းအလဲကို လိုလားသူရွိၾကသလို၊ မလိုလားသူမ်ားလည္းရွိေနၾကပါသည္။ အေျပာင္းအလဲကို လိုလားသူမ်ားကေတာ့ ကမၻာ့အေျပာင္းအလဲႏွင့္ ျမန္မာ့ ပထဝီဝင္ အေနအထားကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး သူတို႔အတြက္ အေမွ်ာ္အျမင္ရွိသည္ဟု ဆိုရပါမည္၊ 

အေျပာင္းအလဲကို မလိုလားသူမ်ားကေတာ့ ႏိုင္ငံေရး ဒံုးေဝးၿပီး လြန္စြာမိုက္မဲကာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေဟာင္းကို ဖက္တြယ္ထားခ်င္သူမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္၊ သို႔ဆိုေစကာမူ ႏွစ္ဦးစလံုးသည္ သူတို႔၏ မတရား ပိုင္ဆိုင္ထားသည့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူ႔ ပစၥည္း ဥစၥာမ်ားကိုကား မူလပိုင္ရွင္ ျပည္သူလူထုထံသို႔ ျပန္လည္ေပးအပ္ခ်င္မည္ေတာ့ မဟုတ္ၾကပါ။ 


ဒါေၾကာင့္ ေခတ္ႏွင့္ေလွ်ာ္ညီစြာ ႏိုင္ငံတကာက လကၡံလာေအာင္ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ တခုေတာ့ မျဖစ္မေနလုပ္ၾကရေတာ့မည့္ အေျခတြင္ စစ္အာဏာရွင္ တစုတို႔ ပနက္ရိုက္ခဲ့သည့္ Road Map ေခၚ အဆင့္ ၇ ဆင့္ အစီအစဥ္အတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖၚခဲ့ရာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္မ်ားသို႔ပင္ ေရာက္လာခဲ့ပါသည္၊ 

သို႔ေသာ္ သူတို႔ရည္မွန္းခ်က္အတိုင္း အဆင့္ (၇) ဆင့္သာ အေကာင္အထည္ေပၚ ေအာင္ျမင္သြားလွ်င္ ဒီမိုကေရစီစနစ္သို႔ မေရာက္ေတာ့ဘဲ အမည္ခံ အရပ္သားအစိုးရသာျဖစ္ၿပီး စစ္တပ္ဦးစီးသည့္ လက္ဝါးႀကီးအုပ္ အရင္းရွင္ စနစ္ႀကီးတခုျဖစ္ထြန္းလာၿပီး မူလက စစ္အာဏာရွင္ အဝန္းအဝိုင္းသည္သာ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ား အျဖစ္ ဆက္လက္၍ အုပ္စီးေနၾကအံုးမည္ပင္ျဖစ္ပါသည္။



ဒီပံုစံျဖစ္ေအာင္ ခ်ဳိးခဲ့သူမွာ ႏိုင္ငံေရးပါးဝေနသည့္ အာဏာရွင္ႀကီး ဦးေနဝင္းပင္ ျဖစ္သည္၊ ကမၻာေပၚတြင္ နာဇီအာဏာရွင္ႀကီးမ်ားသည္ကမၻာ့ စီးပြါးေရးကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္ႏိုင္သည့္ အေျခကိုရယူႏိုင္သည့္ သခၤန္းစာရွိခဲ့သည္ကို အိုဒက္ဆာဖိုင္ မွတ္တမ္းက ျပခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား၊ ဗိုလ္ေနဝင္းအတြက္ ဒါေတြက ရိုးေနပါၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ရွစ္ေလးလံုးကာလက မ.ဆ.လ ေနာက္ဆံုး ညီလာခံမွာ ဗိုလ္ေနဝင္းက သူႏွင့္တကြ သူ႔ငယ္ကြ်န္ေတြအားလံုး ရာထူးက ႏႈတ္ထြက္မယ္လို႔ ေၾကျငာတဲ့အခါမွာ ဘုမသိ ဘမသိသူ႔လူေတြက ဝိုင္းၿပီးတားၾကတယ္၊ ဒီေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္းေျပာတာက ရွင္းပါတယ္၊ *ငါက လက္နဲ႔ေရးတာကို မင္းတို႔က ေျခနဲ႔ မဖ်က္ခ်င္ၾကနဲ႔* တဲ့။ 

ဗိုလ္ေနဝင္းက မေကာင္းတဲ့ေနရာမွာေတာ့ အင္မတန္ လိမၼာပါးနပ္ၿပီး အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးလွပါတယ္၊ သူတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ စစ္အာဏာရွင္မ်ဳိးဆက္ေတြရဲ႔ ထာဝရေကာင္းစားေရးကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး စီမံကိန္းခ်မွတ္ႏိုင္တဲ့သူပါ၊

သူနဲ႔ေခတ္ၿပိဳင္ျဖစ္တဲ့ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႔အေပၚမွာ မွန္ကန္စြာ အကဲျဖတ္ႏိုင္ခဲ့လို႔လည္း အေမရိကန္၊ တရုတ္၊ ရုရွားတို႔ၾကားမွာ ႏိုင္ငံေရးကစားၿပီး သူတို႔လူတစုေကာင္းစားေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္၊ ယေန႔ ROAD MAP (၇)ခ်က္သည္ ဗိုလ္ေနဝင္း၏ အိုင္ဒီယာကို အေျခခံၿပီး ေပၚေပါက္လာတာျဖစ္လို႔ လူထုအတြက္ မဟုတ္ဘဲ လူတစုအတြက္သာျဖစ္ေနပါတယ္။

စစ္ေအးတိုက္ပြဲကာလမွာ ကြန္ျမဴနစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္ဖို႔ အေနာက္အုပ္စုရဲ႔ အားေပးကူညီျခင္းကို ခံခဲ့ရတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို ေကာင္းေကာင္းႀကီးခံတြင္းေတြ႔သြားပါေတာ့သည္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ေခတ္ေတြ စနစ္ေတြ ဘယ္လိုပင္ေျပာင္းေပမယ့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႀကီး အဒြန္႔ရွည္တည္တံ့ ခိုင္ၿမဲေရးအတြက္ စစ္အာဏာကို အသံုးျပဳကာ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုဥပေဒဆိုတာကို ေရးဆြဲ ျပ႒ာန္းခဲ့ၾကပါတယ္၊ ၁၉၇၄ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒသည္ လူထုဆႏၵျဖင့္ အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းထားသည္ ဆိုတာလည္း တကယ္ေတာ့ လိမ္ဆင္ႀကီးပါပဲ၊ 

ဗိုလ္ေနဝင္းအႀကိဳက္ ဦးေမာင္ေမာင္ (၈၈ အေရးေပၚ သမၼတ)က ေရးဆြဲေပးၿပီး မည္သူတဦးတေယာက္ကမွ် မျပဳမျပင္ဝံ့ဘဲ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အေျခခံဥပေဒပါ၊ အဲဒီ့ အေျခခံဥပေဒေၾကာင့္လည္း တတိုင္းတျပည္လံုး ျပည္သူေတြ မြဲျပာက်သြားၾကရတာပါ၊ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာလည္း စစ္ဗိုလ္စစ္သားစစ္တပ္သည္သာလွ်င္ တိုင္းျပည္၏ ကယ္တင္ရွင္ေတြ၊ ေက်းဇူးရွင္ေတြ ျဖစ္ၾကကုန္ၿပီး ပါဝါႏွင့္ အာဏာသည္ ေသနတ္ေျပာင္း ပိုင္ရွင္ စစ္ဗို္လ္ စစ္သားမ်ား၏ လက္ထဲတြင္သာ ထာဝရ တည္ရွိေနရမည္ဟူေသာ အယူအဆ၊ အႏုမာနကို ျမန္မာ လူထုထဲသို႔ စြဲဝင္ စူးနစ္ေအာင္ ရိုက္သြင္းလိုက္ပါေတာ့သည္၊ 



ကမၻာ့ အျမင္၊ ႏိုင္ငံတကာ၏ အျမင္ႏွင့္ ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ရီစရာျဖစ္ေနေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ေျခာက္လံုးျပဴးကိုင္ရသူမ်ားမွာ နားထင္ေသြးေရာက္ ဘဝင္ေျမာက္လူတန္းစားတရပ္အျဖစ္ ္ခံယူေနၾကပါေတာ့သည္၊ အလြန္စိတ္ဆင္းရဲစရာ ျမန္မာႏိုင္ငံပါေပ၊ ဗိုလ္ေနဝင္း၏ လက္နက္ကိုင္လူတန္းစားစိတ္ဓါတ္ရိုက္သြင္းမႈ႔မွာ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ေျပာရပါမည္၊ ယေန႔တိုင္ဟု ဆိုပါသည္။


၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသည္ အဲဒီ့အခ်ိန္က လြတ္လပ္စ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ဆီေလွ်ာ္ကိုက္ညီပါသည္၊ သို႔ေသာ္လည္း အားနည္းခ်က္လည္းရွိေနပါသည္၊ အဂၤလိပ္ႏွင့္ ညွိ႔ကာ စာခ်ဳပ္လြတ္လပ္ေရးရယူခဲ့ရသည္မို႔ အဂၤလိပ္၏ ဆႏၵမ်ားလည္း သက္ေရာက္မႈ႔ေတာ့ ရွိေနမည္ျဖစ္ပါသည္၊

ဒါေၾကာင့္ လြတ္လပ္ၿပီးစ ဆယ္ႏွစ္အတြင္း ျပည္မႏွင့္ ေတာင္တန္း ေဒသမ်ား အတူပူးေပါင္းေနၾကမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆယ္ႏွစ္ျပည့္လွ်င္ ေတာင္တန္းေဒသေနတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ အမ်ားဆႏၵအရ ခြဲထြက္ေနထိုင္ခြင့္ရွိရမည္ဆိုသည့္ အခ်က္ကိုပင္ အေၾကာင္းျပကာ ဗိုလ္ေနဝင္းက စစ္အာဏာသိမ္းၿပီး စစ္အာဏာ သက္ဆိုးရွည္ေစမည့္ ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒကို အဓမၼေရးဆြဲအတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းလိုက္ပါသည္၊ စစ္ဘက္ေရာ နယ္ဘက္ပါ အေရးပါ အထက္တန္းရာထူးမွန္သမွ်ကို စစ္ဗိုလ္စစ္သားမ်ားကသာ ေနရာယူထားသည့္ ဥပေဒပင္ျဖစ္ပါသည္၊ 

စီးပြါးေရးလုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားအားလံုးကိုလည္း စစ္ဗိုလ္စစ္သားမ်ားကသာ ခ်ဳပ္ကိုင္လႊမ္းမိုးပါေတာ့သည္။ ျပည္သူပိုင္ ဆိုင္းပုဒ္ကပ္ထားသည္မ်ားလည္း စစ္ဗိုလ္ပိုင္ပင္ျဖစ္သလို *ဦးပိုင္* ဆိုသည္လည္း စစ္ဗိုလ္ပိုင္ပင္ျဖစ္ၿပီး ယေန႔ေတာ့ *ထူးပိုင္* ႏွင့္ တကြ အမည္အမ်ဳိးမ်ဳိး တပ္ထားသည့္ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းအားလံုး လိုလိုပင္ စစ္ဗိုလ္ စစ္တပ္ စစ္သားပိုင္မ်ားခ်ည္းျဖစ္ေနပါေတာ့သည္၊ ၁၉၇၄ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒသည္ လက္နက္ကိုင္ စစ္အာဏာရွင္တစ္စုအတြက္ အဏာၿမဲေရးႏွင့္ ေကာင္းစားေရးအတြက္သာျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။

ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ အေရးေတာ္ပံုေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေျပာင္းလဲလာသည့္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး မဟာဗ်ဴဟာ အရလည္းေကာင္း ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပံုႏွင့္ ဆက္ၿပီးသြားလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သည့္ အေျခအေနေၾကာင့္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အခ်ိန္ဆြဲကာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒဆိုတာကို ေရးဆြဲျပ႒ာန္းၾကျပန္ပါသည္။ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ ထံုးစံအတိုင္း လူထုကို ခ်ျပၿပီးမွ ဆႏၵခံယူပြဲ လုပ္ၿပီး အမ်ားဆႏၵအရ အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းပါတယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာကို ညာတယ္၊ 

အဲဒီ့အခ်ိန္က ျမန္မာျပည္မွာ နာဂစ္မုန္တိုင္း ဝင္မွာကို ဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႔ အာဏာရွင္တစုက သိသိႀကီးနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားတယ္၊ အခ်ိန္မီမေၾကျငာဘူး၊ အခု ဇလေဗဒ ညႊန္မႈး ဦးထြန္းလြင္ျပန္ၿပီး ဖြင့္ခ်မွ သိရေတာ့တယ္၊ လူေတြ သိန္းခ်ီၿပီး ေသၾကရတဲ့ တရားခံႀကီးေတြ ဘယ္သူလဲဆိုတာ ေမးစရာေတာင္ မလိုေတာ့ပါဘူး၊ 

နာဂစ္နဲ႔အတူ လူထုဆႏၵကို ယူခဲ့ၿပီး အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းလိုက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုသည္ စစ္အာဏာရွင္ တျဖစ္လဲ လူတန္းစားမ်ား ေကာင္းစားေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးအတြက္ အဓိက ဦးတည္ေရးဆြဲထားတယ္ဆိုတာကိုလည္း ကမၻာကေရာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအဝိုင္းတခုလံုးကပါ သိၾကပါတယ္၊ မအၾကပါဘူး၊ နည္းဗ်ဴဟာအရ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းမယ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖၚေနၾကတဲ့အတြက္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကိုျပင္ရမယ့္ အလုပ္သည္ လႊတ္ေတာ္တြင္းမွသာလုပ္ျခင္းက ပိုေကာင္းသည့္ လမ္းကို ယေန႔လူထုေထာက္ခံသည့္ အင္အယ္ဒီက လွမ္းေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ 


လႊတ္ေတာ္တြင္းမွေန၍ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပင္ရန္အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အင္အယ္ဒီသည္ သူတို႔ပါတီကို သူတို႔အလွ်င္ ျပင္ၾကရပါသည္၊ ဤကိစၥသည္ အလြန္အေရးႀကီးလွသည့္ အေတြးအေခၚပိုင္းဆိုင္ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႀကီးလည္းျဖစ္ခဲ့ပါသည္၊ 

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ *ခံစားခ်က္ျဖင့္ မဆံုးျဖတ္ပါႏွင့္ ဦးေဏွာက္ျဖင့္ဆံုးျဖတ္ပါ* ဆိုသည့္ အယူအဆဘက္က ေအာင္ျမင္သြားၿပီး လႊတ္ေတာ္ဝင္ ႏိုင္ငံေရးလမ္းကိုေလွ်ာက္လွမ္းျဖစ္ပါေတာ့သည္၊ ေဒၚစုကလည္း ပြင့္လင္းစြာျဖင့္ အင္အယ္ဒီအသစ္၏ လုပ္ငန္းစဥ္သံုးရပ္ကို ခ်ျပလိုက္ပါသည္၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ေရးႏွင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔ျဖစ္ပါသည္။



ဒီအခ်က္သံုးခ်က္ကို လက္ရွိစစ္ဦးစီး အစိုးရက သေဘာက်သည္ျဖစ္ေစ မက်သည္ျဖစ္ေစ ေဒၚစု၊ အင္အယ္ဒီႏွင့္ လူထုကေတာ့ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ၾကေတာ့မည္သာျဖစ္သည္၊ ဒါေၾကာင့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးညိွ႔ႏႈိင္းစဥ္ကတည္းက ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ *ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္* အစား *ေလးစားလိုက္နာ* ဆိုသည့္ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္းကို ျပင္ေပးရန္ဆိုတာပါဝင္ခဲ့သည္မွာ ေသခ်ာပါသည္၊ 

ဒီစကားက ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီကတည္းက ၾကားသိေနၾကရပါသည္။ အားလံုးကလည္း ဒီအသံုးအႏႈန္းကို ျပင္ဆင္ေပးၿပီးၿပီဟုမွတ္ယူေနၾကပါသည္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံျခားသားႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည့္ ကိစၥႏွင့္ ေနအိမ္အခ်ဳပ္က်ခံခဲ့ရသည့္ ကိစၥမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္တြင္ ေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ ပယ္ဖ်က္ထားသည့္ ဥပေဒမ်ားကိုပင္ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ အႏွီ *ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ မွ ေလးစားလိုက္နာ* အျဖစ္ေျပာင္းလဲေပးရန္မွာ ခက္ခဲေနမည္မဟုတ္ဟုဆိုႏိုင္ပါသည္၊

သို႔ေသာ္ ယေန႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးၿပီးစီးေအာင္ျမင္ၿပီး လႊတ္ေတာ္တြင္းသို႔ ေဒၚစုတို႔ တက္ေရာက္ခါနီးကာမွ ဒီျပႆနာက စေနျပန္ပါသည္။ ဦးဥာဏ္ဝင္းကေတာ့ မၾကာမီ ေျပလည္သြားႏိုင္ပါသည္ဟုဆိုပါသည္။

မည္သို႔ဆိုေစ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကိုေတာ့ မည္သို႔မွ် ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ႔ မျပဳႏိုင္သည္မွာ ရွင္းပါသည္၊ ဥပေဒ ပညာရွင္မဟုတ္သည့္ သာမာန္လူထုေသာ္မွ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုသည္ အခ်ိန္မေရြး စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းႏိုင္သည့္ ဥပေဒသာျဖစ္ေၾကာင္းကို နားလည္ေနၾကပါသည္၊ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္မွာလည္း စစ္အာဏာရွင္ တျဖစ္လဲ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ား၏ ဘဝလံုၿခံဳေရးႏွင့္ မတရားရယူ သိမ္းပိုက္ခဲ့သမွ်ေတြကို တရားဝင္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံခြင့္ ရရွိေရး စတဲ့က႑မ်ားကို လံုးဝဥဳသုန္ အာမခံခ်က္ရမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲၿပီး၊ ၎ဥပေဒႀကီးကို ျပဳျပင္ရန္ ခက္ခဲေစမည့္ *ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ * ဆိုသည့္ စကားအသံုးအႏႈန္းကို တမင္ႀကီး ထည့္သြင္းထားျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာစကားမွာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ တိက်ေအာင္ ေရးသားေျပာဆိုႏိုင္သကဲ့သို႔ အဓိပၸါယ္ ႏွစ္ခြျဖစ္ေအာင္၊ ေဝဝါးေအာင္၊ ယူေသာ္ရ၏ ျဖစ္ေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးလည္း ေရးသားေျပာဆိုႏိုင္ၾကပါသည္။ အာဏာရွင္တို႔၏ ဥပေဒမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ လိုသလိုအသံုးခ် အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုႏိုင္သည့္ စကားလံုးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္သံုးႏႈန္းတက္ၾကပါသည္၊

သို႔ေသာ္ *ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္* ဆိုသည့္ စကားအသံုးအႏႈန္းကေတာ့ ဤေနရာတြင္ ထည့္သြင္းထားရန္ လံုးဝမလိုအပ္ပါ။ ဥပေဒ၊ ဝိနည္း၊ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းဆိုသည္မွာ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္မဟုတ္ပါ ေလးစားလိုက္နာရမည့္ အရာသာျဖစ္ပါသည္၊ 

ျမန္မာစကားတြင္ မည္သည့္အရာအတြက္ မည္သည့္ စကားလံုးကိုသံုးရမည္ဆိုတာ သိနားလည္ထားရပါမည္။




ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ဆိုသည့္ စကားရပ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္၊ လူထုႏွင့္ ပါတ္သက္သည့္ ရုပ္ပိုင္းကို ယိမ္းသည့္ အရာမ်ားကို အဓိက ထားၿပီး သံုးႏႈန္းပါသည္။ မျပဳမျပင္ဘဲ မေပ်ာက္မပ်က္ရန္ ရည္သန္သည့္ သေဘာကို ေရွးရႈသံုးႏႈန္းျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ေလးစားလိုက္နာဆိုသည့္ စကားရပ္ကေတာ့ ရုပ္နာမ္လူသားႏွင့္ ဥာဏ္ပိုင္ရွင္တို႔၏ ခ်မွတ္ျပ႒ာန္းေပးသည့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းႏွင့္ ဥပေဒသမ်ား၊ တနည္းအားျဖင့္ အေကာင္အထည္မဲ့ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကို အဓိကထားၿပီး သံုးႏႈန္းၾကပါသည္၊ ျပဳလြယ္ ျပင္လြယ္ မြန္းမံတည္ေဆာက္လြယ္သည့္ သေဘာကို ေရွးရႈသံုးႏႈန္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္၊ ပံုေသကားခ်သေဘာကိုမေဆာင္ပါ။

ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုသည္မွာ လူတို႔၏ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာခံစားခ်က္၊ ေတြးေတာစဥ္းစားခ်က္မ်ားျဖင့္ လူအမ်ားလိုက္နာၾကရမည့္ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကို ခ်မွတ္ေရးဆြဲထားျခင္းသာျဖစ္သည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ *ေလးစားလိုက္နာ* ဆိုသည့္ အသံုးအႏႈန္းျဖင့္ သင့္ေတာ္သည္ လံုေလာက္သည္၊ ထို႔ျပင္ ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဆိုသည္မွာ ေခတ္စနစ္ ေျပာင္းလဲမႈ႔ႏွင့္အတူ အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါအရ အဆင္ေျပညီညြတ္ရန္ ျပဳလြယ္ျပင္လြယ္သေဘာရွိသည့္ အရာသာျဖစ္သည့္ အေလွ်ာက္ *ေလးစားလိုက္နာ* ဆိုသည့္အသံုးအႏႈန္းျဖင့္သာ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ေနသည္၊

ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းသည္ ထိုလူအဖြဲ႔အစည္းရွိ လူသားအားလံုး၏ ဦးေဏွာက္ႏွင့္ ႏွလံုးသားဆိုင္ရာ အဇၥ်တၱပိုင္းမွာသာရပ္တည္ေနေသာ အရာျဖစ္သျဖင့္ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ ေလးစားလိုက္နာရမည္သာျဖစ္သည္။

*ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္* ရမည္ဆိုသည္မွာ အထိအခိုက္မခံႏိုင္သည့္ သေဘာကိုေဆာင္ၿပီး ဗဟိဒၶ အျပင္ဘန္း လကၡဏာျဖစ္သည္၊ ရုပ္ဝတၱဳပိုင္းႏွင့္ ပိုၿပီးေလွ်ာ္ကန္သည့္ အသံုးအႏႈန္းသာျဖစ္သည္၊ ပစၥည္းတခုကို လံုၿခံဳေအာင္ ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရမည္၊ လူျဖစ္ေစ တိရိစာၦန္ျဖစ္ေစ မထိခိုက္မပ်က္စီးဘဲ မေပ်ာက္ပ်က္ရန္၊ လြတ္မသြားေအာင္ ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရမည္ဆိုလွ်င္လည္း မွန္သည္၊ ဘာသာရပ္စံု ေရးသားထားသည့္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား၊ စာခ်ဳပ္မ်ား၊ ဥပေဒ စည္းကမ္း စည္းမ်ဥ္းမ်ားကို ေရးသားထားသည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား၊ ေက်ာက္စာေပစာမ်ား၊ ယၡဳေခတ္ အင္တာနက္မွာတင္ထားသည့္ မွတ္တမ္းမ်ားစသည့္ ရုပ္ဝတၱဳပိုင္းပစၥည္းမ်ားကို *ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္* ရမည္ဟု သံုးႏႈန္းလွ်င္လည္းမွန္ကန္ပါသည္။ 



ထိုရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းမ်ားကို မထိခိုက္မပ်က္စီးေအာင္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္ တာဝန္ေပးျခင္းခံရသည့္ ဝန္ထမ္းႀကီးငယ္မ်ားလည္း ရွိေနရမည္သာျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ *ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္* ဆိုသည့္ အသံုးအႏႈန္းသည္ ဝန္ထမ္း (တနည္းအားျဖင့္) အခေၾကးေငြျဖင့္ အဓိက ဦးစားေပးလုပ္ေစရမည့္ သူမ်ား၏ တာဝန္ဆိုေသာဘက္ကို ပိုၿပီးယိမ္းသည္။ 

အမွန္အားျဖင့္ေတာ့ *ေလးစားလိုက္နာ* ႏွင့္ *ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္* ဆိုသည့္ ေဝါေဟာရမ်ားကို ဤမွ်ရွင္းစရာေတာင္မလိုပါ၊ ျမန္မာျပည္တြင္ ႏိုင္ငံေရး သုခမိန္ေတြ၊ ျမန္မာစာေပပညာရွင္ေတြ အနမတကၠပါ၊ သို႔ေသာ္ရွင္းတာကို ရႈတ္ေအာင္လုပ္လိုသည့္ ဝိသမေလာဘသားေကာင္မ်ားႏွင့္ အစြန္းေရာက္အေတြးအေခၚရွင္မ်ား၏ ေခတ္ႏွင့္ မေလွ်ာ္ညီေတာ့သည့္ ကေလးကြက္နင္းေနသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေတြ႔ေနရျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

မည္သုိ႔ဆိုေစ အင္တာနက္ေခတ္မတိုင္မီ ေခတ္အဆက္ဆက္က ေရးဆြဲခ်မွတ္ေပးထားခဲ့သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုသည္မ်ားကို ယေန႔ေခတ္ႏွင့္ေလွ်ာ္ညီစြာ စစ္မွန္ေသာ လူထုဆႏၵျဖင့္ အညီျပန္လည္ေရးဆြဲသတ္မွတ္ျပ႒ာန္းမည့္ အေျခခံဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒႏွင့္ အစားထိုး ျပင္ဆင္ေရးကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ အင္အယ္ဒီႏွင့္တကြ တုိင္းျပည္တိုးတက္ေျပာင္းလဲေရးကို အလိုရွိေနၾကသည့္ သူမ်ားအားလံုးက ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါေၾကာင္း။ 


--ဦးဖိုးသာေအာင္(ေနာ္ေဝ)

-------------------------------------------------------------------------------

ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနႏွင့္ယွဥ္္တြဲ သုံးသပ္ေလ့လာႏိုင္ပါရန္ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါ သည္။
ဟစ္တုိင္သည္ အမွန္တရား လုိလားသူမ်ားႏွင့္ အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္လုိသူမ်ားအားလုံး ပုိင္သည့္ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ-စာမ်က္ႏွာ ျဖစ္ပါသည္။

ဟစ္တုိင္သည္ လြတ္လပ္မွ်တေသာ စာမ်က္ႏွာ ျဖစ္ပါ၍ တုန္ ့ျပန္ ေဆာင္းပါး ေရးသား ေပးပုိ ့ လာပါက ျပန္လည္ ေဖာ္ျပ ေပးပါမည္။ ရုိင္းစုိင္းမွဳ၊ ပုတ္ခတ္မွဳမ်ား ေရွာင္၍ ေဒါသ ကင္းစြာ။ ရုိးသားစြာျဖင့္ မိမိ အယူအဆမ်ားကုိ စာဖတ္သူမ်ား ႏုိင္ငံေရးအသိ ပညာ တုိးပြါးျပီး ဆင္ျခင္ ေတြးေတာ ႏုိင္ၾကေစရန္ ေပးပုိ႔ႏိုင္ပါသည္။
မုိက္ရုိင္းခြင့္၊ ဆဲဆုိခြင့္ မရွိပါ။ 

ျမန္မာႏုိ္င္ငံ ဒီမုိကေရစီရရွိေရးႏွင့္ ျမန္မာတုိ ့ သုတ၊ရသ တုိးပြါးေစမည့္ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး ႏွင့္ သုတ၊ရသ-စာေပ အမ်ိဳးမ်ိဳး တုိ႔ ကုိလည္း ဆက္လက ္ေပးပုိ ့ႏုိင္ပါသည္။

စစ္အာဏာရွင္မ်ားကို ဆန္႕က်င္သည့္ သေဘာထားတခုတည္းကိုသာ တင္ဆက္ေသာ၊ ဒီမိုလိုလား အတိုက္အခံ မ်ား၏ မတူကြဲျပားသည့္ အျမင္မ်ားကို မတင္ဆက္ေသာ တျခားဆိုဒ္မ်ားကဲ့သို႕ - ဟစ္တိုင္ မက်င့္သံုးပါေၾကာင္း သိေစလိုပါသည္။

ဟစ္တိုင္သည္ ဒီမို-လိုလားသူမ်ား၏ မတူကြဲျပားသည့္ အျမင္သေဘာထားမ်ားကို စုစည္း တင္ဆက္ေပးေနပါသည္။

လူယဥ္ေက်း စာမူရွင္မ်ားကို အစဥ္ေလးစားလွ်က္--
အမွန္တရား ျမတ္ႏုိးသူတုိင္း ဟစ္တုိင္ကုိ အားေပးမည္ဟု ယုံၾကည္လွ်က္ျဖင့္ 
အမွန္သစၥာတရား ဘက္ေတာ္သား-ဟစ္တုိင္ ၀ုိင္းေတာ္သားမ်ား ့
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္သားေဟာင္းမ်ားအဖြဲ႔၏ သတင္းမီဒီယာ ,
www.hittaing.org
www.hittai.org
www.hittai.net


--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 4/27/2012 01:32:00 AM

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
 
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
 
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
 
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ

[mrsorcerer:23917] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] လြမ္းေနတဲ႕ ၀တၳဳ



---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: Fri, Apr 27, 2012 at 1:58 AM
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] လြမ္းေနတဲ႕ ၀တၳဳ
To: lubo601@gmail.com



by Yin Nint Aung on Friday, April 27, 2012 at 12:01am ·

စားပြဲေပၚတင္ထားတဲ႕ လူမ်ားကို ျပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ႕ စာအုပ္နံ႕ထြက္ေနတယ္။
ေဘလီကိုလင္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ စကားမ်ားေနတုန္း နတ္သွ်င္ေနာင္ရဲ႕ ရတုက တိုးတိုးေလးနဲ႕ ဆူညံလြန္းခဲ႕တာေတာ႕ မေမ႕ဘူး။ ေ၀းသြားျပန္ျပီ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ မနီးစပ္ေတာ႕လို႕ေပါ႕။ ရန္ကုန္-မႏၲေလး ကားလမ္းအသစ္ၾကီးေဘးမွာ ခင္ဗ်ား မစင္စြန္႕ဖူးပါသလား။ ဟစ္တလာက ဘာလို႕ နယူကလီးယားကို မရသြားတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူက ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္ျပီး မိုးရြာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႕လမ္းေတြ ဗြက္ထကုန္တာေပါ႕။ ဂေရဟမ္ဘဲလ္ ကို ေခၚေပးပါ။ ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာကို သူမသိေသးရင္ သင္ေပးရေအာင္။ ရယ္လီဘလတီ သီအိုရီကို ပန္းကန္ထဲထည့္ ျမန္ျမန္စား။ ေတာ္ၾကာ အိုင္းစတိုင္းလာေတာ႕မယ္ဗ်။ က်န္တာကေတာ႕ ခင္ဗ်ားသေဘာ။ ေအမြန္ရဲ႕ အေရွ႕ဘက္က မနက္ခင္းေတြ မိုးမလင္းေတာ႕ဘူး။ ကဲပါ။ ျပန္ရေအာင္ပါဗ်ာ။ ျခင္ကိုက္တယ္ေလ။

မ်က္ႏွာမ်ားတိုင္း မေကာင္းဘူးေတာ႕ မလုပ္နဲ႕။ အန္ေကာ၀ပ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြက ဘာလို႕ ထင္ရွားခဲ႕တာလဲ။ ကဲ။ ဒီေလာက္ဆို မဲဇာေတာင္ေျခမွာ ေတာင္က်ေခ်ာင္းကို ရွာေဖြဖို႕ လံုေလာက္ၾကျပီလား။ ကြန္ျဖဴးရွပ္ရဲ႕ ေလးအုပ္ ငါးက်မ္းကို ခင္ဗ်ားယံုၾကည္သလား။
ခင္ဗ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ယံုမယံုမေသခ်ာ။ ေမာ္စီတုန္းကေတာ႕ ယံုမွာမဟုတ္။ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွာ ႏြားလားဥႆဘတို႕ စံုလင္ၾကျပီလား။ ေကာသလမင္းရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ ျပန္မက္ၾကည့္ၾကရေအာင္။ ဘာ…။ ခင္ဗ်ားက စကၤာပူမွာ အလုပ္သြားလုပ္တာ လီကြမ္ယုနဲ႕ မဆိုင္ဘူးလို႕ ဆိုလိုခ်င္တာလား။ ျပႆနာကို မီးခြက္ထြန္းရွာ။ လွ်ပ္စစ္မီးဖြင့္ရွာ။ မီးစက္ႏႈိးရွာ။ အင္ဗာတာ ဖြင့္ရွာဗ်ာ။ ေတြ႕ေအာင္ကို ရွာဦးမယ္။

ပ်ဴေတြ မြန္ကို ဘာလို႕ ႏိုင္ခဲ႕လဲဆိုတာ သီခ်င္းေရးရေအာင္။ ေတာ္ကြယ္။ တစ္ခါလာလည္း မဏိစႏၵာဆိုေတာ႕ ပ်င္းတယ္ ကၽြန္ေတာ္က။ အင္း၀က မယ္ႏုအုတ္ေက်ာင္းမွာ ထမင္းသြားစားမယ္။ ထမီတစ္ထည္ ျပဳတ္မက်လာခဲ႕ရင္ေပါ႕။ ပန္းသီးတစ္လံုးဟာ အခ်စ္ကို ေမြးဖြားေပးရံုဆို မွားလိမ့္မွာေပါ႕။ ေသခ်ာေပါက္ နယူတန္က ေဒါသထြက္မွာေပါ႕။ က်န္တာေတြကို မိုးေကာင္းကင္ကသာ ေရစက္ခ် အမွ်ေပးပါေစေတာ႕။ အဲလီဇဘက္ဘုရင္မေဘးက ဘယ္သူတုန္း။ ရွိတ္စပီးယားက ဘယ္သူဘယ္၀ါ ခုထိမွ မေသခ်ာေသးဘဲ။ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာကိုသာ ေက်ာ္လွန္လိုက္။ လွန္လိုက္။ ဒါမွ စာမ်က္ႏွာ ဘယ္ေလာက္ပါလဲ သိမွာ ေပါ႕ဗ်။

လယ္ကၽြန္ေတြနဲ႕ လီယိုေတာ္စတိြဳင္း ဘယ္လို ပတ္သတ္ခဲ႕ၾကလဲ။ ႏြားတစ္ေကာင္အေပၚမွာ ငွက္ကနား။ အဲဒီႏြားက အျမီးနဲ႕ ဘာလို႕ မရိုက္တာလဲ။ အရိုးက ဥတစ္လံုးနဲ႕ ရန္ျဖစ္ျပန္ျပီ။ ေတာ္ၾကာေနမွ က်ားေပါက္ရဲ႕ ခ်စ္စရာေလာကကို သြားၾကည့္ဦးမယ္။ လြမ္းလို႕ေသသြားတဲ႕ သစ္ပင္မွာ ဘာအသီးသီးခဲ႕သလဲဆုိတာ မင္းခိုက္စိုးစန္ကိုသာ ေမးၾကည့္ေတာ႕။ စာမ်က္ႏွာ ဆယ့္ငါးနဲ႕ ေတာ္ျပီလား ေလးျဖဴေရ။ က်န္တာကို ဘရိတ္အုတ္။ ဟိုမွာ မီးပြိဳင့္နီေနျပီဗ်။

သံုးဆယ္တစ္ဘံု ေအာ္ပရာမွာ သစၥာနီ ဘယ္လို ကခဲ႕သလဲ။ ရင္ခြင္နန္းေတာ္မွာ ေဒြးဘာျဖစ္သြားလဲ မမွတ္မိေတာ႕ဘူး။ ႏွင္းဆီ၀ိုင္မွာ ခ်စ္ျခင္းကို ဘာအေရာင္ေတြ ဆိုးခဲ႕တာလဲ။ အဲဒါလည္း မမွတ္မိေတာ႕ဘူး။ ဒီတစ္ခါေကာ၊ ေနာက္တစ္ခါပါ မွတ္မိေနတာေတြကို မမွတ္မိေတာ႕ဘူး။ ဆိုးလိုက္တာ။ ေဇာ္၀င္းထြ႗္ရဲ႕ ေလာကဟင္းလင္းျပင္မွာ ခ်စ္သူ မရွိရင္ မျပည့္စံုဘူးလား။ ဒါမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ မန္ခ်က္စတာ ဒါဘီမွာ ဖာဂူဆန္ ပီေကအ၀ါးလြန္သြားျပီလား။ ကမာၻေျမျပင္တလႊားမွာ အလွတရားမွ မရွိေတာ႕ဘဲ ဦး၀င္းဦးရယ္။ ထရဘယ္အိတ္ခ်္နဲ႕သာ နပန္းသတ္ပစ္လိုက္ပါေတာ႕။

မိုးကုတ္မွာ မီကုိ ေကာ္ဖီသြားေသာက္မယ္။ မႏၲေလးမွာ တိုက္ဂါးဘီယာ သြားေသာက္မယ္။ ရန္ကုန္မွာ ၀ီစကီ အစုံသြားေသာက္မယ္။ ျပီးမွ ခင္ဗ်ားက ပခုကၠဴမွာ ေရေဘးကယ္ခ်င္တယ္ မလုပ္နဲ႕ေပါ႕။ ကိုယ္႕ကိုကုိယ္လည္း ျပန္နမ္းၾကည့္ဦး။ ေအာ္စီနံ႕ထြက္ေနျပီ။ ေရထဲကို ခုန္ခ်လိုက္။ မိုးပ်ံလမ္းကေတာ႕ မခုန္နဲ႕။ ေဖ႕စ္ဘြတ္ခ္ဖတ္ရတာ မ်က္စိေႏွာက္တယ္။ ဘာ။ အတၱကို ဘုရင္ေနာင္က ျဖတ္မလို႕ဟုတ္လား။ စိန္လိုက္ေလ။ ဖိုးေကနဲ႕ ေတြ႕မေရွာင္လို ပု၀ါမကူ ေရမရွဴေၾကးေပါ႕။ ျပီးမွ ရင္နင့္ေအာင္လို ျမန္မာေတြ ေမးခြန္းေမးၾကပါမလုပ္နဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ ေျဖခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။

ဂ်ဴးေျပာဖူးတဲ႕ ကာဗြန္ေျခရာ ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ။ အမ္။ ႏႈတ္ဆက္ခဲ႕တယ္။ ထြက္သြားေတာ႕မယ္ဆိုေတာ႕ ခင္ဗ်ားက ခင္၀မ္းမလို႕လား။ ျပန္လာခဲ႕။ ဒီမွာ အႏုပညာ အေၾကြးေတြေကာ အတိုးေတြေကာ ျပန္ဆပ္ခဲ႕ဦး။ အသီးတစ္ရာ အညွာတစ္ခုေတာ႕မလုပ္နဲ႕။ ဓာတုနည္းေတြက ကင္ဆာျဖစ္တယ္ ကိုသိန္းတန္ရဲ႕။ ကိတ္၀င္းစလက္ကို တိုက္တန္းနစ္ကားမွ ကၽြန္ေတာ္သိတာ ေနာက္က်သြားသလား။ ေတာ္ျပီဗ်ာ။ ေအးရာေအးေၾကာင္း စႏၵီျမင့္လြင္နဲ႕ ပံုေျပာတမ္း ေဆာ႕ေတာ႕မယ္။

၀ိုင္းရဲ႕ ဆင္ဆာဇာတ္လမ္းကို ၾကည့္ျပီးျပီလား။ အနီေရာင္ေထာင့္ဇာတ္လမ္းကို တရုတ္ဘာလို႕ လက္မခံခဲ႕လဲ။ ခဏဗ်ာ။ ရင္နင့္ေအာင္ကို အသားညိဳ။ အရပ္ပု။ ေမးရိုးကား။ အညာသားရုပ္ လုပ္။ နည္းနည္း မဆိုသေလာက္ မပိန္မ၀လုပ္။ ဆံပင္တိုေအာင္ညွပ္။ ျပီးေတာ႕ ျပတ္ျပတ္ၾကီးေျပာတတ္ေအာင္ သင္ေပး။ ဟုတ္ျပီ။ ဒီေလာက္ဆို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနရာမွာ သရုပ္ေဆာင္ ၀င္အေရြးခံလို႕ရျပီ။ ဟဲ႕။ နင္ဘာလုပ္မလို႕လဲ ရင္နင့္ေအာင္။ ဟာ။ ခက္လိုက္တာ။ အႏွိပ္ခန္းသြားခ်င္တဲ႕ အက်င့္ မေပ်ာက္ဘူးဆိုပဲ။

………………………………………………………

အမွန္ေတာ႕ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီည ဇနီးနဲ႕ သမီးကို လြမ္းေနတာ။ ဒါေပမယ့္ ခက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က လြမ္းေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ လြမ္းတဲ႕ ၀တၳဳမေရးတတ္ဘူး။ ေရးရင္လည္း လံုး၀ ဖတ္လို႕ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကဗ်ာဆန္ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေတာ႕မွ ကဗ်ာေရးလို႕ မရဘူး။ သိေနတယ္။

ခုကၽြန္ေတာ္က ဇနီးနဲ႕ သမီးကို လြမ္းေနတယ္။
တကယ္လြမ္းတယ္။
မိသားစုတိုးတက္ေရးအတြက္ သူတို႕နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ခြဲခြာေနရတယ္။
ဒီည ကၽြန္ေတာ္က အရိုးရဲ႕ ေလတိုက္တဲ႕ ညေတြသီခ်င္းကို နားေထာင္ေနတယ္။
"အိမ္အျပင္မွာ ေလတိုက္တဲ႕ ညေတြ …
ငါမုန္းတဲ႕ ညေတြ .. ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ရွည္ေနဦးမယ္ …

…………….

ငါ့ကို ေခၚေနမယ့္ ခ်စ္သူ
ေမွ်ာ္ေနမယ့္ ခ်စ္သူ …
အခ်ိန္တန္ေပမယ့္ ငါျပန္မေရာက္ႏိုင္ခဲ႕ …"
"ဟူး……………………"

ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္း အရွည္ၾကီးကို ခ်ရင္း ပိုလြမ္းရျပန္ေရာ။ ဘယ္ေတာ႕လဲဗ်ာ။ ဘယ္ေတာ႕မွ အဆင္ေျပၾကမွာလဲ။ မိသားစုဘ၀ ဘယ္ေတာ႕မွ ျပန္လည္ ေပါင္းစပ္ၾကမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္း ေနာက္ျပန္မဆုတ္ခ်င္ေတာ႕ဘူး။
ခုခ်ိန္ဆို သမီးေလး …………….
သူအိပ္လို႕ ေကာင္းျပီေပါ႕။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သာဆို သူဟာ ကၽြန္ေတာ္႕ရင္ကို ေျခနဲ႕ ကန္လိုက္။ ေခါင္းနဲ႕ တိုက္လိုက္။ ဒီအခ်ိန္ဆို အိပ္လို႕ ေကာင္းေနခ်ိန္ေပါ႕။ ခုေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္က မအိပ္ႏိုင္ေသး။ အိပ္လို႕လည္း မရႏိုင္ေသး။ ခြဲခြာျခင္းဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေလာကဟာ ျပည့္စံုျခင္းအေၾကာင္းအရာေတြကို ဘယ္ေလာက္ထိ ဆက္တိုက္ ေရးေနဦးမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ဖတ္လုိ႕ မျပီးေသး။ သင္ယူလို႕ မျပီးေသး။
လြမ္းတယ္ ခ်စ္သူရယ္။
လြမ္းတယ္ သမီးရယ္။
လြမ္းတယ္ ေႏြးေထြးတဲ႕ မိသားစုဘ၀ေလးရယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဘာဆက္ေရးရမလဲ။ ေျပာျပပါဦး။ တဆိတ္ေလာက္။ ေျပာျပၾကပါဦး။
ဟုတ္ျပီ။ တကယ္တမ္း ကၽြန္ေတာ္ ေရးရမယ့္ ၀ါက်မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းပင္ ျဖစ္ေတာ႕တယ္။

"စားပြဲေပၚတင္ထားတဲ႕ လူမ်ားကို ျပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ႕ စာအုပ္နံ႕ထြက္ေနတယ္။
အိုဘာမားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘီအီးတစ္လံုးတူတူသြားေသာက္မယ္ …
ျပီးေတာ႕ ……… ဘာညာသာကရာ .. ေနၾကာကြာစိ …."

ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားက ဒီ၀တၳဳကို လြမ္းေနတဲ႕ ၀တၳဳလိုသာ လက္ခံေပးပါ။


ရင္နင့္ေအာင္


--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 4/27/2012 01:58:00 AM

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
 
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
 
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
 
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ

[mrsorcerer:23916] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ၾကိဳးၾကာသံႏွင့္မုန္တိုင္းဇင္ေရာ္ (သို႕မဟုတ္) ပ်ံသန္းျခင္းအႏုပညာ(ခ်စ္ဦးညိဳ)



---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: Fri, Apr 27, 2012 at 1:52 AM
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ၾကိဳးၾကာသံႏွင့္မုန္တိုင္းဇင္ေရာ္ (သို႕မဟုတ္) ပ်ံသန္းျခင္းအႏုပညာ(ခ်စ္ဦးညိဳ)
To: lubo601@gmail.com




ငွက္တို႔သည္ 'ဟူလို' အမည္႐ွိေသာ ယင္းတို႔၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးအား "အသင္ေခါင္း ေဆာင္ႀကီး ငါတို႔အား ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ အ႐ွင္သခင္ ငွက္ဘုရင္ 'စီေမာင္ေတာ္' ထံသို႔ ေခၚေဆာင္ ေပးေလာ့" ဟု ေတာင္းပန္တိုးလိွ်းၾကကုန္္၏။ ငွက္ေခါင္းေဆာင္ 'ဟူလို' ကလည္း ငွက္အေပါင္းအား ယင္းတို႔ ခ်ီတက္ျဖတ္သန္းရမည့္ ခရီးကႏၱာရ၏ ဒုကၡဆင္းရဲ အေထြေထြ၊ ေၾကာက္ မက္ဖြယ္ အျပားျပားတို႔ကို ႐ွည္လ်ားစြာ ႐ွင္းလင္းေဖာ္ျပ၏။
ပ်ံသန္းေက်ာ္လြန္ရမည့္ ခုႏွစ္ဆင့္၊ ခုႏွစ္တန္ေသာ ခ်ိဳင္႔၀ွမ္းႀကီးမ်ား အေၾကာင္းကို 'ဟူလို' သည္ ဥပမာအေျမာက္အမ်ား၊ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ဖြယ္ အျပားျပားႏွင့္ ေရာေပါင္းယွက္ေထြ ဆာဆာေ၀ေ၀ ေျပာျပေလသည္။

ငွက္တို႔ ပ်ံသန္းေက်ာ္လြန္ရမည့္ ခ်ိဳင့္၀ွမ္းအစဥ္သည္ကား-
ပထမ- ႐ွာေဖြျခင္းခ်ိဳင့္၀ွမ္း
ဒုတိယ- ခ်စ္ျခင္းခ်ိဳင့္၀ွမ္း
တတိယ- နားလည္ျခင္းခ်ိဳင့္၀ွမ္း
စတုတၳ- လြတ္လပ္ျခင္းႏွင့္ အတြယ္လြတ္ျခင္း ခ်ိဳင့္၀ွမ္း
ပဥၥမ-သန္႔စင္စြာ တေပါင္းတစည္းတည္း ျဖစ္ျခင္း ခ်ိဳင့္၀ွမ္း
ဆဌမ- အံ့ၾသျခင္း ခ်ိဳင့္၀ွမ္း
သတၱမ- ပစၥည္းဥစၥာဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ပလာဟင္းျဖစ္ျခင္း ခ်ိဳင့္၀ွမ္းတို႔ ေပတည္း။
[၁၃ ရာစု စာဆို Fard Aladin Attar ၏ The Conference of the Birds ပ်ိဳ႔ ႀကီးမွ]
ဘသန္း(ဓမိၼက) ျမန္မာျပန္ေသာ ေယာနသံစင္ေရာ္ (သတၱမအႀကိမ္ထုတ္) စာအုပ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဒႆနပံုေဆာင္၀တၳဳ ၃ပုဒ္ပါ႐ွိခဲ့ရာ အထက္ပါ ဖရာစီ စာဆို ဖရ္ဒ္ အာလာဒင္ အတၱား၏ (ငွက္ညီလာခံ) သည္ တပုဒ္ အပါအ၀င္ ျဖစ္၏။ ဒႆနပံုေဆာင္ ၀တၳဳသဖြယ္ျဖစ္ေသာ ထိုပ်ိဳ႔ႀကီး၌ အေထာင္အေသာင္းေသာ ငွက္တို႔သည္ သမုဒၵရာမ်ား၊ ေတာင္တန္းမ်ား၊ ကႏၱာရမ်ားကို ပ်ံသန္းေက်ာ္ ျဖတ္ခဲ့ၾကရာ ေနာက္ဆံုး ငွက္သံုးက်ိပ္သာလ်င္ ခရီးပန္းတိုင္အဆံုးသို႔ ေရာက္ခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုပါသည္။
ကိုေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ခင္ေမာင္တိုး၏ ' ႀကိဳးၾကာသံ ' ကို နားေထာင္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္သည္ ဖရ္ဒ္ အာလာဒင္အတၱား၏ ငွက္ညီလာခံပ်ိဳ႔ႀကီးမွ ထို ဇာတ္ကြက္ကို ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ ေနမိပါသည္။

xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx

'ႀကိဳးၾကာသံ' ဟူေသာ သီခ်င္းေခါင္းစီး အမည္ကို ေတြ႔လိုက္ေသာအခါ 'ႀကိဳးၾကာကရ၀ိတ္၊ ေတာလံုးတိတ္မွ်၊ ညိတ္ညိတ္တြန္ထူး' ဆိုသည့္၊ ေ႐ွးေခတ္စာဆိုတဦး၏ အဖြဲ႔အရ၊ ႀကိဳးၾကာငွက္၏ သာယာေသာ အသံႏွင့္အတူ ႀကိဳးၾကာဖိုမတို႔၏ ရာသက္ပန္ သစၥာတိုင္အခ်စ္ကို ၾကားရေတာ့မည္ဟု ထင္ခဲ့မိ၏။ မဟုတ္ပါ။

ကိုေမာင္ေမာင္ ႏွင့္ ခင္ေမာင္တိုးတို႔သည္ ႀကိဳးၾကာ၏အလွကို အသံတြင္မ႐ွာ၊ အသံတြင္ မယူဘဲ 'ပ်ံသန္းမႈ' ျဖင့္ ေရးဖြဲ႔ သီဆိုလိုက္ၾကပါသည္။


'မိုးဦး ၀င္ေရာက္လာတဲ့အခါ ႐ိုးမေပၚ ျဖတ္ပ်ံရင္း......'
ခင္ေမာင္တိုးသည္ သူ၏ ခ်ိဳေသာ ပင္ကိုယ္သံကို အကြန္႔အျမဴး၊ အလူးအလြန္႔ မလုပ္ဘဲ (အသံပရိယာယ္ တန္ဆာမဆင္ဘဲ) ႐ိုး႐ိုး ေအးေအးေလးျဖင့္ စဖြင့္လိုက္၏။ ကၽြန္ေတာ့္ အာ႐ံုထဲတြင္ ၫို႔ေသာ ေကာင္းကင္ျပင္ႀကီးတခုလံုး ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔၏ ေတာင္ပံမ်ားျဖင့္ ေဖြးေဖြးျဖဴသြားသည္။

' ျဖတ္ပ်ံရင္း.......' စာသားေနာက္မွာ တေယာသံ (ဟု ကၽြန္ေတာ္ၾကားသည္) တခ်က္ လြန္႔လူး ကပ္ပါလာသည္။ ႀကိဳးၾကာတို႔၏ အေတာင္ပံ ခတ္သံလား...၊ ေလစီးေၾကာင္း၏ ဆန္႔က်င္ ေအာ္ျမည္သံ လား....။

' ေျမာက္ဖက္ကို ဦးတည္လွည့္ကာ
သားေဖာက္ရာ အရပ္ဆီ
မိုင္ေထာင္ခ်ီ ျပန္(ပ်ံ)ေလၿပီ.........'

သီခ်င္းစာအုပ္မ်ား၌ (ျပန္ေလၿပီ) ဟူ၍ (ျပန္) စာလံုးကို သံုးျပထားပါသည္။ သီခ်င္းနားေထာင္ ရသူ အဖို႔မွာမူ ျပန္ (Return) ေရာ၊ ပ်ံ (Fly) ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး ခံစားရ၏။

ေျမာက္ဖက္......ဘယ္အထိနည္း.....။ သားေဖာက္ရာ အရပ္ဆီ....... မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ပ်ံသန္း ၾကေလကုန္သည္တဲ့။ တေယာသံေလးက ' ျပန္ေလၿပီ' စာသားေနာက္မွာ ကပ္ပါလာျပန္သည္။

'ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔ရဲ႔ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ခရီးစဥ္'

ပထမပိုဒ္ ဤတြင္ ၿပီးထားပါသည္။ ေတးသြား၊ စာသား၊ ခင္ေမာင္တိုး၏ဆိုဟန္ တို႔ႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္ မိုင္ေထာင္ခ်ီခရီးစဥ္ထဲသို႔ လိုက္ပါ ပ်ံသန္း သြားခဲ့သည္။ (ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးၾကာငွက္တေကာင္ ျဖစ္သြားသည္။)

ဒုတိယအပိုဒ္တြင္-

' မ်ိဳးဆက္ရဲ႔ အားမာန္တခုပါ လမ္းေၾကာင္းမွန္ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္း..........'
အတူလိုက္ပါ ပ်ံသန္းရင္းမွ (ႀကိဳးၾကာငွက္တေကာင္ျဖစ္ေနရင္းမွ) ကၽြန္ေတာ္သည္ သီခ်င္း နားေထာင္သူ အျဖစ္ကိုပါ ရ႐ွိေနျပန္၏။ ပထမအပိုဒ္ႏွင့္ သံစဥ္တူ ဤ 'မ်ိဳးဆက္ရဲ ႔ အားမာန္တခုပါ' ဒုတိယပိုဒ္သည္ ပ်ံသန္းျခင္း ခရီးစဥ္ႏွင့္အတူ ပ်ံသန္းျခင္းေသနဂၤဗ်ဴဟာႏွင့္ ပ်ံသန္းျခင္း သေဘာတရား တခုကို ေဖာ္ထုတ္လာသည္။

' လမ္းေၾကာင္းမွန္ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္း'
ေလစီးေၾကာင္း၊ တူ႐ူပ်ံသန္းရမည့္ေဒသ၊ မနားမေန လႈပ္႐ွားေနရသည့္ ေတာင္ပံမ်ား၊ ဟိုး ေအာက္ဖက္တြင္ ေတာင္တန္းမ်ား၊ သစ္ေတာမ်ား၊ ပင္လယ္သမုဒၵရာမ်ား၊ ျမက္ခင္းျပင္မ်ား၊ လြင္တီး ေခါင္ ကႏၱာရမ်ား။

' ........အမ်ားနည္းတူ သက္လံုမေကာင္းရင္
ေမြးဖြားရာအရပ္ဆီ၊ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ပ်ံေနရင္း........'
တေယာသံေလး ၀င္လာျပန္ၿပီ။

'....ႀကိဳးၾကာငွက္တခ်ိဳ႔ေလ ခ်ီလာစဥ္ က်န္ရစ္ၿပီ......'
အေထာင္အေသာင္း အုပ္စုႀကီးထဲမွ အခ်ိဳ႔ ႀကိဳးၾကာတို႔၏ ေတာင္ပံမ်ားသည္ စြင့္စြင့္ကားကား ထက္ေအာက္လႈပ္႐ွား ေနရာမွ ယြင္းၿပိဳသြားၾကသည္။ ပ်ံသန္းမႈပံုစံ ပ်က္သြားသည္။

ထို႔ေနာက္.....
သူတို႔ သမုဒၵရာထဲသို႔၊ ေတာင္တန္း ေတာအုပ္မ်ားထဲသို႔ ထိုးစိုက္ က်ဆင္းသြားၾက၏။ တေကာင္......၊ ေနာက္တေကာင္.....၊ ေနာက္တေကာင္.... အမ်ားနည္းတူ သက္လံု မေကာင္းၾက ႐ွာသူ ေတြ၊ က်န္ရစ္ၿပီ။ သက္လံုေကာင္းေသာ ႀကိဳးၾကာေတြကေတာ့ ဆက္၍ ပ်ံဆဲ ပ်ံျမဲ။

xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx

သံစဥ္တူေသာ ပထမပိုဒ္ ႏွင့္ ဒုတိယပိုဒ္တို႔ကို နားေထာင္ေနရင္း၊ ရင္ထဲမွာ ေၾကကြဲလာသည္။ ပထမပိုဒ္ကို နားေထာင္စဥ္က ရ႐ွိေသာ ခံစားမႈသည္ သံစဥ္တူ ဒုတိယပိုဒ္ အဆံုးတြင္ ေျပာင္းလဲ သြား၏။ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ႀကိဳးၾကာတို႔ကို ပ်ံသန္းဆဲ ပ်ံျမဲ ႀကိဳးၾကာတို႔ ကယ္တင္မေနအားႏိုင္ၾက။ မိမိတို႔၏ ေတာင္ပံမ်ားကို တခ်က္ကေလးမွ မနား၊ လႈပ္႐ွားေပးေနၾကရသည္။

'သက္လံုမေကာင္းသူတို႔' က်န္ရစ္ခဲ့ ၾကေပေတာ့ကြယ္။ ဆက္ပ်ံေသာ ႀကိဳးၾကာတို႔၏ အေတာင္ ပံ ေအာက္က ႏွလံုးသားထဲတြင္ က်န္ရစ္သူတို႔အတြက္ ေၾကကြဲစြာ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းျဖင့္ပင္ မေလ်ာ့ႏိုင္ ေသာ အားမာန္ကို အစားျဖည့္လိုက္ၾကရ၏။
ကိုေမာင္ေမာင္ ႏွင့္ ခင္ေမာင္တိုး တို႔သည္ ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔၏ ပ်ံသန္းမႈခရီးစဥ္ကို ဤမွ်ျဖင့္ ရပ္နားၿပီးဆံုး မထားအပ္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာသိၾကေသာ အႏုပညာ႐ွင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။

က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔အတြက္ ေၾကကြဲရသည့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို chorus ပိုဒ္ျဖင့္ ပုတ္ႏိႈး သတိေပးပါသည္။
'ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တခုက်မယ့္
အ႐ႈံးနဲ႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာ
႐ွိသင့္တဲ့ အားနဲ႔မာန္.... ဟန္ႏိုင္မွ'

ဒရမ္ခ်က္ (Drum beat) ေျပာင္းသြားသည္။ 'ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုက်မယ့္' ႏွင့္ '႐ွိသင့္တဲ့အားနဲ႔ မာန္' တို႔သည္ စကားလံုး အေရအတြက္ခ်င္း မတူၾကပါ။ (တခုက ခုႏွစ္လံုး၊ တခုက ေျခာက္လံုး) သို႔ေသာ္ အခ်က္ခ်င္း အတူတူ ျဖစ္သည္။ ေျခာက္ခါ။

ထိုေျခာက္ခါ၊ ေျခာက္ေနရာစလံုးမွာ ဒရမ္က ေျခာက္ခ်က္တိုင္တိုင္ ၀င္ေပးသည္။ ဂီတေဗဒ အရ ဒါကို ဘာေခၚသလဲ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။ စကားလံုးတိုင္းမွာ ဒရမ္တခ်က္ျဖင့္ ေျခာက္လံုးေျခာက္ခါ ေျခာက္ေနရာစလံုး 'ထပ္' ေပးလိုက္ျခင္းသည္ ေသာတ အာ႐ံုမွ ေသာကဒယကို ႏိုးႏိုးၾကားၾကား ျဖစ္ေအာင္ လႈံ ႔ ေဆာ္ရာေရာက္သည္။ ခံစားမႈအားျဖင့္ဆိုလ်င္ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ႀကိဳးၾကာတို႔အတြက္ ေၾကကြဲမႈသည္ ေလ်ာ့ပါးသက္သာသြားကာ တက္ႂကြေသာ ေ၀ဒနာျဖင့္သို႔ ကူးေျပာင္းသြားေလသည္။

Chorus အပိုဒ္ အဆံုးတြင္ 'ဟန္ႏိုင္မွ' သည္ အင္အားႀကီးေသာ အ႐ွိန္တခုကို ထုတ္လႊင့္ေပး လိုက္သည္။ 'မွ' တြင္ အသံ တက္ထားသည္။ ျပန္မခ်။ Bb7 အသံ အတိုင္းထားသည္။ တခ်ိန္လံုး ခ်ိဳျမေအးေဆးစြာ သီဆိုခဲ့ေသာ ခင္ေမာင္တိုးသည္လည္း 'ဟန္ႏိုင္မွ' တြင္၊ အသံေပါက္ေရာ၊ ေလပါ အားထည့္ လိုက္သည္။
ဒီအခ်ိန္မွာ ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔ကလည္း ႐ိုးမ၏ အျမင့္ဆံုးကို ျဖတ္ေက်ာ္ေနၾကၿပီ။

xxxx xxxx xxxx xxxx

'႐ိုးမေပၚ ျဖတ္ေက်ာ္လႊားခ်ိန္
စီးလမ္းေလေၾကာင္းလႊာထဲ
ခ်ဥ္းနင္း ၀င္ေရာက္လာ ၿပီးရင္
အားစိုက္ ေမွ်ာလိုက္နဲ႔
မိုင္ေထာင္ခ်ီ ျပန္(ပ်ံ)ေနၿပီ'
တတိယအပိုဒ္သည္လည္း ပထမ၊ ဒုတိယပိုဒ္မ်ားႏွင့္ သံစဥ္တူပင္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အရသာခ်င္း မတူေတာ့ပါ။ စာသား အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ျဖစ္မည္။ Chorus အပိုဒ္ခုခံၿပီးတာေၾကာင့္ လည္းျဖစ္မည္။
'ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔ရဲ႔ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ခရီးစဥ္.........'
ဤ အခ်ပိုဒ္ၿပီးလွ်င္ 'ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုက်မယ့္' အဆိုျပန္၀င္ၿပီး အတီးပိုဒ္၀င္သည္။ တီးပိုဒ္က အဆိုစာသားပိုဒ္ သံစဥ္အတိုင္း လိုက္ေလ်ာေသာ တီးပိုဒ္ မဟုတ္ပါ။ ေတးေရး ကိုေမာင္ေမာင္ အေနျဖင့္ ဤေနရာမွာ တီးပိုဒ္ကို ဘယ္လို ရည္႐ြယ္ခ်က္ႏွင့္ ထည့္သလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိႏိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ အဖို႔မူ အလြန္အဆင္ေျပေသာ တီးပိုဒ္ ေနရာခ်ထားမႈဟု ျမင္သည္။

'႐ွိသင့္ေသာ အားမာန္' တို႔ႏွင့္ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ထိမ္းသိမ္းထားရင္း၊ ႀကိဳးၾကာတို႔ ဆက္ပ်ံ ေနၾကသည့္ ခရီးကာလ အပိုင္းအျခားတခုကို တီးပိုဒ္က နိမိတ္ေဆာင္ျပသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ခံစား ရသည္။
တီးပိုဒ္ၿပီးေတာ့ တတိယပိုဒ္ '႐ိုးမအေပၚ ျဖတ္ေက်ာ္လႊားခ်ိန္' ျပန္ဆိုသည္။ အဆိုထဲမွာ တေယာသံ(?) က လူးလွိမ့္၍ ၀င္သည္။ ထို႔ေနာက္ ' ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခု က်မယ့္' ကိုးရပ္စ္ ဆက္ဆို သည္။ 'ဟန္ႏိုင္မွ' စာသားကို အဆိုျဖင့္ တင္ထားခဲ့သည္။ အီးဖလက္၊ စီမိုင္နာ၊ ဘီဖလက္၊ စီမိုင္နာ ေကာ့ဒ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းေသာ အတီးသံက တစတစ မွိန္ေပ်ာက္(Fade Out) ျဖင့္ ဆံုးသြားသည္။
ႀကိဳးၾကာတို႔ ႐ိုးမေပၚ ျဖတ္ေက်ာ္သြားၾကၿပီ။ ဟိုး..... မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းဆီတြင္ တစတစ ေ၀းသြားေသာ ႀကိဳးၾကာတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိတဆံုး ျမင္ေနရသည္။ အျဖဴေရာင္ ေကာင္းကင္ႀကီး တျဖည္းျဖည္း ေသးငယ္သြားသည္။ သူတို႔ ဆက္ပ်ံသြားၾကၿပီ။

xxxx xxxx xxxx xxxx

ေဆာင္းခိုငွက္တို႔သည္ မိုင္ ၂၀၀၀ ထက္ မနည္းေသာ ခရီးကို သမုဒၵရာျဖတ္၍ ပ်ံသန္းၾကေၾကာင္း၊ လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ ရပ္နားစရာ ကၽြန္းလံုး၀ မ႐ွိသျဖင့္ (ကုန္းေျမေတာင္တန္းကို ျဖတ္သန္းရာမွာလည္း သစ္ပင္ေတာအုပ္မ်ား၌ နားေလ့မ႐ွိ) မရပ္မနား ပ်ံသန္းၾကေၾကာင္း ဖတ္ဖူး၏။ အာတိတ္ စင္ေရာ္ငွက္မ်ိဳးဆိုလ်င္ ေဆာင္းရာသီ ေရာက္လုနီးလာသည့္အခါ သူ၏ ေပါက္ဖြားရာ ေျမာက္၀င္႐ိုးစြန္းေဒသမွ မိုင္ေပါင္း တေသာင္းေက်ာ္ ေ၀းေသာ ေတာင္ဘက္ ၀င္႐ိုးစြန္းေဒသသို႔ ခရီးထြက္ကာ ေဆာင္းရာသီ ကုန္ဆံုးေတာ့မွ ေျမာက္၀င္႐ိုးစြန္းသို႔ ျပန္သည္ဟု ဆိုသည္။
ေတးေရး ကိုေမာင္ေမာင္ႏွင့္ သီဆိုသူ ကိုခင္ေမာင္တိုး တို႔သည္ ငွက္တို႔၏ ဤသဘာ၀မွ ႀကိဳးၾကာငွက္၏ ပ်ံသန္းျခင္းကို ယူကာ ေရးဖြဲ႔သီဆို သြားၾကသည္။ ႀကိဳးၾကာသံဆိုလွ်င္ သာယာေသာ အသံဟု စြဲမွတ္ထားေလ့႐ွိၾကသည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ကိုေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ကိုခင္ေမာင္တိုးတို႔ ေပးပို႔လိုက္ေသာ ႀကိဳးၾကာသံကား လွပနက္႐ႈိင္းမႈ အတိ ႐ွိေနေတာ့သည္။
ေတးေရးေတးဆို အႏုပညာသမားတို႔၏ အာ႐ံုက်က္စားမႈႏွင့္ တဆင့္ျပန္လည္ တင္ျပေပးမႈကို ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားစြာျဖင့္ ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုရပါသည္။ 'ႀကိဳးၾကာသံ' သီခ်င္းသည္ ႏွစ္ခါ သံုးခါ ၾကား႐ံုမႈျဖင့္ နားစြဲလြယ္၊ လိုက္ဆိုလြယ္ေသာ သံစဥ္ဖြဲ႔စည္းမႈ ျဖစ္သည္။ ကိုးရပ္စ္ပိုဒ္ႏွင့္ေပါင္းပါမွ သံစဥ္ ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ႐ွိသည္။ ဤသို႔ ႐ွင္းလင္းလြယ္ကူျခင္းသည္ပင္ ႀကိဳးၾကာသံ၏ လွပေသာ(ျပည့္စံုေသာ) အႏုပညာ တန္ဆာဆင္မႈ ျဖစ္လာသည္။ ႐ွင္းလင္း လြယ္ကူေသာ သံစဥ္ႏွင့္ အတူ ႐ွင္းလင္း လြယ္ကူ ေသာ စာသား(စကားလံုး) မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ ဤသည္ပင္လွ်င္ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ အာေဘာ္တို႔၏ ႀကီးက်ယ္ ေလးနက္မႈကို ႀကီးစြာေသာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ထင္သည္။
႐ိုးစင္း ႐ွင္းလင္းလြယ္ကူမႈ၊ မလိုအပ္ပဲ တန္ဆာ ခ်ဲ႔ထြင္ မြမ္းမံျခင္းမျပဳမႈတို႔ကို ေရးဖြဲ႔သူေရာ၊ သီဆိုသူပါ ေကာင္းစြာ နားလည္ၾကပါေပသည္။ ကိုခင္ေမာင္တိုး သည္လည္း ႀကိဳးၾကာသံသီခ်င္းတြင္ သမားဂုဏ္ျပသည့္ အ႐ိႈက္အဟက္ အတြဲ႔အငင္ မ်ားျဖင့္ ေဆာ့ကစား မသြားပါ။ သူ၏ ေအးေဆး ခ်ိဳျမေသာ အသံျဖင့္ ႐ိုး႐ိုးေလး ဆိုသြားသည္။ ေၾကကြဲျပျခင္း၊ ၾကံဳး၀ါးျပျခင္း စသည္မ်ားမလုပ္။
ေရးဖြဲ႔သူ၊ သီဆိုသူ၊ တီးခတ္သူ အားလံုးပင္ သူတို႔၏ ႀကိဳးၾကာသံထဲက '႐ွိသင့္တဲ့ အားနဲ႔မာန္-ဟန္ႏိုင္မွ' အပိုဒ္ႏွင့္လိုက္ေလ်ာညီၫြတ္ ၾကပါေပသည္ ဟု ေလးစားစြာ ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုလိုက္ ရေပသည္။

ခင္၀မ္းႏွင့္ သူ၏ မုန္တိုင္းစင္ေရာ္

ေထာင္ခ်ီေသာ ႀကိဳးၾကာငွက္တို႔ ႐ိုးမကို ျဖတ္ေက်ာ္ေနၾကခ်ိန္မွာပင္ သမုဒၵရာလိႈင္းႏွင့္ မိုး မုန္တိုင္း လွ်ပ္စစ္တို႔ အၾကားမွ တေကာင္တည္းေသာ ငွက္ကေလးကို ေတြ႔ရျပန္သည္။

ခင္၀မ္း၏ 'မုန္တိုင္းစင္ေရာ္'
'သာယာတဲ့ ေလၫႇင္း ေအးခ်မ္းစြာ ေလဟုန္စီးၿပီး ေပ်ာ္ျမဴးကာ'
ဂိုးဂိုး (GoGo) ႐ိုက္ခ်က္ႏွင့္ Key F ထဲမွာ ခင္၀မ္း၏ ႐ွင္းေသာ၊ ပီသေသာ အသံ စ,ေပၚ လာသည္

။ F Key သည္ ျမန္မာ ၅ ေပါက္သံႏွင့္ နီးစပ္ၿပီး၊ အသံခ်ိဳသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ ခင္၀မ္း၏ ေက်ာ္ၾကားေသာ 'ျပည္မွာေဆာင္း' မွာလည္း F ျဖင့္ပင္ ဆိုထားေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသည္။ [အဆိုေတာ္တေယာက္သည္ အနည္းဆံုး ကီး ၄ မ်ိဳးေလာက္ ဆိုႏိုင္သည္ဟု ၾကားဖူး၏။ ကီးစံုဆိုႏိုင္သူ အေတာ္႐ွားေၾကာင္း၊ Any Key ဆိုႏိုင္သူ ဟူ၍ မိမိႏွင့္တင္တင္ျမ သာ႐ွိသည္ ထင္ေၾကာင္းျဖင့္ ဦး၀င္းဦး တခါေျပာဖူးသည္ကိုလည္း သတိရမိသည္။ ကီးစံု ဆိုႏိုင္ျခင္းမွာ အသံအိုး၊ အသံအား (ပါရမီပဲထားလိုက္ပါေတာ့) ျဖင့္ဆိုင္ၿပီး၊ ခ်ီးက်ဴးအားက်ဖြယ္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အႏုပညာ စြမ္းရည္တခုလို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ဟု ထင္ပါသည္။ အႏုပညာ စြမ္းရည္ဆိုတာက မိမိ ႏိုင္ေသာကီးကို ဘယ္ေလာက္ ဂုဏ္ရသေျမာက္ မေျမာက္ သီဆိုႏိုင္သလဲ ဆိုသည့္ အခ်က္ျဖင့္သာ ဆိုင္သည္ ထင္၏။ စကားခ်ပ္ျဖစ္ပါသည္။]

Key F သည္ ခင္၀မ္း၏ ႐ွင္းေသာ၊ ၿပီေသာ၊ ျမည္ေသာ အသံႏွင့္ အလိုက္ဖက္ဆံုး Key ျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ 'မုန္တိုင္းစင္ေရာ္' ကို Key F ထားျခင္းမွာ ခင္၀မ္း တမင္တကာ ေ႐ြးခ်ယ္ထားမႈ ျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ ထိုေ႐ြးခ်ယ္မႈ မွန္သည္ဟု ေသာတ႐ွင္တေယာက္ အေနႏွင့္ ေျပာပါရေစ။

သာယာတဲ့ ေလၫႇင္း ေအးခ်မ္းစြာ ေလဟုန္စီးၿပီး ေပ်ာ္ျမဴးကာ ႏွစ္ေၾကာင္းႏွင့္ပင္ အတိုခ်ဳပ္ ခင္းက်င္းလိုက္ၿပီးေနာက္ သီခ်င္း၏ လိုရင္း(၀တၳဳသြားအရ ဆိုလ်င္ Plot) အဆင့္သို႔ ဆြဲေခၚသြား လိုက္၏။
'ဘ၀အလွည့္ အဆင္မသင့္ ငွက္စင္ေရာ္မွာ ႐ုတ္တရက္ မုန္တိုင္းက်ေရာက္လာ'
မုန္တိုင္းကို ျပမည့္ ေခ်ာက္ခ်ား ထိတ္လန္႔ဖြယ္ ဂီတသံေတြမ်ား လာမည္လားဟု နားေထာင္ ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္မိသည္။ ဒရမ္႐ိုက္ခ်က္ (ေမႊခ်က္) အနည္းငယ္သာ (ႏွစ္ဘားေလာက္ပဲ ႐ွိမည္ထင္၏) ထြက္ေပၚလာသည္။

သမ႐ိုးက် အေတြးျဖင့္ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပံဳးမိပါ သည္။ ခင္၀မ္းက မုန္တိုင္းကို ေျပာခ်င္တာမဟုတ္။ စင္ေရာ္....မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ ကိုပဲ ေျပာခ်င္တာ ျဖစ္၏။ လွပ ပိယိေသာ အကူးအေျပာင္းေလးေပပဲ။

'မိုးေမွာင္မဲမဲ လွ်ပ္ျပက္လာ
အၫႇာအတာ ကင္းမဲ့ အားငယ္စရာ
တကိုယ္တည္း ေဖာ္ေ၀း ကမ္းမျမင္သာ
ပ်ံသန္းရင္း ေလျပင္း ေက်ာ္ျဖတ္႐ွာ'

ဤ ဒုတိယပိုဒ္သည္လည္း ေနာက္ထပ္ အခင္းအက်င္း အသစ္ကို ျပေသာ အပိုဒ္သာ ျဖစ္ပါေသးသည္။ Climax အထြတ္သို႔ ေခၚေနတုန္းပဲ ျဖစ္သည္။ ခင္၀မ္း၏ ဆိုသံမွာေတာ့ က႐ုဏာသံပါလာၿပီး 'အၫႇာအတာကင္းမဲ့' 'အားငယ္စရာ' 'တကိုယ္တည္း' 'ေဖာ္ေ၀း' 'ေက်ာ္ျဖတ္႐ွာ' စေသာ စကားလံုးမ်ားကလည္း မုန္တိုင္းထဲမွ စင္ေရာ္ေလးတေကာင္အတြက္ သနားဖြယ္ အၫႊန္းမ်ား သာ ျဖစ္ၾကေပသည္။

xxxx xxxx xxxx xxxx

'ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အနာဂတ္ တေနရာ
ေအးခ်မ္းတဲ့ ဘ၀ေရာက္ရမွာ
တည္ၿငိမ္တဲ့ အသိတရား ရင္ထဲ
တည္ေဆာက္ကာ
အားငယ္ေနလဲ
အားငယ္ေနဆဲ........'

မုန္တိုင္းမိေသာ စင္ေရာ္တေကာင္၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွာ ကာလအားျဖင့္၎၊ ေဒသအားျဖင့္၎၊ မုန္တိုင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေရး ပင္ျဖစ္၏။ စိမ္းစိုေသာကမ္း၊ ကၽြန္းသာယာ၊ အစာေရစာေပါေသာ ေသာင္ျပင္ စသည္ မဟုတ္ပါ။ သူက်ေရာက္ေနေသာ မုန္တိုင္းထဲမွ လြတ္ေရး။ ဒါသည္ပင္၊ သူ၏ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂါတ္။ ငါလြတ္ေျမာက္ရမယ္။ ဤ အသိတရားကိုပင္ သူသည္ တည္ၿငိမ္စြာ တည္ေဆာက္ယူ လိုက္၏။ သူ႔ အေတာင္ပံ၊ သူ႔အၿမီးတို႔ မိုးမုန္တိုင္းႏွင့္ လွ်ပ္စီးေအာက္၀ယ္ ဖ႐ိုဖရဲ လြင့္စင္ေနမည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔ရင္ထဲမွာ တစံုတရာကိုေတာ့ တည္ၿငိမ္စြာ သူ ထိမ္းသိမ္းတည္ေဆာက္ထားသည္။ ရင္ထဲမွာ ဖ႐ိုဖရဲ မျဖစ္။ အသိတရား ကစဥ့္ကလ်ား မျဖစ္။ ငါ လြတ္ေျမာက္ရမယ္။
'အားငယ္ေနလဲ' ႏွင့္ 'အားငယ္ေနဆဲ' ကို ခင္၀မ္းဆိုသံအျပင္ ေနာက္က ထပ္နင္းဆိုသံတခုျဖင့္ ျဖည့္ဆက္ေပးထားပံုမွာ ႏွစ္လိုဖြယ္ ေကာင္းလွပါသည္။ ထိုအသံသည္ စင္ေရာ္၏ ဒုတိယအသံလည္း ျဖစ္သည္။ တည္ၿငိမ္ေသာ အသိတရား၏ အသံလည္း ျဖစ္သည္။

'အံကိုသူခဲကာ
ပ်ံ၀ဲ ပ်ံေနဆဲပါ'
'ပ်ံ၀ဲ ပ်ံေနဆဲပါ' တြင္ မိတ္ဖက္ အသံတသံ (2nd လား 3rd အသံလား ကၽြန္ေတာ္မသိပါ) ျဖင့္ တခ်ိန္တည္း ၀င္လာေပးပံုမွာလည္း လွပ၏။ ဤသို႔ ၀င္ေပးလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ မုန္တိုင္းစင္ေရာ္၏ တရစပ္ မနားေသာ ေတာင္ပံမွ စဥ္ဆက္မျပတ္ေသာ အေတာင္ပံ အရိပ္ပြါးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ျမင္လာရသည္။ အမ်ားအေခၚ Choir လိုက္ေပးသည္ဟု ဆိုၾကမလား မသိပါ။ သို႔ဆိုလွ်င္ ဤ 'ပ်ံ၀ဲေနဆဲပါ' ၌ လိုက္ေပးပံုသည္ တကယ္ကို လိုအပ္စြာ ကြက္တိ၀င္ျခင္းဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

'မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ေလးရယ္' မွာလည္း ထို႔အတူ ျဖစ္၏။ ထို႔ေနာက္ အတီးပိုဒ္ ၀င္လာသည္။ စင္ေရာ္ေလး ပ်ံေနပံုကို ျပေသာ အတီးပိုဒ္ပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သီခ်င္းစာအုပ္ျဖင့္ လိုက္မၾကည့္ပဲ ဒီအတိုင္း နားေထာင္ပါက ဤ အတီးပိုဒ္အဆံုးမွာ သီခ်င္းၿပီးပဲ သြားမလား သို႔မဟုတ္ မုန္တိုင္းမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းဆိုင္ရာ အပိုဒ္သစ္ ထပ္လာဦးမလားဟု ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္စရာ။
သို႔ေသာ္ ခင္၀မ္းသည္ အကြက္ခ် ဇာတ္လမ္းတပုဒ္လို မဖန္တီးပါ။ သူ၏ မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ကို မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ အျဖစ္သာ သူဆိုျပပါသည္။
'ပ်ံေနဆဲ ႐ွာဆဲ ေအးခ်မ္းရာ'

မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ ပ်ံေနဆဲပင္။ 'မမွ်တတဲ့ ဘ၀ရဲ႔ ကံၾကမၼာ'။ ဤ စကားႏွစ္ခုၾကားမွာ Lead Guitar က ခု၍ ဆက္ေပးသည္။
'လမ္းေလွ်ာက္႐ွာတဲ့ ငွက္စင္ေရာ္မွာ မုန္တိုင္းဒဏ္ခ်က္ လူးလိမ့္ကာ'
မုန္တိုင္းကိုလည္းေကာင္း၊ စင္ေရာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ပ်ံသန္းမႈကိုလည္းေကာင္း၊ ခင္၀မ္း ဆက္ဆိုေနပါသည္။ လြတ္ေျမာက္ၿပီဟု သူဇာတ္သိမ္းမေပးပါ။ မုန္တိုင္းစင္ေရာ္၏ ပ်ံသန္းမႈကို ဆက္ကာ ဆက္ကာ ျပသေနသည္က 'ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တေနရာ' အပိုဒ္တပိုဒ္လံုးကို ျပန္ေကာက္ ထပ္ဆိုလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ေလး၊ မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ေလး.......မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ေလး......Lead Guitat ၏ Effect ႀကိဳးသံျဖင့္ အသံတေျဖးေျဖး မွိန္သြားပါသည္။ ေသာတအာ႐ံု အားျဖင့္ေတာ့ သီခ်င္းသံ၊ ဂီတသံ စဲကာစဲကာ တိုးတိမ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီ။ သို႔ေသာ္-
မုန္တိုင္း၏ စင္ေရာ္ေလး ဆက္ပ်ံေနသည္ကိုကား ရင္ထဲမွာ အတိုင္းသား ျမင္ေန ၾကားေန ရသည္။ သူ႔ကို က႐ုဏာ သက္ေနရင္းကပင္ သူ႔အေပၚ ယံုၾကည္ေနျပန္သည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ခင္၀မ္း တပတ္ေက်ာ့ဆိုေသာ
'ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အနာဂတ္ တေနရာ၊ ေအးခ်မ္းတဲ့ ဘ၀ေရာက္ရမွာ၊ တည္ၿငိမ္တဲ့ အသိတရား ရင္ထဲ တည္ေဆာက္ကာ' အပိုဒ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ေလး......

xxxx xxxx xxxx xxxx

ေယာနသံ စင္ေရာ္ကို သတိရမိပါသည္။

'ေလသည္ သူ၏ ဦးေခါင္းအား ဘီလူးသဘက္သဖြယ္ ျမည္ဟည္း တိုက္ခတ္၏။ တနာရီလွ်င္ မိုင္ ၇၀၊ မိုင္ ၉၀၊ မိုင္ ၁၂၀၊ ထို႔ထက္ထို႔ထက္ ျမန္ေသာႏႈန္းျဖင့္ တဟုန္တည္း ထိုးဆင္းေနေလ၏။ ယခု တနာရီလွ်င္ မိုင္ ၁၄၀ ႏႈန္းတြင္ ယခင္က မိုင္ ၇၀ ႏႈန္းမွာကဲ့သို႔ အေတာင္မ်ားကို ထိမ္းရသည္မွာ မခက္လွ'
ေယာနသံသည္ တနာရီလွ်င္ ၂၁၄ မိုင္ႏႈန္းျဖင့္ ပ်ံသန္းႏိုင္ခဲ့ျခင္းအတြက္ ဂုဏ္ယူအားရမဆံုး ျဖစ္ခဲ့၏။ ေလ့က်င့္ရာ စခန္းသို႔ သြားကာ ေပ ၈၀၀၀ အျမင့္ ေ၀ဟင္သို႔ တက္လွ်င္၊ ေအာက္သို႔ စိုက္ထိုးဆင္းရန္ လွည့္နည္း၊ တိမ္းနည္း၊ ၀ိုက္နည္းမ်ားကို ေလ့က်င့္သည္ဟု ဆိုပါသည္။
'ဘ၀ဆိုတာ အသက္႐ွင္ေနႏိုင္ေအာင္သာ လုပ္ဖို႔ မဟုတ္ေသး၊ တျခားတတ္စရာေတြလည္း အမ်ားႀကီး ႐ွိေသးတယ္ဆိုတာ သင္းတို႔ သိၾကမွာပဲ၊ တို႔တေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မသိမႈ အေမွာင္ႀကီး ထဲက ဆြဲပင့္ မ,တင္ႏိုင္သားပဲ' ဟု ေယာနသံက ေႂကြးေၾကာ္၏။
ေယာနသံ၏ ၀ိမုတၱိ အယူအဆႏွင့္ ေလ့က်င့္မႈကို ကၽြန္ေတာ္ ဂုဏ္ျပဳပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ခင္၀မ္း၏ မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ပိုမို ေလးစားခ်စ္ခင္ေနသည္။

ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ သူက မုန္တိုင္းစင္ေရာ္ျဖစ္ေနလို႔ပင္။

ခ်စ္ဦးညိဳ
သင့္ဘ၀မဂၢဇင္း၊ အမွတ္ (၃)၊ ၁၉၉၇


--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 4/27/2012 01:52:00 AM

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
 
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
 
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
 
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ