theZOMI: 06/20/12

[MM Daily Mail:3152] သင့္အေကာင့္ထဲမွ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဟက္ကာ ေတြကို သတိထားပါ

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဟက္ကာမ်ားသည္ aungsansukyi@blimail.org ႏွင့္လႈပ္ရွားေနၿပီး
ထိုအေကာင့္ကို လက္ခံမိသူ ျမန္မာ ၁၀၀ ေက်ာ္၏ အီးေမးတြင္းမွ ေဒတာမ်ားကို ဖ်က္ဆီးၾကသည္

--
ဤ Email (သို႔မဟုတ္) ဤ Post သည္ Myanmar Daily Mail Group မွ ျဖစ္သည္။ Myanmar Daily Mail ၏ Group စာမ်က္ႏွာမွာ http://groups.google.com/group/mayanmardailymail ျဖစ္ၿပီး Blog စာမ်က္ႏွာမွာ http://myanmardailymail.blogspot.com/ ျဖစ္သည္။ ယင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားသည္ အမ်ားပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားျဖစ္ၿပီး mayanmardailymail@googlegroups.com သို႔ လိပ္မူ၍ Email ပို႔လိုက္သည္ႏွင္႔ Group စာမ်က္ႏွာႏွင္႔ Blog စာမ်က္ႏွာ ႏွစ္ခုလံုးတြင္ တၿပိဳင္နက္တည္း Post တင္ၿပီးသားျဖစ္ေအာင္ စီမံထားသည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ Post တင္ရာတြင္ (သို႔မဟုတ္) Email ပို႔ရတြင္ မလိုအပ္သည္႔ စာသားမ်ား၊ မလိုအပ္သည္႔ Email မ်ားႏွင္႔ တစ္ဦးခ်င္းျဖင္႔သာ သက္ဆိုင္သည္႔ ေဆြးေႏြးခ်င္းမ်ားကို ေရွာင္ရွားဖယ္ထုတ္ၿပီးမွ ပို႔ေစလိုပါသည္။

Myanmar Daily Mail Group တြင္ Member ဝင္လိုပါက mayanmardailymail+subscribe@googlegroups.com သို႔ Email ပို႔ကာ အသင္းဝင္နုိင္ၿပီး Member အျဖစ္မွ ႏုတ္ထြက္လိုပါက mayanmardailymail+unsubscribe@googlegroups.com သို႔ Email ပို႔၍ႏႈတ္ထြက္နုိင္သည္။

[aurorageneration] Re: [paowyne:2467] ဒီတစ္ခါေတာ့ မွန္ျပီ BHG

မွန္လုိက္တာကြာ။ ရေ၀ေရ က်န္တာေတာ့ မသိဘူး။ ရုိဟင္ဂ်ာလုိ သူတုိ ့ကုိ သူတုိ
့ေျပာေနတဲ့ေကာင္ေတြကုိ ဒီျပည္တြင္းမွာ ရွိတဲ့ မြတ္ေတြကလည္း လက္မခံဘူးဗ်ာ။
က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္း မြတ္ေတြကုိက ဒီေကာင္ေတြ အလကားေကာင္ေတြတဲ့။
ဒီကုိ၀င္လာမွာကုိ လက္မခံဘူးတဲ့ဗ်ာ။ သူတုိ ့ဘဂၤလားက လက္မခံတာကို က်ဳပ္တုိ
့က လက္ခံရမွာလားဆုိဘဲ။

ဘာဘဲေျပာေျပာ နုိင္ငံသားမွန္ရင္ ဘာသာ၊ လူမ်ဳိး မခြဲဘဲ စည္းရုံးသြားတာ အမွန္ဘဲ။

On 6/20/12, ya wai <yawaitun747@gmail.com> wrote:
> အေရးၾကီးေတာ့ ေသြးနီးၾကသတဲ့။ +၁၈ ဆိုဒ္ေထာင္ထားတဲ့
> ေဒါက္တာခ်က္ၾကီးမွာေတာင္ ရခိုင္ကိစၥကို သူ႔အျမင္ သူ႔အေတြးေတြနဲ႔
> ရခိုင္ဘက္က ရပ္တည္ေပးဖို႔ ႏႈိးေဆာ္ထားတယ္။ ခုလဲ BHG က ရခိုင္ကိစၥမွာ
> ဘက္လုိက္ျပီး သတင္းအမွန္ကို မေဖာ္ျပေပးတဲ့ မီဒီယာဆိုဒ္ေတြကို
> တုိက္ခိုက္သြားမယ္လုိ႔ ဆိုလာျပန္တယ္။ သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ BHG ဆိုတာက
> တခ်ိန္က အင္တာနက္လြတ္လပ္ေရးဆိုျပီးေတာ့ လူမႈေရးဆိုဒ္ေတြကို ဟတ္ခဲ့တဲ့
> ျမန္မာဟတ္ကာေတြ အဖြဲ႔ပါ။ အခုေတာ့ သူတို႔ေတြက ဘက္လိုက္မီဒီယာေတြကို
> တိုက္ခိုက္မယ္ဆုိေတာ့ မုဒိတာပြားမိတာ အမွန္ပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက လန္ဒန္မွာ
> ဘီဘီစီကို ဆႏၵျပတာေတြ ဘားမားကန္ပိန္းကို အယံုအၾကည္မရွိေအာ္တာေတြ ဒါေတြကို
> ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ ေထာက္ခံတယ္ ဒါမ်ိဳးေတြက ျဖစ္သင့္ေနတာ ၾကာျပီပဲ။
> ရိုဟင္ဂ်ာကို ျမန္မာတိုင္းရင္းသားပါဆိုျပီး ေၾကျငာတာက ဘီဘီစီက စတဲ့
> ျပႆနာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရခိုင္ကို ကယ္တင္ရမယ္ ကူညီရမယ္။
> ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခုလိုကိစၥျဖစ္ေအာင္ ဘယ္သူေတြစတယ္ မေျပာခ်င္ပါဘူး ဒါေပမယ့္
> ဒီလုိကိစၥေတြျဖစ္လာတဲ့ အတြက္ ရိုဟင္ဂ်ာ ကုလားေတြကေတာ့
> ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးရဲ႕ ေမတၱာကိုခံယူသြားရျပီလို႔ပဲ ျမင္တယ္။ ဒီေတာ့
> ခုလတ္တေလာဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ အတိအက်ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး။ သူတို႔ကပဲ
> ရခုိင္ေတြကို ဒုကၡေပးေနတာလား ရခိုင္ကပဲ သူတို႔ကို ဒုကၡေပးေနလား အတိအက်
> ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒီကိစၥေတြေၾကာင့္
> ဒီရိုဟင္ဂ်ာဆုိတဲ့ ေကာင္ေတြ နယ္က်ံဳ႕သြားတာပဲ။ အစိုးရကေတာ့ လူမ်ိဳးေရး
> ဘာသာေရးပါေနတဲ့အတြက္ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းလုပ္ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔
> ျပည္သူေတြကေတာ့ ဘာမွ ထိန္းစရာမလုိဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ့္လူမ်ိဳး
> ကိုယ့္တိုင္းရင္းသားကို ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ ကာလဲ ကာကြယ္ရမယ္။ ဒါဟာ
> သမိုင္းေပးတာဝန္ပဲ။ ေထရဝါရဗုဒၶဘာသာ အထြန္းကားဆံုးႏိုင္ငံတစ္ခုမွ
> ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ကာကြယ္မွကို ျဖစ္မယ္။
> ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ တတ္ႏိုင္တဲ့အပိုင္းကေန တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ဖုိ႔
> ကၽြန္ေတာ္တုိက္တြန္းပါတယ္။ ဒီေတာ့ အြန္လိုင္းကေန မတရားေသြးထိုးေနတဲ့
> အသားကေလာက္ထြက္ေနတဲ့ မီဒီယာေတြကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အြန္လိုင္းကေန
> တန္ျပန္တိုက္ခိုက္တဲ့ BHG ကို ဒီတစ္ခါေထာက္ခံေပးပါ။ သူတို႔ဘက္က
> ရပ္တည္ေပးပါလုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
>
> --
> Your lovingly Fri
>
> Ya Wai (Paing Soe Thu)
>
> http://yawaitun.blogspot.com/
>
> https://twitter.com/#!/mcyawai
>
> http://www.facebook.com/ya.wai1
>
> http://www.facebook.com/pages/The-People-who-Like-Our-President
>
>
> မွန္တာကို ေျပာသူသည္ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမိုကေရစီ
> ဘက္ေတာ္သားျဖစ္သည္။ အကယ္၍ မွန္တာကို ေျပာသူသည္ စစ္ေခြးဟု ဆိုပါက
> ကၽြန္ေတာ္သည္ စစ္ေခြးတစ္ေကာင္ မွ်သာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
>
> --
> ေပါင္ေပါင္စာေပအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက
> http://groups.google.com/group/paowyne ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
> မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိသိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက paowyne@googlegroups.com
> သို.ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္။ ေပါင္ေပါင္စာေပအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္
> paowyne+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
> စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ (သို႔) စာမလိုခ်င္ပဲ Website မွသာဖတ္ရန္
> http://groups.google.com/group/paowyne?hl=en ကို သြားပါ ။
>
> အႀကံေပးစာမ်ားကို ေပါင္ေပါင္ ( eniweniw@gmail.com ) ထံသို. ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္
> ။
> ခင္မင္စြာျဖင့္
> ေပါင္ေပါင္(အရွင္ၾကီးအို)
>

--
Computer နည္းပညာမ်ား
http://groups.google.com/group/auroracomputerservice?hl=en_US

ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္အာကာသ
http://sites.google.com/site/9spacestudy/

Entertainment (game)
www.vaperida.com

Aurorageneration အတြက္ facebook link ပါ။
http://www.facebook.com/groups/186830348042417

Aurorageneration facebook page
https://www.facebook.com/Aurorageneration (Still fixing)

--
သင္သည္ aurorageneration group ဧ။္ member တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ယခု mail ရရွိျခင္းျဖစ္သည္။group ဧ။္အေသးစိတ္ကိုhttp://groups.google.com/group/aurorageneration/topics?start=10&sa=N မွာၾကည္႕ႏိုင္ပါသည္။ သင္ဧ။္ mail မ်ားကိုျဖန္႕ေ၀ခ်င္ပါကaurorageneration@googlegroups.comသို႕ပို႕ႏိုင္ပါသည္။ group ကို၀င္ခ်င္ပါက aurorageneration+subscribe@googlegroups.com သို႕ mail ပို႕ ျခင္းျဖင္႕ ၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ group မွထြက္ခ်င္ပါက aurorageneration+unsubscribe@googlegroups.com ျဖင္႕ထြက္ႏိုင္ပါတယ္။

group ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါက aurorageneration+owner@googlegroups.com သုိ႔ ေမးလ္ပို႔ႏိုင္ပါသည္။

[mrsorcerer:26566] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] သူမေသေတာ့ပါ

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] သူမေသေတာ့ပါ
To: lubo601@gmail.com

by အား မာန္ on Wednesday, June 20, 2012 at 10:27am

(၁)

က်ေနာ္တုိ႔ ပံုမွန္ဂ်ာနယ္ ၃-၄ ေစာင္၊ သတင္းစာက တေစာင္နဲ႔ မဂၢဇင္း ၃-၄ အုပ္ ယူထားပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ Weekly Eleven ပါတယ္။ ဦးတည္ရန္သူအျဖစ္ ကုိယ့္ကုိယ္ အၿမဲဆဲမယ့္ Northern Star ပါတယ္။ မဖတ္မျဖစ္ ဖတ္ရဦး မယ့္ ဒီလႈိင္းလည္းပါ ပါတယ္။ တခါတရံ ဂယက္ပြက္လာတဲ့ သတင္းတုိ႔ ေဆာင္းပါးတုိ႔ပါတဲ့(စာနယ္ဇင္းေတြ) ေပၚလာရင္ မရမက မွာဖတ္ၾကတယ္။

Weekly Eleven ဖတ္တာက အခ်က္အလက္လုိခ်င္တာရယ္၊ ကုိစိန္၀င္းေဆာင္းပါး ပါတာရယ္ေၾကာင့္ပါ၊ (အဓိကတန္ဖုိး က အဲဒီမွာပါ) လံုးခ်င္းထုတ္ေနတဲ့ သူ႔စာအုပ္ေတြလည္း အလြတ္မေပးပါ၊ တအုပ္မက်န္မွာပါတယ္။ သူဘာေတြးသလဲ။

ဘယ္ဟာ ေဇာင္းေပးသလဲ။ ဘယ္လုိျမင္ၿပီး ဘယ္လုိသံုးသပ္သလဲ … သိခ်င္တာပါ။

ခုတေလာ သူ႔ေဆာင္းပါးေတြ ျပတ္သြားတာ တလခြဲေလာက္ရွိၿပီ၊ က်ေနာ့္ဇနီးျဖစ္သူက (ကုိစိန္၀င္းေဆာင္းပါးေတြ မ ဖတ္ရတာ ၾကာၿပီ၊ မေရးႏုိင္ေလာက္ေအာင္ က်န္းမာေရး ဆုိးေနၿပီလား) ေမးတယ္။ က်ေနာ္က Weekly Eleven အယ္ဒီ တာခ်ဳပ္ သတင္းေတြထြက္လာေနတာ စဥ္းစားေနမိတယ္၊ သူက မူ သမား၊ မေရးသင့္ဘူးထင္ရင္ ေရႊပံုေပးေတာင္ ေရး မယ့္သူမဟုတ္။ ေနာက္တေန႔ VOA မနက္ပုိင္းသတင္းမွာ မေန႔ညကပဲ "သူကြယ္လြန္သြားၿပီ" ဆုိတာ ေၾကညာသြား တယ္။ ဇနီးကို လွမ္းေျပာလုိက္ေတာ့ "အုိ….. ဆံုးရႈံးမႈ ႀကီးလုိက္တာ"…. ဆုိတဲ့ ညည္းညဴသံ ထြက္လာတယ္။

(၂)

ကၽြန္းမွာ …

သူတုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔က မတိမ္းမယိမ္းလူေတြပါ၊ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္တပ္မွ ဗကပယူဂ်ီအျဖစ္နဲ႔ အဖမ္းခံရၿပီး ကၽြန္းအထိပါလာ တဲ့ တပ္ၾကပ္ႀကီး တေယာက္ရွိတယ္၊ ေရႊဘုိသား ကုိျမတ္ေဆြ ျဖစ္ပါတယ္၊ သူက 'ေဟ့-စိန္၀င္း'-'မင္းက – ငါက'… အသံုး အႏႈန္းေတြသံုးၿပီး ဆက္ဆံေနတာ ေတြ႔မိလုိ႔ 'ရင္းႏွီးလွခ်ည္လား'…… လုိ႔ဆုိေတာ့ ေရႊဘုိသားခ်င္း၊ ေက်ာင္းေနဘက္ အ တန္းတူဆုိတာ သိရတယ္။

အသက္ေတြ တြက္စစ္္ၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ မကြာလွ၊ တိတိက်က်ဆုိရရင္ ကုိစိန္၀င္းထက္ က်ေနာ္က တႏွစ္နဲ႔ ၇ ရက္ ႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက စာေရးဆရာ၊ အယ္ဒီတာမုိ႔လား မသိ လူႀကီးဆန္လြန္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က သူပဲ အႀကီးလုိ႔ ထင္တတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္းေရာက္မွ သိၾက၊ ခင္ၾက၊ ကၽြမ္း၀င္ၾကရတာပါ။

(၃)

ေခတ္ၿပိဳင္ေတြဆုိေတာ့ 'ေခတ္ၿပိဳင္'ခံစားမႈ ရွိၾကတယ္၊ ႏုိင္ငံေရးမွာ ဘယ္ဘက္က ရပ္မလဲ ျပႆနာေပၚလာတယ္၊ အဖိ ႏွိပ္ခံေတြဘက္က ရပ္ၾကမယ္ဆုိတာ သြားတူတယ္။

ႏုိင္ငံတကာ လြတ္ေျမာက္ေရးတုိက္ပြဲေတြရဲ႕ ဂယက္ အရုိက္ခံၾကရတယ္၊ တရုတ္ျပည္ လြတ္ေျမာက္သြားတာကလည္း မၾကာေသး၊ ေနာက္ေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္း အင္ဒုိခ်ဳိင္းနား လြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲေတြ သည္းသန္ျပင္းထန္လာတယ္၊ ဗီယက္နမ္စစ္အရွိန္ျမင့္လာတယ္၊ ကုိယ့္ႏုိင္ငံထဲမွာလည္း အေမရိကန္ နယ္ခ်ဲ႔ဆန္႔က်င္ေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး လႈပ္ ရွားမႈေတြ အစီအရီေပၚလာတယ္၊ ဒီေရစီးေၾကာင္းထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေမ်ာပါခဲ့ၾကတယ္။

သူက ကေလာင္စကုိင္ေနၿပီမုိ႔ သူ႔လက္ရာေတြ ျမည္းစမ္းခြင့္ရခဲ့တယ္၊ 'အေရွ႕တာင္အာရွ စစ္မီးလွ်ံမ်ား' – 'အလံမလွဲ စတမ္း' စာအုပ္ေတြ စြဲမက္ခဲ့ဖူးတယ္။ 'အလံမလွဲစတမ္း'ထဲက မင္းသမီးကုိ စံျပဳၿပီး သူ႔သမီးကုိ 'ေခ်ာအိမန္'နာမည္ ေပး ထားသလုိ က်ေနာ့္တူမနာမည္ဟာလည္း 'ေခ်ာအိေအာင္'ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီေခတ္က ေမြးဖြားသူ မိန္းကေလးတခ်ဳိ႕ 'ေခ်ာအိ' နာမည္ယူထားထားတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိခဲ့တယ္၊ ဒီမ်ဳိးဆက္ေတြဟာ ရွစ္ေလးလံုးကာလကုိ မုခ်ျဖတ္သန္း ခဲ့ၾကပါတယ္။

(၄)

ကၽြန္းတုိက္ပြဲေတြရဲ႕ အစဦးျပႆနာေတြထဲမွာ သူ႔ကိစၥလည္း ပါေနတာ ေတြ႔ရတယ္၊ ေရွ႕ေျပးျပႆနာလုိ႔ ေျပာႏုိင္တယ္။ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ အလုပ္ၾကမ္းေတြ လုပ္ရ၊ အာဟာရျပည့္၀ေအာင္လည္း မေကၽြးလုိ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (ထိန္းသိမ္း) ေတြ က်န္းမာေရး ယုိင္နဲ႔ကုန္ပါတယ္။ သူ စ'ၿပိဳပါတယ္၊ အသက္႐ွဴမ၀ ႐ွဴမရျဖစ္လာတယ္၊ လံုေလာက္တဲ့ ေဆး၀ါးကုသ မႈလည္း မရေတာ့ ျပည္မပို႔ၿပီး ကုသေပးဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔က ေတာင္းဆုိတယ္။ အာဏာပုိင္ေတြက ျငင္းဆန္တယ္။ "ေတာင္း ဆုိတာ မရရင္ေတာ့ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပရပါလိမ့္မယ္" လုိ႔ ရာဇသံေပးလုိက္ၾကတယ္။

ထုိစဥ္က ေထာင္မွဴးႀကီး ဦးခင္ေမာင္စုိး ေျပာတဲ့စကားတခြန္းေၾကာင့္ ရဲေဘာ္ေတြ ႐ွဴး႐ွဴးရွားရွား ျဖစ္ကုန္ၾကရတယ္။

'တခ်ဳိ႕ေလ့က်င့္ထားတဲ့သူေတြဟာ ဆရာ၀န္က ေဆးစစ္စဥ္မွာ အသက္မ႐ွဴဘဲ အၾကာႀကီး ေအာင့္ထားလုိ႔ ရတယ္ဗ်' ….တဲ့။ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ထုိးမယ္ႀကိတ္မယ္အထိ ျဖစ္ကုန္တယ္။ တုိက္ပြဲ၀င္ဖို႔ ျပင္ၾကတယ္၊ ဒါကုိိသိမွ ျပည္မကုိ ျပန္ပုိ႔ ေပးတာ ျဖစ္တယ္။

(၅)

က်ေနာ္ ေထာင္ကလြတ္ၿပီး မၾကာမီ ရန္ကုန္သုိ႔ ေဆးဆင္းကုရင္း သူ႔အိမ္သြားလည္ပါတယ္။ သူက မ်က္ရည္ေတြ ေဝ့ၿပီး ႀကိဳဆုိရွာတယ္။

"ေအးဗ်ာ-ကၽြန္းျပန္ေတြ တသုတ္ၿပီးတသုတ္ လြတ္လာၾကေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ပါမလာဘူး။ ပူတာေပါ့ ဗ်ာ။ ထြက္လာတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ ေမးၾကည့္ေတာ့မွ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ သိရတယ္"… တဲ့။ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးရင္းက သူ႔ဇနီး၊ သူ႔သား၊ သူ႔ သမီး… ေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ မိသားစုကုိလည္း … က်ေနာ့္ကုိ ေတြ႔ရင္ ႏႈတ္ဆက္ဖုိ႔ ေခၚဖုိ႔ ေျပာဖုိ႔ သြန္သင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ျပန္မယ္ဆုိေတာ့ ပခံုးဖက္ၿပီး တံခါးေပါက္ဝအထိ လုိက္ပုိ႔တယ္၊ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကေတာ့ သူ မ်က္ရည္ဝဲျပန္တယ္။ ေႏြးေထြးတဲ့ခံစားမႈနဲ႔ က်ေနာ္ ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

(၆)

ေနာက္ပုိင္းသူ႔ရဲ႕ ျဖတ္သန္းမႈကုိေတာ့ ျပည္တြင္းေနသူေတြက ပုိသိၾကမွာပါ။ ထက္ျမက္တဲ့ကေလာင္နဲ႔ အမွန္တရားဘက္၊ ျပည္သူ႔ဘက္က အဆက္မျပတ္ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့လုိ႔ အုပ္စုိးသူေရာ ျပည္သူကပါ အေလးထားလာရၾကရတယ္။ သူ႔ၾသ ဇာ ႀကီးလာခဲ့ၿပီ။ ျပည္ပအထိေတာင္ ထုိးေဖာက္ေနရာရလာခဲ့တယ္၊ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာေတာ့ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

သူမေသေတာ့ပါ။

(၇)

က်ေနာ္တုိ႔ တခ်ိန္က အားရ အားက်ခဲ့ၾကတဲ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက စံျပအမ်ဳိးသားသူရဲေကာင္းေတြ၊ လူတန္းစား သူရဲ ေကာင္းေတြရဲ႕ စာရင္းထဲမွာ (ခုေတာ့) ဇြဲမာန္ႀကီးလွတဲ့ သူ႔နာမည္ "လူထုစိန္၀င္း" … ဆုိတာလည္း ပါသြားပါၿပီ။ ဒီအခ်ိန္ မွာ က်ေနာ္ကေတာ့ "ကၽြန္းအာဇာနည္ ၈ ေယာက္" က်ဆံုးစဥ္က ခံစားမႈမ်ဳိး ရင္ထဲမွာ ခံစားေနမိပါတယ္။

(ရဲေဘာ္စုိးခ်စ္)

(၁၉-၆-၂၀၁၂)

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/21/2012 12:32:00 AM

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။

Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1

ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။

ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ

[mrsorcerer:26566] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မင္ဒဲလားႏွင့္ က်ပ္တစ္ေသာင္းတန္ (ေမာင္၀ံသ)

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မင္ဒဲလားႏွင့္ က်ပ္တစ္ေသာင္းတန္ (ေမာင္၀ံသ)
To: lubo601@gmail.com

by Maung Wuntha on Wednesday, June 20, 2012 at 8:06am

ယခုအပတ္ထုတ္ ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေမာင္၀ံ၀ံသ ေျပာခ်င္လြန္းလို႕ ေဆာင္းပါး။

တစ္ေသာင္းတန္နဲ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပုံ

က်ပ္တစ္ေသာင္းတန္ ေငြစကၠဴထုတ္တဲ့သတင္းေၾကညာၿပီလို႕ ၾကားၾကားခ်င္း ေမးမိတာက ေငြစကၠဴဒီဇိုင္းမွာ ဘယ္လို ရုပ္ပုံပါသလဲဆိုတာပဲဗ်။ ကြၽန္ေတာ္က ၿပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာပဲ ေငြစကၠဴအေပၚက ရုပ္ပုံေတြအေၾကာင္းေဆာင္းပါး ေရးခဲ့ေသးတာကိုး။ သည္ေတာ့ အခု တန္ဖိုးအႀကီးဆုံး (လို႕ယူဆရတဲ့) တစ္ေသာင္းတန္ ေငြစကၠဴ ထုတ္မယ္ဆိုေတာ့ အမ်ားေမွ်ာ္လင့္ေနသလို အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး၊ လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပုံ နဲ့ ထုတ္လိုက္ေလမလားလို႕ ထင္မိခဲ့တာဗ်။ ခုေတာ့ ဆင္ျဖဴေတာ္ႏွစ္ေကာင္ပုံနဲ႕ ထုတ္လိုက္တာဆိုေတာ့ ေငြစကၠဴေတြေပၚမွာ တိရစၦာန္ တစ္မ်ိဳး ထပ္မံတိုးပြား လာတာပဲေပါ့ဗ်ာ။

ေဒါက္တာသန္းထြန္းစကား

ဆင္ျဖဴဆိုလိ္ု႕ ဆရာႀကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းကို ေျပးသတိရလိုက္သဗ်။ ဆင္ျဖဴေတာ္ေတြကို တစ္ခမ္းတနား ဗိမာန္ေတြနဲ႕ထားၿပီး အမႊန္းတင္ခဲ့တဲ့ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုန္းကေပါ့ဗ်ာ။ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ လူေတြက ဆင္ျဖဴေတာ္ေတြကို အထူးအဆန္းအျဖစ္လာၾကည့္ရုံမက ထိုင္ၿပီး ရွိခိုးတာေတြ ရွိခဲ့သတဲ့။ အဲဒီေတာ့ ဆရာသန္းထြန္းက တိရစၦာန္ကို ရွိခိုးတယ္ဆိုေတာ့ ရွိခိုးတဲ့လူဟာ တိရစၦာန္ေအာက္ နိမ့္တဲ့လူပဲေပါ့လို႕ မွတ္ခ်က္ ခ်ပါသတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီစကားၾကားေတာ့ မွတ္ပလားေဟ့လို႕ ေျပာမိပါတယ္ဗ်။

လက္အုပ္ခ်ီႏႈတ္ဆက္တဲ့အက်င့္

ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အသက္ေလးနည္းနည္းရလာေတာ့ သတိထားတဲ့ ၾကားက စကားေတြ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္တတ္တယ္ဗ်ာ။ ခုလည္း ၾကည့္ေလ၊ ဆင္ျဖဴကို ရွိခိုးတဲ့အေၾကာင္း ေျပာရင္း ဟိုတစ္ခ်ိန္တစ္ခါက လူလူခ်င္း လက္အုပ္တခ်ီခ်ီနဲ႕ ႀကိဳဆိုၾကရတဲ့ ျမင္ကြင္းကို သတိရၿပီး ေျပာခ်င္လာျပန္ပါ ေရာလား။

ကြၽန္ေတာ္က ပဲခူးၿမိဳ႕မွာ ႀကီးျပင္းလာသူျဖစ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္မိခင္ႀကီးနဲ႕ တစ္မ်ိဳးလုံးတစ္ေဆြလုံးဟာ ၾကခတ္၀ိုင္းေက်ာင္းတိုက္ႀကီးရဲ႕ ဒါယကာရင္းေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ ေယာကၡမႀကီး ဦးေက်ာ္လိႈင္က ၾကခတ္၀ိုင္း ေဂါပကဥကၠ႒ႀကီးအျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တာ၀န္ယူခဲ့တယ္။ သည္ေတာ့ ၾကခတ္၀ိုင္းသာသနာျပဳအသင္းႀကီးရဲ႕ ဂါရ၀ျ႔ပဳႀကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္တဲ့ ထုံးဓေလ့အရ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ဆုံမိတာနဲ႕ အျပန္အလွန္ လက္အုပ္ခ်ီ ႏႈတ္ဆက္တာ အက်င့္ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ။ သို႕ေပမယ့္ ပေဒသရာဇ္ စိတ္ေပါက္ေနသူတခ်ိဳ႕က သူတို႕ကို ျပည္သူေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလး ေတြက တန္းစီ လက္အုပ္ခ်ီႀကိဳဆိုတာကို ေမာက္မာ ယစ္မူးစြာ ခံယူေနၾကခ်ိန္က်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ရိုးက်ိဳးႏွိမ့္ခ်စြာ တစ္ဖက္လူကို လက္အုပ္ခ်ီႀကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္တဲ့ အက်င့္ကို တမင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္ ရတယ္ဗ်။

မင္ဒဲလားပုံနဲ႕ ေငြစကၠဴေတြ

ကိုင္း အခု ေငြစကၠဴေပၚက ရုပ္ပုံအေၾကာင္း ျပန္ေကာက္ၾကဦးစို႕ဗ်ာ။

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆံုး လူမည္းသမၼတ နယ္လ္ဆင္ မင္ဒဲလားရဲ႕ ႐ုပ္ပံု ႐ိုက္ႏွိပ္ထားတဲ့ ယူနစ္အေသးဆံုးကေန အႀကီးဆံုးအထိ ေငြစကၠဴမ်ားကို ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိသံုးစဲြသြားဖို႔ စီစဥ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ဘီဘီစီသတင္းတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္လုိက္ရတဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီလတုန္းက ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပုံနဲ႕ ေငြစကၠဴေတြ ျပန္လည္ ထုတ္ေ၀ရင္ ဘယ္ေလာက္ ၀မ္းေျမာက္ ၾကည္ႏူးဖြယ္ျဖစ္လိမ့္မလဲလို႕ ေရးခဲ့တယ္ဗ်။

လြတ္ေျမာက္ျခင္း ၂၂ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာ ရာစုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ႀကီးစိုးလႊမ္းမိုးတြင္က်ယ္ခဲ့တဲ့ ]အပါသိုက္}ေခၚ အသားအေရာင္ခဲြျခားမႈစနစ္ဆိုးကို ဒူးမေထာက္ လက္မေျမႇာက္ အေလ်ာ့မေပးဘဲ မေစ့စပ္စတမ္း ရြပ္ရြပ္ခြၽံခြၽံ ဆန္႔က်င္တိုက္ပဲြ၀င္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ေထာင္ထဲမွာ ၂၇ ႏွစ္ေနခဲ့ရတဲ့ မင္ဒဲလားဟာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၁ ရက္ေန႔မွာ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ့တယ္။ သူ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ျခင္း ၂၂ ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ ေျမာက္တဲ့ေန႔မွာ အဲဒီ ေငြစကၠဴေတြ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိမယ့္ အစီအစဥ္ကို လက္ရွိသမၼတ ဂ်က္ေကာ့ ဇူးမားက ထုတ္ေဖာ္ ေၾကညာခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆုရရွိ

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံက ေဒသခံတိုင္းရင္းသား လူမည္းမ်ားအတြက္ သာမက ကမၻာတစ္လႊားက လူမည္းမ်ားအတြက္ေရာ ခဲြျခားဖိႏွိပ္ ဆက္ခံျခင္း ခံေနၾကရတဲ့ လူနည္းစု လူမ်ိဳးစု၀င္မ်ားအားလံုး လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ျခင္း ခံေနၾကရသူ လူသားအားလံုးအတြက္ပါ မီး႐ွဴးတန္ေဆာင္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ မင္ဒဲလားဟာ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး အံေခ်ာ္လဲြမွားမႈေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ့ အသား အေရာင္ ခဲြျခားမႈစနစ္ဆိုးကို တစ္ဘ၀လံုး ေပးဆပ္စေတးၿပီး ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈမ်ားအတြက္ ၁၉၉၃ မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆုကို ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ့တယ္ဗ်ာ။

အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရးအစိုးရ ဖြဲ႕ခဲ့ပုံ

ေနာက္တစ္ႏွစ္ ၁၉၉၄ မွာ က်င္းပတဲ့ႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆံုး ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ဗင္ဒဲလားဦးေဆာင္တဲ့ အာဖရိက အမ်ိဳးသား ကြန္ဂရက္ (ဗၿဃ) က အဓိကၿပိဳင္ဘက္လူျဖဴေတြရဲ႕ ပါတီအေပၚ မဲအျပတ္အသတ္နဲ႔ အႏုိင္ရရွိခဲ့တယ္ဗ်။ အေျခခံဥပေဒသစ္အရ သူ႔ပါတီက တစ္ပါတီတည္း အစိုးရဖဲြ႕ႏိုင္တဲ့အေနအထားမွာ ရွိခဲ့ေပမယ့္ အင္မတန္မွ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားတဲ့ မင္ဒဲလားက လူျဖဴေတြပါ ပါ၀င္တဲ့ အမ်ိဳးသား ညီၫြတ္ေရး အစိုးရဖဲြ႕စည္းခဲ့တာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕လုပ္ရပ္ကို ကမၻာက အံ့ၾသေလးစား ခ်ီးက်ဴးခဲ့ၾကတယ္ဗ်။ ဒါအျပင္ မင္ဒဲလားဟာ သူ႔ရဲ႕ သမၼတရာထူး ပထမသက္တမ္းကုန္ဆံုးခ်ိန္မွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ တစ္ခဲနက္ေထာက္ခံမႈကို ဆက္လက္ ရရွိေနဆဲျဖစ္ေပမယ့္ ဒုတိယရာထူး သက္တမ္းအတြက္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခံျခင္း မျပဳေတာ့ဘူးဗ်။ အာဏာကို နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုသံုးၿပီး ဆက္လက္ဆုပ္ကိုင္ထားႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားမႈေတြသာ တြင္က်ယ္လႊမ္းမိုးေနတဲ့ တိုက္ႀကီးတစ္တိုက္အတြက္ အင္မတန္မွ ျမင့္ျမတ္အဖိုးတန္တဲ့ အစဥ္အလာေကာင္းတစ္ခုကို ခ်ထားခဲ့တာပဲ ျဖစ္တယ္ဗ်။

အနားယူေနပါၿပီ

အခုအခ်ိန္မွာ အသက္ ၉၄ ႏွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ မင္ဒဲလားဟာ က်န္းမာေရးလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့ေနၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အမ်ားျပည္သူ ျမင္ကြင္းက ေနာက္ဆုတ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ဇာတိရြာကေလးမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အနားယူေနၿပီျဖစ္တယ္ဗ်ာ။

မွတ္ေလာက္သားေလာက္စကား

ၿမိဳ႕ေတာ္ ပရီတိုးရီးယားက ဗဟိုဘဏ္အေဆာက္အဦမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ မင္ဒဲလား႐ုပ္ပံုပါတဲ့ ေငြစကၠဴေတြ ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀မယ့္အေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာတဲ့ အခမ္းအနားမွာ ေတာင္အာဖရိက ႏိုင္ငံေရးလက္ရွိသမၼတ ဂ်က္ေကာ့ဇူးမား ေျပာသြားတဲ့စကားတစ္ခြန္းဟာ တကယ့္ကို မွတ္သား ေလာက္တယ္ဗ်။ မင္ဒဲလားအက်ဥ္းေထာင္က လြတ္ေျမာက္လာမႈကို ]ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ေခတ္သစ္တစ္ခုရဲ႕ နိဒါန္း} အျဖစ္ တင္စားခဲ့တဲ့ ဇူးမားက မင္ဒဲလား႐ုပ္ပံုပါ ေငြစကၠဴေတြ ထုတ္ေ၀မယ့္သူ႔အစိုးရရဲ႕အစီအစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ]]ယခုလို မႀကီးက်ယ္ မခမ္းနားတဲ့ သာမည လုပ္ရပ္ကေလးနဲ႔အတူ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတာင္အာဖရိကျပည္သူေတြက ေဟာဒီႏိုင္ငံျပည္သူေတြနဲ႔ ကမၻာ့လူသားထု တစ္ရပ္လံုးရဲ႕ အက်ိဳးအတြက္ စေတးေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ဘ၀တစ္ခုအေပၚ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေလးနက္တဲ့ေက်းဇူးတင္မႈကို ေဖာ္ျပၾကမွာျဖစ္ပါတယ္}}လို႔ ေျပာဆိုခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ဗ်။

ဆိုလိုတာကေတာ့ မင္ဒဲလား႐ုပ္ပံုပါတဲ့ ေငြစကၠဴထုတ္ေ၀တဲ့ လုပ္ရပ္ဟာ မင္ဒဲလားက ေတာင္အာဖရိက ႏိုင္ငံအေပၚ ျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်းဇူးနဲ႔ ႏႈိင္းစာလုိက္ရင္ ဘာမွမေျပာပေလာက္ေအာင္ ေသးမႊားသိမ္ႏုတ္လြန္းလွပါတယ္လို႔ ၀န္ခံ ေျပာဆိုလိုက္တာျဖစ္တယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံ့ ဖခင္ႀကီးတစ္ဦးအေပၚ ေနာက္မိ်ဳးဆက္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ေက်းဇူးသိစိတ္အျပည့္နဲ႔ ေျပာဆိုလိုက္တဲ့ စကားမွန္း ေပၚလြင္ထင္ရွားေနတယ္ဗ်ာ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရုပ္ပုံ

မင္ဒဲလားနဲ႕ ေငြစကၠသစ္သတင္းကို ဖတ္လိုက္ရခ်ိန္နဲ႕ မေရွးမေႏွာင္းမွာ လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ပံု ႐ိုက္ႏွိပ္ထားတဲ့ ေငြစကၠဴေတြ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိသြားဖို႔ အစီအစဥ္ရွိမရွိ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးက ေမးျမန္းၿပီး သက္ဆိုင္ရာ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖဲြ႕ ၀န္ႀကီးက အဲသလို အစီအစဥ္မရွိပါဘူးလို႕ ျပန္လည္ေျဖၾကား သြားတဲ့အေၾကာင္း သတင္းစာမွာ ဖတ္လုိက္ရတယ္ဗ်ာ။

အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဖခင္လည္းျဖစ္၊ ႏိုင္ငံ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ရင္း တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ကို စေတးေပးဆပ္သြားခဲ့သူလည္း ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အေပၚမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးဟာ တစ္သေဘာတည္း ရွိၾကေပမယ့္ ၁၉၆၂ ေနာက္ပိုင္းကာလတစ္ခုအတြင္း ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ကသိကေအာင့္ မေက်မခ်မ္းျဖစ္စရာေလးေတြ ရွိခဲ့တယ္ဗ်။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲက အသံအစစ္အမွန္ကို နားစြင့္ေနရတဲ့ မီဒီယာေလာကသားတစ္ဦးအေနနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္သူေတြက သူတို႔မိဘဘိုးဘြားဘီဘင္ အရင္းအခ်ာေတြထက္ေတာင္ ပိုၿပီး ေလးစားျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ အဲဒီႏွစ္ငါးဆယ္ကာလ အထူးသျဖင့္ ဒီဘက္ ၂၄ ႏွစ္ကာလအတြင္း တမင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ေမွးမွိန္ေဖ်ာ့ေတာ့ေအာင္လုပ္ထားျခင္း ခံေနခဲ့ရတယ္လို႔ ခံစားေနခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္ဗ်။

ဒီလို ခံစားခဲ့ရတာကလည္း အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းရင္း အလံုအေလာက္ ရွိတယ္ဗ်။ အထူးသျဖင့္ ပါလီမန္ဒိမိုကေရစီေခတ္ ၁၉၄၈-၆၂ ကို သိမီလိုက္တဲ့လူႀကီးေတြမွာရွိတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ပိုလို႔ေတာင္ လံုေလာက္တယ္ဗ်။ ၁၉၆၂ ေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ အခန္းက႑ကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဘယ္လိုေလွ်ာ့ခ်လာခဲ့ၾကသလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္း သူတို႔က ေကာင္းေကာင္းရွင္းျပႏိုင္ၾကတယ္ဗ်ာ။

ဧည့္ခန္းထဲ မခ်ိတ္ရဲေအာင္

ႏိုင္ငံေတာ္က ဦးစီးက်င္းပတဲ့ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားေတြကို တစ္ခ်ိန္က ႏိုင္ငံအႀကီးအကဲကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ရာကေန ေနာက္ပိုင္းမွာ ၀န္ႀကီးအဆင့္ေလာက္သာ တက္ေရာက္ေစခဲ့တာ အစ၊ အစိုးရ႐ံုးဌာန ေက်ာင္း ေတြမွာ စတိတေလာက္သာ က်င္းပလာခဲ့တာ အလယ္၊ ေငြစကၠဴေပၚမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုအစား အျခားပံုေတြ ၀င္လာတာ အဆံုး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕အေရးပါမႈ ေဖ်ာ့မွိန္လာမႈအေပၚ ထုတ္မေျပာရဲေပမယ့္ ျပည္သူေတြ ရင္ထဲ မသက္မသာ ခံစားလာခဲ့ၾကရတာ အဲဒီကာလေတြျဖစ္တယ္ဗ်။ အေျခအေန တေရြ႕ေရြ႕ ပိုဆိုးလာခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုကိုေတာင္ ဧည့္ခန္းမွာ မခ်ိတ္၀ံ့ေလာက္တဲ့အထိ ျဖစ္လာၿပီး ေထာင္ထဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု သြင္းလာတာကိုေတာင္ တရားမ၀င္ပစၥည္း ခိုးသြင္းမႈနဲ႔ စဲြခ်က္အတင္ခံရတဲ့အထိ ျဖစ္လာခဲ့တာ အားလံုးအသိျဖစ္တယ္ဗ်။

အလြဲတစ္ခု ျပန္တည့္သြားၿပီ

ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုေရွ႕မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီးနဲ႔ သမၼတႀကီးတို႔ ၾကည္လင္ေသာ အၿပံဳးကိုယ္စီနဲ႔ ရပ္ေနၾကတဲ့ပံု သတင္းစာထဲပါလာၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ရာစုတစ္၀က္ေလာက္ တည္ရွိေနခဲ့တဲ့ ]အလဲြ}တစ္ခု ျပန္တည့္သြားခဲ့ၿပီလို႕ ယူဆဖြယ္ရာ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဗ်ာ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ျပည္သူေတြဟာ သူတို႔ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လိုလားေတာင့္တေနခဲ့ၾကတဲ့ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းထက္ အဲဒီဓာတ္ပံုေၾကာင့္ ပိုၿပီး ]ဟတ္ထိ}သြားခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔ရင္ထဲက မေက်လည္မႈေတြဟာ အဲဒီဓာတ္ပံုေၾကာင့္ အေတာ္မ်ားတဲ့အတိုင္းအတာအထိ ေျပေလ်ာ့သြားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်က္ကို အေလးအနက္ျပဳၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုပါတဲ့ ေငြစကၠဴအသစ္ေတြ ထုတ္ေ၀ခဲ့မယ္ဆိုရင္ အစိုးရဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္မႈကို ထပ္မံရရွိမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္ အခုေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔လည္း အံ၀င္ ခြင္က်ကြက္တိပဲလို႔ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္ေနမိတယ္ဗ်။

maungwuntha@gmail.com

၁၄၊ ၀၆၊ ၂၀၁၂

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/20/2012 11:34:00 PM

[aurorageneration] ဒီတစ္ခါေတာ့ မွန္ျပီ BHG

အေရးၾကီးေတာ့ ေသြးနီးၾကသတဲ့။ +၁၈ ဆိုဒ္ေထာင္ထားတဲ့
ေဒါက္တာခ်က္ၾကီးမွာေတာင္ ရခိုင္ကိစၥကို သူ႔အျမင္ သူ႔အေတြးေတြနဲ႔
ရခိုင္ဘက္က ရပ္တည္ေပးဖို႔ ႏႈိးေဆာ္ထားတယ္။ ခုလဲ BHG က ရခိုင္ကိစၥမွာ
ဘက္လုိက္ျပီး သတင္းအမွန္ကို မေဖာ္ျပေပးတဲ့ မီဒီယာဆိုဒ္ေတြကို
တုိက္ခိုက္သြားမယ္လုိ႔ ဆိုလာျပန္တယ္။ သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ BHG ဆိုတာက
တခ်ိန္က အင္တာနက္လြတ္လပ္ေရးဆိုျပီးေတာ့ လူမႈေရးဆိုဒ္ေတြကို ဟတ္ခဲ့တဲ့
ျမန္မာဟတ္ကာေတြ အဖြဲ႔ပါ။ အခုေတာ့ သူတို႔ေတြက ဘက္လိုက္မီဒီယာေတြကို
တိုက္ခိုက္မယ္ဆုိေတာ့ မုဒိတာပြားမိတာ အမွန္ပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက လန္ဒန္မွာ
ဘီဘီစီကို ဆႏၵျပတာေတြ ဘားမားကန္ပိန္းကို အယံုအၾကည္မရွိေအာ္တာေတြ ဒါေတြကို
ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ ေထာက္ခံတယ္ ဒါမ်ိဳးေတြက ျဖစ္သင့္ေနတာ ၾကာျပီပဲ။
ရိုဟင္ဂ်ာကို ျမန္မာတိုင္းရင္းသားပါဆိုျပီး ေၾကျငာတာက ဘီဘီစီက စတဲ့
ျပႆနာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရခိုင္ကို ကယ္တင္ရမယ္ ကူညီရမယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခုလိုကိစၥျဖစ္ေအာင္ ဘယ္သူေတြစတယ္ မေျပာခ်င္ပါဘူး ဒါေပမယ့္
ဒီလုိကိစၥေတြျဖစ္လာတဲ့ အတြက္ ရိုဟင္ဂ်ာ ကုလားေတြကေတာ့
ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးရဲ႕ ေမတၱာကိုခံယူသြားရျပီလို႔ပဲ ျမင္တယ္။ ဒီေတာ့
ခုလတ္တေလာဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ အတိအက်ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး။ သူတို႔ကပဲ
ရခုိင္ေတြကို ဒုကၡေပးေနတာလား ရခိုင္ကပဲ သူတို႔ကို ဒုကၡေပးေနလား အတိအက်
ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒီကိစၥေတြေၾကာင့္
ဒီရိုဟင္ဂ်ာဆုိတဲ့ ေကာင္ေတြ နယ္က်ံဳ႕သြားတာပဲ။ အစိုးရကေတာ့ လူမ်ိဳးေရး
ဘာသာေရးပါေနတဲ့အတြက္ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းလုပ္ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔
ျပည္သူေတြကေတာ့ ဘာမွ ထိန္းစရာမလုိဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ့္လူမ်ိဳး
ကိုယ့္တိုင္းရင္းသားကို ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ ကာလဲ ကာကြယ္ရမယ္။ ဒါဟာ
သမိုင္းေပးတာဝန္ပဲ။ ေထရဝါရဗုဒၶဘာသာ အထြန္းကားဆံုးႏိုင္ငံတစ္ခုမွ
ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ကာကြယ္မွကို ျဖစ္မယ္။
ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ တတ္ႏိုင္တဲ့အပိုင္းကေန တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ဖုိ႔
ကၽြန္ေတာ္တုိက္တြန္းပါတယ္။ ဒီေတာ့ အြန္လိုင္းကေန မတရားေသြးထိုးေနတဲ့
အသားကေလာက္ထြက္ေနတဲ့ မီဒီယာေတြကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အြန္လိုင္းကေန
တန္ျပန္တိုက္ခိုက္တဲ့ BHG ကို ဒီတစ္ခါေထာက္ခံေပးပါ။ သူတို႔ဘက္က
ရပ္တည္ေပးပါလုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

--
Your lovingly Fri

Ya Wai (Paing Soe Thu)

http://yawaitun.blogspot.com/

https://twitter.com/#!/mcyawai

http://www.facebook.com/ya.wai1

http://www.facebook.com/pages/The-People-who-Like-Our-President

မွန္တာကို ေျပာသူသည္ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမိုကေရစီ
ဘက္ေတာ္သားျဖစ္သည္။ အကယ္၍ မွန္တာကို ေျပာသူသည္ စစ္ေခြးဟု ဆိုပါက
ကၽြန္ေတာ္သည္ စစ္ေခြးတစ္ေကာင္ မွ်သာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

--
Computer နည္းပညာမ်ား
http://groups.google.com/group/auroracomputerservice?hl=en_US

ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္အာကာသ
http://sites.google.com/site/9spacestudy/

Entertainment (game)
www.vaperida.com

Aurorageneration အတြက္ facebook link ပါ။
http://www.facebook.com/groups/186830348042417

Aurorageneration facebook page
https://www.facebook.com/Aurorageneration (Still fixing)

--
သင္သည္ aurorageneration group ဧ။္ member တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ယခု mail ရရွိျခင္းျဖစ္သည္။group ဧ။္အေသးစိတ္ကိုhttp://groups.google.com/group/aurorageneration/topics?start=10&sa=N မွာၾကည္႕ႏိုင္ပါသည္။ သင္ဧ။္ mail မ်ားကိုျဖန္႕ေ၀ခ်င္ပါကaurorageneration@googlegroups.comသို႕ပို႕ႏိုင္ပါသည္။ group ကို၀င္ခ်င္ပါက aurorageneration+subscribe@googlegroups.com သို႕ mail ပို႕ ျခင္းျဖင္႕ ၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ group မွထြက္ခ်င္ပါက aurorageneration+unsubscribe@googlegroups.com ျဖင္႕ထြက္ႏိုင္ပါတယ္။

group ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါက aurorageneration+owner@googlegroups.com သုိ႔ ေမးလ္ပို႔ႏိုင္ပါသည္။

Re: [aurorageneration] ေမာင္းေတာတြင္ဘဂၤလီကုလားမ်ားဆက္လက္ေသာင္းက်န္းေန

အဲဒီဘဂၤလီကုလားကုိ ရဲစခန္းပုိ႕လုိက္ေတာ႔ စူဠလိပ္ေရထဲလႊတ္သလုိျဖစ္ေရာေပါ႔ဗ်ာ။ ပုိက္ဆံေတာင္းၿပီးျပန္လႊတ္လုိက္မွာေပါ႔ဗ်။ ေနာက္တစ္ခါဆုိ ေတြ႔တာနဲ႔အေသသာသတ္ဗ်ာ။

2012/6/20 Win Rooney <winrooney.aung@gmail.com>

ေမာင္းေတာျမိဳ႕နယ္တြင္မေန႕ည(ယေန႕နံနက္၂း၀၀)အခိ်န္တြင္ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေက်းရြာျဖစ္ေသာႏြားရံုေတာင္ျပားသားေက်းရြာ (သုချမိဳင္နတလေက်းရြာ) ကိုဘဂၤလီကုလားမ်ားက၀င္ေရာက္အၾကမ္းဖက္မီးရႈိ႕ရန္ၾကိဳးပမ္းရာမွေဒသခံမ်ားက၀ိုင္း၀န္းခုခံကာကြယ္လိုက္ ႏိုင္ျပီးလံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားမွလည္းအခိ်န္မွီတားဆီးလိုက္ႏိုင္ေၾကာင္းေမာင္းေတာျမိဳ႕တြင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ေနသာအစိုးရ၀န္ထမ္းတစ္ဦးထံမွသတင္းရရွိပါသည္။

၄င္းအျပင္ဒီကေန႕မနက္(၁၁း၃၀)နာရီ၀န္းက်င္ခန္႕တြင္ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္ ျမိဳ႕တြင္းရွိ ယူႏိုက္တက္ တည္းခိုခန္း ေအာက္တြင္ဖြင္႕ထားေသာစားေသာက္ကုန္ပစၥည္းဆိုင္ကိုပိုင္ရွင္ျဖစ္သူဘဂၤလီကုလားမွ၀င္ေရာက္ရန္လာစဥ္သကၤာမကင္းျဖစ္ျပီးလံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္ေဒသခံမ်ားမွပူးေပါင္းျပီးရွာေဖြရာ၄င္း၏ကိုယ္၌သို၀ွက္ယူေဆာင္လာေသာေလာင္စာဆီပုလင္းႏွင့္မီးစာအဆင္သင့္ကိုေတြ႕ရွိ၍သက္ဆိုင္ရာရဲစခန္းသို႕ဖမ္းဆီးပို႕ေဆာင္လိုက္ႏိုင္ ေၾကာင္းလည္းသိရွိရပါသည္။ ယူႏိုက္တက္ တည္းခိုခန္းအနီးတြင္ေဒသခံရခိုင္ေနအိမ္မ်ားႏွင့္ေစ်းဆိုင္ခန္းေပါင္းမ်ားစြာရွိသည္ဟုလည္းၾကားသိရသည္။

--
Computer နည္းပညာမ်ား
http://groups.google.com/group/auroracomputerservice?hl=en_US

ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္အာကာသ
http://sites.google.com/site/9spacestudy/

Entertainment (game)
www.vaperida.com

Aurorageneration အတြက္ facebook link ပါ။
http://www.facebook.com/groups/186830348042417

Aurorageneration facebook page
https://www.facebook.com/Aurorageneration (Still fixing)

--
သင္သည္ aurorageneration group ဧ။္ member တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ယခု mail ရရွိျခင္းျဖစ္သည္။group ဧ။္အေသးစိတ္ကိုhttp://groups.google.com/group/aurorageneration/topics?start=10&sa=N မွာၾကည္႕ႏိုင္ပါသည္။ သင္ဧ။္ mail မ်ားကိုျဖန္႕ေ၀ခ်င္ပါကaurorageneration@googlegroups.comသို႕ပို႕ႏိုင္ပါသည္။ group ကို၀င္ခ်င္ပါက aurorageneration+subscribe@googlegroups.com သို႕ mail ပို႕ ျခင္းျဖင္႕ ၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ group မွထြက္ခ်င္ပါက aurorageneration+unsubscribe@googlegroups.com ျဖင္႕ထြက္ႏိုင္ပါတယ္။

group ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါက aurorageneration+owner@googlegroups.com သုိ႔ ေမးလ္ပို႔ႏိုင္ပါသည္။

--
*I am just a person.*

--
Computer နည္းပညာမ်ား
http://groups.google.com/group/auroracomputerservice?hl=en_US

ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္အာကာသ
http://sites.google.com/site/9spacestudy/

Entertainment (game)
www.vaperida.com

Aurorageneration အတြက္ facebook link ပါ။
http://www.facebook.com/groups/186830348042417

Aurorageneration facebook page
https://www.facebook.com/Aurorageneration (Still fixing)

--
သင္သည္ aurorageneration group ဧ။္ member တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ယခု mail ရရွိျခင္းျဖစ္သည္။group ဧ။္အေသးစိတ္ကိုhttp://groups.google.com/group/aurorageneration/topics?start=10&sa=N မွာၾကည္႕ႏိုင္ပါသည္။ သင္ဧ။္ mail မ်ားကိုျဖန္႕ေ၀ခ်င္ပါကaurorageneration@googlegroups.comသို႕ပို႕ႏိုင္ပါသည္။ group ကို၀င္ခ်င္ပါက aurorageneration+subscribe@googlegroups.com သို႕ mail ပို႕ ျခင္းျဖင္႕ ၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ group မွထြက္ခ်င္ပါက aurorageneration+unsubscribe@googlegroups.com ျဖင္႕ထြက္ႏိုင္ပါတယ္။

group ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါက aurorageneration+owner@googlegroups.com သုိ႔ ေမးလ္ပို႔ႏိုင္ပါသည္။

[mrsorcerer:26565] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေဒါက္တာ ဇာနည္ သို႕မဟုတ္ အလုပ္ျပဳတ္မွာ စိုးရိမ္ေနရေသာ ေငြေနာက္လိုက္ေနသူတစ္ေယာက္

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေဒါက္တာ ဇာနည္ သို႕မဟုတ္ အလုပ္ျပဳတ္မွာ စိုးရိမ္ေနရေသာ ေငြေနာက္လိုက္ေနသူတစ္ေယာက္
To: lubo601@gmail.com

by James Mmt on Thursday, November 3, 2011 at 4:01am ·

ေဒါက္တာ ဇာနည္ဟာ ႏိုင္ငံေရး ခံယူခ်က္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ရွိတဲ့သူမဟုတ္ပဲ သူ႕အလုပ္ ရာထူး တည္ၿမဲဖို႕အတြက္ အခုလိုမ်ိဳး ေသြးရူးေသြးတန္း ေအာ္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္.... ေဒါက္တာ ဇာနည္ဟာ သမိုင္းေၾကာင္းကို ေသျခာမေလ့လာပဲ ခ်င္း လူမ်ိဳးဆိုတာ ၁၉၀၀ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းမွာ မရွိဘူးလို႕ ရမ္းတုတ္ခဲ့တာကို ၿဗိတိသွ်ေတြ ျမန္မာျပည္ကို မသိမ္းပိုက္ခင္ကတည္းက အီတလီ ကက္သလစ္ သာသနာျပဳအဖြဲ႕က မွတ္တမ္းတင္ထားခ်က္အရ ခ်င္း လူမ်ိဳးေတြဟာ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ခန္႕ကတည္းက ရွိပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒိအခ်ိန္တုန္းက Chin-Lushai တိုင္းျပည္လို႕လည္း ေခၚပါတယ္။ ခ်င္းေတြဟာ ခ်င္းတြင္းျမစ္၀ွမ္းတေလွ်ာက္ ေနထိုင္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာလည္း ပုဂံၿမိဳ႕တစ္၀ိုက္မွာ ခ်င္းလူမ်ိဳးမ်ား ေနထိုင္ၾကတယ္လို႕ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီေတြဟာ ခ်င္းေတြကို ခရစ္ယာန္အျဖစ္ သိမ္းသြင္းခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခု အေနနဲ႕ အဲ့ဒိႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္တဲ့ ျပည္သူေတြအေနနဲ႕ကေတာ့ ခ်င္းလူမ်ိဳးေတြဟာ ခ်င္းျပည္နယ္နဲ႕ မီဇိုရမ္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ရာစုႏွစ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကတည္းက ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္လို႕ ခ်င္းလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ႕ ေရးသားတဲ့ စာကို ေျဖရွင္းသြားပါတယ္...... အခုလို သမိုင္းေၾကာင္းေတာင္ ေသျခာမသိတဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္ဟာ ၁၉၈၈ မတိုင္မွီက တိုးရစ္ဂိုက္လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ အရမ္းကို အံ့ၾသဖို႕ေကာင္းပါတယ္.....

ရိုးရိုးသားသားနဲ႕ တိုးရစ္ဂိုက္ကို တကယ္ျမတ္ႏိုးလို႕ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ လူေတြနဲ႕မတူပဲ ပိုက္ဆံအရလြယ္လို႕ တိုးရစ္ဂိုက္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကိုလည္း သိလိုက္ရပါတယ္။ ျပည္သူေတြ လြတ္လပ္စြာ လႈံ႕ေဆာ္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား မဟုတ္တဲ့ ဘဂၤါလီေတြကို သူ႕ေနရပ္ သူျပန္ဖို႕ ကိစၥ၊ BBC နဲ႕ Anna Jones ကိုေတာင္းပန္ဖို႕ Petition ကို အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ နာဇီစိတ္ဓါတ္ ရွိသူမ်ားလို႕ ေ၀ဖန္လိုက္ကတည္းက လြတ္လပ္စြာ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ျခင္း ဆိုတာကိုေတာင္ နားမလည္တဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္ဟာ အေမရိကားမွာ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြကို ထည္လဲသံုးခဲ့ၿပီး အခုေနာက္မွာ အၿမွီးထုတ္ထားတဲ့ ဘြဲ႕ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားတာဟာ ခါေတာ္မွီ လုပ္စားလို႕ ေကာင္းမွာမို႕လို႕ ယူတယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လိုက္ပါတယ္။ အခုလက္ရွိ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ တကၠသိုလ္မွာ ရာထူးၿမဲခ်င္ေတာ့ ေဒၚစု ေရွ႕ဆက္ေနတဲ့ လမ္းစဥ္ကိုလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႕ကြက္ခဲ့တယ္။ လူ႕အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုသံုးၿပီးေတာ့ အဲ့ဒိလို ဟိုဘက္ယိမ္းလိုက္ ဒီဘက္ယိမ္းလိုက္ဆိုေတာ့ ေဒါက္တာ ဇာနည့္ ေနရာကို ၀င္ယူခ်င္တဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ေတာ္တဲ့ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုက ပညာရွင္ေတြကို ခဏ ေခါက္ထားႏိုင္တာေပါ့။

ျမန္မာျပည္မွာ အခြင့္အေရးေလးမ်ား ရမလားလို႕ ျမန္ျမန္လိုခ်င္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕ကို ဖားခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာ ဇာနည္တစ္ေယာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕ အိမ္နိမ့္စံဘ၀ ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးသန္းေရႊရဲ႕ ရန္သူစာရင္းကို အလိုလိုပါသြားပါေလေရာ... အဲ့ဒိလိုပါသြားေလေတာ့ လူၾကားေကာင္းေအာင္ အရွက္ေျပ အခုမွ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရးကို တြင္တြင္ ပဋိစသမၼဳပၸတ္လို ရြတ္လာတာ သိတ္ေတာ့ အထူးအဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္၀င္ဖို႕အတြက္ ဖားစရာလူမရွိတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ေဒါက္တာဇာနည္ဟာ တိုင္းျပည္တည္ေထာင္ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားလို႕ ငါတို႕ညႊန္းဆိုတဲ့ ဘုရားကျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံဆိုၿပီး ၀ါဒျဖန္႕ထားတဲ့ လူသတ္သမား၊ အတင္းအဓမၼ ဓါးျပေတြဟာ ၿဗိတိန္ သခင္ႀကီးၿပီးေတာ့ သခင္လို႕ ကၽြႏု္ပ္တို႕ေခၚေနတဲ့ ဖက္ဆစ္၀ါဒီမ်ား၊ AFPFL ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ေခၚေနတဲ့ ပါလီမာန္အမတ္မင္းႏွင့္ ဥကၠဌ၊ ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အခုအခါမွာေတာ့ သမၼတႀကီးဆိုၿပီး ေ၀ဖန္ထားတဲ့ စာကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ႕ အဆင့္အတန္းကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ယူထားတဲ့ ဘြဲ႕နဲ႕လိုက္ေလ်ာညီေထြမႈမရွိ ပိုက္ဆံမလွဴတဲ့အခါမွာ ရန္ရွာတတ္တဲ့ လမ္းေဘးက သူေတာင္းစားသာသာ အေရးအသားကို ေတြ႕ရမွာပါ။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ကိုယ့္အခြင့္အေရးရဖို႕အတြက္ကို နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႕ ႀကိဳးစားလုံးပန္းၿပီး လက္ရွိအလုပ္ကေလး မျပဳတ္သြားေရးဟာ ျမန္မာျပည္သူလူထု အေရးထက္ပိုၿပီး ေဒါက္တာဇာနည္အတြက္ အေရးႀကီးေလေတာ့ Long Live Rohingya လို႕ထၿပီးေတာ့ ဟစ္တလာရဲ႕ Long Live Nazi ကိုအားက်စြာနဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္လာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ကေတာ့ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ပန္းတိုင္ကိုပဲ ဆက္လက္သြားဦးမွာပါပဲ... ျမန္မာျပည္ရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းမွာေတာ့ ဖ်က္မရတဲ့ အစြန္းအထင္းနဲ႕ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ဖို႕ ခက္ခဲေနတဲ့ ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ႕ ေရွ႕ကို ဒယီးဒယိုင္ဆက္ေနမဲ့ ေျခလွမ္းေတြကိုလည္း ေတြ႕ေနၾကဦးမွာပါ။ အဆံုးသတ္အေနနဲ႕ကေတာ့ ေဒါက္တာဇာနည္ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ Rohingya ေတြကို အဓြန္႕ရွည္ေစဖို႕အတြက္ ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ရင္ေသြးေလးကိုပါ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားနဲ႕ ေသြးေႏွာေစျခင္းအားျဖင့္ ေဒါက္တာဇာနည္ကဲ့သို႕ေသာ မ်ိဳးဆက္မ်ားျပန္႕ပြားသင့္ရန္ ႀကိဳးစားသင့္ေၾကာင္းလည္း အႀကံျပဳလုိက္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံရမယ္ဆို ဘ နဖူးေတာင္သိုက္တူးယံုမက အမ်ိဳးသားေရးပါ သစၥာေဖာက္ရဲတဲ့ ေဒါက္တာဇာနည့္အတြက္ မေျပာပေလာက္တဲ့ စြန္႕လႊတ္မႈတစ္ခုျဖစ္သလို ေဒါက္တာဇာနည္ ေၾကြးေက်ာ္ေပးတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ လက္ေတြ႕က်တဲ့ ခ်ီးေျမွာက္မႈ တစ္ခုလည္း ျဖစ္မွာပါပဲ.....

ေဒါက္တာဇာနည္ ကင္ပြန္းတပ္တဲ့ Neo Fascist ဆိုတဲ့ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဒါက္တာဇာနည္ ေရးသလိုပဲ ေရးတတ္သလို ေရးၾကည့္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ေတာနယ္တစ္နယ္က ေမြးဖြားလာတဲ့ စာမတတ္ေပမတတ္ တစ္ေယာက္ဆိုေတာ့လည္း အေရးအသားက ပညာရွင္မဆန္ပဲ ေတာသားလို ဒဲ့ဒိုးျဖစ္တာေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါဗ်ား...... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒီစာဖတ္မိသူမ်ား ေဒါက္တာဇာနည္ကို လက္တို႕ႏိုင္ေစဖို႕ ေဒါက္တာဇာနည္ရဲ႕ လင့္ေလးပါ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ား.. (http://www.facebook.com/profile.php?id=1795055329&sk=wall)

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/20/2012 10:46:00 PM

[mrsorcerer:26564] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] စကၠဴပန္းေတြနဲ႔ ဆရာ့အိမ္

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] စကၠဴပန္းေတြနဲ႔ ဆရာ့အိမ္
To: lubo601@gmail.com

WRITTEN BY ေနထြန္းႏိုင္

WEDNESDAY, 20 JUNE 2012 14:12

(၁)

ဆရာ့အိမ္ေပၚကို လႇမ္းတက္လိုက္တိုင္း စကၠဴပန္း႐ံုေလးက ဦးစြာ ၾကိဳႏႇင့္လ်က္။ ဖြင့္ထားတဲ့ တံခါးရြက္ေပၚမႇာ လူထု-ဦးစိန္၀င္း(၀င္းေဇာ္) ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ငယ္ကို ခ်ိတ္ဆြဲထားတယ္။ ဆရာက သူ႔အိမ္တံခါးကို အျမဲတန္း ဖြင့္ထားတယ္။ သူ႔ဆီေရာက္လာသမွ် လူတိုင္းရဲ႕ ရင္ဖြင့္သံေတြကို မျငီးမျငဴ နားေထာင္ေပးခဲ့တယ္။

၂၀၁၂ ခုႏႇစ္။ ဇြန္လ ၁၇ ရက္။ ဆရာ့အိမ္တံခါးက ဖြင့္ထားလ်က္ပါပဲ။ ဆရာ့အိမ္အ၀င္က စကၠဴပန္း႐ံုေလးလည္း အပြင့္ေတြ ေ၀ဆာေနျမဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဆရာက မရႇိေတာ့ၿပီ။ ျပည္သူေတြရဲ႕စကားသံကို ျပည္သူေတြဆီ ျပန္ပို႔ေပးေနတဲ့ ျပည္သူ႔စကားျပန္ႀကီးတစ္ေယာက္ သံသရာ ခရီးရႇည္ထြက္သြားခဲ့ပါၿပီ။

(၂)

၂၀၀၅ ခုႏႇစ္ ေႏႇာင္းပိုင္းကာလ တစ္ခုမႇာ ဆရာနဲ႔ကြၽန္ေတာ္ လူခ်င္း စေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဆရာ့အိမ္ေပၚမႇာပဲ ေတြ႔ခဲ့ၾကတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္ဆိုတာ Eleven Media Group မႇာ အလုပ္၀င္ခါစ အငယ္တန္း သတင္းေထာက္အဆင့္ပဲ ရႇိပါတယ္။ ဆရာက ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာ။ ကို ကိုးကြၽန္းျပန္။ ယံုၾကည္ရာ ၀ါဒကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာမႈနဲ႔ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းေနတဲ့သူ။ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာသမွ်ေတြကို ဆရာ နားေထာင္ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကို ေျပာျပတယ္။ နားေထာင္ေနတုန္း ျပံဳးရိပ္သန္းေနတဲ့ ဆရာ့မ်က္၀န္းေတြဟာ သံုးသပ္ခ်က္ ေတြ ေျပာခ်ိန္မႇာေတာ့ အေရာင္လက္လို႔ေနပါတယ္။ သတင္းသမားဆိုတာ ျပည္သူဘက္က အျမဲရပ္ရမယ္။ ဘက္မလိုက္ရဘူး။ ျပည္သူေတြအတြက္ အမႇန္တရားဘက္မႇာ အျမဲရႇိေနရမယ္။ စေတြ႔ခ်င္းမႇာပဲ ဆရာက ဒီလိုစကားေတြကို စေျပာခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဆရာနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ရင္းႏႇီးလာတယ္။ စကားေတြ ပိုေျပာျဖစ္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို လႊမ္းမိုးသူေတြထဲမႇာ တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဆရာ့ရဲ႕ အယူအဆ၊ ဆရာ့ရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြက သင္႐ိုးတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ တစ္လတစ္ႀကိမ္ ေတြ႔ရာက တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္ ေတြ႔ ျဖစ္လာတယ္။ အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔တိုင္းဟာ ဆရာနဲ႔ ေတြ႔ေနက်။ ဆရာနဲ႔ စကားေျပာေနက်။

ဆရာ့ကို လူခ်င္း မေတြ႔ဖူးခင္ အခ်ိန္မႇာ ဆရာ့စာေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ခြန္အားေပးခဲ့ဖူးတယ္။ လႊမ္းမိုးခဲ့ဖူးပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အလံမလႇဲစတမ္း။ ဒီစာအုပ္ကိုေတာ့ ၀င္းေဇာ္ဆိုတဲ့ ကေလာင္နဲ႔ ေရးခဲ့တာပါ။ ဘာသာျပန္စာအုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ ဆရာေပးခ်င္တဲ့ ခြန္အားက ကြၽန္ေတာ္တို႔ စိတ္ထဲကို စိမ့္၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ေခ်ာအိဆိုတဲ့ နာမည္ေတြ၊ ေခ်ာအိမာန္ဆိုတဲ့ နာမည္ေတြ။ အလံမလႇဲစတမ္းကို ၂၀၀၀ျပည့္ႏႇစ္လြန္ မတိုင္မီကာလ တစ္ခုမႇာ ပထမဆံုး ဖတ္ဖူးခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အသက္ ၁၅၊ ၁၆ အရြယ္။

ဆရာကိုယ္တိုင္လည္း အလံမလႇဲစတမ္းကို အၾကိဳက္ဆံုး ျဖစ္ခဲ့ပံုရပါတယ္။ သူ႔သမီးနာမည္ကို ေခ်ာအိ၀င္းေဇာ္လို႔ ေပးခဲ့တယ္။ စကားၾကံဳလို႔ အလံမလႇဲစတမ္းအေၾကာင္းေျပာတိုင္း ဆရာ့ရဲ႕မ်က္လံုးေတြက အေရာင္ေတာက္လို႔ေနျမဲ။ ၁၉၇၅ ခုႏႇစ္ ဆရာေထာင္ကလြတ္ေတာ့ အလံ မလႇဲစတမ္း ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္ထြက္လာတယ္။ ၀င္းေဇာ္ ျပန္လာၿပီ။ ေခ်ာအိမာန္ျပန္လာျပီတဲ့။ ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ အလံမလႇဲစတမ္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထြက္မလာေတာ့။ စာအုပ္ အေဟာင္းတန္းမႇာလည္း မရႇိေတာ့။ အလံမလႇဲစတမ္းကို တတိယအႀကိမ္ျပန္ျပီး ပံုႏႇိပ္လိုတဲ့ ဆႏၵက ဆရာ့မႇာ ရႇိထားခဲ့ၿပီးၿပီ။ ျပန္ထုတ္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ တတိယအၾကိမ္ ပံုႏႇိပ္ဖို႔အတြက္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရခဲ့ဘူး။

ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၂ ခုႏႇစ္ မတ္လမႇာေတာ့ အလံမလႇဲစတမ္း တတိယအၾကိမ္ ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေက်နပ္ျခင္းထက္ပိုတဲ့ ခံစားမႈကို ဆရာ့ဆီမႇာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပေနတဲ့ ဒီလိုအခ်ိန္မႇာ အလံမလႇဲစတမ္း ျပန္ထြက္လာတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္လို႔ ဆရာက ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဇြန္လ ၆ ရက္ေန႔က ေနာက္ဆံုးေရးခဲ့တဲ့ ဆရာ့ေဆာင္းပါးမႇာလည္း အလံမလႇဲစတမ္း ျပန္ထုတ္ခြင့္ရတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ထည့္ေရးခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏႇစ္ေပါင္း ႏႇစ္ဆယ္လံုး ထုတ္ေ၀ခြင့္မရခဲ့တဲ့ အလံမလႇဲစတမ္းစာအုပ္ ျပန္ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ မေရႇးမေႏႇာင္း လူထုစိန္၀င္းလည္း နာလန္ထူစျပဳလာခ်ိန္ တိုက္ဆိုင္တယ္လို႔ ဆရာက ေရးခဲ့ပါတယ္။

''အသက္ အေသခံမယ္။ အလံ မလႇဲစတမ္းဆိုတဲ့ ေခ်ာအိမာန္စိတ္ဓာတ္ ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအၾကား ရႇင္သန္ပါေစ။ ပ်ံ႕ႏႇံ႔ပါေစ။ ၾကီးထြားခိုင္ျမဲပါေစ။ ေၾကာက္စိတ္မႇန္သမွ် တိုက္ထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ''လို႔ အလံမလႇဲစတမ္း တတိယအၾကိမ္ ထုတ္စာအုပ္ရဲ႕ အမႇာစာမႇာ ဆရာ ေရးခဲ့ပါတယ္။

(၃)

ဆရာနဲ႔စကားေျပာရင္း တစ္ခါတစ္ရံမႇာ အျမင္မတူတာ၊ အယူအဆ မတူတာေတြ ရႇိတတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတုန္းကေတာ့ ''ဆရာက လူငယ္ေတြကို ယံုလြန္းတယ္။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဆရာ ယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ ဆရာ့တပည့္ေတြ ဒီေန႔အခ်ိန္မႇာ ဆရာယံုၾကည္သလို ျဖစ္လာလို႔လား။ ဆရာ ယံုသလို ျဖစ္မလာေပမယ့္ ဆရာက အခုခ်ိန္ထိ လူငယ္ေတြကို ယံုေနတုန္းပဲ။ အဲဒါကို မေလ်ာ့သင့္ဘူးလား''လို႔ ေမးခဲ့ဖူးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာသြားတဲ့စကားဆံုးသြားတဲ့အထိ ဆရာက ျပံဳးၿပီး ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။

ေနာက္ေတာ့ သံုးသပ္ခ်က္ေပးတယ္။

''ဆရာ ယံုသလို ျဖစ္မလာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ လူငယ္ေတြကို ယံုၾကည္တယ္။ ယံုခဲ့သလိုျဖစ္မလာတဲ့ တပည့္ေတြက စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာမႈမႇ မရႇိပဲ။ တခ်ဳိ႕ဆုိလည္း သူတို႔၀မ္းေရးအတြက္ သူတို႔ယံုၾကည္ခ်က္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီအတြက္ သူတို႔ကို ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ဆရာကို ေျပာ ၾကတယ္။ သူတို႔လမ္း သူတို႔ ေရြးခ်ယ္ၾကတာပါ။ ဆရာကေတာ့ လူငယ္ေတြကိုဆက္ၿပီး ယံုေနမႇာပဲ''လို႔ ဆရာက ျပန္ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဆရာက လူငယ္ေတြကို အျမဲတမ္း ယံုၾကည္ခဲ့ပါတယ္။ လူငယ္ေတြဘက္ အျမဲ ရပ္တည္ေပးခဲ့တယ္။ လူငယ္ေတြ မႇားေနၿပီဆိုရင္လည္း သတိေပးတတ္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ စကားကို ဂ႐ုတစိုက္နားေထာင္ေပးၿပီး ျဖစ္သင့္တဲ့လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို ပံုေဖာ္ေပးတတ္တာ ဆရာ့ရဲ႕ စိတ္ရင္းတစ္ခုပါပဲ။

လူငယ္ေတြမႇ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ဆီကို ေရာက္လာတဲ့သူတိုင္းရဲ႕ ရင္ဖြင့္သံေတြကို ဆရာက စိတ္ရႇည္ လက္ရႇည္ နားေထာင္ေပးပါတယ္။ အိမ္ထဲမႇာ ေနရသူဆိုေပမယ့္ ဆရာက သတင္းစံု သိေနတဲ့သူပါ။ ဆရာ့အိမ္ကို လူေပါင္းစံု လာပါတယ္။ ရင္ဖြင့္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ဖုန္းနဲ႔ ေျပာပါတယ္။ သူတို႔ေျပာတာေတြကို ဆရာနားေထာင္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ေရဒီယို၊ အင္တာနက္၊ ႐ုပ္သံ မီဒီယာ အကုန္လံုးကို ေန႔စဥ္ ထိေတြ႔ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ဆင္ျခင္ၪာဏ္၊ အေတြ႔အၾကံဳေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ျပီး ျပည္သူေတြအတြက္ ေဆာင္းပါး ေရးပါတယ္။

(၄)

ဆရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ထူးျခားတာတစ္ခု ရႇိပါေသးတယ္။ သူ မေသခင္မႇာ သူ႔အေၾကာင္းေရးတာကို မၾကိဳက္တဲ့အခ်က္ပါ။ ပိေတာက္ပြင့္သစ္ စာေပအႏုပညာမဂၢဇင္းကဆရာ့ကို မ်က္ႏႇာဖံုးတင္ျပီး ဆရာ့အေၾကာင္း အထူးထုတ္လုပ္ဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ဖို႔ ဆရာ့ ဆီလာျပီး ခြင့္ေတာင္းတဲ့အၾကိမ္တိုင္း ဆရာက ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။ လူတစ္ဦးရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေသမႇ ဆံုးျဖတ္ရတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဆရာက လက္ခံထားပံုရပါတယ္။ သူ မေသေသးဘဲနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းေတြ ဇာခ်ဲ႕ေရးတာ သူမၾကိဳက္တဲ့အေၾကာင္း အခါခါ ေျပာဖူးပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ဆရာ့အေၾကာင္းကို ဆရာကိုယ္တိုင္ေျပာျပတဲ့ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးပါတယ္။ မလုပ္ပါနဲ႔ကြာလို႔ ဆရာက ျပန္ေျပာတယ္။ ဒါျဖင့္ ဆရာမရႇိေတာ့ရင္ ဆရာ့အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေရးမယ္။ ေဆာင္းပါး ေခါင္းစဥ္ကို 'စကၠဴပန္းေတြနဲ႔ ဆရာ့အိမ္'လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္မယ္။ အဲဒါေတာ့ ျဖစ္တယ္မလားလို႔ေမးေတာ့ ဆရာက ျပံဳးျပီး ၾကည့္ေနခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၁ ခုႏႇစ္၊ ဇြန္လတုန္းက ဆရာ့အိမ္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လာေတြ႔ပါတယ္။ ဆရာတို႔ ေျပာၾကတဲ့ စကားေတြ၊ ဓာတ္ပံုေတြကို ရလိုက္ပါတယ္။ ေတြ႔ျပီးခ်ိန္မႇာ အဲဒီကိစၥကို သတင္းအျဖစ္ေလာက္ပဲထည့္ျပီး သိပ္အက်ယ္ခ်ဲ႕မေရးဖို႔ ဆရာက မႇာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ႏႇစ္ကာလမ်ား စာအုပ္တိုက္က ေတြ႔ဆံုပြဲမႇ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ ဆိုတဲ့ ဆရာ့စာအုပ္အတြက္ ဆရာနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေတြ႔တဲ့ဓာတ္ပံု သံုးဖို႔ ဆရာ့ဆီ ခြင့္ေတာင္းပါတယ္။ ဆရာက ခြင့္မျပဳခဲ့ပါဘူး။ ခုတံုးလုပ္ျပီး ေက်ာ္ၾကားေအာင္လုပ္တာမ်ိဳး မလုပ္ခ်င္ဘူးလို႔ ဆရာကျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါက ဆရာ့ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ေတြထဲက တစ္ခုပါပဲ။

(၅)

ဆရာက အယူအဆ ျပင္းထန္ေပမယ့္ ေခါင္းမာတဲ့သူေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေခါင္းမာသူတိုင္း လူ႐ိုင္း မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးမႇာလည္း ဒီအေၾကာင္းကို ဆရာေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ႏူးညံ့တဲ့ႏႇလံုးသားက ဆရာ့ဆီမႇာ ရႇိထားခဲ့ျပီးသားပါ။ ဂီတကို ႏႇစ္သက္တယ္။ ဂြၽန္လန္ႏြန္ရဲ႕ Imagine သီခ်င္းက ဆရာအၾကိဳက္ဆံုး သီခ်င္းေတြထဲက တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းဘာသာျပန္ျပီး ေဆာင္းပါးေတြ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ႐ုပ္ရႇင္ၾကည့္တတ္သူ၊ ေဟာလိ၀ုဒ္ကားေတြကိုေတာ့ စြဲလန္းပံု မေပၚပါဘူး။ ေဟာလိ၀ုဒ္ကားေတြက ခပ္ခ်ာခ်ာေတြ မ်ားပါတယ္ကြာလို႔ ဆရာက မႇတ္ခ်က္ခ်ဖူးတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကဗ်ာေတြကို သေဘာက်တာပါပဲ။ 'ေမာ္ဒန္ လက္ဖက္ရည္ပန္းကန္ထဲက မုန္တိုင္းငယ္' စာအုပ္ထြက္ေတာ့ ဆရာ့ကို ၀ိုင္းျပီး ေ၀ဖန္ၾကတာ ရႇိဖူးပါတယ္။ ဆရာက ေမာ္ဒန္ကို နားမလည္ဘဲ ေရးတယ္လို႔ ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ နတ္ရႇင္ေနာင္ကစလို႔ အခု ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြအထိ ဆရာဖတ္ပါတယ္။ ကဗ်ာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး မႇတ္မိေနတာ တစ္ခုရႇိပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာေတြရြတ္တဲ့ အသံဖိုင္ DVD တို႔၊ မႇတ္တမ္းကားရႇိရင္ ၀ယ္ေပးကြာလို႔ ဆရာက ေျပာခဲ့ဖူးတာပါ။ ဘိုင္ရြန္အေၾကာင္း ႐ိုက္ထားတဲ့ ႐ုပ္ရႇင္တစ္ကား ဆရာ့ကိုေပးတုန္း ေျပာခဲ့တာပါ။

ဆရာက ပန္းၾကိဳက္တတ္ပါတယ္။ မိုးလင္းျပီဆိုတာနဲ႔ ဆရာ့နံေဘးက စားပြဲမႇာ စပယ္ပန္းကံုးေတြ အျမဲ ရႇိေနတတ္ပါတယ္။ ႏႇင္းဆီပန္းလည္း ၾကိဳက္တတ္ပါတယ္။ ပန္းတစ္မ်ဳိး မဟုတ္တစ္မ်ဳိးေတာ့ ဆရာ့ေဘးနား ဒါမႇမဟုတ္ စာေရးတဲ့စားပြဲေပၚမႇာ ရႇိေနတတ္ပါတယ္။ သူ႔အိမ္ေနာက္က ၀ရန္တာမႇာလည္း ပန္းပင္ငယ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရႇိေနတတ္ပါတယ္။ ယုဇနပန္းေတြအေၾကာင္းေျပာရင္း ဆရာက ဘာလို႔ပန္းေတြကို ၾကိဳက္တာလဲလို႔ ေမးခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဆရာက အျပင္မႇ ထြက္လို႔ မရတာတဲ့။ အျပင္ထြက္လို႔မရေတာ့ သစ္ပင္ေတြ မျမင္ရဘူး။ အဲဒီေတာ့ အိမ္ထဲမႇာပဲ သစ္ပင္ေလးေတြ စိုက္ျပီး ထားရတာေပါ့လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့ဖူးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေတာင္ၾကီးက အိမ္ကို သေဘာက်တာလည္း ပါတယ္တဲ့။ ေတာင္ၾကီးက အိမ္၀င္းထဲမႇာ ပန္းျခံ ေလးရႇိတယ္လို႔ ဆရာက ျပန္ေျပာျပတယ္။ ေတာင္ၾကီးက အိမ္ဆိုတာ ဆရာ့ဇနီးရႇိတုန္းက တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း ေနခဲ့တဲ့အိမ္ပါ။ တစ္ႏႇစ္မႇာ သံုး၊ ေလး၊ ငါးႀကိမ္ေတာ့ ေတာင္ၾကီးကအိမ္ကို ဆရာ သြားလည္ေလ့ရႇိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မႇာေတာ့ ဆရာေရာ၊ ဆရာ့ဇနီးေရာ၊ ဆရာ့သား ေရာ သံသရာ ခရီးရႇည္ကို ခုႏႇစ္ အပိုင္းအျခားအလိုက္ ထြက္သြားခဲ့ၾကပါျပီ။

ျပည္သူဘက္၊ အမႇန္တရားဘက္က ရပ္တဲသတင္းစာဆရာ၊ ျပည္သူ႔စကားျပန္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ အဖိုးတန္သူတစ္ဦးဆိုတာေတြထက္ ေျပာလို႔ရတာေတြ အမ်ားၾကီး ရႇိေနပါေသးတယ္။ ဘာကိုပဲေတြးေတြး၊ ဘာကိုပဲေရးေရး ႏိုင္ငံေရးအသိကို အေျခခံျပီးလုပ္ရင္ အေျဖေတြ႔မႇာပါလို႔ ဆရာက အျမဲတမ္း ေျပာတတ္ပါတယ္။

(၆)

ဆရာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေျပာလို႔ရတာေတြက အမ်ားၾကီးပါ။ ျပည္သူဘက္၊ အမႇန္တရားဘက္ကရပ္တဲ့ သတင္းစာဆရာ၊ ျပည္သူ႔စကားျပန္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ အဖိုးတန္သူတစ္ဦးဆိုတာေတြထက္ ေျပာလို႔ရတာေတြ အမ်ားၾကီး ရႇိေနပါေသးတယ္။ ဘာကိုပဲ ေတြးေတြး၊ ဘာကိုပဲ ေရးေရး ႏိုင္ငံေရးအသိကို အေျခခံျပီးလုပ္ရင္ အေျဖေတြ႔မႇာပါလို႔ ဆရာက အျမဲတမ္း ေျပာတတ္ပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဒီအခ်က္ကို အေျခခံျပီး ေနထိုင္ပါတယ္။

တစ္ခါတုန္းက Into The Wild ဆိုတဲ့ ႐ုပ္ရႇင္ဇာတ္ကား တစ္ကားအေၾကာင္း ဆရာ့ကို ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို စိတ္ကုန္ေနတဲ့ လူငယ္တစ္ဦး လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ေ၀းရာဆီ ထြက္ေျပးတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ဇာတ္ကားအေၾကာင္း ေျပာလို႔အျပီးမႇာ ဆရာက မႇတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။

''ဆရာကေတာ့ ထြက္ေျပးျခင္းကို အားမေပးဘူး''တဲ့။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဆရာက ထြက္ေျပးျခင္းကို အားမေပးပါးဘူး။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ထြက္ေျပးတတ္သူ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ပ်က္စရာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကံဳေတြ႔ေနရပါေစ ထြက္မေျပးဘဲ ျပည္သူေတြဘက္က အျမဲရပ္တည္ေပးခဲ့ပါတယ္။

အမႇတ္(၅၀၁)၊ ပထမထပ္၊ ကုန္သည္လမ္းနဲ႔ ၃၉လမ္းေထာင့္။ အိမ္အ၀င္၀မႇာ စကၠဴပန္း႐ံုေလး ေစာင့္ၾကိဳေနတဲ့ ဆရာ့အိမ္။ ဆရာ့အိမ္တံခါးကို အျမဲတမ္း ဖြင့္ထားခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္ဆီဂ်င္ပိုက္တန္းလန္းနဲ႔ အိမ္ေရႇ႕ခန္းက ကုတင္ေပၚမႇာ ထိုင္လို႔ျဖစ္ေစ၊ ေအာက္ဆီဂ်င္ပိုက္တန္းလန္းနဲ႔ စာေရးစားပြဲေပၚမႇာ စာေရးလ်က္ျဖစ္ေစ ဆရာရႇိေနတတ္ပါတယ္။ အိမ္ထဲ၀င္လာသူေတြရဲ႕ ရင္ဖြင့္သံကို နားေထာင္ေပးဖို႔ ဆရာရႇိေနခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ ဆရာ မရႇိေတာ့ပါဘူး။ ျပည္သူေတြ ရင္ဖြင့္ထားတဲ့ ေပးစာေတြက ဆရာ့ဆီကို အခုခ်ိန္ထိ ေရာက္ေနလိမ့္ဦးမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဇြန္လ ၁၈ ရက္ေန႔ ညပိုင္းမႇာေတာ့ ဆရာထိုင္ေနက် ေနရာေလးမႇာ ပန္းျခင္းေတြနဲ႔ ပန္းခင္းတန္းေလး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ႏႇင္းဆီပန္းရနံ႔ေတြက ေလထဲမႇာ ပ်ံ႕လြင့္ေနပါတယ္။ ဆရာမကြယ္လြန္မီ ေနာက္ဆံုးထြက္ရႇိခဲ့တဲ့ စာအုပ္က ျငင္းခံုၾကပါေစ၊ ပန္းတိုင္း ပြင့္ၾကပါေစ။ ေနာက္ဆံုးစ်ာပနမႇာ အဲဒီစာအုပ္ထဲကို ေ၀ငႇခဲ့ၾကပါတယ္။

http://news-eleven.com/index.php?option=com_content&view=article&id=14183%3A2012-06-20-07-50-39&catid=104%3Alife&Itemid=175#.T-HgEpyNI_B.facebook မွ ....

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/20/2012 10:33:00 PM

[mrsorcerer:26561] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေရွးရွဳရာတိုင္း၌ ရွိသည္

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေရွးရွဳရာတိုင္း၌ ရွိသည္
To: lubo601@gmail.com

by Zay Ya on Tuesday, June 19, 2012 at 10:08pm

၁။ သင္ သည္ လမ္းျဖစ္၍ သင္သည္သာ ပန္းတိုင္ ျဖစ္၏။ သင္ႏွင့္ ပန္းတိုင္ ၾကားတြင္ မည္သည့္ အကြာအေဝး မ်ွ ျခားနား မေန။ သင္သည္ ရွာေဖြေန သူ ျဖစ္၍ သင္သည္သာ သင္ ရွာေဖြေန သည့္ အရာ ျဖစ္၏။ ရွာေဖြသူ ႏွင့္ အရွာေဖြခံ အၾကား တြင္ ဘာမ်ွ ျခားနားျခင္း မရွိ။

သင္သည္ ကိုးကြယ္ သူ ျဖစ္ ၍ သင္သည္သာ အကိုးကြယ္ခံ ျဖစ္၏။ သင္သည္ တပည့္ တပန္း ျဖစ္၍ သင္ သည္ သာ ဆရာ သခင္ ျဖစ္၏။ သင္သည္ သာ နည္းလမ္း၊ သင္သည္သာ အဆံုးသတ္ ရလာဒ္ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဤ လမ္း ကို ႀကီးျမတ္ေသာ လမ္း ဟု ေခၚဆုိ ၏။

၂။ ယင္း လမ္း သည္ သင့္အတြက္ အစဥ္ အျမဲ ျပင္ဆင္ၿပီး သား ျဖစ္ သည္။ ဤခဏအတြင္းတြင္ပင္ တည္ရွိေန သည္။ ႏိုးထ လာသည့္ အခါတြင္လည္း ရွိ၍ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည့္ အခါ၌ လည္း ရွိသည္။ အိပ္ေပ်ာ္ ေနသည့္ အခါ၌ မျမင္ေတြ႔ ရျခင္း သာ ကြာျခားေကာင္း ကြာျခား ပါလိမ့္မည္။ သို႔ပါ လ်က္ ႏွင့္ သင္ သည္ တမ္းတ ေနဆဲ - ရွာေဖြ ေနဆဲ ရွိသည္။

၃။ ပံုပမာ အားျဖင့္- ယမကာ မွီဝဲ ထားသည့္ သူ ႏွင့္ တူ၏။ မိမိ အိမ္ေရွ႕ ေရာက္ေန ပါလ်က္ ႏွင့္ - မိမိ အိမ္ေပ်ာက္ ေနသည့္ အလား ရွာေဖြ ေနသူ ျဖစ္ သည္။ မိမိ မ်က္စိ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ရွိေနပါ လ်က္ ႏွင့္ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ရွာေဖြ ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ အရင္း ခံ အေၾကာင္း သည္ ပစၥည္းေၾကာင့္ မဟုတ္။ ေဝဝါးမႈန္ရီ ေနေသာ သင္၏ အျမင္ အာ႐ံုေၾကာင့္ သာ ျဖစ္သည္။

ထိုအာ႐ံု တို႔တြင္ အႏုမာနမ်ား၊ ႀကိဳတင္ ပိုင္းျဖတ္ခ်က္ မ်ား၊ အာသာ ရမၼက္မ်ား သည္ - ဖုန္ အလိမ္းလိမ္း ကပ္ညိေန သည့္အလား - ျဖစ္ ကတတ္ဆန္း ေပက်ံ လ်က္ ရွိ သည္။ ေဝါဟာရတၳ မ်ားႏွင့္ - သီဝရီ ၊ ဝါဒ၊ အယူ အဆ မ်ား သည္ သင္၏ မ်က္လံုး ကို ဖံုးကာ၍ မ်က္မွန္ စိမ္း တပ္ေပး ထားၾကသည္။ ယင္း တို႔ သည္ ပင္ သင့္ အျမင္ အာ႐ံုမ်ား ေဝဝါး ေနရျခင္း၏ အရင္းခံ အေၾကာင္း မ်ား ျဖစ္ၾက သည္။ ယင္းသို႔ မွ မဟုတ္လ်ွင္ - သင္ ရွာေဖြေန သည့္ အရာ ကို သင့္ေရွ႕ ၌ ပင္ အက်အန အတိုင္းသား ျမင္ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါ၏။

၄။ ဟိႏၵဴ တို႔တြင္ နည္းလမ္း တစ္ခု ရွိသည္။ ဦးစြာ- တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ သည္။ ထို႔ေနာက္- မိမိ ႏွာသီးဖ်ားဝသို႔ စူးစိုက္ ၾကည့္ေန ႐ံုမ်ွ ျဖစ္၏။ အျခား ဘာမွ လုပ္စရာ မလို။ ဤသည္ကို ၾကည့္၍ လူတို႔က ေလွာင္ေျပာင္ ရယ္ေမာ တတ္ၾကသည္။ အဘယ္မ်ွ အ႐ူး ထေနျခင္း ျဖစ္ သနည္း ဟု ေခါင္း ခါ၊ လည္ခါ ထြက္သြား တတ္ၾကသည္။ ယင္းသို႔ ႏွာသီးဖ်ားဝ ၾကည့္ေန႐ံုမ်ွျဖင့္ ဘာျဖစ္ လာမည္ နည္း။ အဘယ္ အက်ိဳး အျမတ္ ရရွိပါမည္နည္း။ အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္သည္ ဟု ယူဆ ၾက၏။

၅။ စင္စစ္ အနက္အဓိပၸာယ္ ေကာက္ယူလြဲျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ဟိႏၵဴတို႔၏ အျမင္ ၌ သစၥာတရား သည္ သင့္ႏွာသီးဖ်ားဝ ကဲ့သို႔ အစဥ္အျမဲ သင့္ေရွ႕၌သာ တည္ရွိ ၏ ဟု ဆိုလိုသည္။ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္ လ်က္ စူးစိုက္ၾကည့္ ေနသည့္ အတြင္း အျခား မည္သည့္ အရာကိုမ်ွ တြယ္ၿငိ မထား၊ အေတြး မပြား။ ဆိတ္ၿငိမ္ေနေသာ ထိုခဏအတြင္း အရာအားလံုး ျပည့္စံုၿပီး ျဖစ္သည္။ ၎ သည္ သင့္ေရွ႕ ၌ပင္ တည္ရွိေန သည္။ မိမိ ႏွာသီးဖ်ားဝ သည္ မိမိ အေရွ႕၌ တစ္ရံ မလပ္ ရွိေန သကဲ့သို႔၊ လြတ္ေျမာက္ ခ်မ္းေျမ့မႈ သႏၱိ သည္လည္း မိမိ ေရွ႕၌ ပင္ တစ္ရံမလပ္ တည္ရွိေနသည္ ဟု ဆိုမည္။

၆။ သင္ မည္သည့္ အရပ္သို႔ သြားသည္ ျဖစ္ေစ - ဤႏွာသီးဝ သည္ သင့္ေရွ႕ ၌ပင္ အစဥ္ တည္ရွိသည့္ အလားတူ -။ မွန္ေသာ လမ္း သို႔ ေလ်ာက္ သည္ ျဖစ္ေစ၊ မွားေသာ လမ္းသို႔ ေလ်ာက္သည္ ျဖစ္ေစ၊ သစၥာတရားသည္ သင္ ၏ မ်က္ေမွာက္ ၌သာ တည္ရွိ၏။ အျပစ္သား ျဖစ္ေစ၊ သူေတာ္စင္ ျဖစ္ေစ - အဘယ္ အေျခအေန သို႔ ေရာက္ရွိ ေနပါေစ - သင့္ႏွာသီးဖ်ားဝသည္ သင့္ေရွ႕ မွာ မွ တစ္ပါး အျခား သို႔ ေရာက္မေနေပ။

၇။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာအမ်ားက - "ရွာေနေသာ ပစၥည္းသည္ အဓိက ျပႆနာ မဟုတ္။ ရွာေနေသာ သင္သည္ သာ အဓိက ျပႆနာ ျဖစ္၏" ဟု ဆိုၾကျခင္း ျဖစ္ သည္။

.......................

~ On the One.

.......................

June 18th 2012 at 11:15 PM

........................

http://zayya.wordpress.com/

http://zayya.blog.com/

http://zayyah.blogspot.com/

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/20/2012 10:24:00 PM

[mrsorcerer:26562] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ျမန္မာနီးရွားႏိုင္ငံမျဖစ္ဖို႔

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ျမန္မာနီးရွားႏိုင္ငံမျဖစ္ဖို႔
To: lubo601@gmail.com

by Ko Kyi Win on Wednesday, June 20, 2012 at 4:05am ·

အမ်ိဳးသည္ ဇာတ္တူလို႔ အခ်င္းခ်င္း ေပါင္းသင္းမိတ္ဖက္မိရာမွ ေပၚထြန္းလာေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္တစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္ေခ်၏။ ဘာသာသည္ အျမင္တူ၊ အက်င့္တူတို႔ စုစည္းမိရာမွ ေပၚထြန္းလာေသာ ၀ါဒေရးရာသစ္ တစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္ေခ်၏။ ထိုအမ်ိဳး ထိုဘာသာသည္ အမ်ိဳးေစာင့္မင္း၊ ဓမၼ၀ါဒီမင္းတို႔ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ေသာ ကာလမ်ိဳး၌ ထြန္းကားတက္ၿပီး အကယ္တိတိ အမ်ိဳးမခင္တြယ္ ဘာသာကို ပစ္ပယ္တက္ေသာ အဓမၼရာဇာတို႔ ႀကီးစိုးေသာကာလမ်ိဳး၌ တိမ္ေကာတက္၏။

မွိန္တစ္ခါ၊ လင္းတစ္လွည့္ႏွင့္လည္း အားမကုန္ေသးက ရွိေနတက္ေသး၏။ ယေန႔ ငါတို႔တိုင္းျပည္၌ တက္လာသမွ်ေသာ မင္းတို႔သည္ အမ်ိဳးႏွင့္ ဘာသာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည္။

ကမၻာႀကီး တိုးလွ်ိဳေပါက္ေအာင္ ဘာသာစကားႏွင့္ သိမ္းသြင္းရာ၌လည္းေကာင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးစံ ညွပ္ဖက္၍လည္းေကာင္း ေရာေႏွာအေမႊခံခဲ့ရေသာ ဤေခတ္ႀကီးထဲ၌ မင္းတစ္မ်ိဳးတည္းျဖင့္လည္း မလံုေလာက္တန္ရာၿပီ။ ၀ံသာႏုရကိၡတတရား လက္ကိုင္ထားေသာ တစ္ဦးေကာင္း၊ တစ္ေယာက္ေကာင္းမွ်ျဖင့္လည္း မလံုေလာက္တန္ရာၿပီ။

အမ်ိဳးသားတိုင္း တာ၀န္ရွိ၍ အမ်ိဳးသမီးတိုင္း ေစာင့္စည္းႏိုင္ပါမွ တန္႐ံုက်ႏိုင္ေသာ အခ်ိန္မ်ိဳးပင္ျဖစ္ေခ်၏။ မိဘတိုင္းႏိုးၾကား၍ ဆရာ၊ ဆရာမတိုင္း ၾကပ္မတ္ေပးမွသာ ေတာ္႐ံုက်ႏိုင္ေသာ ကာလမ်ိဳးပင္ျဖစ္ေခ်၏။ စာသင္ေက်ာင္းတိုင္း၌ လူမ်ိဳးစံုအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဘာသာစံုအားျဖင့္လည္းေကာင္း ညွပ္ပူးညွပ္ပိတ္ျပြတ္သိပ္ကာ ေရာေမႊလ်က္ သြက္လက္သူ ဖ်က္စတမ္း၀ိုင္းထားခ်ိန္။

မိဘတို႔ဘက္က မိမိသားသမီးတို႔ အရြယ္ေရာက္ေသာ္လည္း အရိပ္အကဲကို မၾကည့္၊ ဘာသိဘာသာေနမႈ ဥေပကၡာျပဳထားခ်ိန္၊ ထိုမိဘတို႔ အရြယ္ေရာက္ေသာ သားသမီးမ်ားအား ၀တၱရားအရ ထိမ္းျမားေပးရန္ သင့္ေတာ္သူကို ရွာေဖြေပးျခင္းကိစၥ မျပဳလုပ္ေတာ့သည့္ အခ်ိန္၊ သားသမီးတို႔ အတုျမင္-အတက္သင္စရာေတြ မိမိေရွ႔ျမင္ေတြ႔ရဖန္မ်ားလာ၍ မရြယ္မေရာက္မီကပင္ ကာမေသြးေသာင္းက်န္ထၾကြေနခ်ိန္။

ထိုအခ်ိန္မ်ိဳး၀ယ္ သည္အတိုင္းခ်ည္းသာ မိမိႏွင့္မဆိုင္သလို၊ သူတို႔ႏွင့္ မပတ္သက္သလို သေဘာထားကာ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနမည္ဆိုလွ်င္ တစ္ေန႔ေန႔ "ျမန္မာနီးရွားႏိုင္ငံ" ေပၚေပါက္လာမည္မွာ မုခ်တည္း။ ျမန္မာျပည္သည္ မိမိႏွင့္နီးစပ္ပါလ်က္ ျမန္မာစစ္စစ္ ရွားပါးၿပီး ကျပားမ်ိဳး တိုးပြားလာမည္ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာနီးရွားႏိုင္ငံသည္ မလြဲမေသြ ေပၚေပါက္လာေခ်မည္။

ယေန႔မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ား အမ်ိဳးဘာသာ ကာကြယ္ေရးအသင္းမ်ား ဖြဲ႔စည္းကာ ၿမိဳ႔တိုင္း၊ ရြာတိုင္းမွာ အကာကြယ္မေပးေသာ္ အမ်ိဳးဘာသာကို ျမတ္ႏိုးေသာ အသင္း-အဖြဲ႔တိုင္းမွ ထိုကာကြယ္ေရးမ်ိဳး မႀကိဳးစားဘဲ သမာ႐ိုးက် ခရီးသြားေနေသာ္ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို မတိမ္ေကာေစလိုေသာ မင္းတို႔ဥပေဒအာဏာျဖင့္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေရး ေဇာက္မခ်ေသာ္ လက္ရွိသည္ လက္မဲ့ျဖစ္ၿပီး ေျမရွင္ဘ၀က ေျမငွားဘ၀သို႔ လွလွႀကီးေရာက္မွာ ေသခ်ာေပၿပီတည္း။

(မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္၏ - ဉာဏဒႆနကထာက်မ္း) မွ ေကာက္ႏႈတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/20/2012 10:29:00 PM

[mrsorcerer:26561] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေတာင္တန္းၾကီးေတြ အေရာင္ေျပာင္းသြားတဲ႔အခါ - ၃

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/6/20
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေတာင္တန္းၾကီးေတြ အေရာင္ေျပာင္းသြားတဲ႔အခါ - ၃
To: lubo601@gmail.com

by ဂ်ဴး - Ju on Wednesday, May 9, 2012 at 10:52pm

ေတာင္တန္းၾကီးတစ္ခုသည္ ႏွစ္ေတြၾကာသည့္အခါ

အေရာင္ေျပာင္းသြားတတ္သလား ၊ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။

ျပာေမွာင္ေသာ ေတာင္တန္းၾကီး အျဖဴေရာင္ျဖစ္ေနတာေတာ့ . . . . . ။

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ကၽြန္ေတာ္ပဲျပဳတ္ဆီဆမ္းကို ဇြန္းအျပည့္ ခပ္စားလိုက္ျပီး ေရေႏြးပန္းကန္ကို ခပ္ျမန္ျမန္ပင္ ေမာ့ေသာက္လိုက္မိ၏။

" ျဖည္းျဖည္းစားစမ္းပါ၊ အခုမွ ၆ နာရီေတာင္ မထိုးေသးပါဘူး "

ကၽြန္ေတာ့မိန္းမက မုန္႔ဟင္းခါးထုပ္မ်ားကို ၾကိမ္ျခင္းထဲ စီရီထည့္ေနရာက ကၽြန္ေတာ့ကို လွမ္းေျပာပါသည္။

" ငါ သြားစရာရွိတယ္ "

" ဘယ္လဲ "

" အေဖ့အိမ္ "

တစ္ခါမွ် မၾကားဖူးေသာ စကားတစ္ခြန္းကို ၾကားလိုက္ရသျဖင့္ သူမ အံ့ၾသတၾကီးေငးၾကည့္သည္။

" အေဖ ညက ဆန္စက္ကျပန္သြားတာ မေတြ႔လိုက္ဘူး "

အေဖမ်ား ေနမေကာင္းလို႔လားဟု ညက ေတြးမိေသာ္လည္း အခု မနက္မွာေတာ့ တစ္ျခားအေတြးတစ္ခု၀င္လာခဲ့သည္။ အေဖ့ဆန္စက္ကို အလုပ္သမားေတြ သပိတ္ေမွာက္လိုက္ၾကျပီလား။ အဲဒါပဲ ျဖစ္မည္။ တကယ္လို႔ အေဖေနမေကာင္းဘူးဆိုလွ်င္ အလုပ္သမားေတြ ကၽြန္ေတာ့ကို တစ္ေယာက္မဟုတ္ တစ္ေယာက္ လာသတင္းေပးမွာပဲ။ သပိတ္ေမွာက္လိုက္ၾကလို႔သာ။

" မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ေတြကို မင္းျဖစ္ျဖစ္ စိုးသန္းျဖစ္ျဖစ္ သြားပို႔ ေပးလိုက္ေတာ့ "

ကၽြန္ေတာ္ ေလွကားမွ ခပ္သြက္သြက္ဆင္းရင္း ရွပ္အကၤ် ီလက္ကို ေခါက္ရပါသည္။

" အစ္ကို . . . "

" ဘာလဲ "

" အခုမနက္ မုန္႔သံုးပိႆာ ေအာ္ဒါရွိတယ္ေလ "

" မင္း လုပ္လိုက္ေပါ့ "

ကၽြန္ေတာ္ ၀ါးလံုးတန္းကို ဆြဲျဖဳတ္ျပီး ျခံတံခါးကို ဖြင့္ထြက္လိုက္ေသာအခါ လမ္းေပၚတြင္ ျမင္းလွည္းတစ္စီး ေစ်းဘက္သို႔ ေမာင္းသြားတာကို ျမင္လိုက္ရသည္။ ထိုျမင္းလွည္းကို လွမ္းတားရန္ ဟန္ျပင္ျပီးမွ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေျပာင္းသြား၏။ အေဖ့အိမ္ရွိရာသို႔ ေျခကုန္သုတ္၍ ေလွ်ာက္လာခဲ့၏။

ေနစမ္းပါဦး၊ မေန႔က မနက္က ရွစ္နာရီခြဲ ကိုးနာရီမွာ အေဖ ဆန္စက္ကို သြားတာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္သည္မဟုတ္လား။ ညက အိမ္ျပန္သြားတာ မေတြ႔ရဘူးဆိုေတာ့ အေဖ ဆန္စက္မွာပဲ ရွိမွာေပါ့။ အိမ္မွာ ရွိမွာမဟုတ္။ အိမ္ကိုသြားလို႔ ဘယ္ေတြ႔ပါ့မလဲ။ ဆန္စက္ သြားမွ ေတြ႔မွာေပါ့။

သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့ကို ျမင္လိုက္သည္မွာ မေန႔မနက္ကလား ၊ တျမန္ေန႔ မနက္ကလား မေသခ်ာေတာ့ပါ။ မေန႔ကလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ တျမန္ေန႔ကလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေဖ့ အိမ္သည္ ဆန္စက္ႏွင့္ စာလွ်င္ ပိုနီး၏။ ရြာသစ္ေျမာင္း ေပါင္းကူးတံတား မေရာက္မီ လမ္းခ်ိဳးမွာ အေဖ့အိမ္ ရွိသည္။ လမ္းေဘးက မန္က်ဥ္းပင္မ်ားသည္ အရြက္ႏုမ်ားျဖင့္ ႏုဖက္ကာ စိမ္းလဲ့ေနၾကသည္။ လမ္းေပၚမွာေတာ့ ဟိုမွ သည္မွ ေၾကြလြင့္ေနေသာ မန္က်ည္းရြက္မ်ားႏွင့္ ဗာဒံရြက္ေၾကြမ်ား။ လမ္းခ်ိဳးထဲသို႔ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္လိုက္၏။

အေဖ့ျခံ၀ိုင္း၏ သံတိုင္အျမင့္ စည္းရိုးတံတိုင္းသည္ စိမ္းကားစြာ တြန္းဖယ္မႈ၏ ျပယုဂ္တစ္ခုျဖစ္သည္။ ထိုျခံ၀င္းဆီသို႔ တြန္႔ဆုတ္ေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ လွမ္းကာ အေမ့ကို ခိုးေတြ႔ခဲ့ရေသာ ရက္မ်ားအား ကၽြန္ေတာ္သတိရမိသည္။ ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ့ေျခလွမ္းေတြ ေလးလံသြားပါသည္။

" သား . . . သား . . . မိုက္လိုက္တဲ့ သားေလးရယ္၊ အေဖ ဆိုတာ စိတ္ဆိုးရင္ခဏေပါ့၊ ဘာျဖစ္လို႔. . . "

အေမသည္ ကၽြန္ေတာ့ကို ေတြ႔တိုင္း မ်က္ရည္စမ္းစမ္းႏွင့္ ရွိသမွ်အစားအစာ အကုန္ထုတ္ေကၽြးကာ အေမစုထားသမွ် ေငြေၾကးေလးေတြ ထုတ္ေပးတတ္၏။ ကၽြန္ေတာ္ အေမေကၽြးသမွ် စားခဲ့ေသာ္လည္း ေငြကိုေတာ့ တစ္ျပားမွ မယူခဲ့ပါ။

" မင္းပိုင္တဲ့ ေငြလို႔ ေျပာလိုက္သလား . . . ဟုတ္လား ၊ အဲဒါ မင္းပိုင္တဲ့ေငြမွ မဟုတ္ဘဲ ၊ ငါ့ပိုက္ဆံ "

အေဖ၏ ေဒါသတၾကီးႏွိမ့္ခ်ေသာစကားက ကၽြန္ေတာ့ႏွလံုးသားထဲမွ ဘယ္ေတာ့မွ မထြက္ပါ။ အေမ့ေငြဟာလည္း အေဖ့ရဲ႕ေငြပဲ။ အေဖ့ေငြကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ျပားတစ္ခ်က္မွ ထိကိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။

အေမ . . .။

အေဖႏွင့္ သားၾကားတြင္ တစ္ေယာက္ဆီမွ နာၾကည္းမႈတစ္ေယာက္ဆီသို႔ မကူးစပ္ရေလေအာင္ အေမက မင္စုပ္စကၠဴခ်ပ္ပမာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နာၾကည္းမႈေတြကို စုပ္ယူေပးခဲ့၏။ အုန္းဆံၾကိဳးႏွင့္ ရိုက္ခံရေသာ ဒဏ္ရာေတြကို ျမင္ေသာအခါ အေမမူးေမ့လဲက်သြားခဲ့တာကို ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့ေက်ာက ဒဏ္ရာကို ကၽြန္ေတာ္ မျမင္ရေသာ္လည္း အေမမူးလဲက်သြားတာကို ၾကည့္လ်က္ ဘယ္ေလာက္ဆိုးရြားခဲ့မည့္ဟု ကၽြန္ေတာ္ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါသည္။

ႏွစ္ပတ္ၾကာေတာ့မွ ဒဏ္ရာေတြ သက္သာအကင္းေသသြားခဲ့သည္။ နာက်င္ဖြယ္ရာေကာင္းသည္မွာ ထိုႏွစ္ပတ္မွ်ေသာကာလတြင္ ကၽြန္ေတာ့ခုတင္ဆီသို႔ အေဖ တစ္ခါမွ် လာမၾကည့္ခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထိုအမွန္တရားက ကၽြန္ေတာ့အား ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခိုင္မာစြာခ်ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နာၾကည္းသြားေစခဲ့ေတာ့သည္။

အေဖ့အရိပ္ေအာက္မွာ မေနႏိုင္ေတာ့ရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ အေဖ့ကို ေတာ္လွန္ႏိုင္သည့္ ခါးသီးမႈတစ္ခုကိုပါ ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ျခံ၀င္းတံခါးမွာ အတြင္းက ေသာ့ခတ္ထား၏။ သို႔ေသာ္ အိမ္မွာ လူရွိသည္ဟု အဓိပၸာယ္မရပါ။ ျခံတံခါးကို အျပင္မွေန၍ အတြင္းေသာ့ခတ္ထားလို႔လည္း ရေနခဲ့တာပဲ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ဆီသို႔ လွမ္းၾကည့္မိသည္။ တိုက္အိမ္တံခါးကိုေရာ အျပင္မွ ခတ္ထားသလား။ ဘာဂ်ာသံဆြဲတံခါးကိုေတာ့ အတြင္းမွ ေသာ့ခေလာက္ခတ္ထားသည္။ ဒါလည္း အိမ္ထဲမွာ လူရွိသည္ဟု အဓိပၸာယ္မရပါ။

ကၽြန္ေတာ္လွမ္းေခၚၾကည့္ရမလား။

အေဖဟု ကၽြန္ေတာ္ မေခၚျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အခုအခါမွာ ကၽြန္ေတာ့ႏႈတ္ဖ်ားမွ ထိုစကားလံုးထြက္မလာခဲ့ပါ။ အေဖဟု ေခၚဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ျခံစည္းရိုးေပၚမွ ေက်ာ္တက္လိုက္ရမလား။ တိုက္အိမ္တံခါးပိတ္ထားလားမထားလား သြားၾကည့္ရန္ျဖစ္သည္။ နံနက္ ၆ နာရီ လင္းအားၾကီးအခ်ိန္မွ စက္သူေဌးေလးဦးေလးေမာင္၏ အိမ္၀ိုင္းထံသို႔ ျခံစည္းရိုးေက်ာ္၀င္သူကို ဘယ္သူမဆို သူခိုးဟု ထင္မွာပဲ။ မျဖစ္ေသးပါ။ ေနာက္ျပီး အေဖ ဤလုပ္ရပ္ကို ၾကိဳက္မွာမဟုတ္။ သူခိုးလမ္းျပ လုပ္သည္ဟု စိတ္ဆိုးလိမ့္မည္။ ကံဆိုးလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့ကို ပိုင္နက္က်ဴးလြန္မႈျဖင့္ တရားစြဲႏိုင္ေသးသည္။

" အေဖ "

မေခၚျဖစ္တာၾကာျပီ ျဖစ္ေသာ ထိုစကားလံုးကို စရြတ္ခါစက ႏႈတ္ဖ်ားတြင္ ထစ္ေငါ့ေလးပင္ေနခဲ့၏။ ေနာက္တစ္ခြန္းထပ္ေခၚေတာ့မွ ထိုစကားလံုးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေနသားက်သြားပါသည္။

" အေဖ "

ထိုအခိုက္ အိမ္ေဘးတစ္ေနရာဆီမွ ရိပ္ခနဲေျပးလာေသာ အရာႏွစ္ခု၊ အညိဳရင့္ေရာင္ႏွင့္ အနက္ေရာင္။ ေ၀ါင္းခနဲျမည္ဟိန္းသံမ်ားကိုၾကားလိုက္ရေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကိုသတိရသြားသည္။ အေဖ့ေခြးႏွစ္ေကာင္ . . . ။

" ရန္လံု၊ ၀ိုင္းလံု "

သူတို႔သည္ မေတြ႔တာၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ့ကို ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးဆဲျဖစ္သည္။

" အေဖရွိလား "

သူတို႔ႏွစ္ေကာင္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာသို႔ ျခံတံခါးကို ကုတ္တြယ္ ပတပ္ ရပ္လ်က္ တအီအီအသံေပးေနၾကသည္။ အေဖမရွိဘူး။ အေဖသာရွိလွ်င္ သူတို႔ႏွစ္ေကာင္ အိမ္ဆီသို႔ ေျပးသြားျပီး ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေၾကာင္းသတင္းပို႔မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ႏႈတ္သီးမ်ားကို လက္ျဖင့္အသာဖြဖြ ပြတ္သပ္ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ အေမရွိတုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဤေနရာမွ သူတို႔ႏွစ္ေကာင္ကိုႏႈတ္ဆက္ရင္း ' အေမ 'ဟုတ္ခပ္တိုးတိုး ေခၚရသည္။ ထိုအခါ တိုက္တံခါးျဗန္းခနဲပြင့္သြားျပီး အေမ ၀မ္းသာအားရေျပးထြက္လာတတ္သည္။ ' သားလား လာျပီ အေမလာျပီ ' ဟူေသာ အေမ့အသံ၊ ထိုအသံကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကားရေတာ့ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္သည္တံခါးပြင့္မလာေသာအ၀ါေရာင္တိုက္အိမ္ဆီသို႔ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ဤအိမ္ထဲသို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး၀င္ခဲ့သည္မွာ အေမ့အေလာင္းကို ကန္ေတာ့စဥ္က ျဖစ္သည္။ ဤကမာၻေလာကတြင္ ကၽြန္ေတာ့ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ တစ္ဦးတည္းေသာလူသား၊ အေမ။ အေမ့အသက္ကို ကၽြန္ေတာ္မမီခဲ့။ အေမသည္ ေသဆံုးခါနီးတြင္ သားဟုတ, သြားေသးသလား၊ ကၽြန္ေတာ္မသိခဲ့။ အေမ့အေလာင္းေဘးမွာဒူးတုပ္ထိုင္ခ်လ်က္ အေမ၏ ဘယ္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့ကို ဖြင့္မၾကည့္ႏိုင္ေတာ့မည့္မ်က္လံုးမ်ားကို ေငးေမာေၾကာင္အစြာၾကည့္ေနစဥ္ ကၽြန္ေတာ့ေနာက္နား ခပ္လွမ္းလွမ္း၌ တစ္ေယာက္ေယာက္ၾကည့္ေနသည္ဟု စိတ္ထဲမွာ ခံစားခဲ့ရသည္။ အေဖပဲျဖစ္မွာဟု ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ထိုအသိ မွန္လားမွားလား ကၽြန္ေတာ္အတည္မျပဳခဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လွည့္မၾကည့္ခဲ့။ အေဖျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့ကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရမွာလဲ။ အေမ့အေလာင္းကို ယူက်ံဳးမရ နာက်င္ေၾကကြဲမႈေတြႏွင့္ ေငးၾကည့္ေနခဲ့မိေသာ သားတစ္ေယာက္သည္ အေဖကို ျမင္လိုက္ရလွ်င္ အေဖ့ရင္ခြင္သို႔ ေျပးမ၀င္မိေအာင္ ဘယ္လိုထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ကၽြန္ေတာအေဖ့ကို ျမင္လိုက္လွ်င္မျဖစ္ပါ။ အေဖ့ေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္အားကိုးတၾကီး မငိုခ်င္ပါ။

ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ကိုတင္းလ်က္ အေမ့လက္ကေလးကိုသာ ဖြဖြဆုပ္ညွစ္ျပီး အေမ့ကိုကန္ေတာ့ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဘယ္သူ႔ကိုွ ေမာ့မၾကည့္ဘဲ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်လ်က္ အေဖ့အိမ္ထဲမွ တစ္လွမ္းခ်င္း ထြက္ခဲ့မိသည္။ ကၽြန္ေတာ့ကို ဘယ္သူမွ လိုက္မေခၚခဲ့ပါ။

' သား ' ဟူေသာ အသံကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားခ်င္သူထံမွ မၾကားခဲ့ရပါ။

ကၽြန္ေတာ္ျခံေရွ႕မွ ရုတ္တရက္လွည့္ထြက္လာခဲ့သည္။

ဆယ္မိနစ္အတြင္း စက္တန္းရပ္က အေဖ့ဆန္စက္၀င္းေရွ႕သို႔ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားသည္။ ဆန္စက္၀င္းတံခါးသည္ ခပ္ဟဟပြင့္ေန၏။ ၀င္းတစ္ခုလံုး ေျခာက္ေသြ႕တိတ္ဆိတ္ေန၏။ လူရိပ္လူေယာင္မျမင္ရ။ စက္၀င္းၾကီးသည္ နံရံမ်ားျဖင့္ ထီးထီးၾကီး ျငိမ္သက္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ့ႏွလံုးသားတြင္ စူးနစ္ေသာေ၀ဒနာတစ္ခု ခံစားလိုက္ရသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ပြင့္ေနေသာတံခါးမွ အေလာတၾကီး ၀င္လုက္သည္။ ညေစာင့္အလုပ္သမားအိပ္ေနက် အေစာင့္တဲကေလးမွာလည္း ဟာလာ ဟင္းလင္း။ ဘုရားေရ . . ဘာေတြျဖစ္ကုန္ၾကျပီလဲ။ ဆန္စက္တံခါးမၾကီးကလည္း ခပ္ဟဟ ပြင့္ေနခဲ့သည္။ အလုပ္သမားေတြ တစ္ေယာက္မွ မရွိတာ ေစာေသးလို႔ထားပါေတာ့။ ညေစာင့္ေကာင္ေလး ဘယ္ေရာက္ေနသလဲ၊ တံခါးေတြက ဘာလို႔ပြင့္ေနရတာလဲ၊ အေဖေရာ။

" အေဖ "

ပြင့္ေနေသာတံခါးမၾကီးမွ စက္ထဲသို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပး၀င္သြားလိုက္ပါသည္။ စက္ၾကီးတစ္ခုလံုး လူသံ စက္သံ ဘာမွ မၾကားရ။ ေမွာင္မည္းတိတ္ဆိတ္ေန၏။

" အေဖ "

မန္ေနဂ်ာရံုးခန္းသည္ အျပင္မွ ေသာ့ခတ္ထားသည္။ စက္စာေရးရံုးစားပြဲရွည္သည္ ၀င္ေပါက္၏ လက္၀ဲဘက္မွာ ဘာစာရြက္စာတ္းမွ မရွိဘဲ ရွင္းလင္းေန၏။ တစ္ခုခုေတာ့ လဲြေနျပီ။ ခါတိုင္း ရံုးစားပြဲေတြေပၚမွာ စာအုပ္ေတြ အထပ္လိုက္ပါ။

အေဖ့ အခန္းတံခါး။ အေဖ့တံခါး ပိတ္ထားသည္။ အျပင္မွ ပိတ္ထားျခင္းမဟုတ္၊ အတြင္းမွ ပိတ္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အေဖ့အခန္းေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ ခဏရပ္လိုက္ျပီး အထဲမွ အသံတစ္ခုခုၾကားရမလား နားစြင့္ၾကည့္လိုက္၏။ ဘာသံမွ မၾကားရ၊ ကၽြန္ေတာ့အသက္ရွဴသံကိုသာ ၾကားရသည္။ အေျပးအလႊား လာခဲ့ရသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ေမာေနပါသည္။

" အေဖ . . "

" . . . . . "

အထဲမွ ဘာသံမွ မၾကားရ။

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ မီးေတာက္တစ္ခု အရွိန္ျပင္းစြာ ပူျပင္းေတာက္ေလာင္လာသည္။ အေဖ ဘာျဖစ္ေနသလဲ၊ အေဖ ေနမေကာင္းဘူးလား။ ကၽြန္ေတာ အခန္းတံခါးကို တဒုန္းဒုန္းထုမိသည္။

" အေဖ . . "

ကၽြန္ေတာ့အသံတြင္ ထစ္ေငါ့တုန္ယင္မႈတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ခံစားလိုက္ရသည္။ မဟုတ္ဘူး၊ အသံက တုန္ယင္လာတာမဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ့ေျခေထာက္ေတြ တုန္ယင္လာတာ။

ကၽြန္ေတာ္တံခါးကို လက္သီးဆုပ္ျဖင့္ ေသြးရူးေသြးတမ္း ထုမိသည္။ အေဖသာ ေနေကာင္းခဲ့လွ်င္ အေဖ အခုေလာက္ဆို ႏိုးျပီေပါ့။ အေဖ တစ္ခုခုျဖစ္ေနလို႔သာ . . .။

ကၽြန္ေတာ့ေျခေထာက္ေတြ ယိမ္းယိုင္လာသျဖင့္ တံခါးရြက္ကို မွီလိုက္ရ၏။ အေဖ ေနမေကာင္းျဖစ္တာမွ ဟုတ္ရဲ႕လား၊ ကၽြန္ေတာ့ကို မေတြ႔ခ်င္လို႔မ်ား မထူးဘဲ ျမံဳေနသလား။

" အေဖ ေနေကာင္းလား၊ ကၽြန္ေတာ့ကို ေျပာပါအေဖ၊ အေဖ ေနေကာင္းေနတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္မွာပါ "

အထဲက ဘာသံမွ မၾကားရ။

ေသခ်ာသည္။ အေဖ တစ္ခုခု ျဖစ္ေနျပီ။

ကၽြန္ေတာ္ တံခါးကို ရိုက္ခ်ိဳးျပီး ဖြင့္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္၏။ လက္သမား ေသတၱာထဲမွာ တူႏွင့္ ေဆာက္မ်ား၊ သံျဖတ္လႊမ်ား ရွိသည္။ အဲသည္ ေသတၱာ ဘယ္မွာပါလိမ့္။ လံုးတီးဆန္ ဇလားနားက စင္ေပၚမွာ ထားတတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ထိုေနရာသို႔ သြားရန္ လွည့္အထြက္တြင္ ကၽြန္ေတာ့အေနာက္ဘက္က အသံတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရ၏။ ေခ်ာက္ခနဲ ျမည္သံ၊ ကၽြန္ေတာ္ ျဗန္းခနဲ လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အေဖ့အခန္းတံခါး ပြင့္သြားေလသည္။

အေဖ။

တံခါးမၾကီးဆီမွ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ အလင္းေအာက္မွာ အေဖ မတ္တတ္ရပ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ့ကို လွမ္းၾကည့္ေနေသာ အေဖ့ မ်က္လံုးမ်ားသည္ ေဖ်ာ့ေတာ့ေနသလား၊ ေအးစက္ေနသလား ကၽြန္ေတာ္မသိ။ သိစရာလည္းမလိုေတာ့ပါ။ အေဖ ေနေကာင္းေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္ရျပီ။ အေဖ မတ္တတ္ရပ္ႏိုင္သည္။ တံခါးဖြင့္ႏိုင္သည္။ တံခါးဖြင့္ျပီးေနာက္ အေဖ အခန္းထဲသို႔ ျပန္၀င္သြားေလသည္။ အေဖ့ေျခေထာက္ေတြ နည္းနည္းယိုင္သြားသလား။ ကၽြန္ေတာ့ေနရာမွာ မလႈပ္မယွက္ရပ္ေနမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားသင့္သလား၊ အထဲ၀င္လိုက္သြားသင့္သလား။ အခန္းတံခါး ဖြင့္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့ကို အခန္းထဲ၀င္ခြင့္ေပးလိုက္တာလား။

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကိုတင္းလ်က္ အေဖ့အခန္းထဲ ၀င္လိုက္သည္။

ျပတင္းေပါက္ဖြင့္ထားျပီး ထိုျပတင္းေပါက္ေဘးမွာ အေဖ မတ္တပ္ရပ္ပါသည္။ အခန္းထဲမွာ ခုတင္မရွိ၊ ေျခေထာက္လည္း ဆန္႔လိုရ၊ လႈပ္လည္းလႈပ္လို႔ရေသာ သစ္သား ပက္လက္ကုလားထိုင္တစ္ခုပဲ ရွိသည္။ ကုလားထိုင္ေပၚမွာ ေစာင္တစ္ထည္ေခါက္ထားျပီး အျခားေစာင္တစ္ထည္ကို လံုးေထြးလ်က္ တင္ထား၏။ ကၽြန္ေတာ္ တဒုန္းဒုန္းထုႏွက္မႈေၾကာင့္ အိပ္ရာက ႏိုးသြားခဲ့ရျခင္းျဖစ္မွာပါ။

" ကၽြန္ေတာ္က အေဖ ေနမေကာင္းျဖစ္သလားလို႔ တံခါး ထုမိတာပါ အေဖ "

အေဖ ဘာမွမေျပာ။ ကၽြန္ေတာ့ဘက္လည္း လွည့္မၾကည့္။

" ညတုန္းက အေဖ အိမ္ျပန္တာ မျမင္တာနဲ႔ . . "

အေဖ လွည့္မၾကည့္ပါ။ မလႈပ္မယွက္ ရပ္ေနဆဲ။

ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ က်င္ခနဲနာလာ၏။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာျဖစ္လို႔ သည္အခန္းထဲ လိုက္၀င္လာမိပါလိမ့္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္မွားလိုက္တာ။

" ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတာ့မယ္ "

ကၽြန္ေတာ္လွည့္ထြက္ရန္ျပင္လိုက္ေသာအခါ အေဖ ျဗဳန္းခနဲ လွည့္လာသည္။

" ငါ ေနမေကာင္းဘူးဆိုရင္ မင္းဘာလုပ္မလဲ၊ ငါေသရင္ မင္းက ဘာလုပ္မလို႔လဲ "

အေဖ့အသံက ေအးတိေအးစက္ ၊ မ်က္လံုးေတြကလည္း ေအးတိေအးစက္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ခံစားရသည္။ ကၽြန္ေတာ့အေပၚမွာ အျမဲတမ္း မယံုသကၤာျဖစ္ခဲ့သည့္ အေဖ။ ကၽြန္ေတာ့စိုးရိမ္ေသာကကို အဓိပၸာယ္ေကာက္ လြဲခဲ့ျပီ။

" ငါ ေသရင္ ဒီစက္က မင္းလက္ထဲ ေရာက္မွာပါ "

အေဖ့ထံက ၾကားရသမွ် စကားေတြထဲမွာ အခါးသီးဆံုး စကားတစ္ခြန္း ျဖစ္၏။ ထိုစကားကို ၾကားလိုက္ရေသာအခါ တစ္ညတာ ျမဳပ္ကြယ္ေနခဲ့ေသာ နာၾကည္းမႈေတြက ရင္ထဲမွာ ဟုန္းခနဲ ျပန္ေတာက္ေလာင္လာခဲ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသကို ခ်ဳပ္တည္းျပီး အခန္းထဲမွ ထြက္ခဲ့သည္။ အျပင္မွာ ေနထြက္ေနျပီ။

ေနေရာင္ တစ္စြန္းတစ္စသည္ တံခါးမၾကီးမွ ဆန္စက္ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ က်ေနခဲ့ျပီ။ ေနေရာင္ျခည္ ကြက္ကြက္ကေလး က်ေနေသာ ေနရာကို ကၽြန္ေတာ့မ်က္စိေရာက္သြားေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့ေျခလွမ္း တန္႔သြား၏။ အဲသည့္ေနရာမွာပဲ အေဖ ကၽြန္ေတာ့ကို ရက္ရက္စက္စက္ရိုက္ခဲ့တာ။ ကၽြန္ေတာ့ေက်ာေပၚမွာ မခ်ိမဆန္႔ နာက်င္ခဲ့ရဖူးေသာ ၾကိဳးေခါက္ရိုက္ခ်က္ဒဏ္ရာမ်ားသည္ အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္နာလာ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ အေဖ့အား ကၽြန္ေတာ္၏ ေနာက္ဆံုးစကားျဖစ္ႏိုင္ေသာ စကားတစ္ခြန္းကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာမိပါသည္။

" အေဖ ေသရင္ ဒီစက္ကို ကၽြန္ေတာ္ မီးရွိဳ႕ပစ္မယ္ "

" တကယ္လား "

အေဖ့အသံက ရံုးခန္းဆီမွ ခပ္တိုးတိုးထြက္လာ၏။

" ဒါျဖင့္ ငါေသတဲ့အထိ ေစာင့္စရာမလိုဘူး၊ အခု ရွိဳ႕လို႔ရတယ္ ေရာ့ "

ကၽြန္ေတာ္ လွည့္အၾကည့္ အေဖက တစ္စံုတစ္ခု ပစ္အေပး။ ကၽြန္ေတာ္ကမန္းကတန္း လက္ေျမွာက္ျပီး ဖမ္းယူလိုက္သည္။ ဂက္စ္မီးျခစ္ကေလး၊ ကၽြန္ေတာ့လက္ထဲမွာ ေအးစက္စက္မီးျခစ္ေလးကို တင္းတင္းဆုပ္ထားလိုက္မိ၏။

" ေတာင္ဘက္နံရံအေျခမွာ ဓာတ္ဆီဂါလန္ တစ္ပံုး ရွိတယ္၊ သြားယူ "

ကၽြန္ေတာ္ ေနရာမွ မေရြ႕လ်ားပါ။

" ဒီစက္ကို ငါ ဆက္ျပီး ထိန္းသိမ္းထားတာ ဘယ္သူ႔အတြက္လို႔ ထင္သလဲ "

အေဖ့ အသံက မာေရေက်ာေရ။

" ေျပာစမ္းပါ ကံၾကီးေမာင္၊ ငါ ဘယ္သူ႔အတြက္ ဒီစက္ကို ဆက္ထိန္းထားရမွာလဲ "

ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့ကိုလည္း လွည့္မၾကည့္၊ ေရွ႕ဆက္လည္း ေျခလွမ္း မလွမ္းမိ။

" ညေတြမွာ ငါအိမ္ျပန္တိုင္း မင္းအိမ္ေရွ႕က ငါ ျဖတ္ေလွ်ာက္ရတာ ငါဘယ္ေလာက္စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရသလဲ ၊ မင္းသိလား "

ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေရွ႕က အေဖ မျဖတ္ရသည့္လမ္း ရွိသားပဲ။ တာေပါင္ရိုးလမ္းျမင့္အတိုင္း ရပ္ကြက္ေတြကို ပတ္ေကြ႔ျပီး ရြာသစ္လမ္းအတိုင္း ျပန္၀င္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့အိမ္ေရွ႕က ေလွ်ာက္ရတာ စိတ္ဆင္းရဲရင္ေလ။

သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္မေျပာပါ။ ေျပာမိမွာစိုးလို႔ အံတင္းတင္းၾကိတ္ထားမိသည္။

" ည ရွစ္နာရီ ကိုးနာရီဆိုတာ ငါ့အလုပ္သမားေတြေတာင္ အိမ္ျပန္ အိပ္ေနၾကမယ့္အခ်ိန္ကြ၊ မင္းေျပာခဲ့တဲ့ ေခါင္းပံုျဖတ္တယ္ဆိုတဲ့ အလုပ္သမားေတြေလ၊ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးေတြ အျပည့္မရလို႔ ငါ့ဆီကေန မင္းအသနားခံျပီး ေတာင္းေပးရတဲ့ အလုပ္သမားေတြေလ၊ အဲဒီ အလုပ္သမားေတြ ည ကိုးနာရီမွာ ဇိမ္နဲ႔ ႏွပ္ေနၾကျပီ "

ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ နင့္သြားသည္။ အေဖ ဆက္ေျပာမည့္စကားကို ၾကိဳသိလိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ကၽြန္ေတာ္ ထိုစကားကို ၾကားရဲ,ရဲ႕လား။

" အဲဒီအခ်ိန္ထိေအာင္ မင္း ႏြားတစ္ေကာင္လို ပင္ပင္ပန္းပန္းရုန္းကန္ထမ္းပိုးျပီး အလုပ္လုပ္ေနရတာကို ငါဘယ္လိုၾကည့္ႏိုင္မလဲ၊ ဘယ္လိုမ်က္လံုးနဲ႔ ၾကည့္ရမွာလဲ၊ ဘယ္လိုႏွလံုးသားနဲ႔ ၾကည့္ရမွာလဲ "

အေဖ့အသံက မာေက်ာေနရာမွ အဖ်ားဆြတ္ျပီး တုန္ယင္သြား၏။

" မင္းမယား အလိမၼာကေလး သနပ္ခါး ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးနဲ႔၊ မင္းေယာကၡမက အရက္ေလး တျမျမနဲ႔၊ မင္းက မုန္႔ဟင္းခါးဖိုမွာ ရွိသမွ် ခြန္အားနဲ႔ ကုန္းက်ံဳးဖ်စ္ညွစ္ျပီး တိရစာၦန္လို လုပ္ေနရတယ္၊ မင္းရုပ္ကိုေရာ မင္းျပန္ၾကည့္မိရဲ႕လား၊ ပိန္လွီေျခာက္ကပ္လို႔ "

ေတာ္ပါေတာ့ အေဖ၊ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။

" ငါ့အိမ္ေရွ႕မွာ မင္းအသံကို ဘယ္ေတာ့ၾကားရမလဲလို႔ ငါေစာင့္ခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ၊ မင္းမလာဘူး ၊ မင္း ငါ့ဆီ မလာဘူး၊ ငါ့ကို ေအာက္က်ိဳ႕မယ့္အစား မင္းႏြားလို အေသခံသြားမယ္ေပါ့ . . . ဟင္ "

အေဖ့စကားကို နားေထာင္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္၏ အသားမာတက္ေနေသာ လက္ဖ၀ါးမ်ားကို မသိမသာ စမ္းၾကည့္မိသည္။ အသားမာတက္ရင္ မနာေတာ့ဘူးဆိုတာ ဘယ္သူေျပာခဲ့တဲ့ စကားပါလိမ့္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ နာေနဆဲ။ မုန္႔ၾကိတ္စင္မွာ သစ္သားၾကိတ္တန္းကို တင္းတင္းဆုပ္ျပီး တြန္းရတိုင္း နာေနဆဲ။ မုန္႔ညွစ္စင္မွာ သစ္သားဆံုကို မုန္႔ႏွစ္အျပည့္သံခြက္ထဲကို ဖိတြန္းခ်ရတိုင္း နာေနဆဲ။

" မင္းေပ်ာ္သလား "

မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အေဖ့စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ခႏၶာ ဆတ္ခနဲ တုန္သြား၏။ ကၽြန္ေတာအေဖ့ဘက္သို႔ လွည့္ၾကည့္မိသည္။ အေဖသည္ အခန္း၀မွာ တံခါးေပါင္ကို ေက်ာမွီလ်က္ လက္ႏွစ္ဖက္တင္းတင္းပိုက္ကာ မတ္တတ္ရပ္ရင္း ကၽြန္ေတာ့အား စိန္းစိန္းၾကီး ၾကည့္ေနခဲ့သည္။

" ဟင္ . . . မင္းေပ်ာ္သလား၊ ငါ့စိတ္ကူးေတြ ငါ့အနာဂတ္ေတြကိုဖ်က္ဆီးျပီး ငါ့အိမ္ကေန ထြက္သြားခဲ့ရတာ မင္းေပ်ာ္လား၊ ငါ့ကို ေတာ္လွန္ရတာ မင္းေပ်ာ္လား၊ ငါဘယ္လိုမွ စိတ္ကူးနဲ႔ေတာင္ မင္းကိုထည့္ၾကည့္လို႔မရတဲ့ ေအာက္တန္းစားအလႊာထဲကို မင္းေျခစံုပစ္ျပီး ၀င္လိုက္ရတာ ေပ်ာ္သလား "

ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ တဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ နာက်င္လာ၏။ ဤစကားေတြကို ကၽြန္ေတာ္ခံႏိုင္ရည္မရွိပါ၊ ေက်းဇူးျပီျပီး မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ အေဖ၊ ကၽြန္ေတာ့ကို သနားရင္ . . . ။

" ငါက ကင္းကင္းရွင္းရွင္းေနပါလို႔ တားခဲ့တဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ကိုမွ မင္းေရြးျပီး ေကာက္ယူပစ္လိုက္ရတာ မင္းေပ်ာ္သလား "

ကၽြန္ေတာ့မ်က္လံုးမွာ မ်က္ရည္ေတြ ျပည့္လွ်ံလာသျဖင့္ ရုတ္တရက္ မ်က္ႏွာကို ငံု႕ခ်ပစ္လိုက္မိသည္။

" ငါ့ကို ေတာ္လွန္ခ်င္တဲ့စိတ္ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မင္းခုန္ဆင္းခဲ့တဲ့ တြင္းၾကီး ဘယ္ေလာက္နက္သလဲ၊ မင္းသိလား၊ ကံၾကီးေမာင္ . . . အဲဒီ တြင္းၾကီးထဲမွာ မင္းေပ်ာ္ေနတယ္လို႔ ငါ့ကို ေျပာစမ္းပါ၊ ေျပာလိုက္စမ္းပါကြ "

" ေတာ္ပါေတာ့ အေဖ၊ ကၽြန္ေတာ့ကို ဒီေလာက္ေျပာရရင္ ေက်နပ္ပါေတာ့ "

" မေက်နပ္ဘူး၊ မင္း အဲဒီေမးခြန္းကို မေျဖမခ်င္း ငါ မေက်နပ္ဘူး၊ ေျဖ . . . မင္း ေပ်ာ္ေနတယ္လို႔ ေျဖ "

အေဖက နာက်င္ေသာေဒါသျဖင့္ ေအာ္၏။ ကၽြန္ေတာ့လက္ထဲမွ ဂက္စ္မီးျခစ္ကေလးကိုပင္ ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္သည့္ ခြန္အားမရွိေတာ့ဘဲ ေအာက္လြတ္က်သြားသည္။ ထို႔ေနာက္ အေဖ့ ေျခရင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ဒူးညႊတ္ေခြကာ ထိုင္က်သြားပါသည္။

" ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်င္တယ္အေဖ၊ ကၽြန္ေတာ္ ေသသြားပါေစလို႔ ေန႔တိုင္း ဆုေတာင္းတယ္ "

ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္မခ်ဳပ္တည္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ မ်က္ႏွာကို လက္၀ါးျဖင့္ အုပ္ကာ ငိုမိသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ထားခင္ကို မခ်စ္ခဲ့။ အရင္ကလည္း မခ်စ္ခဲ့ ၊ ေနာင္လည္း ခ်စ္လို႔ရမွာ မဟုတ္ပါ။ အေဖ့ကို ဆန္႔က်င္အာခံခ်င္သည့္ စိတ္တစ္ခုတည္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ထိုမိန္းမကို မိုက္မိုက္မဲမဲယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့အနီးမွာ မိန္းမသံုးေလးေယာက္ ရွိေနပါလ်က္ အေဖက ကင္းကင္းေနဖို႔ တားျမစ္ခဲ့သူမွာ ထားခင္တစ္ေယာက္သာျဖစ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ထားခင္ကို ကၽြန္ေတာ္ယူခဲ့မိပါသည္။

အေဖ သိလ်က္ႏွင့္ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့သည္။ ေပ်ာ္သလား တဲ့။

" ဆရာၾကီး . . . "

ကၽြန္ေတာ့ ေနာက္ဘက္မွ တစ္စံုတစ္ေယာက္၏ တြန္႔ဆုတ္ေသာေခၚသံ။ ကၽြန္ေတာ္ ကမန္းကတန္း မ်က္ရည္သုတ္ကာ ဟန္မပ်က္ထရပ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသည့္အခါ အေဖက ကၽြန္ေတာ့ကို ညင္သာစြာ ဆြဲထူပါသည္။

" ေအး၊ ေမာင္ေဌး . . . လာ "

အေဖ့ညေစာင့္အလုပ္သမားေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔နား ေရာက္လာကာ လက္ထဲက ေလးဆင့္စတီးခ်ိဳင့္ကို ကမ္းေပးသည္။ အေဖက ကၽြန္ေတာ့ပခံုးကို ဖက္ထားေသာ လက္ကို မခြာဘဲ အျခားလက္ျဖင့္ ခ်ိဳင့္ကို လွမ္းယူ၏။

" သံုးပြဲ ဆရာၾကီး၊ ေအာက္ဆံုးခ်ိဳင့္က ဟင္းရည္ "

" ေအး ေအး . . . မင္းေရာ စားခဲ့ရဲ႕လား "

" စားခဲ့ျပီ ဆရာၾကီး ၊ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ပဲပလာတာနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ခဲ့တယ္ "

" ေအး ေအး၊ သြား . . တံခါးေတြ ဘာေတြ ဖြင့္စရာရွိတာ ဖြင့္ထား၊ ခဏၾကာရင္ မနက္ဆိုင္းက အလုပ္သမားေတြ ေရာက္လာေတာ့မွာ "

ေမာင္ေဌး ရိုက်ိဳးစြာ လွည့္ထြက္သြားသည္။

" လာ . . . ဖိုးကံ၊ မင္းအတြက္ပါ မုန္႔ပါတယ္ "

ကၽြန္ေတာ့အတြက္ . . . ။ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့ဆီေရာက္လာလိမ့္မည္ဟု အေဖသိေနခဲ့ပါသလား။ အေဖ့အခန္းတြင္းသို႔ ေနာက္တစ္ၾကိမ္၀င္ရျပန္သည္။ သည္တစ္ခါေတာ့ အခန္းသည္ ေစာေစာကေလာက္ မႈန္မိႈင္းေအးစက္မႈ မရွိ၊ ေႏြးေထြးစြာ လင္းခ်င္းေနသည္။ စားပြဲေပၚသို႔ အေဖက ခ်ိဳင့္ကို ခ်သည္။

" ထိုင္ "

ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမေျပာဘဲ စားပြဲေရွ႕က ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္လိုက္ပါသည္။ အေဖက ေနာက္ဘက္ဗီရိုအေသးေလးထဲမွ ပန္းကန္ျပားႏွစ္ခ်ပ္ႏွင့္ စတီးဇြန္းေတြ ထုတ္ယူလိုက္ျပီး စားပြဲေပၚခ်၏။ ကၽြန္ေတာ္က အေဖ့စားပြဲေပၚမွ ေငြေရာင္ဆုတံဆိပ္ဒိုင္း အ၀ိုင္းေလးကို တအံ့တၾသ ေကာက္ကိုင္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ရွစ္တန္းႏွစ္က ကုန္းေစာင္းေက်ာင္းမွ ထူးခၽြန္ဆုေပးခဲ့သည့္ ေငြဒိုင္းကေလးျဖစ္သည္။ ထိုဆု ယူခဲ့စဥ္က အေဖေရာ အေမေရာ ထိုအခမ္းအနားသို႔ တက္ခဲ့သည္။

အေဖက စတီးခ်ိဳင့္ကို တစ္ခုခ်င္းျဖဳတ္လိုက္သည့္အခါ မုန္႔ဟင္းခါး လက္သုပ္ဆီခ်က္၏ ငရုတ္သီးနံ႔ သင္းခနဲေမႊးသြား၏။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်ိဳင့္က ဟင္းရည္အက်ဲ။ ဟင္းခါးရည္၏ ပုစြန္ေျခာက္ႏွင့္ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ငရုတ္ေကာင္းတို႔၏ ေမႊးရနံ႔ကို ရသည္။ အေဖက ပန္းကန္ျပားထဲသို႔ မနယ္ရေသးသည့္ မုန္႔ပြဲကို ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။ မုန္႔ျပင္ဆင္ထားေသာ အေနအထားကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္ ဒါ ေဒၚတင္ျမဆိုင္က မုန္႔ဟု ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္သည္။

" စား . . . ဖိုးကံ၊ ဒီဆိုင္က မုန္႔ဖတ္က ဒီရြာမွာ အသန္႔ရွင္းဆံုးနဲ႔ အႏူးညံ့ဆံုးမုန္႔ပဲ "

အေဖက ခပ္တည္တည္ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဇြန္းျဖင့္ မုန္႔နယ္ရင္း အသံထြက္ရယ္မိ၏။ ဤမုန္႔ဖတ္သည္ ကၽြန္ေတာ့မုန္႔ဟင္းခါးဖိုမွ မုန္႔ျဖစ္ေၾကာင္း အေဖမသိဘဲေနမွာမဟုတ္ဟုေတြးမိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

" ငါ ေန႔တိုင္း မတင္ျမမုန္႔ဟင္းခါးသုပ္ကိုပဲ စားလာတာ သံုးႏွစ္ ရွိျပီ "

အေဖက ကၽြန္ေတာ့အား စိုက္ၾကည့္ျပီးေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လႊာခ်လိုက္ရသည္။

" ခါတိုင္းေတာ့ မနက္ကိုးနာရီမွ စားရတာ ၊ ဒီေန႔ အိမ္မျပန္ျဖစ္လို႔ ေစာေစာစားျဖစ္တာ၊ ဘယ့္ႏွယ္လဲ မုန္႔ေကာင္းရဲ႕လား "

ကၽြန္ေတာ္ မေျဖျဖစ္ပါ။

" အေဖ ညက ဘာျဖစ္လို႔ အိမ္မျပန္ျဖစ္တာလဲ၊ အေဖ ေနမေကာင္းဘူးလား "

ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္ေသာ လာရင္းကိစၥကို အခုမွ ေမးျဖစ္သည္။

" ေကာင္းပါတယ္၊ ငါအိမ္ျပန္တာ မေတြ႔ရင္ မင္းမ်ား ငါ့ဆီ ေရာက္လာမလားလို႔ "

" အေဖ . . . "

ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေဖက ကၽြန္ေတာ့ကိုစိုက္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးေနပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အနည္းငယ္ရွက္သြားသျဖင့္ ေအာင့္သက္သက္ ျပံဳးလိုက္မိျပီး အေဖ့ပခံုးမွေက်ာ္၍ ျပတင္းေပါက္မွတစ္ဆင့္ အျပင္သို႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

မန္က်ည္းပင္ကိုင္းမ်ားအၾကားမွ အေ၀းက ေတာင္တန္းၾကီးကို လွမ္းျမင္လိုက္ရသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ေငးၾကည့္မိသြား၏။ အေနာက္ရိုးမေတာင္တန္းဟု ကၽြန္ေတာ္သိထားေသာ ေတာင္တန္းၾကီးျဖစ္သည္ ။ ထိုေတာင္တန္းသည္ ျပာေမွာင္ေနက် ေတာင္တန္းျဖစ္သည္ ။ ျမဴေတြဆိုင္းလွ်င္ ေအာက္ပိုင္းက ျပာေမွာင္ရင့္ရင့္၊ အေပၚပိုင္းက အျပာေဖ်ာ့ႏုႏု ျဖစ္သည္။ အခုအခါ ေတာင္တန္းၾကီးတစ္ခုလံုးသည္ ျဖဴေဖြးေန၏။ ေတာင္တန္းၾကီး တစ္ခုသည္ ႏွစ္ေတြၾကာသည့္အခါ အေရာင္ေျပာင္းသြားတတ္သလား ၊ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။ ျပာေမွာင္ေသာ ေတာင္တန္းၾကီး အျဖဴေရာင္ျဖစ္ေနတာေတာ့ အခု ကၽြန္ေတာ့မ်က္ျမင္ပဲ ။

သို႔မဟုတ္ ေတာင္တန္းေတြသည္ ေဆာင္းအကုန္ ႏွင္းၾကြင္းရာသီ နံနက္ေစာေစာတြင္ အခုလို အျဖဴေရာင္လြမ္းေနတတ္သလား။ ကၽြန္ေတာ္ ဤအခန္းထဲတြင္ ဤကုလားထိုင္၌ ထိုင္ျပီး နံနက္ ေစာေစာမွာ ေတာင္တန္းကို တစ္ခါမွ မၾကည့္ခဲ့ဖူးပါ။

တကယ္ေတာ့လည္း ေတာင္တန္းၾကီးကို စိတ္လိုလက္ရ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွ မၾကည့္ခဲ့ဖူးသျဖင့္ ေတာင္တန္းၾကီး အေရာင္ေျပာင္းသြားသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ မေျပာႏိုင္ပါ။ မနက္တိုင္း အျဖဴေရာင္လႊမ္းေနသည့္ ေတာင္တန္းၾကီးကို အခုမွ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသြားတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ဂ်ဴး

အခ်စ္ဆိုတာ ၾကိဳးနဲ႔သီဖို႔မလိုတဲ႔ပန္းကေလးေတြ ႏွင္႔ အျခား၀ထၳဳတိုမ်ား

Typing Credit to @ GreenFebruary

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 6/20/2012 10:27:00 PM