ခု ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ ဘဂၤါလီေတြ မီးရိႈ႔အၾကမ္းဖက္တာဟာ အၾကမ္းဖက္တာဘဲ။ ဒါ လူ႔အခြင့္အေရးမဟုတ္ဘူး။ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာကို က်ဴးေက်ာ္တာပဲ။ သက္ဆိုင္ရာနိုင္ငံတိုင္းမွာ သူ႔နိုင္ငံအေျခအေနနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြတဲ့ နိုင္ငံသားဆိုင္ရာ ဥပေဒဆိုတာရွိၾကတာဘဲ။ အဲ ဥပေဒေတြနဲ႔ ကိုက္ညီမႈမရွိဘဲ ခိုး၀င္ေနထိုင္ေနရင္ေတာ့ ဒါ နိုင္ငံျခားသားဘဲ။
ဒီ အြန္လိုင္းေတြေပၚမွာ ဘဂၤါလီရယ္အမည္ခံ တခ်ဳိ႔ရယ္၊ ဘဂၤါလီရိုဟင္ဂ်ာဆီကေန ေငြေၾကးအခြင့္အေရးယူျပီး ကိုယ္က်ဳိးအတြက္သက္သက္- လူ႔အခြင့္အေရးနႏွင့္ ေရာေထြးေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ ကိုယ္က်ဳိးရွာ အခြင့္အေရးသမား အေကာင္ေတြ ရွိေနတာေတာ့ သတိထားရလိမ့္မယ္။ ဒီေကာင္ေတြဟာ ဗမာေယာင္ေဆာင္ျပီး တိုင္းရင္းသားေတြထဲမွာ အခ်င္းအခ်င္း အထင္အျမင္လဲြေအာင္လည္း အမ်ားၾကီးလုပ္ေနတာ ေတြ႔ေနရတယ္။ အထူးသတိထား ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပဲ။
--
Computer နည္းပညာမ်ား
http://groups.google.com/group/auroracomputerservice?hl=en_US
ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္အာကာသ
http://sites.google.com/site/9spacestudy/
Entertainment (game)
www.vaperida.com
Aurorageneration အတြက္ facebook link ပါ။
http://www.facebook.com/groups/186830348042417
Aurorageneration facebook page
https://www.facebook.com/Aurorageneration (Still fixing)
--
သင္သည္ aurorageneration group ဧ။္ member တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ယခု mail ရရွိျခင္းျဖစ္သည္။group ဧ။္အေသးစိတ္ကိုhttp://groups.google.com/group/aurorageneration/topics?start=10&sa=N မွာၾကည္႕ႏိုင္ပါသည္။ သင္ဧ။္ mail မ်ားကိုျဖန္႕ေ၀ခ်င္ပါကaurorageneration@googlegroups.comသို႕ပို႕ႏိုင္ပါသည္။ group ကို၀င္ခ်င္ပါက aurorageneration+subscribe@googlegroups.com သို႕ mail ပို႕ ျခင္းျဖင္႕ ၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ group မွထြက္ခ်င္ပါက aurorageneration+unsubscribe@googlegroups.com ျဖင္႕ထြက္ႏိုင္ပါတယ္။
group ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အၾကံဥာဏ္မ်ားေပးလိုပါက aurorageneration+owner@googlegroups.com သုိ႔ ေမးလ္ပို႔ႏိုင္ပါသည္။
သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္
သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ |
- RCSS/SSA ႏွင့္ ျဖစ္ေနသည့္ျပႆနာ ေျဖရွင္း၍မရသည့္အဆင့္မဟုတ္ဟု UWSA ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေျပာ
- အုပ္စုဥကၠဌႏွင့္ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ပူးေပါင္း ေဒသခံမ်ားလယ္ေျမသိမ္းယူေရာင္းစား
- သၽွမ္းျပည္မွမၽွစ္ တ႐ုတ္ျပည္ပို႔ ဝါးမ်ိဳးသုဥ္းေရး ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖ မ်ားေတြးပူ
| RCSS/SSA ႏွင့္ ျဖစ္ေနသည့္ျပႆနာ ေျဖရွင္း၍မရသည့္အဆင့္မဟုတ္ဟု UWSA ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေျပာ Posted: 07 Aug 2012 08:29 AM PDT ဒုကၡသည္အေရးေၾကာင့္ သၽွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ ႏွင့္ ဝျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ တို႔အၾကား တပတ္ေက်ာ္ၾကာ စစ္ေရးတင္းမွာေနမွုအား ႏွစ္ဘက္ေျဖရွင္း၍ မရသည့္ ကိစၥမဟုတ္ ေၾကာင္း ၀ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ UWSA ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းတဦးက ေျပာပါသည္။  ၀ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္"အလွူရွင္ေတြက ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ေထာက္ပံ့စရိတ္ ေလၽွာ့ခ်လိုက္လို႔ ဝမ္းေရးအတြက္ အခက္အခဲ ၾကဳံလာရ တယ္။ အဲဒီ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဒုကၡသည္တခ်ိဳ႕နဲ႔ စပါး၊ ေျပာင္း၊ ပဲစိုက္ခင္းလုပ္ဖို႔ ထြန္ယက္ စိုက္ ပ်ိဳးဖို႔ သြားတယ္။ ဝ တပ္ဖြဲ႕က သူတို႔နယ္ေျမကို က်ဴးေက်ာ္တယ္ဆိုၿပီး လုံျခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕နဲ႔ လူထု တခ်ိဳ႕ ကို ဖမ္းသြားတယ္၊ အဲဒီကေန စျဖစ္လာတာပါ" - ဟု RCSS/SSA အရာရွိတဦးက ေျပာပါသည္။ ဂ်ဴလိုင္လေနာက္ဆုံးပတ္က ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာျပႆနာအားေျဖရွင္းရန္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ဘက္မွ ကိုယ္စား လွယ္ ႏွစ္ႀကိမ္ေစလႊတ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဝ တပ္ဖြဲ႕က လက္ခံေျဖရွင္းျခင္းမရွိခဲ့ဟု သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ အရာရွိအခ်ိဳ႕က ေျပာ၏။ ယေန႔ ဩဂတ္စ္ ၇ ရက္ ဝ ျပည္ေသြးစည္းညီညႊတ္ေရးတပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းတဦးက - ျဖစ္ပြားေန သည့္ ျပႆနာအား ေျဖရွင္း၍ မရသည့္ ျပႆနာမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ထိပ္တိုက္မွုျဖစ္ပြားလာလၽွင္ လူထု ေရာ တပ္ထုပါ ဆုံးရွုံးနစ္နာမွုမ်ားမည္ကို သိရွိေၾကာင္း၊ ထို႔အတြက္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ ေျဖရွင္းနိုင္ မည့္ အဆင့္ျမင့္ ကိုယ္စားလွယ္ ေစလႊတ္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း - သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာၾကားပါသည္။ အဆိုပါျပႆနာအားေျဖရွင္းရန္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ဘက္မွ ႏွစ္ႀကိမ္ထက္မနည္း ကိုယ္စားလွယ္ေစလႊတ္ရာမွာ ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းသာ ေစလႊတ္ခဲ့သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဝ ဘက္မွ လက္ခံေတြ႕ဆုံျခင္း မျပဳခဲ့ဟု လည္း ေျပာပါသည္။ ျမန္မာစစ္တိုင္း႐ုံးကလည္း ၎တို႔၏ လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္းမ်ားအေပၚ - ျပႆနာျဖစ္ေန သည့္နယ္ေျမသို႔ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္၍ ဝင္ထြက္သြားလာခြင့္ မျပဳရန္ ၊ မ်က္ႏွာလိုက္ျခင္း၊ တဖက္ဖက္အား အားေပးအားေျမာက္ျပဳျခင္း မျပဳရန္ တားျမစ္ထားသည္- ဟု တိုင္း႐ုံးႏွင့္နီးစပ္သည့္ပုဂၢိဳလ္တဦးက သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သို႔ေျပာျပသည္။ ဂ်ဴလိုင္ ၃၀ ရက္ေန႔က သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္မွ ဒုကၡသည္ အခ်ိဳ႕ႏွင့္ လုံျခဳံေရးယူေပးသည့္ တပ္သားအခ်ိဳ႕ က မိုင္းတုံၿမိဳ႕နယ္ ပုံေတာင္းေဒသတဝိုက္ စိုက္ခင္းႏွင့္ေနထိုင္ဖို႔ တဲမ်ားေဆာက္လုပ္ေနစဥ္ ဝ တပ္ဖြဲ႕က သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္အား က်ဴးေက်ာ္မွုျပဳသည္ဟုဆိုကာ အင္အားျဖည့္ ဝိုင္းပိတ္၍ လူသူ လက္နက္ အစုံ ၁၄ ဦး၊ စကားေျပာစက္ ၄ လုံး ႏွင့္ ဒုကၡသည္ ၁၀ ဦးထက္မနည္း ဖမ္းဆီးသြားခဲ့သည္ဟု သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ အသိုင္းအဝိုင္းကေျပာပါသည္။  |
| အုပ္စုဥကၠဌႏွင့္ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ပူးေပါင္း ေဒသခံမ်ားလယ္ေျမသိမ္းယူေရာင္းစား Posted: 07 Aug 2012 08:28 AM PDT လားရွိုးၿမိဳ႕ တာ့ပုံအုပ္စုဥကၠဌႏွင့္ မန္ပန္ဌာေနျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ပူးေပါင္းကာ လားရွိုးေဒသခံမ်ား၏ လယ္ယာေၿမ ဧကေထာင္ခ်ီကိုသိမ္းယူေၾကာင္း လားရွိုးၿမိဳ႕သတင္းရပ္ကြက္ကဆိုပါသည္။  အသိမ္းခံရလယ္ေျမမ်ားတာ့ပုံအုပ္စု ေကာင္းေဟာ္ရြာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ ရွုမဆုံးနိုင္ေသာျမင္ကြင္းအထိ ဧကေထာင္ခ်ီေသာ လယ္ေျမမ်ား ကို မတရားနည္းလမ္းျဖင့္ သိမ္းယူကာ တ႐ုတ္ကုမၼဏီ (AAA) ႏွင့္ ႏွင္းႏွင္းခိုင္ကုမၼဏီသို႔ထံ ျပန္လည္ေရာင္းခ်ေပးေၾကာင္း တာ့ပုံေဒသခံ တဦးကေျပာသည္။ " တခ်ိဳ႕ကိုလဲ သူတို႔အလကားသိမ္းယူတယ္။ တခ်ိဳ႕ကိုလဲ ပိုင္ရွင္နဲ႔ေဈးညႇိ၊ ေဈးႏွိမ္ ဝယ္ယူေပမယ့္ ပိုက္ဆံအကုန္ မေခ်ဘူး။ တခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ ဓါးျပတိုက္ယူသလို ေသနတ္နဲ႔ခ်ိန္ၿပီးမွ ေပးမလားမေပးဘူးလားဆိုတာမ်ိဳးလဲလုပ္တယ္။ အဲဒီလယ္ေတြ ကေတာ့ ေခတ္အဆက္ဆက္က ကၽြဲႏြားေက်ာင္းနဲ႔ေနရာ၊ မယ္ဇလီေတာ၊ လယ္ေတာ၊ စိုက္ပ်ိဳးေၿမ အစုံရွိတယ္။ သူတို႔ ၂၀၁၀ ကစၿပီး သိမ္းယူတာ၊ အခုလဲ ထပ္သိမ္းဖို႔ သတင္းၾကားေနတယ္" ဟု လယ္သမားတဦးျဖစ္ေသာ အသက္ ၅၀ အရြယ္ ရွိ အဆိုပါ ေဒသခံက ေျပာသည္။ အဆိုပါလယ္ေျမမ်ားကို တ႐ုတ္ကုမၼဏီ (ေအသုံးလုံးကုမၼဏီ)က သတၱဳတူးျခင္း၊ စက္႐ုံေဆာက္ျခင္းမ်ားလုပ္ေနၿပီး ႏွင္းႏွင္းခိုင္ ကုမၼဏီကမူ ေရာ္ဘာပင္စိုက္သည္ဟုဆို၏။ ယခုႏွစ္အတြင္း သတၱဳတူးေဖာ္ေရးကို တိုးခ်ဲ႕လုပ္ကိုင္လာေနၿပီး အတည္မျပဳနိုင္ေသးသည့္ သတင္းအရ သတၱဳတူးေဖာ္ေရးအတြက္ ေက်းရြာမ်ားအား ထပ္မံေျပာင္းေရႊ႕ခိုင္းရန္ရွိေၾကာင္း ကုမၼဏီအလုပ္သမားမ်ား အသိုင္းအဝိုင္းမ်ားမွသတင္း ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ "အမွန္ဆိုရင္ ဒီျပည္သူ႔စစ္ေတြ အုပ္စုဥကၠဌေတြဆိုတာ လူထုဘက္ကေနၿပီး ကာကြယ္ေပးရမယ္ေလ။ လူထုရဲ့အားကိုးရာ ေနရာ ျဖစ္သင့္တယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္အဲလိုမဟုတ္ေတာ့ လယ္ေျမအသိမ္းခံရတဲ့လူေတြ က်ားျဖဴပါတီဆီကို စာတင္ၿပီး အကူအညီေတာင္းထားတယ္လို႔ၾကားရတယ္" ဟု လားရွိုးေဒသခံ လူငယ္တဦးကလည္းေျပာသည္။ ေဒသခံမ်ား အသိမ္းခံရလယ္ပိုင္ရွင္မ်ားက ၿမိဳ႕ရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ေျမတိုင္းဌာန စသည့္ ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ားအား ကူညီေျဖရွင္းေပးရန္၊ ေအသုံးလုံး(တ႐ုတ္)ကုမၼဏီ၊ ႏွင္းႏွင္းခိုင္ကုမၼဏီ၊ တာ့ပုံအုပ္စုဥကၠဌ စိုင္းညြန႔္ႏွင့္ မန႔္ပန္ျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္ တို႔ထံ ေဆြးေႏြးေပးရန္အကူအညီ ေတာင္းထားသည္ဟုလည္း ေဒသခံမ်ားကေျပာသည္။  |
| သၽွမ္းျပည္မွမၽွစ္ တ႐ုတ္ျပည္ပို႔ ဝါးမ်ိဳးသုဥ္းေရး ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖ မ်ားေတြးပူ Posted: 07 Aug 2012 08:24 AM PDT တ႐ုတ္နိုင္ငံမွလက္ခံဝယ္ယူမွုေၾကာင့္ သၽွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းလားရွိုးၿမိဳ႕ရွိ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးမ်ားက ေဒသခံလူထုထံ မၽွစ္မ်ား တရက္ပိႆာခ်ိန္ ရာခ်ီဝယ္ယူေနသျဖင့္ ဝါးမ်ိဳးသုဥ္းမည့္အေရး ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖမ်ားေတြးပူေနေၾကာင္း သၽွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း သတင္းရပ္ကြက္ကဆိုပါသည္။  "လူေတြက ေရွ႕ေရး သစ္ေတာျပဳန္းေရး၊ သဘာ၀ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဘာညာ ဘာမွမေတြးဘူး။ မသိၾကဘူး။ တပိႆာ ၁၅၀ ထဲရယ္။ မက္စရာလဲမရွိ။ ဘာလို႔ယူလာေရာင္းေပးေနၾကတာလဲမသိဘူး။ ေနာက္ ၄ - ၅ ႏွစ္ဆိုရင္ ဝါးမ်ိဳးေတြ သုဥ္းမွာေသခ်ာတယ္။ တ႐ုတ္က ဝယ္သမၽွ သူတို႔ေကာက္ေရာင္း ေနရင္ေတာ့ အနာဂတ္သဘာ၀ အရင္းအျမစ္ေတြအတြက္ ရင္ေလးတယ္ဗ်ာ" ဟု လားရွိုး ၿမိဳ႕ေန ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖ တဦးက သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္အားေျပာျပသည္။ မၽွစ္ေျခာက္လုပ္၍ တ႐ုတ္ျပည္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေရာင္းခ်ရန္ လားရွိုးၿမိဳ႕ေန တ႐ုတ္မ်ားက မၽွစ္မ်ားကိုလက္ခံဝယ္ယူ ေနျခင္းျဖစ္ ေၾကာင္း၊ နမၼတူေခ်ာင္းတေလၽွာက္၊ နမ့္ေယာ္ေခ်ာင္းတေလၽွာက္၊ မန္စံေဒသ၊ လြယ္ေတာက္ေဒသ၊ သိႏၷီ ၿမိဳ႕ မိုင္းလီေဒသ တို႔မွ လားရွိုးသို႔ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ လာေရာက္ေရာင္းခ်ၾကေၾကာင္းေဒသခံလူငယ္တဦးကလည္းေျပာသည္။ "ဆိုင္ကယ္တစီးဆိုရင္ ေႁမြေရခြံအိတ္ႀကီး ၃-၄ အိတ္တင္ၿပီး ၿမိဳ႕ထဲဆင္းၾကတာ။ တေန႔တေန႔ ဆိုင္ကယ္ အစီးေရမနည္းဘူး။ မၽွင္ဝါး၊ ဝါးပိုးဝါးမၽွစ္ေတြေပါ့။ တရက္တရက္ကို ခန႔္မွန္း ပိႆာခ်ိန္ ၆၀၀ နဲ႔အထက္ ေလာက္ ဝယ္ယူေနရတယ္လို႔ တ႐ုတ္ ေတြနဲ႔ သိတဲ့လူေတြကေျပာတယ္။ ကန႔္ေရနဲ႔ဇိမ္ၿပီးအေျခာက္လွမ္းတယ္။ ဓါတုေဆးဆိုးၿပီး တ႐ုတ္ျပည္မႀကီးပို႔တာတဲ့။ သူမ်ား နိုင္ငံက သစ္ေတာျပဳန္းမွာစိုးလို႔ ဝါးမၽွစ္ေတြေပးမယူဘူး။ က်မတို႔ဆီကေတာ့ ရွိသမၽွထုတ္ေရာင္းတယ္။ သစ္ေတာျပဳန္းလား ဘာလား ဘာမွမစဥ္းစားဘူး။ေရာင္းရဖို႔ဘဲ သိတယ္။အခုလို ေရာင္းဝယ္ေနၾကတာ ၂ လေလာက္ရွိၿပီ။" ဟု ေခတ္ပညာတတ္ အဆိုပါ လူငယ္ကဆက္လက္ေျပာျပသည္။ ယခုကဲ့သို႔ မၽွစ္စိမ္းေရာင္းဝယ္မွုကို နမၼတူမွ က်ားျဖဴပါတီလႊတ္ေတာ္အမတ္ နန္းခမ္းေအးက လႊတ္ေတာ္အတြင္း တင္ျပမွု ေၾကာင့္ ယမန္ႏွစ္က အာဏာပိုင္မ်ားက ပိတ္ပင္ခဲ့ဖူးသည္ဟု လားရွိုးၿမိဳ႕ခံမ်ားကေျပာ၏။ တႏွစ္ခန႔္ေရာင္း ဝယ္မွုရပ္တန႔္ သြား ၿပီး ယခုႏွစ္မၽွစ္ေပၚခ်ိန္ ျပန္လည္ေရာင္းဝယ္လာၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုခ်ိန္မထိမည္သည့္အာဏာပိုင္မွ တားျမစ္ျခင္း မျပၾကေသးေၾကာင္း သဘာ၀ပတ္ဝန္းက်င္ျမတ္နိုးသည့္ ဘုရားဒကာတဦးက လည္းေျပာျပသည္။  |
| You are subscribed to email updates from သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ To stop receiving these emails, you may unsubscribe now. | Email delivery powered by Google |
| Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610 | |
[mrsorcerer:28889] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဥပေဒ စာအုပ္မ်ား
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဥပေဒ စာအုပ္မ်ား
To: lubo601@gmail.com
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 01:37:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ဥပေဒ စာအုပ္မ်ား
To: lubo601@gmail.com
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 01:37:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
[mrsorcerer:28888] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] နတ္ဆိုုးတြန္သံ
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] နတ္ဆိုုးတြန္သံ
To: lubo601@gmail.com
![]()
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 12:40:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] နတ္ဆိုုးတြန္သံ
To: lubo601@gmail.com
by Manor Hary on Tuesday, August 7, 2012 at 9:48am ·
(အစ)
တစ္စံုုတစ္ရာ သိပ္ကိုုေသခ်ာသြားၿပီဆိုုတာ သိလုုိက္ရခ်ိန္မွာ သူ႕အေပၚ ခပ္ေငြ႕ေငြ႕ ဖံုုးလႊမ္းစ ၿပဳေနတဲ့ စိုုးထိတ္မႈေတြ လြင့္စင္သြားရၿပီး ေအးစက္စက္ ၿပံဳးလုုိက္မိတယ္ …။ သူ႕အၿပံဳးေတြ သက္ဝင္ေနပံုုက အိုုးစည္ဗံုုေမာင္းဆန္ဆန္ အသံတခ်ိဳ႕ ကပ္ပါလာသလိုုလိုု …
(အလယ္)
မေန႕ညက ၿဖဴစင္ၾကယ္ ဆံုုးတယ္။ ဘာလုုိ႕ ဆံုုးလဲ ဆိုုတာေတာ့ သူလည္း ေသခ်ာဂဃနဏ မသိဘူး။ သူသိခဲ့တဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္မွာ ၿပင္းထန္ဆိုုးရြားတဲ့ ႏွလံုုးေရာဂါေတြ ဘာေတြ ရွိတယ္လုုိ႕လည္း သူ တစ္ခါမွ သိမထားခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၿဖဴစင္ၾကယ္ ရုုတ္တရက္ဆုုိသလိုုပဲ ေသဆံုုးသြားခဲ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။
အမွန္က ဇာတ္လမ္းက မ်ိဳးမင္းေခါင္ ဆိုုတဲ့လူကေနစတာ။ မ်ိဳးမင္းေခါင္ ဆုုိတာက ဆရာဝန္။ ၿဖဴစင္ၾကယ္နဲ႕ ငယ္သူငယ္ခ်င္း။ ေဆးေက်ာင္းနဲ႕ စီးပြားေရးတကၠသိုုလ္ လိုုင္းကြဲသြားကတည္းက သိပ္မေတြ႕ၿဖစ္ၾကဘူး ဆုုိေပမယ့္ မ်ိဳးမင္းေခါင္က ၿဖဴစင္ၾကယ္ကိုု ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေစာင့္ခဲ့ ၾကိဳက္ခဲ့တယ္ဆုုိတာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား သိသလိုု သူလည္းသိေနတယ္။
မေန႕က ေန႕လည္က ရန္ကင္းစင္တာအဝင္မွာ ၿဖဴစင္ၾကယ္နဲ႕ မ်ိဳးမင္းေခါင္ အမွတ္တမဲ့ ဆံုုၾကတယ္။ သူတုုိ႕ ဝမ္းသာအားရႏႈတ္ဆက္ၿပီး feel မွာ ထုုိင္ၾကတယ္။ စားပြဲတစ္ခုုမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုုင္ ထုုိင္ၾကတာပါပဲ။ ၿဖဴစင္ၾကယ္က ရယ္ရယ္ေမာေမာ စကားေၿပာတဲ့ခါေၿပာတယ္။ စိတ္ညစ္ညဴးတဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႕ ေလးေလးနက္နက္ စကားေတြကိုု ဆိုုခ်င္ဆိုုတယ္။ ပံုုမွန္ပါပဲလုုိ႕ ေၿပာလုုိ႕ရေပမယ့္ ပံုုမမွန္တာကသူ။ သူက အဲဒီအခ်ိန္မွာ feel ရဲ႕ ဟိုုးဖက္ ေထာင့္စြန္းတစ္ေနရာမွာ ႏွင္းအိၿဖဴနဲ႕ အတူ ရွိေနတယ္။ သူ႕ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္မတတ္မွီထိုုင္ေနတဲ့ ႏွင္းအိၿဖဴကိုု ေက်ာ္ၿပီး ၿဖဴစင္ၾကယ္ကိုု ၾကည့္ေနမိတာ ႏွင္းအိၿဖဴလည္း သတိထားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွင္းအိၿဖဴ မသိတာက သူၾကည့္ေနတဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္ဆုုိတာ သူ႕ရဲ႕ တရားဝင္ ဇနီး ဆုုိတာပဲ ..။
ႏွင္းအိၿဖဴ သူ႕ကိုု သိထားတာက လူပ်ိဳ ..။ ႏွင္းအိၿဖဴတင္ မကပါဘူး။ ေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သူ႕ကိုု လူပ်ိဳလိုု႕ပဲသိၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကိုု ထားခဲ့ၿပီး ၿဖဴစင္ၾကယ္ဆီ သူထသြားလိုု႕ မၿဖစ္ဘူး။ သြားလည္းမသြားခ်င္ပါဘူး။ မ်ိဳးမင္းေခါင္ဆုုိတဲ့ လူကိုု လူၾကီးလူေကာင္း လူေတာ္လူေမာ္လုုိ႕ ထင္ေနတဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္ကိုု သူက ဘာလုုိ႕ သြားေခၚရမွာလဲ။ ႏွင္းအိၿဖဴကေတာင္ အဲဒီ တစ္ေယာက္က လွသားပဲ။ ကိုုကိုုသေဘာက်ေနတာလား လုုိ႕ ေမးလုုိ႕ ေခါင္းကိုု ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခါၿပလုုိက္ေသးတယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ္လွတာ သူသိတာပဲ။ မလွရင္ သူ ဘယ္လိုု စိတ္ဝင္စားခဲ့မွာ တဲ့တုုန္း။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက ၾကာခဲ့ၿပီ။
ၿပႆနာက အိမ္ေရာက္မွ စတာ။ သူအိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္ေရာက္ေနၿပီ။ ခါတုုိင္းလိုု သူ႕ကိုု လွမ္းၿပီး ႏႈတ္မဆက္ဘူး။ သူ႕ဘာသာသူ လုုပ္လက္စ အလုုပ္ကိုု ဆက္လုုပ္ေနတယ္။ သူ အဝတ္အစားလဲၿပီး ထြက္လာမွ ညစာ စားၿပီးၿပီလားလုုိ႕ ေမးတယ္။ ေလသံက ဝတ္ေက်တန္းေက်။ (သူ႕စိတ္က ထင္ေနတာလည္း ၿဖစ္ႏုုိင္တယ္ဆုုိတာ သူ မေတြးမိဘူး ) ေသခ်ာတာက ဒါကိုု သူ မၾကိဳက္ဘူး။
" စားၿပီးၿပီ .."
သံၿပတ္နဲ႕ ေၿဖလုုိက္တာကိုု ၿဖဴစင္ၾကယ္က ခါတုုိင္းလိုု မ်က္ရည္အဝဲသားနဲ႕ မတံုု႕ၿပန္ဘူး။ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ။ ထိုုးလက္စ ပန္းအုုိးကုုိ ဆက္ထိုုးေနတယ္။ သီခ်င္းေလးေတာင္ ညည္းလိုုက္ေသး ..။ ဘာတဲ့။ ပ်ိဳပ်ိဳေမ အလည္အပတ္ထြက္တယ္ ေမာ္ေတာ္ကားေလးနဲ႕ရယ္ .. ဆုုိတဲ့ ဂြမ္တီးဂြမ္တီးက သီခ်င္းေဟာင္းကိုု ညည္းေနတာ။ သူ႕မ်က္ေစ့ေရွ႕ကေန ၿဖဴစင္ၾကယ္တိုု႕ ထြက္သြားခဲ့ၾကေပမယ့္ အတူတူ ၿပန္သြားလား။ ၿဖဴစင္ၾကယ္က အိမ္က ဒရိုုင္ဘာ ဦးေလးၾကီးနဲ႕ ၿပန္လား။ မ်ိဳးမင္းေခါင္ကားနဲ႕ပဲ ၿပန္လာတာလား သူ မသိဘူး။ ၿမင္မွ မၿမင္လုုိက္ပဲ။ သူက ႏွင္းအိၿဖဴကိုု ထားၿပီး ထလိုုက္မသြားႏုုိင္ခဲ့ဘူးေလ။
သီခ်င္းညည္းသံက သူ႕ကိုု ဆြေနသလိုုပဲ ..။
" သိပ္ေပ်ာ္ေနလား "
မရည္ရြယ္ပါပဲ လႊတ္ကနဲ ထြက္သြားတဲ့ ေမးခြန္းေၾကာင့္ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု အံ့ၾသရသလိုု ၿဖဴစင္ၾကယ္ကလည္း သူ႕ကိုု တအံ့တၾသၾကည့္တယ္။
" ဘာၿဖစ္လုုိ႕လဲ .. ဘာလုုိ႕ ေပ်ာ္ရမွာလဲ"
အူလည္လည္ အၾကည့္ေလးနဲ႕ၾကည့္ၿပီး ၿပန္ေမးတယ္။ တကယ္လည္း ၿဖဴစင္ၾကယ္ဆုုိတာ အဲလိုု မအူ မလည္ေလးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီခ်ိန္မွာ သူဒါေတြ မသိဘူး။ သတိမရဘူး။ သတိရတာက တစ္ခုုတည္း။ အဲဒါ မ်ိဳးမင္းေခါင္နဲ႕ တြဲထိုုင္ၿပီး ရယ္ေမာေနတဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္။
" အခ်စ္ေဟာင္းနဲ႕ ေတြ႕လာတာေလ "
ၿဖဴစင္ၾကယ္ ဇေဝဇဝါ ၿဖစ္သြားေသးတယ္။ ေနာက္မွ သေဘာေပါက္သလိုုနဲ႕ ရယ္တယ္။ ရယ္ပံုုက မမိုုက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ဒီပံုုစံက သိပ္ကိုု ရိုုးစင္းလြန္းတဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္ရဲ႕ မူရင္းပံုုစံနဲ႕ မတူဘူး။ တစ္ေယာက္ေယာက္က လက္ပူတုုိက္ သင္ေပးလုုိက္သလိုုပဲ။ ဘာလုုိ႕ သူ ဒီလိုုေတြးလုုိက္မိတယ္ ဆုုိတာလည္း သူ႕ကိုုယ္သူေတာင္ မသိဘူး။
" ရွင္က ဘယ္ကေန ေတြ႕လုုိက္တာလဲ "
" ဘယ္ကေတြ႕ေတြ႕ေပါ့ .."
" ေသခ်ာတာက ရွင့္လိုု ေဖာက္ၿပန္ေနတာမဟုုတ္ဘူး ဆုုိတာပဲ။ လူလည္ေခါင္မွာ စားပြဲခံုုၿခားၿပီး စကားထုုိင္ေၿပာေနၾကတာ .."
" စားပြဲခံုုၾကီး ၿခားထားေပလုုိ႕ပဲ .."
" တကယ္တမ္းက ေဖာက္ၿပန္ခ်င္တဲ့စိတ္အတြက္က စားပြဲတစ္လံုုးၿခားလည္း အလကားပါပဲ။ တစ္ေယာက္ စိတ္ထဲ တစ္ေယာက္ရွိေနမွေတာ့ စားပြဲခံုုတစ္ခံုုဆိုုတာက စာမဖြဲ႕ေလာက္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ရင္ခြင္ထဲ တစ္ေယာက္ေရာက္ေနၿပီး စိတ္ခ်င္းမဆက္သြယ္ႏိုုင္တာကမွ ေဝးေနတာပါ "
ၾကည့္စမ္း။ ၾကည့္စမ္း။ ဒီမိန္းမ … ဘယ္တုုန္းက သူ႕ကိုု ဒီလုုိ ၿပန္ေၿပာဖူးလုုိ႕လဲ။ ၿပန္ေၿပာတတ္လုုိ႕လဲ။ ၿပန္ေၿပာႏိုုင္စြမ္းလုုိ႕လဲ ..။ ဒီေန႕က်ကာမွ စကားလံုုးေတြက အစြမ္းလာထက္ေနလုုိက္တာ။
" မင္းကိုု ဟိုု လူၾကီးလူေကာင္းက စကားေတြ သင္ေပးလုုိက္တာလား ၿဖဴစင္ၾကယ္ "
" ဘယ္သူမွ သင္မေပးလုုိက္ဘူး … နဂိုုတည္းက တတ္တယ္။ မေၿပာခ်င္လိုု႕ မေၿပာတာ။ ကၽြန္မစကားလံုုးေတြ ရွင္နဲ႕ တန္တယ္ မထင္လိုု႕ မေၿပာတာ။ ရွင္က် မိန္းမတကာနဲ႕ မလြတ္တမ္း တြဲသြား တြဲလာယံုုမကလုုပ္ေနၿပီး ကၽြန္မက်မွ ရိုုးရိုုးသားသား ငယ္သူငယ္ခ်င္းခ်င္း စကားထုုိင္ေၿပာတာကိုု ကိုုယ့္စိတ္နဲ႕ ကိုုယ္လာႏႈိင္းၿပီး ေၿပာေနတယ္ .. ေသခ်ာတာက ကၽြန္မ က ၿဖဴစင္ၾကယ္ .. လြယ္လြယ္ကူကူ စိတ္ယိုုင္တတ္တဲ့ စစ္မင္းမိုုရ္ ဆိုုတဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ မဟုုတ္ဘူး .."
စကားလံုုးေတြတင္မကဘူး။ မ်က္ႏွာေပးေလးကပါ ေအးေအးေဆးေဆးေလးနဲ႕ မထိတရီ ၿဖစ္ေနတာက အံ့ၾသစရာေကာင္းေနတယ္။
" ငါက လြယ္လြယ္ကူကူ စိတ္ယိုုင္တတ္တယ္ပဲ ထားပါေတာ့ .. ေသခ်ာတာက မင္းကိုုခ်စ္တယ္ပဲ ေၿပာခဲ့ဖူးတာ။ မင္းကိုု ခ်စ္သလိုု ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုု မခ်စ္ဘူးလုုိ႕ မေၿပာခဲ့ဖူးသလိုု ကတိလည္း မေပးခဲ့ဖူးဘူး .."
သူ႕စကားေၾကာင့္ ဖ်တ္ကနဲ ၾကည့္လာတဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္ရဲ႕ အၾကည့္ေတြက ေအးစက္လြန္းတယ္။ ၿပီးမွ တစ္ခြန္းတည္း ၿပန္ေၿပာတယ္။
" ကၽြန္မလည္း လြယ္လြယ္ကူကူ စိတ္ယိုုင္တတ္တဲ့ မိန္းမ တစ္ေယာက္မဟုုတ္ေပမယ့္ ရွင္တစ္ေယာက္ တည္းနဲ႕ပဲ ထုုိင္စကားေၿပာပါမယ္လုုိ႕ ကတိေပးမထားဖူးဘူး .. "
သူေၿပာလုုိက္တဲ့ စကားက ၿဖဴစင္ၾကယ္ ၿပန္ေၿပာတာထက္ အမ်ားၾကီး ရက္စက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကိုု အဲလုုိၿပန္ေၿပာတာမ်ိဳးက် သူမခံႏုုိင္ၿပန္ပါဘူး။ သူ႕အတၱက ဒါကိုု ခြင့္မၿပဳခ်င္ဘူး။ ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းလည္း မသိတဲ့အတြက္ စိတ္ထဲက ေဒါသကိုု ထြက္ေပါက္ေပးတဲ့ အေနနဲ႕ .. ေသပစ္လုုိက္စမ္းပါလား ၿဖဴစင္ၾကယ္ .. လုုိ႕ မိန္းမလိုု မိန္းမရ စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲလိုုက္တယ္။
အဲအခ်ိန္မွာပဲ ၿဖဴစင္ၾကယ္ ပန္းအိုုးေတြ ပန္းေတြေဘးတင္ ေခြကနဲ အသက္ေပ်ာက္သြားခဲ့တာ ..။ ပထမေတာ့ အသက္ေပ်ာက္ေနမွန္း သူမသိေသးဘူး။ မူယာ မာယာေတြလုုိ႕ စိတ္ထဲက ေတြးၿပီး အခန္းထဲ ၿပန္ဝင္သြားလုုိက္ေသးတယ္။ အၿပင္ၿပန္ထြက္ဖုုိ႕ ကားေသာ့ယူ၊ အဝတ္အစားထပ္လဲၿပီး ထြက္လာတဲ့ထိ ေခြေနတုုန္းမိုု႕ သြားၾကည့္လုုိက္ေတာ့ .. မလႈပ္ေတာ့ဘူး။ မသကာၤတာနဲ႕ ႏွာေခါင္းနား လက္ကပ္ၾကည့္ေတာ့ ထြက္သက္ ဝင္သက္ကိုု မခံစားရဘူး။ ဒုုတ္ကနဲ တုုန္သြားတဲ့ ကိုုယ့္ႏွလံုုးခုုန္သံကိုု ကုုိယ္ၿပန္ၾကားလိုုက္ရသလိုု လိုုပဲ ..။ အသိကေပ်ာက္မသြားတဲ့အတြက္ လက္က ေသြးခုုန္ႏႈန္းကိုု ဖမ္းစမ္းလုုိက္တယ္။ ဟုုတ္တယ္။ ေသြးမတိုုးေတာ့ဘူး။
တကယ္ဆုုိ စိုုးရိမ္တၾကီး ေဆးရံုုပိုု႕၊ ဖုုန္းဆက္ လုုပ္ရမွာ ..။ ဒါေပမယ့္ သူ အဲဒါေတြ တစ္ခုုမွ မလုုပ္ၿဖစ္ဘူး။ ေသတာေသခ်ာတယ္ဆိုုတာ စိတ္က အလုုိလိုု သိေနၿပီး သူ႕ေၾကာင့္ဆုုိတာလည္း စိတ္က သိေနသလိုုပဲ။ အဲဒီခံစားခ်က္နဲ႕ လူသတ္မိတဲ့ လူသတ္သမား တစ္ေယာက္လိုု ဘာမွမလုုပ္ရဲတာလည္း ၿဖစ္ႏုုိင္တယ္။ ဘာလုုိ႕ အဲလိုုၾကီး ရုုတ္တရက္ ေသသြားရတာလဲ။ ၿဖဴစင္ၾကယ္မွာ ႏွလံုုးေရာဂါ အခံမ်ား ရွိသလား စဥ္းစားေတာ့လည္း သူ တစ္ခါမွ ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းေတာင္ မၾကားခဲ့ဖူးသလုုိပဲ။ ဒါဆုုိ ဘာလုုိ႕ ေသသြားတာလဲ .. ေသပစ္လုုိက္စမ္းပါလား ..ၿဖဴစင္ၾကယ္ …လိုု႕ စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲမိလိုု႕လား ..။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ၿဖဴစင္ၾကယ္ ေသသြားတာကိုု ဝမ္းနည္းမေနတဲ့တုုိင္ အၿပစ္ရွိသလိုု မသိုုးမသန္႕ၾကီး ခံစားေနရတာေတာ့ အမွန္ပဲ။
ကားေသာ့ကိုု ပစ္ခ်လုုိက္ၿပီး ဘာလုုပ္ရမလဲ ထုုိင္စဥ္းစားေနလုုိက္တယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ္ကိုုေတာ့ ဧည့္ခန္းကေန အိပ္ခန္းထဲက သူ႕ကုုတင္ေပၚကိုု သြားတင္ေပးထားလုုိက္တယ္။ ပြေနတဲ့ ပန္းေတြ ကတ္ေၾကးေတြ၊ အရြက္ေတြကိုုလည္း သိမ္းပစ္လုုိက္တယ္။
အဲအခ်ိန္မွာပဲ ဖုုန္းထၿမည္တယ္။ ရုုတ္တရက္ သူမကိုုင္ရဲဘူး။ မကိုုင္ပဲ ထားလုုိက္တာက ပိုုေကာင္းမယ္လိုု႕ လည္းေတြးမိတယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ့္အိမ္က ဒါမွမဟုုတ္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက ဆက္တာဆုုိရင္ ၿဖဴစင္ၾကယ္ မရွိဘူးလုုိ႕ သူဘယ္လုုိေၿပာမလဲ ..။ ဘယ္သြားတယ္လုုိ႕ ေၿပာမလဲ .. ေလာေလာဆယ္ ေၿဖရွင္းဖိုု႕ သူ႕ေခါင္းထဲ ဘာမွရွိမေနဘူး။ ခဏေနက် အိမ္ဖုုန္းအသံက တိတ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ကုုိင္ဖုုန္းအသံက ၿမည္လာတယ္။ ဒါနဲ႕ သူ႕လက္ကိုုင္ဖုုန္းသူ မၾကည့္ႏုုိင္ေသးဘူး။ ၿဖဴစင္ၾကယ့္ လက္ကိုုင္ဖုုန္းကိုု ေၿပးရွာရတယ္။ သူမ လက္ကိုုင္အိတ္ထဲက လက္ကိုုင္ဖုုန္းကေလးက ပိတ္လ်က္သား။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ..လုုိ႕ စိတ္ထဲကေတြးၿပီး သက္ၿပင္းၾကီးလည္း ခ်လုုိက္ေသးတယ္။
သူ႕ဖုုန္းမွာ မီးလင္းၿပီးေပၚေနတဲ့ missed call ကိုု ၾကည့္လုုိက္ေတာ့ သူ႕အိမ္ကဖုုန္း .. ။ ဒါဆိုု ေစာေစာက အိမ္ဖုုန္းကိုု ေခၚတာေရာ သူ႕အိမ္ကပဲလား ။ သိပ္ေတာ့ မေသခ်ာပါဘူး။ သူ႕အိမ္က ေနာက္ထပ္ ဖုုန္းမေခၚရင္ ေကာင္းမွာပဲ လုုိ႕ ေရရြတ္လိုုက္မိတယ္။ ဟုုတ္တယ္ေလ။ သူ႕အေမက သိပ္ကိုု ရိုုးစင္းၿဖဴစင္တဲ့ ၿဖဴစင္ၾကယ္ကိုု သိပ္ခ်စ္တာ။ ဒါေၾကာင့္ပဲ သူတုုိ႕ လြယ္လြယ္ကူကူ လက္ထပ္ၿဖစ္သြားတယ္လိုု႕ သူက ခုုထိထင္ေနတုုန္း။ အရင့္အရင္ ေကာင္မေလးေတြတုုန္းက သူ႕အေမက သေဘာမက်ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ အေမသေဘာမက်တာကိုု အေၾကာင္းၿပၿပီး ေကာင္မေလးေတြ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ တြဲခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္မႈဟာ ၿဖဴစင္ၾကယ္နဲ႕က်မွ နိဌိတန္ေတာ့တာပဲ။
ေတြးရင္းနဲ႕ အၿပင္ၿပန္ထြက္ခ်င္စိတ္က ေပ်ာက္သြားတယ္။ တစ္ခုုခုု စားရရင္ေကာင္းမွာပဲ လုုိ႕ ေတြးၿပီး ထုုိင္ရာကအထ လွမ္းၿမင္ေနရတဲ့ ထမင္းစားခန္း စားပြဲေပၚမွာ သူၾကိဳက္တတ္တဲ့ Saint က အသားညွပ္ ေပါင္မုုန္႕ဘူးတစ္ဘူးကိုု အသင့္ ေတြ႕လုုိက္ရတယ္။ ဒါ သူၾကိဳက္တတ္မွန္းသိလုုိ႕ ၿဖဴစင္ၾကယ္ ဝယ္လာတာ ၿဖစ္ႏုုိင္သလိုု သူ႕အေမ လာဝင္ေပးသြားတာလည္း ၿဖစ္ႏုုိင္တာပဲ။ မုုန္႕ဘူးကိုု ဆြဲယူစားလုုိက္ရင္း ေရခဲေသတၱာ ကိုု ဖြင့္လုုိက္တယ္။ အထဲမွာ သူေသာက္ေနက် Zero Cola က ကုုန္ေနတယ္။ ခုုေန Zero တစ္ဗူးေလာက္ ေသာက္ရရင္ေကာင္းမွာလုုိ႕ စိတ္ထဲက ၿဖစ္မိတုုန္း ေစာေစာက မုုန္႕ဘူးေဘးမွာ ေးအစက္ေနတဲ့ Zero တစ္ဗူးကိုု ေတြ႕လုုိက္ရတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ နည္းနည္းမက ထိတ္ထိတ္ၿပာၿပာ ၿဖစ္သြားမိတာ အမွန္ပဲ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ .. ေစာေစာက ဒီေနရာမွာ ဒီဗူး သူမေတြ႕မိဘူးလုုိ႕ ထင္တာပဲ။ ကဲ .. ၾကည့္။ ခုုပဲ သူ ဇေဝဇဝါၿဖစ္ကုုန္ၿပီ။ မေတြ႕မိဘူး မဟုုတ္ေတာ့ဘူး။ မေတြ႕မိဘူး ထင္တာပဲ တဲ့။ ရွိေနလ်က္နဲ႕ မေတြ႕မိတာလား။ တကယ္ပဲမရွိခဲ့တာလား။ ခုုက်မွ ဘယ္က ေရာက္လာတာလဲ .. ။ စသၿဖင့္ ေတြးမိရင္း ေသာက္ရမွာေတာင္ နည္းနည္း လက္တြန္႕သလိုု ၿဖစ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မတတ္ႏုုိင္ဘူး။ အာသီသက သိပ္ကိုု ၿပင္းၿပေနတာမိုု႕ ေသာက္ပစ္လုုိက္တယ္။
ဗိုုက္ၿပည့္သြားေတာ့ ဘာလုုပ္ရရင္ ေကာင္းမလဲ ေတြးတယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ့္ အေလာင္းၾကီးနဲ႕ သူ တစ္ညလံုုး ဒီလုုိပဲ ေနရမွာလား။ ဖ်တ္ကနဲ ဘာရယ္မဟုုတ္ ၾကက္သီးထသလိုု ၿဖစ္သြားေသးတယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ္ကိုု ၾကည့္လုုိက္ေတာ့ ကုုတင္ေပၚမွာ သူတင္ခဲ့တဲ့အတိုုင္း အိပ္လ်က္ အေနအထား။ မ်က္ႏွာဝင္းဝင္းေလးေပၚမွာ မေသခင္ တစ္စံုုတရာ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ ခံစားသြားရပံုုလည္း မေတြ႕ရဘူး။ သက္ေသာင့္သက္သာေလး အသက္ထြက္သြားပံုုပဲ။ ခက္တာက သူ ဘယ္လုုိ ေသေသ ကိုုယ့္ပေရာဂ မကင္းတဲ့ ေသနည္းၾကီးနဲ႕ ေသေနသလိုု ခံစားရတာမိုု႕ ဒီအေလာင္းၾကီးနဲ႕ တစ္ညလံုုး သူ ဘယ္လုုိ အိပ္မလဲပဲ ေတြးေနမိတယ္။ အဲဒါမွ ၿပႆနာပဲ ..။ ဒီအေလာင္းၾကီး သူ႕အလုုိလိုု ေပ်ာက္သြားရင္ ေကာင္းမွာပဲလုုိ႕ ကေလးေတြးေတြးမိၿပီး အေလာင္းရွိရာ မရဲတရဲၿပန္လွည့္လုုိက္ေတာ့ .. ဟားးး .. ၿဖဴစင္ၾကယ္ မရွိေတာ့ဘူး။ ၿဖဴစင္ၾကယ့္အေလာင္း မရွိေတာ့ဘူး။ အားး …. .. သူ တကယ္ပဲ ႏႈတ္ကေနေတာင္ ထုုတ္ေအာ္မိသလား မဆုုိႏုုိင္ဘူး။ သရဲ ေၿခာက္တယ္ဆုုိတာ အဲဒါလားမသိဘူး။ ခုုမွပဲ တကယ့္ကိုု ၾကက္သီးေတြ တၿဖန္းၿဖန္းထလာတယ္။ ေၿခမကိုုင္မိ လက္မကိုုင္မိ ၿဖစ္ေနရာက သူ တစ္ခုုသြားသတိထားမိတယ္။
ၿမတ္စြာဘုုရား .. သူစိတ္ထဲက တစ္ခုုခုုေတာင့္တလိုုက္မိတာနဲ႕ အဲဒီအရာက ၿဖစ္လာသလုုိပဲ …လိုု႕ ..။ ေစာေစာက တစ္ခုုခုုစားခ်င္တယ္ဆုုိေတာ့ saint မုုန္႕ဘူးက အဆင္သင့္။ ဒါက ထားလုုိက္ဦး။ ေရခဲေသတၱာထဲ ကုုန္ေနတဲ့ Zero Cola က ခ်က္ခ်င္းၾကီး ေပၚလာတာ။ ခုုလည္း အလိုုလိုု ေပ်ာက္သြားရင္ ေကာင္းမွာပဲ ဆုုိေတာ့ တကယ္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဟာ .. ဒါဆုုိ ၿဖဴစင္ၾကယ္ေသတာလည္း သူ႕ေၾကာင့္ပဲေပါ့။ ေသပစ္ လုုိက္စမ္းပါလား ၿဖဴစင္ၾကယ္လုုိ႕ စိတ္ထဲက ခပ္ၿပင္းၿပင္းေလး ေရရြတ္လုုိက္မိတယ္ေလ ..။
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဒါဟာ ေသခ်ာလား မေသခ်ာလား ထပ္ၿပီး စမ္းၾကည့္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚလာတယ္။ ဒါနဲ႕ အရင္ဆံုုး ေရတစ္ဘူးေလာက္ အခန္းထဲ ေရာက္လာရင္ေကာင္းမွာပဲ လုုိ႕ ဆႏၵၿပဳလုုိက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းဆုုိသလိုု အခန္းထဲက bed side table ေလးေပၚမွာ ေရေအးေအး တစ္ဘူး ေရာက္လာတယ္။ ေသခ်ာတယ္။ ဒီဘူး ခုုနက လံုုးဝ(လံုုးဝ) မရွိဘူး။ ဒိထက္ ေသခ်ာခ်င္တာနဲ႕ ေနာက္ထပ္တစ္ခုု ဆႏၵၿပဳလုုိက္တယ္။ ခက္ခက္ခဲခဲ ေလးတစ္ခုုေပါ့။ မႏၱေလးက စိုုးစိုုးမုုန္႕တီ စားခ်င္တယ္ လုုိ႕.. (တကယ္လည္း စားခ်င္ေနတယ္။ သူ မႏၱေလး ေရာက္တုုိင္းလည္းသြားစားတတ္တယ္။) တကယ္ပါပဲ .. ခုုနက ေရဘူးေဘးကိုု မုုန္႕တီတစ္ပြဲေရာက္ေနတယ္။ စိုုးစိုုးမုုန္႕တီ ဟုုတ္မဟုုတ္က စားၾကည့္ဖိုု႕ေတာင္ မလုုိဘူး။ ၿပင္ထားတာနဲ႕သိတယ္။ သူစားေနက်အတုုိင္းပဲ။ ရုုတ္တရက္ၾကီး သူ ထခုုန္လုုိက္မိတယ္။ ေစာေစာက စိုုးရိမ္ေၾကာင့္က်မႈေတြ မသိုုးမသန္႕ခံစားရမႈေတြ တစ္ခုုမွ ရွိမေနေတာ့ဘူး။ နတ္ေကာင္းနတ္ၿမတ္ေတြ မ'တာလား ။ နတ္ဆိုုးေတြပဲ မတာလားမသိဘူး။ နတ္ေကာင္းနတ္ၿမတ္ေတြ မ'ရေအာင္ကလည္း သူ႕တစ္သက္နဲ႕တစ္ကိုုယ္ ေကာင္းမႈဆိုုလိုု႕ ဘာမွမွ မလုုပ္ခဲ့ဖူးဘူးေလ ..။ နည္းနည္းမက ထူးဆန္းေနတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ကံဇာတာေတြ တက္လာတာလား။ အတိတ္ကံေတြ ခုုကာမွ ေကာက္ကာငင္ကာ အက်ိဳးလာေပးေနတာလား ။ ဘာမွန္းကိုု မသိေတာ့ပါဘူး။ စဥ္းစားမေနတာက အေကာင္းဆံုုးမဟုုတ္လား။
ပထမဆံုုး ႏွင္းအိၿဖဴ ေရာက္လာရင္ေကာင္းမယ္လုုိ႕ ေတာင့္တလုုိက္တယ္။ ႏွင္းအိၿဖဴ ကားတစ္စင္းနဲ႕ အိမ္ေရွ႕ ေရာက္လာတယ္။ ဒီအိမ္ဟာ သူ႕အိမ္ဆိုုတာ ႏွင္းအိၿဖဴ ဘယ္တုုန္းကမွ မသိခဲ့ဘူး။ ခုု ဘယ္လိုုေရာက္လာလဲ မသိဘူး။ ေနာက္တစ္ခုုက အိမ္ထဲက ၿဖဴစင္ၾကယ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ မိန္းမ အသံုုးအေဆာင္ေတြကိုုလည္း ႏွင္းအိၿဖဴ ေတြ႕သြားလိုု႕မၿဖစ္ဘူး။ ႏွင္းအိၿဖဴမွ မဟုုတ္ပါဘူးေလ။ ေနာက္ ေရာက္လာႏိုုင္တဲ့ ဘယ္မိန္းမ မွလည္းေတြ႕လုုိ႕မၿဖစ္တာမိုု႕ ဒါေတြကိုု ေဖ်ာက္ဖ်က္ ခိုုင္းလုုိက္တယ္။ မ်က္စိ တမွိတ္လွ်ပ္တၿပက္အတြင္းမွာပဲ ဖိနပ္စင္ေပၚက မိန္းမ ဖိနပ္ေတြက အစ ေပ်ာက္ကုုန္တယ္။ တယ္လည္း ေကာင္းပါလား …။ ကံဇာတာေတြ တက္လာတာလား။ ဆိုုးဖိုု႕ ၿဖစ္လာတာလား သူ မေတြးအားဘူး။ ေလာေလာဆယ္ ဒီလိုုေတြ ၿဖစ္ေနတာကိုု ႏွင္းအိၿဖဴသိလုုိ႕ မၿဖစ္ဘူး လိုု႕ ေတြးမိတာမိုု႕ သူမေရွ႕ဘာမွ အထူးတဆန္းေတြ ၿဖစ္မလာဖုုိ႕ သတိထားရလိမ့္မယ္လုုိ႕ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု သတိေပးထားလုုိက္တယ္။ လိုုခ်င္တာေတြ ခ်က္ခ်င္း ေရွ႕ေရာက္လာေပမယ့္ ႏွင္းအိၿဖဴ ေရွ႕မွာေတာ့ မၿဖစ္ရဘူးလိုု႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေရရြတ္ေနမိတယ္။
ႏွင္းအိၿဖဴ လုုိသမွ် အကုုန္ ၿဖည့္စြမ္းေပးေပမယ့္ ဒါေတြ ဘယ္က ရတယ္ဆုုိတာ ႏွင္းအိၿဖဴ မသိေစရဘူး။ ေရႊဆိုုေရႊ၊ ေငြဆိုုေငြ၊ ဘာဆုုိဘာ ညာဆိုုညာ .. အကုုန္ အခန္းထဲက ဝင္ဝင္ယူေပးေနတာ ဆုုိေတာ့ ဟိုုကေပ်ာ္လုုိ႕ ခုုန္ဆြ ခုုန္ဆြေတာင္ ၿဖစ္ေနတယ္။ သူလည္း ေပ်ာ္သလိုုလိုုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သိတယ္ မဟုုတ္လား။ သူ႕ထံုုးစံအတုုိင္း ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ ေစာေစာမွာတင္ အေတာ္ေလး ပ်င္းရိ ၿငီးေငြ႕စၿပဳလာၿပီ။ ႏွင္းအိၿဖဴ ၿပန္သြားရင္ ေကာင္းမွာပဲ လုုိ႕ ေတြးလုုိက္မိတယ္ ဆုုိရင္ပဲ ႏွင္းအိၿဖဴက ၿပန္မွၿဖစ္မယ္ထင္တယ္ကိုုကိုု ဆိုုၿပီး လာတုုန္းကလုုိပဲ အိတ္ကေလး ဆြဲၿပီး ၿပန္သြားတယ္။ (ဘဝက လြယ္ကူလုုိက္တာ )
ႏွင္းအိၿဖဴ ၿပန္သြားေတာ့လည္း သူ ဘာလုုပ္ရမွန္းမသိဘူး။ ေတာင့္တလုုိက္လုုိ႕ ရလာတဲ့ LCD ၄၂လက္မ TV အသစ္စက္စက္ၾကီး ေရွ႕မွာ ၾကည့္ေနတာလည္း လုုိင္းကိုုစံုုေနၿပီ။ ၿမန္မာၿပည္မွာ ၾကည့္ရခဲတဲ့ လုုိင္းေတြလည္း ၾကည့္ၿပီးၿပီ။ သီခ်င္းေတြ အေခြေတြလည္း ၿပန္႕က်ဲလုုိ႕။ အားလံုုးက အသစ္။ google ထဲ ရိုုက္ရွာလုုိက္၊ လိုုခ်င္တယ္လုုိ႕ ေတာင့္တလုုိက္၊ ေရာက္လာလိုုက္ နဲ႕ ။ ပစၥည္းပစၥေတြလည္း အေတာ္မ်ားေနၿပီ။ စားစရာေတြကလည္း ေရာက္လာလုုိက္ ၿပန္ေပ်ာက္သြားလုုိက္၊ အဝတ္အစား အသစ္စက္စက္ ေတြလည္း အခန္းထဲ ၿပန္႕က်ဲလုုိ႕ ..။ ဖုုန္းကလည္း အသံမၿမည္ ေတာ့ဘူး။ ဘယ္ၿမည္မလဲ။ သူနဲ႕ပတ္သက္ရာ ပတ္သက္ေၾကာင္း ၊ ၿဖဴစင္ၾကယ္နဲ႕ ပတ္သက္ရာ ပတ္သက္ေၾကာင္း ဘယ္သူ႕ဘယ္သူမွ သူ႕ဆီ ဖုုန္းမဆက္ၾကရင္ ေကာင္းမယ္လုုိ႕ ဆႏၵၿပဳထားမိတာကိုုး။
အနည္းငယ္မက ပ်င္းရိစၿပဳလာတာနဲ႕ အၿပင္ထြက္ဖုုိ႕ စဥ္းစားလုုိက္တယ္။ အဝတ္အစားလဲၿပီး ၿပန္ထြက္လာေတာ့ ဆင္ဝင္ေအာက္မွာ ငုုတ္တုုတ္ၾကီး ထုုိင္ေနတဲ့ ဒရိုုင္ဘာၾကီးကိုု ေတြ႕လုုိက္ရတယ္။ အာ းးး ဟုုတ္သားပဲ။ သူ႕ကိုု ေမ့ေနတာ။ သူက ဒီအိမ္က ဒရိုုင္ဘာ ဆုုိတာထက္ ၿဖဴစင္ၾကယ့္ ဒရိုုင္ဘာဆုုိ ပိုုမွန္မယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ္က ကားမေမာင္းတတ္ဘူးေလ။ သူမဘယ္သြားသြား သူလည္း လုုိက္မပိုု႕တတ္ေတာ့ ဒရိုုင္ဘာပဲ ပိုု႕တယ္။
ဘယ္လုုိလုုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလုုိ႕ စဥ္းစားေနတုုန္းမွာ ဦးေလးၾကီးက အိပ္ယာထ ေနာက္က်ၾကတယ္ေနာ္ တဲ့။ သေဘာက သူေစာင့္ေနတာၾကာၿပီ ဆုုိတဲ့သေဘာ။ ဘုုရား ဘုုရား။ ဦးေလးၾကီး ဘာေတြမ်ား ေတြ႕သြားေသးလဲမသိ ။ ႏွင္းအိၿဖဴ ၿပန္သြားတုုန္းက သူေရာက္ေနၿပီလား .. ။ သူေခါင္းနပမ္း ၾကီးသြားတယ္။
" ဦးေလး ဘယ္တုုန္းတည္းက ေရာက္ေနတာလဲ "
" နာရီဝက္ေလာက္ေတာ့ ရွိၿပီ ကေလးရဲ႕ .. "
ေဖေဖတုုိ႕ လက္ထက္တည္းက ကားေမာင္းလာတာမိုု႕ သူ႕ကိုု အရင္ကလုုိပဲ ကေလးလိုု႕ ေခၚတယ္။ ၿပီးမွ ဒီဦးေလးၾကီးကိုု သူတုုိ႕အတြက္ လက္ဖြဲ႕အေနနဲ႕ ထည့္ေပးလုုိက္တာ။
" ဘယ္သူေတြလာေသးလဲ "
" ဘယ္သူမွ မလာပါဘူး "
" မေစာင့္ႏုုိင္လုုိ႕ ၿပန္သြားတာမ်ား ရွိသလားလိုု႕ "
" မရွိပါဘူး။ တစ္ခုုပဲ ၿခံတံခါးက ေသာ့ခတ္မထားဘူး။ ဂိုုေထာင္တံခါးလည္း ပိတ္မထားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဦးေလးလည္း ဒီတုုိင္း ဝင္လာတာ။ ကားေတာင္ ေရေဆးၿပီးၿပီ "
" ေအာ္ ေအာ္ .. ၿဖဴစင္ၾကယ္ထြက္သြားေတာ့ ဦးေလး မေရာက္ေသးဘူးေပါ့"
ဖ်တ္ကနဲ ေပၚလာတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ အဲဒီလိုု အလိုုလိုု ႏႈတ္က ေမးမိသြားတယ္။
ဦးေလးၾကီးက သူ႕ကိုု လွည့္ပင္မၾကည့္။ ကားသုုတ္ေနရင္းက ေၿဖသည္။
" မေရာက္ေသးဘူး။ ၿဖဴစင္ၾကယ္ဘယ္သြားလုုိ႕လဲ .."
" မနက္ေစာေစာကပဲ ေလဆိပ္ဆင္းသြားတယ္ေလ .. သူ႕အစ္မဆီ ခဏသြားတာ"
" ေအာ္ . ဒါေၾကာင့္ မေန႕က ေစ်းဝယ္ေနတာကိုုး "
ဦးေလးၾကီးက သူ႕အေတြးနဲ႕သူ မွတ္ခ်က္ခ်တယ္။ တိုုက္ဆုုိင္မႈကိုုေတာင္ သူက ေက်းဇူးတင္ရေတာ့မလုုိ။ မစပ္စုုတတ္တဲ့ ဦးေလးၾကီးက ၿဖဴစင္ၾကယ့္ အစ္မေတြထဲက ေတာင္ၾကီးက အစ္မလား၊ စင္ကာပူက အစ္မလားေတာင္ မေမး။ သူ႕ကိုုလည္း လုုိက္မပိုု႕ဘူးလား ဘာလား မေမး။ ဒါလည္း တစ္မ်ိဳး ကံေကာင္းတာပဲ မဟုုတ္လား။ ဦးေလးၾကီးရဲ႕စပ္စပ္စုုစုု မႏိုုင္မႈကိုုပဲ ေက်းဇူးတင္ရေတာ့မယ္။
" ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကိုုယ့္ကား ကိုုယ္ေမာင္းတာ ဆုုိေတာ့ ဦးေလးၾကီး တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ အသာေလး နားလုုိ႕ ရတယ္ .. အားလပ္ရက္ေပါ့ ၊ မဟုုတ္ဘူးလား "
သူ႕စကားေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္လာတဲ့ ဦးေလးၾကီးရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြက လက္ကနဲ ၿဖစ္သြားတာ သူ သတိထားလိုုက္မိတယ္။
" တကယ္ပါပဲ။ တုုိက္တုုိက္ဆုုိင္ဆိုုင္ ဘုုရားမတာ။ အိမ္က မင္းအေဒၚ ေဆးရံုုတက္ေနရတယ္ေလ။ နားရမယ္ဆုုိရင္ေတာ့ သူ႕နား ေနေပးလုုိ႕ရတာေပါ့ .. "
ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္းဆုုိသလိုု ဦးေလးၾကီးမိန္းမက သူ႕အေဒၚ ၿဖစ္သြားရတာကိုု ၾကိတ္ၿပံဳးမိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါ ဗမာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သိပ္လွတဲ့ ဆုုိရိုုးေလး အတုုိင္းပါပဲ။ ခင္ရင္ေဆြမ်ိဳးလုုိ႕ ဆိုုရိုုးရွိတယ္မဟုုတ္လား။ ဦးေလးၾကီးၾကည့္ရတာ သူသာ နားလုုိ႕ရတယ္မေၿပာရင္ ေၿပာရမွာအားနာေနတာနဲ႕ ဒီတိုုင္းေနသြားမယ့္ပံုု။ သူ တစ္ခုု နားမလည္တာကေတာ့ ေပါင္းလာတာ ႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္မက ၿဖစ္ေနၿပီၿဖစ္တဲ့ အေဒၚၾကီးကိုု ခုုထိ အမယ္ၾကီး အမယ္ၾကီးနဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားက မခ်တာပါပဲ။ ခုုလည္း ေဆးရံုုေတာင္ လုုိက္ေစာင့္ၿပီး အနားမွာ ေနခ်င္ေသးသတဲ့။ သူသာဆိုု … အင္း .. သူသာဆုုိလုုိ႕ ေတြးၿပီးမွ ၿဖဴစင္ၾကယ္ မရွိေတာ့တာကိုု သတိရတယ္။ ဒါဆိုု သူက ဘာမွလုုပ္စရာမွ မလုုိေတာ့တာ။
" ေရာ့ေရာ့ ဦးေလး။ ဒါက ေဒၚၾကီး ေဆးရံုုတက္ေနုုလိုု႕ ေဆးကုုဖုုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ ကုုသုုိလ္ယူတာ။ ဦးေလး တစ္ပတ္ ဆယ္ရက္ေတာ့ အသာေလး ေဒၚၾကီးနား ေနလိုု႕ရတယ္။"
" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြယ္ .. ဒါဆိုု ဦးေလး သြားမယ္ေနာ္။ ကားကိုု ဂိုုေထာင္ထဲ ထည့္ေပးခဲ့ရဦးမလား "
" ဟင့္အင္း ရတယ္ .. ထားလုုိက္။ သြားသြား ဦးေလး။ ေဒၚၾကီးက အေရးၾကီးတယ္ "
ပါးစပ္က လႊတ္ကနဲ ထြက္သြားတဲ့ စကားက သူ႕က်ိဳးလား ကိုုယ့္က်ိဳးလားေတာင္ သိပ္မေသခ်ာဘူး။ ေသခ်ာတာက ဦးေလးၾကီး ခပ္သြက္သြက္ ထြက္သြားတာကိုု ရန္တစ္ခုု ေအးသြားသလိုု ထိုုင္ၾကည့္ေနမိတာ ပါပဲ ..။
သူ႕ကားက ဂိုုေထာင္ထဲမွာ။ သူ မသိမ္းနဲ႕ ထားခဲ့လုုိ႕ ေၿပာတဲ့ကားက ၿဖဴစင္ၾကယ္ စီးေနက်ကား။ ဒိထက္မွန္ေအာင္ ေၿပာရရင္ ၿဖဴစင္ၾကယ္ မိဘဘက္က လက္ဖြဲ႕ထားတဲ့ကား။ ၿဖဴစင္ၾကယ္က မိန္းကေလးပီပီ ကားဆိုု ခပ္ေသးေသးပဲ ၾကိဳက္တာမိုု႕ သူ႕မိဘက bug ကေလး တစ္ေကာင္ ဝယ္ေပးထားတာ။ တကယ့္ bug ကေလးလုုိၿဖစ္ေအာင္ ၿဖဴစင္ၾကယ္ကလည္း ေဆးေတြမႈတ္ decoration ေတြ ဆင္ထားေသးတာ။ သူၿဖင့္ ဘယ္လုုိနည္းေလးနဲ႕မွ ခံစားလုုိ႕မရဘူး။ သူက ကားဆိုု ခန္႕ခန္႕ညားညားၾကီးေတြ၊ လူရွိန္တဲ့ကားၾကီးေတြပဲ သေဘာက်တာ။ ခပ္ေသးေသးဆိုု ၿပိဳင္ကားေလာက္ပဲစိတ္ဝင္စား … အဲ.. သူလိုုခ်င္ေနတဲ့ ၿပိဳင္ကားတစ္စင္း ကိုု ခုုမွသတိရတယ္။ ေမာ္ဒယ္လ္ အတိအက်ေတြ ဘာေတြ သူမသိဘူး။ သူသိတာက သူ႕သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆီမွာရွိတယ္။ ေငြေရာင္ေလး။ ခပ္ၿပားၿပားေလး။ ေၿမမွာဝပ္ေနတာပဲ။ ေတြ႕ေနက် ပံုုလည္း မဟုုတ္ဘူး။ အဲလိုုေလး လိုုခ်င္တာ ..
အေတြးမဆံုုးခင္ ကားက ေရွ႕ကိုု အလုုိလုုိ ေရာက္လာတယ္။ ေဘးဘီက ၾကည့္ေနတဲ့သူမ်ား ရွိရင္ၿပႆနာပဲ လိုု႕ ေတြးမိၿပီး အေမရိကန္ မင္းသားၾကီးေတြလိုု ပုုခံုုးေတာင္ တြန္႕လိုုက္မိေသးတယ္။ ေဒးဗစ္ေကာ့ပါးဖီးလ္ လိုုလိုု ဘာလုုိလိုု .. ထင္သြားႏုုိင္တယ္။ ဒါမွမဟုုတ္လည္း ေမွာ္ပညာပဲ တတ္ထား သလိုုလိုုေပါ့ .. သူၿပံဳးလုုိက္ၿပီး ကားကိုု လွည့္ပတ္ ၾကည့္လုုိက္တယ္။ ကားေသာ့က ကားမွာပဲ တန္းလန္း ပါလာတယ္။ နံပါတ္က မတပ္ရေသးဘူး။ ခုုတေလာ ၿမိဳ႕ထဲမွာ နံပါတ္မတပ္ရေသးတဲ့ ကားေတြ ဥဒဟိုု သြားေနၾကတာပဲ။ သူလည္း ေမာင္းလုုိ႕ရတာေပါ့ လုုိ႕ ေတြးၿပီး ကားေပၚ တက္ထုုိင္လုုိက္တယ္။
စက္ႏႈိးၿပီး ေမာင္းၾကည့္လုုိက္တယ္။ အားပါး။ တယ္မုုိက္ပါလား။ ခပ္တည္တည္ ေမာင္းထြက္လာၿပီးမွ သတိရတယ္။ ၿခံတံခါး ပိတ္ရဦးမယ္။ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ ၿခံတံခါးကိုု ကိုုယ္တုုိင္ ပိတ္ရေတာ့မွာပါလားလုုိ႕ ေတြးလိုုက္မိၿပီးကာမွ ငါ့ႏွယ့္ အ,ရန္ေကာ လုုိ႕ သူ႕ကိုုယ္သူ အၿပစ္တင္မိပါတယ္။ ဟုုတ္တယ္ေလ။ စိတ္ရဲ႕ remote control နဲ႕ပိတ္ပစ္လုုိက္ရံုုကိုု။ ခုုခ်ိန္မွာ သူ႕ စိတ္က ေတာင့္တတိုုင္း အလိုုလိုုၿဖစ္ေနၿပီပဲ။
ၿခံတံခါးကိုု စိတ္နဲ႕ပိတ္ပစ္လုုိက္ၿပီးမွ သူကားကိုု ခပ္သြက္သြက္ေလး ေမာင္းထြက္လာခဲ့လိုုက္တယ္။ ဟုုတ္တယ္ေလ။ တကယ္ဆိုု ကားကိုု စိတ္နဲ႕ေမာင္းခိုုင္းလိုုက္လည္း ရတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူက ကားေမာင္းရတာကိုုေတာ့ သေဘာက်တယ္။ ကိုုယ္တိုုင္ အလုုပ္ခ်င္ဆံုုး အလုုပ္ကိုုၿပပါဆုုိရင္လည္း ဒါပဲ ရွိတယ္။ က်န္တာကေတာ့ ဘာမဆိုု ထလုုပ္ဖိုု႕ ပ်င္းေနတတ္တယ္။
ဘယ္သြားရရင္ေကာင္းမလဲ .. ဒီလုုိကားမ်ိဳး ေမာင္းလိုု႕ ေကာင္းမယ့္ေနရာကိုု ေတြးေတာ့ ၿပည္လမ္းမၾကီးနဲ႕ ေနၿပည္ေတာ္ အၿမန္လမ္းပဲ သြားၿမင္တာမိုု႕ အဲဒီဘက္ကိုု ေမာင္းထြက္ခဲ့လုုိက္တယ္။ ၁၁၅မိုုင္ထိ ေမာင္းမယ္။ အဲဒိမွာ ထမင္းစားမယ္ေပါ့။ စိတ္ကူးတာက အဲလိုု။ ခါတုုိင္းလည္း သူ႕ဘာသာသူ ဒီလိုုပဲ ေမာင္းလာေနက်။ တစ္ခါတစ္ခါက် ၿဖဴစင္ၾကယ္ပါတယ္။ ဒါလည္း ဟိုုး long long ago ကပါ ..။ ေနာက္ပိုုင္းက် သူနဲ႕ ဘယ္ကိုုမွ သိပ္သြားသြားလာလာ မရွိေတာ့ဘူး။ ၿဖဴစင္ၾကယ္က ကားေသးေသးေလးေတြကိုု သေဘာက်တယ္။ ခုုလိုု ၿပိဳင္ကားေလးဆုုိ သိပ္သေဘာက်မွာပဲ။ အင္း သူ႕ခမ်ာ ဒီလိုုကားမ်ိဳးေလးဆိုု စီးခ်င္ရွာမွာပဲ …
" ကၽြီ …"
ကားကိုု ကဗ်ာကယာ လမ္းေဘး ခ်ရပ္လုုိက္ရတယ္။ လူက တကယ့္ကိုု ဒိန္းကနဲပဲ .. ။ ႏွလံုုးခုုန္ ရပ္ေတာ့ မလားေတာင္ မွတ္လိုုက္ရတယ္။ မရပ္ခံႏုုိင္မလား။ အေတြးေတာင္ မဆံုုးလိုုက္ဘူး။ ေဘးက ခံုုမွာ ၿဖဴစင္ၾကယ္က ငုုတ္တုုတ္ၾကီး။ သူမ ေသသြားတုုန္းက အဝတ္အစားနဲ႕ပဲ .. ။ သူမကေတာ့ အဲလိုု ကမူးရွဴးတုုိး ကားကိုု လမ္းေဘး ထိုုးရပ္လိုုက္တာကိုု နားမလည္သလိုု ၾကည့္တယ္။ မ်က္ေမွာင္ေလးေတာင္ၾကဳတ္လုုိ႕။
" ဘာၿဖစ္တာလဲ " တဲ့။
ဘာၿဖစ္ရမလဲ။ နင္က ဘယ္က ပါလာမွန္းမွ မသိတာလုုိ႕ ေၿပာမိမလိုု ၿဖစ္ၿပီးမွ သြားသတိရတယ္။ ၿဖဴစင္ၾကယ္က သူ႕ဘာသာသူေတာင္ ေသၿပီးလိုု႕ ေသၿပီးမွန္း သိမွာမဟုုတ္ေသးဘူး။ ဒါေတြကိုု သိတာ သူတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာ မဟုုတ္လား။ အသက္ကိုု မနည္းမွန္ေအာင္ ၿပန္ရွဴရတယ္။ ေသမယ့္ဟာ ေသတာမဟုုတ္ဘူး ။ ၿပန္လာေသးတယ္။ ေသပါ့လား ၿဖဴစင္ၾကယ္ရယ္ ..လုုိ႕ စိတ္ထဲက ရြတ္လုုိက္မိတယ္ ဆုုိရင္ပဲ ေဘးက ခံုုမွာ ၿဖဴစင္ၾကယ္က ေခြကနဲ .. ..
ေဟာ .. လုုပ္ၿပန္ၿပီ။ ေသသြားၿပန္ၿပိ။
အင္းေလ။ ေသမွာေပါ့။ ေသပါ့လား ၿဖဴစင္ၾကယ္ရယ္လုုိ႕ ေၿပာမိတာကိုုး …။
သူေခါင္းက ဆံပင္ေတြကိုု ဆြဲဖြရင္းက ဝမ္းသာလုုိ႕ ရယ္ခ်င္သလိုုလိုု၊ စိတ္ညစ္လုုိ႕ ငိုုခ်င္သလိုုလိုုေတြ ၿဖစ္လာတယ္။ ဒုုတိယမၺိ ဒီအေလာင္းေကာင္ၾကီးနဲ႕ ႏွစ္ပါးသြားရဦးမွာလား။ ဒါလည္း ပထမတစ္ခါလိုုပဲ ေပ်ာက္သြားရင္ ေကာင္းမွာပဲ လိုု႕ ေတြးလိုုက္မိတယ္ ဆုုိရင္ပဲ ၿဖဴစင္ၾကယ္ၿပန္ေပ်ာက္သြားတယ္။ အမေလး။ ဝမ္းသာလုုိက္တဲ့ၿဖစ္ၿခင္း ။ ကားထဲမွာေတာင္ ထခုုန္ခ်င္သလိုု ၿဖစ္သြားတယ္။
မၿဖစ္ဘူး။ မၿဖစ္ဘူး။ ခုုကေနစၿပီး အေတြးအေခၚ ၊ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ၊ အေၿပာအဆိုု အားလံုုး ဆင္ၿခင္ ရေတာ့မယ္။ သတိထားစမ္း။ သတိထားစမ္း ..။ ခုုခ်ိန္မွာ ဘာလုုပ္ေနတာက ေကာင္းမလဲ။ တစ္ေယာက္တည္း ေနတာက ေကာင္းမလား။ သူမ်ားေတြနဲ႕ ေနတာက ေကာင္းမလား ေတြးၾကည့္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ေနတာက ပိုုေကာင္းမယ္လုုိ႕ ေရြးခ်ယ္လုုိက္တယ္။ ဟုုတ္တယ္ေလ။ ေဘးနား တစ္ေယာက္ေယာက္ ရွိေနရင္ ခုုလုုိ ၿဖစ္ခ်င္တာေတြ ၿဖစ္ေနပံုုနဲ႕က မၿဖစ္ဘူးရယ္မွ မၿဖစ္ဘူးပါပဲ။ အေကာင္းဆံုုးက ခုုလိုု ကားေမာင္းေနတာေပါ့။ လမ္းေပၚပဲ အာရံုုထား။ ကားကိုုပဲ အာရံုုစိုုက္ေမာင္း။ ဘာကိုုမွ မစဥ္းစားနဲ႕ လုုိ႕ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ဆံုုးမရင္း ကားကိုု ဆက္ေမာင္းခဲ့လုုိက္တယ္။
၁၁၅ မိုုင္ကိုု ေရာက္တယ္။ ေအးေဆးပဲ။ ထမင္းစားတယ္။ လက္ဘက္ရည္ေသာက္တယ္။ မက္မန္းသီးေတြ ဝယ္တယ္။ ေရဘူးေတြဝယ္တယ္။ တၿခားမုုန္႕ သံုုးေလးမ်ိဳးလည္း ေကာက္ထည့္လိုုက္ေသးတယ္။ ၿပီးတာနဲ႕ ၁၁၅မိုုင္ကေန ရန္ကုုန္ဘက္ လွည့္ၿပန္ေမာင္းလာခဲ့လုုိက္တယ္။
အေကာင္းဆံုုးကေတာ့ အိမ္ၿပန္တာပဲေပါ့။ အိမ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း လုုပ္ခ်င္တာေတြ လုုပ္ေနတာက ပိုုေကာင္းမယ္ လုုိ႕ ေတြးၿပီး အိမ္ပဲ တန္းေမာင္းလာလိုုက္တယ္။ ဒီေလာက္ အေဝးၾကီးကိုု ကားေမာင္းရတာ မပင္ပမ္းပါဘူး။ ၿခံေရွ႕ၿပန္ေရာက္မွ လူက အေမာဆုုိ႕ေတာ့တာ။ ၿခံဝမွာက ဘယ္လိုုမွ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ မ်ိဳးမင္းေခါင္ကိုု ေတြ႕လုုိက္ရတာကိုုး။ သူက ၿခံဝကေန လူေခၚေခါင္းေလာင္းကိုု တီးေနတယ္။ အဆက္မၿပတ္။ ေနာက္က ဝင္လာတဲ့ သူ႕ကားသံေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္တယ္။ ၿပိဳင္ကားက နည္းနည္းဝပ္ေတာ့ သူ ေခါင္းနည္းနည္း ငံုု႕ၿပီး ကားထဲကိုု ၾကည့္တယ္။ သူ႕ကိုု ၿမင္တယ္ဆုုိရင္ပဲ ေနာက္ဆုုတ္ၿပီး ရပ္ေပးတယ္။ သေဘာက ဖြင့္ေပါ့။ ၿခံတံခါးဖြင့္ေပ့ါ။
ဒီလူကိုု ၾကည့္မရပါဘူးဆုုိမွ .. ။
ဒါေပမယ့္ လူကေတာ့ စိတ္ထိန္းမွ ၿဖစ္မယ္။ တစ္ခုုၿပီးတစ္ခုု အမွားေတြ ဆက္ၿဖစ္လိုု႕ မေကာင္းဘူး။ အရာရာ သတိရွိမွကိုုၿဖစ္မယ္လိုု႕ ေတြးၿပီး ကားေပၚက ဆင္းလိုုက္တယ္။ ၿခံတံခါးကိုု ကိုုယ္တုုိင္ လက္နဲ႕ ဖြင့္ဖိုု႕ ..။ စိတ္နဲ႕ ဖြင့္ရင္ ရရဲ႕သားနဲ႕ ဒင္းရွိေနေတာ့ လူက ကားေပၚက ဆင္းရၿပီ။ အဲဒီအတြက္ တုုိခ်င္လာတဲ့ စိတ္ကိုု မနည္း ဆြဲဆန္႕ထားလုုိက္ရတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းလိုုက္တယ္ဆုုိရင္ပဲ ဒင္းက လွမ္းေမးတယ္။
" ၿဖဴစင္ၾကယ္ အိမ္ထဲမွာလား " တဲ့
" မရွိဘူး .. ခရီးသြားတယ္ "
သူ႕ရဲ႕ ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ အေၿဖေၾကာင့္ မ်ိဳးမင္းေခါင္ ဆုုိတဲ့လူ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သြားတယ္။
" မၿဖစ္ႏိုုင္တာ " လုုိ႕လည္း ဆက္ၿပီး ေရရြတ္ေနေသးတယ္။
" ဘာ မၿဖစ္ႏုုိင္တာလဲ "
" ၿဖဴစင္ၾကယ္ ခရီးသြားတယ္ ဆုုိတာ .."
" ဘာလုုိ႕ မၿဖစ္ႏိုုင္တာလဲ "
" မေန႕ကပဲ ကၽြန္ေတာ္လာမယ္လုုိ႕ ေၿပာထားတယ္။ ဒီအခ်ိန္ပဲ သူနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာ"
ေၿပာပံုုကိုုက ၾကည့္။ သူမ်ား မိန္းမနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာကိုုမ်ား အဲဒီမိန္းမရဲ႕ ေယာက်ာ္းေရွ႕ လာေၿပာေနေသးတယ္။ အေတာ္ သတၱိေကာင္းတဲ့ေကာင္ပဲ လုုိ႕ ေတြးလုုိက္မိၿပိးမွ ဘာမွ ဆက္မေတြးမိေအာင္၊ ေဒါသေတြ ထြက္မလာေအာင္ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ၿပန္ထိန္းလုုိက္ရတယ္။
" ဟုုတ္တယ္။ မနက္ကပဲ ထြက္သြားတာ။ အေရးၾကီးတဲ့ကိစၥနဲ႕ "
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 12:40:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
[mrsorcerer:28886] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ငါသည္ ၿငိမ္သက္စြာ ေစာင့္ဆိုင္းလ်က္
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ငါသည္ ၿငိမ္သက္စြာ ေစာင့္ဆိုင္းလ်က္
To: lubo601@gmail.com
![]()
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 12:34:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ငါသည္ ၿငိမ္သက္စြာ ေစာင့္ဆိုင္းလ်က္
To: lubo601@gmail.com
by Zay Ya on Tuesday, August 7, 2012 at 6:35am ·
ၿငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္ စြာ ထုိင္၍ စိတ္အာ႐ံု တို႔ ၏ ကစားျမဴးထူး ခ်ယ္လွယ္သမ်ွ ေစ့ေစ့ ေစာင့္ၾကည့္ ႏိုင္ရန္ တိုက္တြန္းပါသည္။ ယင္း အခါတိုင္း ၌ တစ္စ တစ္စ ေပ်ာ္ဝင္ ေပ်ာက္ကြယ္ ေနသည့္ မိမိ သႏၱာန္ ကိုသာ ျမင္ေတြ႔ရမည္ ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ အညႊန္းေဘာင္ အနားသတ္ တို႔ ပါးလ်ွကုန္သည္။
သိစိတ္ သက္သက္ ၏ ၾကည္လင္ေနေသာ အျဖစ္ သာ ထင္လင္း က်န္ရစ္ ခဲ့သည္။ ထိုသို႔မ်ွ မဟုတ္ဘဲ - မိမိ အေရျပား တစ္ေထာက္ အတြင္း အဘယ္ အေၾကာင္း ႏွင့္ အခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံေနၾက ရပါသနည္း။ လူသည္ ဤ ခႏၶာကိုယ္ တြင္း - တစ္လံမ်ွ အပိုင္းအျခား တစ္ခုတည္း၌ ရွိေနသည္ မဟုတ္ေပ။ ၎ထက္ ပိုသာ ေသာ အျဖစ္ သည္ ျမင္ႏိုင္သူ တို႔ အတြက္ ေစာင့္ဆိုင္း ေနၾကသည္ ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ သင့္ ကိုယ္ပိုင္ ရတနာ သည္ သင့္ကိုယ္တြင္း မွာသာ ရွိပါသည္။ မိမိ၏ ဝင္ေရာက္ ရွာေဖြ ႏိုင္စြမ္း ေပၚတြင္သာ မူတည္ သည္။ တစ္နည္း --- ယင္း ဝင္ေရာက္ ရွာေဖြ ႏိုင္သမႈကို "ဘာဝနာ" ဟု ဆိုရပါလ်ွင္၊ ဘာဝနာ အားျဖင့္သာ မိမိတို႔ ရတနာဆီ ဆိုက္ေရာက္ ႏိုင္သည္။ ဘာဝနာ အားျဖင့္သာ အခ်ိန္ကာလ ၏ အညႊန္းေဘာင္ကို ေနာက္တြင္ စိတ္ခ်လက္ခ် ခ်န္ထား ခဲ့ႏိုင္သည္။
ဘာဝနာ မရွိ ခဲ့ပါလ်ွင္ သင္သည္ အခ်ိန္ကာလ ၏ တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္းမ်ွ ထက္ ဘာမွ မပိုေပ။ အခ်ိန္ကာလ အတြင္း ဝင္ေရာက္ ေနသည့္ သင္၏ အျဖစ္ သည္ အဘယ္မွာ အဆံုးသတ္ ပါမည္နည္း။ စင္စစ္ - ေသျခင္းတရား ၌ သာ အဆံုး ကမၸတ္ တည္ရွိ၏။ ေသျခင္းတရား သည္ သင္ ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ႀကိဳးစား ပမ္းစား ေဆာက္လုပ္ ခဲ့ၾကသည့္ အရာရာတိုင္းကို သဲအိမ္မ်ား သဖြယ္ အလြယ္ တကူ တိုက္စား သြားလိမ့္မည္။
ဆင္းရဲသား ၏ တဲအိမ္ငယ္ ကို ဖ်က္ဆီးခ်ရန္လည္း အလြယ္တကူ အစြမ္း ရွိသကဲ့သို႔၊ ေသျခင္းတရား သည္ မင္းဧကရာဇ္ တို႔၏ ခမ္းနားေသာ နန္းေဆာင္ မ်ား ကို လည္း ေခ်ဖ်က္ ခ်ရန္ အစြမ္း ရွိသည္။ သူေတာင္းစား ကိုလည္း လြယ္လင့္တကူ ေခၚယူ သြားမည္ ျဖစ္သကဲ့သို႔၊ မင္းစိုးရာဇာ တို႔ကိုလည္း ခ်မ္းသာ မေပး၊ ေခၚေဆာင္ သြားလိမ့္မည္ခ်ည္း။ ဖ်က္ဆီး ပစ္ခ်ျခင္း တည္း ဟူေသာ နိဂံုး အဆံုးသတ္ျပဳရာတြင္ ေသျခင္းတရားသည္ ကၽြမ္းက်င္ေသာ ၊ တတ္ပြန္ေသာ ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္၏။ သူ ေဆာင္ရြက္သည့္ အမႈ၌ - မည္သည့္ မ်က္ႏွာ ကိုမ်ွ ငဲ့ကြက္ေနမည္ မဟုတ္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ - သူ႔ကို မလို၊ က်ဥ္လိုေသာ သင္ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အဖို႔ သူ က်က္စားေသာ နယ္ပယ္ကို ဂ႐ုျပဳရန္ လိုပါသည္။
သူ က်က္စားေသာ နယ္ပယ္သည္ အျခားမဟုတ္။ "အခ်ိန္ကာလ" ႏွင့္ "ေနရာေဒသ" ဟူေသာ အညႊန္းေဘာင္ မ်ား အတြင္းသာ ျဖစ္ သည္။ သူတိုက္စား ဖ်က္ခ် သြားႏိုင္သည္မွာ ယင္း ကန္႔သတ္ခ်က္ ေဘာင္မ်ား အတြင္း၌သာ ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကာလ ၏ အညႊန္းေဘာင္ အတြင္း တြယ္ညိ ေနသမ်ွ အရာ အားလံုး ကို အဆံုးသတ္ ပ်က္သုဥ္း ၿဖိဳခ်ပစ္ရန္ သူသည္ ပုန္းခို ေစာင့္ဆိုင္း လ်က္ ရွိသည္။ အညႊန္းေဘာင္ အတြင္း ေပ်ာ္ျမဴး ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကသည့္ အရာရာ တိုင္းကို မၾကာေသာ ကာလတြင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ဖ်က္ဆီး ပစ္ရန္ မ်က္ေစ့ ေဒါက္ေထာက္ ရွဳၾကည့္ လ်က္ ရွိသည္။
လူသည္ ၎ က်က္စား ေပ်ာ္ေမြ႕ရာ အညႊန္းေဘာင္ကို သူ မဦးခင္ ကတည္းက ေခ်ဖ်က္ခ် ႏိုင္စြမ္း ရွိပါ၏။ ယင္း အစြမ္းသည္ မည္သည့္ ကာလ၊ မည္သည့္ ေဒသ၊ မည္သို႔ေသာ အေျခအေန ေအာက္၌ မဆို - သင့္ကိုယ္တြင္း ၌သာ အထီးတည္း တည္ရွိ သည္။ သင္၏ ငုပ္လ်ိဳး ဝင္ေရာက္ ႏိုင္သည့္ အျဖစ္ ကို၊ သင္၏ ဆိတ္ၿငိမ္ ႏိုင္သည့္ အျဖစ္ကို ၿငိမ္သက္စြာ ေစာင့္ဆိုင္းလ်က္ တည္ရွိသည္။
....................
Photo Credit: Vertical Here-Now
....................
August 7th 2012 at 7:54 PM
....................
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 12:34:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
[mrsorcerer:28886] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ပရဟိတ အႏုပညာ႐ွင္လူသားတစ္ဦးအား ထုဆစ္ျခင္း
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ပရဟိတ အႏုပညာ႐ွင္လူသားတစ္ဦးအား ထုဆစ္ျခင္း
To: lubo601@gmail.com
![]()
ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ိုးရာပန္းပညာ႐ွင္မ်ားအစည္းအ႐ံုး (ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္)မွ ပညာေရးလႈပ္႐ွားမႈ အစီအစဥ္တစ္ရပ္အျဖစ္ ပန္းခ်ီဆရာေမာင္ေမာင္ (ခ) ဦးေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ အား ဂုဏ္ျပဳ၍ ပံုတူပန္းခ်ီႏွင့္ ပန္းပု လက္ေတြ႔ေရးဆြဲ ထုလုပ္ျခင္း အခမ္းအနားအား ၅.၈.၂ဝ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္ (၉း၃ဝ) နာရီအခ်ိိန္မွ စတင္၍ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)႐ွိ တည္ေဆာက္ဆဲ ခန္းမေဆာင္ (အသစ္)တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ဦးေက်ာ္သူသည္ ပန္းခ်ီပညာရပ္အား ငယ္႐ြယ္စဥ္ ေက်ာင္းသားဘဝ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္အတြင္း ေႏြရာသီပန္းခ်ီရက္တိုသင္တန္းအား ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးေသာင္းဟန္ထံတြင္ ပန္းခ်ီပညာကို ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ၁၉၈ဝ ခုႏွစ္တြင္ ေဒသေကာလိပ္ - ၂ (လိႈင္)၊ တကၠသိုလ္ပန္းခ်ီျပပြဲ၌ ပန္းခ်ီ ေမာင္ေမာင္အမည္ျဖင့္ ပိုစတာကာလာ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ (၁ဝ) ခ်ပ္ကို ဝင္ေရာက္ျပသခဲ့သည္။ ဒုတိယ အႀကိမ္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ ယုဒႆန္ခန္းမ၌ က်င္းပျပဳလုပ္သည့္ "အဇၩတၱပန္းခ်ီ" ျပပြဲ၌ "နာၾကည္းမႈ (ဘဝေစ်း)" သ႐ုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီ ကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ ျပသခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ ပန္းခ်ီေလာကသို႔ ျပန္လည္ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ပန္းခ်ီေက်ာ္သူအမည္ျဖင့္ ေရးဆြဲထားေသာ "မျမင္ခ်င္၊ မၾကားခ်င္၊ မေျပာခ်င္" ပန္းခ်ီကားခ်ပ္အား စိတ္က်န္းမာေရး အထူးကုေဆး႐ံု႐ွိ ပန္းခ်ီပညာရပ္ျဖင့္ ကုသနည္းခန္းမအတြက္ လွဴဒါန္းခဲ့သလို ေ႐ႊပါရမီေတာရ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္ဆႏၵာဓိကအား "ၾကာလိုလူ" အမည္႐ွိ သ႐ုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ လွဴဒါန္းေပးအပ္ခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ေလာကနတ္ပန္းခ်ီခန္းမ၌ "ဆူး" အမည္႐ွိ ေပါက္ကြဲမႈပန္းခ်ီကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ ျပသခဲ့ၿပီး ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္တြင္ ကမ႓ာေျမျပင္ကို အလည္ေရာက္ ဘဝ … ဘဝေတြကိုျဖတ္သန္း ေလွာ္ခတ္ရင္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ သစၥာတရားကို ႐ွာေဖြေတြ႔႐ွိခဲ့သူ လူသားတစ္ေယာက္၏ ပံုရိပ္မွတ္တိုင္မ်ား (သို႔) ေက်ာ္သူ၏ Kyaw Thu`s Art Zone အမည္ျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ပန္းခ်ီျပခန္းအား ဖြင့္လွစ္ကာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပန္းခ်ီျပပြဲအား က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ကုိယ္ေတာ္ ပန္းခ်ီျပပြဲအား Kyaw Thu`s Art Zone Vol:2 အျဖစ္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျပသႏိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လတြင္လည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕တြင္ First Break Out အမည္ျဖင့္ ပန္းခ်ီျပပြဲအား က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ပန္းခ်ီေမာင္ေမာင္ (ခ) ေက်ာ္သူသည္ ယေန႔ခ်ိန္ထိ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မ်ားအား ေရးဆြဲလွ်က္႐ွိသည္။
ထိုကဲ့သို႔ေသာ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္၊ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ဦးလည္းျဖစ္သူ ပန္းခ်ီဝါသနာ႐ွင္လည္းျဖစ္သူ လူမႈေရးေလာကတြင္လည္း အမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္လုပ္ကိုင္ေနသူတစ္ဦးအား ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ၅.၈.၂ဝ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္္တြင္ ဦးေက်ာ္သူ၏ ႐ုပ္ပံုလႊာအား ပံုတူပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုပညာ႐ွင္မ်ားက အမွတ္တရဂုဏ္ျပဳ ေရးဆြဲပြဲအား က်င္းပခဲ့သည္။ ယင္းအခမ္းအနားတြင္ ပန္းပုပညာရွင္ဆရာႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဦးလြင္ေမာင္၊ ဦးတင္ျမ၊ ဦးၾကည္စိန္ေလး (ထားဝယ္)၊ ဦးျမေမာင္၊ ဦးေက်ာ္ညြန္႔၊ ဦးဆန္နီညိမ္း၊ စာေပေလာကမွ ဦးဝင္းၿငိမ္း (ေ႐ႊအျမဳေတ၊ အလင္းတန္းဂ်ာနယ္)၊ ကိုမ်ိဳး-ျမန္မာစာ (ေပၚျပဴလာဂ်ာနယ္) စာေပပညာ႐ွင္မ်ားႏွင့္ စိတ္ဝင္စားၾကသူမ်ား တက္ေရာက္အားေပးခဲ့ၾကသည္။ ပန္းခ်ီ ပညာရွင္ဆရာမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးသက္ေအာင္၊ ဦးသေျပျမင့္သိန္း၊ ဦးေဇာ္ဝင္း(ငွက္ေပ်ာသီး)၊ ဦးၾကင္၊ ဦးေဇာ္ဝင္းေဖ၊ ဦးရဲျမင့္(ေရွ႕သို႔)၊ ဦးေရႊျမင့္ အစရိွသည့္ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုပညာရွင္ (၄ဝ) ဦးခန္႔တို႔သည္ နံနက္ (၉း၃ဝ) နာရီအခ်ိန္ခန္႔မွ စတင္ကာ ညေန (၄းဝဝ) နာရီအခ်ိန္ထိ ေရးဆြဲခဲ့ၾကကာ ပန္းခ်ီဆရာမ်ား၏ မ်ိဳးဆက္သစ္ သမီးငယ္ေလးတစ္ဦးမွလည္း ဦးေက်ာ္သူ၏ ဂ်ိဳးငွက္လႊတ္ေနသည့္႐ုပ္ပံုအား အမွတ္တရ ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ပန္းပုပညာ႐ွင္ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္မင္းမွ ဦးေက်ာ္သူ၏ ပံုတူ႐ုပ္တုအား ထုလုပ္ခဲ့ၾကၿပီး ပန္းခ်ီ ကားခ်ပ္မ်ားႏွင့္ ႐ုပ္တုအား ဦးေက်ာ္သူအတြက္ အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳေပးအပ္ခဲ့ၾကသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း (ပန္းပုပညာ႐ွင္)
ကိုေက်ာ္သူကေတာ့ မူလအစက ပန္းခ်ီဆရာ ေမာင္ေမာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လို ပန္းခ်ီ ဆရာေတြထဲကေန အခုလိုမ်ိဳး ျပည္သူေတြကို အက်ိဳးျပဳတဲ့လူတစ္ေယာက္ ေပၚထြန္းလာတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္က ဂုဏ္ျပဳေရးဆြဲျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ေ႐ႊျမင့္ (ပန္းခ်ီ)
ဦးေက်ာ္သူလုပ္ခဲ့တာက ႐ုပ္႐ွင္ကိစၥတို႔၊ နာေရးကူညီမႈကိစၥေတြ သူကလုပ္ခဲ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေလးစားတယ္။ ေလးစားေတာ့ ဂုဏ္ျပဳပြဲေလးလုပ္ၿပီး သူရဲ႕ ေပါ့ထရစ္ ေရးဆြဲမယ္။ သူ႔ရဲ႕ပံုစံမ်က္ႏွာက အရမ္းေရးခ်င္တဲ့ ပံုမ်ိဳးျဖစ္တယ္။
ေဇာ္ဝင္း (ငွက္ေပ်ာသီး)
ဦးေက်ာ္သူကို မ်ားေသာအားျဖင့္ သိၾကတာကေတာ့ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)နဲ႔ တြဲဖက္ၿပီး ဘယ္လိုမွ ခြဲခြာလို႔မရပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂုဏ္ျပဳေရးဆြဲျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေဇာ္ဝင္းေဖ (ပန္းခ်ီ)
အရင္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရးေနၾကတာ အမ်ိဳးသမီးပံုေတြ၊ ကိုရင္ေလးေတြ ဒါမ်ိဳးေလးေတြ။ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ တကယ့္အမွတ္တရ ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့၊ ျဖစ္ေစေလာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေရးဆဲြၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)ရဲ႕ ဦးေက်ာ္သူဆိုတာ အခုအခ်ိန္မွာ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ကိုယ္ မျဖည့္ႏိုင္တဲ့ ပါရမီကိုျဖည့္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေရးခြင့္ရခဲ့တယ္။
ၾကည္စိန္ေလး (ထားဝယ္)
ဦးေက်ာ္သူလိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ယခုျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ၿပီးေတာ့ အမ်ားအတြက္ အေထာက္အကူ ျပဳေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာမွာေရာ၊ ကမ႓ာမွာေရာ ဂုဏ္ယူစရာ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ႐ုပ္တုတစ္ခုထားသင့္တဲ့ အေျခအေနမွာလည္း ႐ွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဦးေက်ာ္သူ႐ုပ္တုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္တုတစ္ခုအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေဒါက္တာေတြကို ထုထား သလို ထုခ်င္တဲ့ဆႏၵ ျပင္းျပေနလွ်က္႐ွိပါတယ္။
ဦးဆန္နီညိမ္း (ပန္းပု)
ပံုတူဆြဲတယ္ဆိုတာ အႏုပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ကေနၿပီးေတာ့ ေနာက္ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို သူကတစ္ဆင့္ေဖာ္ျပတာပဲ။ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာေတြ ဒါမွမဟုတ္ ေက်ာ္ၾကားတဲ့သူေတြ၊ ေအာင္ျမင္တဲ့သူေတြ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ခ်င္လို႔။ မွတ္တမ္းတင္သင့္တဲ့သူေတြကို ဆြဲတာေပါ့။ အခု ကိုေက်ာ္သူကို ပံုတူဆြဲၾကတယ္ဆိုတာကလည္း သူ႔ဘဝမွာ သူလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေတြ၊ သူသယ္ပိုးခဲ့တာေတြ ကို ေလးစားတန္ဖိုးထားၿပီးေတာ့ ပံုဆြဲၾကတာပါ။ ဒီကေနပြဲရဲ႕ ဖန္တီးမႈကေတာ့ အားရစရာပါပဲ။
ဦးဝင္းၿငိမ္း (အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္)
လက္ေတြ႔ေရးဆြဲတယ္။ လက္ေတြ႔ဓါတ္ပံု႐ိုက္တယ္ဆိုတာ မ်ားေသာအားျဖင့္ မိန္းမေခ်ာေခ်ာေလး ေတြကို ဆြဲၾကတယ္။ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ၾကတယ္။ အခုလို ထူးျခားတဲ့ပံုအေနနဲ႔ ကိုေက်ာ္သူကို ပန္းခ်ီဆြဲၾကတယ္။ ပန္းပုထုၾကတယ္။ အင္မတန္ထူးျခားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ၾကြေရာက္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့တာပါ။ ပန္းခ်ီ ကိုေဇာ္ဝင္း(ငွက္ေပ်ာသီး)ဆိုလို႔႐ွိရင္ စတိတ္႐ႈိးေတြဆြဲရင္ ေပအေတာ္ျမင့္ျမင့္ ပံုႀကီးေတြကို လက္တန္းဆြဲ ႏိုင္တဲ့ဆရာပါ။ သူဒီမွာလာၿပီးေတာ့ ေရးဆြဲေနတယ္ဆိုတာ အေတာ္ကို အံ့ၾသစရာပါ။ ၾကည္ႏူးစရာပါ။
ကိုလင္း (သတင္းေထာက္)
ဓါတ္ပံုဆရာေတြစုၿပီးေတာ့ ေမာ္ဒယ္(လ္)ေတြကို ႐ိုက္ၾကတယ္။ အခုလုိ ထူးထူးျခားျခား ပန္းခ်ီ လည္းပါတယ္။ ပန္းပုလည္းပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာက ဘာလည္းဆုိေတာ့ ေက်ာ္သူက ေမာ္ဒယ္(လ္)သေဘာမ်ိဳး ထိုင္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ ေက်ာ္သူကို ေရးဆြဲၾကတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေက်ာ္သူရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီးေရးဆြဲၾကတာဆိုေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာအခ်င္းခ်င္းနဲ႔လည္း ရင္းႏွီးမႈ၊ ခ်စ္ၾကည္မႈ၊ တစ္ေယာက္ပညာ တစ္ေယာက္ရမယ္ဆိုေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။
ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေ႐ႊဇီးကြက္ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) အတြင္းေရးမွဴး
ကိုေက်ာ္သူကေတာ့ တစ္ခ်ိန္က အင္မတန္မွ ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ တစ္ေယာက္ေပါ့။ အဲဒီဘဝတုန္းက ဘယ္သူမွသူ႔ကို ပန္းခ်ီဆြဲေပးဖို႔၊ ပန္းပုထုေပးဖို႔ သူ႔အလိုလို စိတ္ဝင္စား တဲ့လူမ႐ွိခဲ့ဘူး။ အခုခ်ိန္မွာ သူ႔အလိုလို စိတ္ဝင္စားၿပီးေတာ့ ႐ုပ္ရည္အေနနဲ႔ေတာ့ မလွေတာ့ဘူး။ အမ်ား အက်ိဳးကို ႐ြယ္သယ္ပိုးတဲ့လူတစ္ေယာက္၊ ဒီလူရဲ႕စိတ္ဓါတ္ကို ေလးစားလို႔ လာေရာက္ၿပီး ေရးဆြဲၾကေတာ့။ ကၽြန္မ ဘာသြားျမင္လည္းဆိုေတာ့ စိတ္ဓါတ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရက ႐ုပ္ရည္ပကာသနထက္ ပိုၿပီးေတာ့ အင္အားႀကီးတာကိုျမင္တယ္။ ေရးဆြဲၾကတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြကလည္း အကာနဲ႔အႏွစ္ကို ခြဲတတ္တဲ့သူလို႔ ကၽြန္မနားလည္တယ္။
ေက်ာ္ေက်ာ္ျမင့္ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) အသင္းသား
အရင္ကနဲ႔ အခုအခ်ိန္မွာ ကြာျခားမႈကေတာ့ အႀကီးႀကီးျဖစ္သြားၿပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ မင္းသား တစ္ေယာက္အျမင္နဲ႔ သိၾကတယ္။ အခုက ျပည္သူေတြကို အက်ိဳးျပဳေနတဲ့ ပရဟိတဆိုေတာ့ မင္းသားနဲ႔ ပရဟိတသမား ျပည္သူေတြကိုေပးဆပ္တဲ့ အေနအထားျခင္းလည္း အရမ္းကြာသြားၿပီ။ အဲဒီအတြက္လည္း အရမ္းဝမ္းသာပါတယ္။
ဝင္းလဲ့ဇင္ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) အသင္းသူ
ဒီေန႔ျမင္ကြင္းေလးက ၾကည္ႏူးဖို႔အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ မင္းသားဘဝတုန္းက အခုလိုမ်ိဳးမ႐ွိခဲ့ဘူး။ အခုလိုမ်ိဳး လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူ႔ပံုတူေတြလည္းဆြဲတယ္။ ပန္းပုထုၾကတယ္ဆိုေတာ့ အရမ္းလည္း ဂုဏ္ယူဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုပညာ႐ွင္ (၄ဝ) ဦးတို႔၏ မတူညီေသာ ေရးခ်က္မ်ား၊ ေရးပံု ေရးနည္း ပညာရပ္မ်ားတို႔ ေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သူ၏ ပံုရိပ္လႊာမ်ား၊ ပန္းခ်ီကားမ်ားသည္ ဦးေက်ာ္သူကိုယ္ပြား ႐ုပ္ပံုလႊာ (၄ဝ) ထြက္႐ွိလာခဲ့ေသာ္လည္း ဦးေက်ာ္သူ၏ အတြင္းစိတ္သ႑ာန္ ခံယူခ်က္မ်ားသည္ကား ပံုရိပ္လႊာတိုင္းတြင္ ထူးျခားစြာျဖင့္ တစ္ခုတည္းေသာ စိတ္အစဥ္ကို ေဖာ္ျပေနျခင္းအား ေတြ႔ျမင္လိုက္ရ ေတာ့သည္။
ကိုေက်ာ္သူ
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 12:25:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/8/7
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ပရဟိတ အႏုပညာ႐ွင္လူသားတစ္ဦးအား ထုဆစ္ျခင္း
To: lubo601@gmail.com
ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ိုးရာပန္းပညာ႐ွင္မ်ားအစည္းအ႐ံုး (ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္)မွ ပညာေရးလႈပ္႐ွားမႈ အစီအစဥ္တစ္ရပ္အျဖစ္ ပန္းခ်ီဆရာေမာင္ေမာင္ (ခ) ဦးေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ အား ဂုဏ္ျပဳ၍ ပံုတူပန္းခ်ီႏွင့္ ပန္းပု လက္ေတြ႔ေရးဆြဲ ထုလုပ္ျခင္း အခမ္းအနားအား ၅.၈.၂ဝ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္ (၉း၃ဝ) နာရီအခ်ိိန္မွ စတင္၍ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)႐ွိ တည္ေဆာက္ဆဲ ခန္းမေဆာင္ (အသစ္)တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ဦးေက်ာ္သူသည္ ပန္းခ်ီပညာရပ္အား ငယ္႐ြယ္စဥ္ ေက်ာင္းသားဘဝ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္အတြင္း ေႏြရာသီပန္းခ်ီရက္တိုသင္တန္းအား ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးေသာင္းဟန္ထံတြင္ ပန္းခ်ီပညာကို ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ၁၉၈ဝ ခုႏွစ္တြင္ ေဒသေကာလိပ္ - ၂ (လိႈင္)၊ တကၠသိုလ္ပန္းခ်ီျပပြဲ၌ ပန္းခ်ီ ေမာင္ေမာင္အမည္ျဖင့္ ပိုစတာကာလာ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ (၁ဝ) ခ်ပ္ကို ဝင္ေရာက္ျပသခဲ့သည္။ ဒုတိယ အႀကိမ္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ ယုဒႆန္ခန္းမ၌ က်င္းပျပဳလုပ္သည့္ "အဇၩတၱပန္းခ်ီ" ျပပြဲ၌ "နာၾကည္းမႈ (ဘဝေစ်း)" သ႐ုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီ ကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ ျပသခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ ပန္းခ်ီေလာကသို႔ ျပန္လည္ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ပန္းခ်ီေက်ာ္သူအမည္ျဖင့္ ေရးဆြဲထားေသာ "မျမင္ခ်င္၊ မၾကားခ်င္၊ မေျပာခ်င္" ပန္းခ်ီကားခ်ပ္အား စိတ္က်န္းမာေရး အထူးကုေဆး႐ံု႐ွိ ပန္းခ်ီပညာရပ္ျဖင့္ ကုသနည္းခန္းမအတြက္ လွဴဒါန္းခဲ့သလို ေ႐ႊပါရမီေတာရ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္ဆႏၵာဓိကအား "ၾကာလိုလူ" အမည္႐ွိ သ႐ုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ လွဴဒါန္းေပးအပ္ခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ေလာကနတ္ပန္းခ်ီခန္းမ၌ "ဆူး" အမည္႐ွိ ေပါက္ကြဲမႈပန္းခ်ီကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ ျပသခဲ့ၿပီး ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္တြင္ ကမ႓ာေျမျပင္ကို အလည္ေရာက္ ဘဝ … ဘဝေတြကိုျဖတ္သန္း ေလွာ္ခတ္ရင္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ သစၥာတရားကို ႐ွာေဖြေတြ႔႐ွိခဲ့သူ လူသားတစ္ေယာက္၏ ပံုရိပ္မွတ္တိုင္မ်ား (သို႔) ေက်ာ္သူ၏ Kyaw Thu`s Art Zone အမည္ျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ပန္းခ်ီျပခန္းအား ဖြင့္လွစ္ကာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပန္းခ်ီျပပြဲအား က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ကုိယ္ေတာ္ ပန္းခ်ီျပပြဲအား Kyaw Thu`s Art Zone Vol:2 အျဖစ္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျပသႏိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လတြင္လည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕တြင္ First Break Out အမည္ျဖင့္ ပန္းခ်ီျပပြဲအား က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ပန္းခ်ီေမာင္ေမာင္ (ခ) ေက်ာ္သူသည္ ယေန႔ခ်ိန္ထိ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မ်ားအား ေရးဆြဲလွ်က္႐ွိသည္။
ထိုကဲ့သို႔ေသာ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္၊ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ဦးလည္းျဖစ္သူ ပန္းခ်ီဝါသနာ႐ွင္လည္းျဖစ္သူ လူမႈေရးေလာကတြင္လည္း အမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္လုပ္ကိုင္ေနသူတစ္ဦးအား ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ၅.၈.၂ဝ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္္တြင္ ဦးေက်ာ္သူ၏ ႐ုပ္ပံုလႊာအား ပံုတူပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုပညာ႐ွင္မ်ားက အမွတ္တရဂုဏ္ျပဳ ေရးဆြဲပြဲအား က်င္းပခဲ့သည္။ ယင္းအခမ္းအနားတြင္ ပန္းပုပညာရွင္ဆရာႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဦးလြင္ေမာင္၊ ဦးတင္ျမ၊ ဦးၾကည္စိန္ေလး (ထားဝယ္)၊ ဦးျမေမာင္၊ ဦးေက်ာ္ညြန္႔၊ ဦးဆန္နီညိမ္း၊ စာေပေလာကမွ ဦးဝင္းၿငိမ္း (ေ႐ႊအျမဳေတ၊ အလင္းတန္းဂ်ာနယ္)၊ ကိုမ်ိဳး-ျမန္မာစာ (ေပၚျပဴလာဂ်ာနယ္) စာေပပညာ႐ွင္မ်ားႏွင့္ စိတ္ဝင္စားၾကသူမ်ား တက္ေရာက္အားေပးခဲ့ၾကသည္။ ပန္းခ်ီ ပညာရွင္ဆရာမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးသက္ေအာင္၊ ဦးသေျပျမင့္သိန္း၊ ဦးေဇာ္ဝင္း(ငွက္ေပ်ာသီး)၊ ဦးၾကင္၊ ဦးေဇာ္ဝင္းေဖ၊ ဦးရဲျမင့္(ေရွ႕သို႔)၊ ဦးေရႊျမင့္ အစရိွသည့္ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုပညာရွင္ (၄ဝ) ဦးခန္႔တို႔သည္ နံနက္ (၉း၃ဝ) နာရီအခ်ိန္ခန္႔မွ စတင္ကာ ညေန (၄းဝဝ) နာရီအခ်ိန္ထိ ေရးဆြဲခဲ့ၾကကာ ပန္းခ်ီဆရာမ်ား၏ မ်ိဳးဆက္သစ္ သမီးငယ္ေလးတစ္ဦးမွလည္း ဦးေက်ာ္သူ၏ ဂ်ိဳးငွက္လႊတ္ေနသည့္႐ုပ္ပံုအား အမွတ္တရ ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ပန္းပုပညာ႐ွင္ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္မင္းမွ ဦးေက်ာ္သူ၏ ပံုတူ႐ုပ္တုအား ထုလုပ္ခဲ့ၾကၿပီး ပန္းခ်ီ ကားခ်ပ္မ်ားႏွင့္ ႐ုပ္တုအား ဦးေက်ာ္သူအတြက္ အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳေပးအပ္ခဲ့ၾကသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း (ပန္းပုပညာ႐ွင္)
ကိုေက်ာ္သူကေတာ့ မူလအစက ပန္းခ်ီဆရာ ေမာင္ေမာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လို ပန္းခ်ီ ဆရာေတြထဲကေန အခုလိုမ်ိဳး ျပည္သူေတြကို အက်ိဳးျပဳတဲ့လူတစ္ေယာက္ ေပၚထြန္းလာတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္က ဂုဏ္ျပဳေရးဆြဲျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ေ႐ႊျမင့္ (ပန္းခ်ီ)
ဦးေက်ာ္သူလုပ္ခဲ့တာက ႐ုပ္႐ွင္ကိစၥတို႔၊ နာေရးကူညီမႈကိစၥေတြ သူကလုပ္ခဲ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေလးစားတယ္။ ေလးစားေတာ့ ဂုဏ္ျပဳပြဲေလးလုပ္ၿပီး သူရဲ႕ ေပါ့ထရစ္ ေရးဆြဲမယ္။ သူ႔ရဲ႕ပံုစံမ်က္ႏွာက အရမ္းေရးခ်င္တဲ့ ပံုမ်ိဳးျဖစ္တယ္။
ေဇာ္ဝင္း (ငွက္ေပ်ာသီး)
ဦးေက်ာ္သူကို မ်ားေသာအားျဖင့္ သိၾကတာကေတာ့ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)နဲ႔ တြဲဖက္ၿပီး ဘယ္လိုမွ ခြဲခြာလို႔မရပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂုဏ္ျပဳေရးဆြဲျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေဇာ္ဝင္းေဖ (ပန္းခ်ီ)
အရင္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရးေနၾကတာ အမ်ိဳးသမီးပံုေတြ၊ ကိုရင္ေလးေတြ ဒါမ်ိဳးေလးေတြ။ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ တကယ့္အမွတ္တရ ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့၊ ျဖစ္ေစေလာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေရးဆဲြၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)ရဲ႕ ဦးေက်ာ္သူဆိုတာ အခုအခ်ိန္မွာ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ကိုယ္ မျဖည့္ႏိုင္တဲ့ ပါရမီကိုျဖည့္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေရးခြင့္ရခဲ့တယ္။
ၾကည္စိန္ေလး (ထားဝယ္)
ဦးေက်ာ္သူလိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ယခုျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ၿပီးေတာ့ အမ်ားအတြက္ အေထာက္အကူ ျပဳေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာမွာေရာ၊ ကမ႓ာမွာေရာ ဂုဏ္ယူစရာ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ႐ုပ္တုတစ္ခုထားသင့္တဲ့ အေျခအေနမွာလည္း ႐ွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဦးေက်ာ္သူ႐ုပ္တုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္တုတစ္ခုအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေဒါက္တာေတြကို ထုထား သလို ထုခ်င္တဲ့ဆႏၵ ျပင္းျပေနလွ်က္႐ွိပါတယ္။
ဦးဆန္နီညိမ္း (ပန္းပု)
ပံုတူဆြဲတယ္ဆိုတာ အႏုပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ကေနၿပီးေတာ့ ေနာက္ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို သူကတစ္ဆင့္ေဖာ္ျပတာပဲ။ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာေတြ ဒါမွမဟုတ္ ေက်ာ္ၾကားတဲ့သူေတြ၊ ေအာင္ျမင္တဲ့သူေတြ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ခ်င္လို႔။ မွတ္တမ္းတင္သင့္တဲ့သူေတြကို ဆြဲတာေပါ့။ အခု ကိုေက်ာ္သူကို ပံုတူဆြဲၾကတယ္ဆိုတာကလည္း သူ႔ဘဝမွာ သူလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေတြ၊ သူသယ္ပိုးခဲ့တာေတြ ကို ေလးစားတန္ဖိုးထားၿပီးေတာ့ ပံုဆြဲၾကတာပါ။ ဒီကေနပြဲရဲ႕ ဖန္တီးမႈကေတာ့ အားရစရာပါပဲ။
ဦးဝင္းၿငိမ္း (အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္)
လက္ေတြ႔ေရးဆြဲတယ္။ လက္ေတြ႔ဓါတ္ပံု႐ိုက္တယ္ဆိုတာ မ်ားေသာအားျဖင့္ မိန္းမေခ်ာေခ်ာေလး ေတြကို ဆြဲၾကတယ္။ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ၾကတယ္။ အခုလို ထူးျခားတဲ့ပံုအေနနဲ႔ ကိုေက်ာ္သူကို ပန္းခ်ီဆြဲၾကတယ္။ ပန္းပုထုၾကတယ္။ အင္မတန္ထူးျခားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ၾကြေရာက္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့တာပါ။ ပန္းခ်ီ ကိုေဇာ္ဝင္း(ငွက္ေပ်ာသီး)ဆိုလို႔႐ွိရင္ စတိတ္႐ႈိးေတြဆြဲရင္ ေပအေတာ္ျမင့္ျမင့္ ပံုႀကီးေတြကို လက္တန္းဆြဲ ႏိုင္တဲ့ဆရာပါ။ သူဒီမွာလာၿပီးေတာ့ ေရးဆြဲေနတယ္ဆိုတာ အေတာ္ကို အံ့ၾသစရာပါ။ ၾကည္ႏူးစရာပါ။
ကိုလင္း (သတင္းေထာက္)
ဓါတ္ပံုဆရာေတြစုၿပီးေတာ့ ေမာ္ဒယ္(လ္)ေတြကို ႐ိုက္ၾကတယ္။ အခုလုိ ထူးထူးျခားျခား ပန္းခ်ီ လည္းပါတယ္။ ပန္းပုလည္းပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာက ဘာလည္းဆုိေတာ့ ေက်ာ္သူက ေမာ္ဒယ္(လ္)သေဘာမ်ိဳး ထိုင္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ ေက်ာ္သူကို ေရးဆြဲၾကတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေက်ာ္သူရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီးေရးဆြဲၾကတာဆိုေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာအခ်င္းခ်င္းနဲ႔လည္း ရင္းႏွီးမႈ၊ ခ်စ္ၾကည္မႈ၊ တစ္ေယာက္ပညာ တစ္ေယာက္ရမယ္ဆိုေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။
ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေ႐ႊဇီးကြက္ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) အတြင္းေရးမွဴး
ကိုေက်ာ္သူကေတာ့ တစ္ခ်ိန္က အင္မတန္မွ ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ တစ္ေယာက္ေပါ့။ အဲဒီဘဝတုန္းက ဘယ္သူမွသူ႔ကို ပန္းခ်ီဆြဲေပးဖို႔၊ ပန္းပုထုေပးဖို႔ သူ႔အလိုလို စိတ္ဝင္စား တဲ့လူမ႐ွိခဲ့ဘူး။ အခုခ်ိန္မွာ သူ႔အလိုလို စိတ္ဝင္စားၿပီးေတာ့ ႐ုပ္ရည္အေနနဲ႔ေတာ့ မလွေတာ့ဘူး။ အမ်ား အက်ိဳးကို ႐ြယ္သယ္ပိုးတဲ့လူတစ္ေယာက္၊ ဒီလူရဲ႕စိတ္ဓါတ္ကို ေလးစားလို႔ လာေရာက္ၿပီး ေရးဆြဲၾကေတာ့။ ကၽြန္မ ဘာသြားျမင္လည္းဆိုေတာ့ စိတ္ဓါတ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရက ႐ုပ္ရည္ပကာသနထက္ ပိုၿပီးေတာ့ အင္အားႀကီးတာကိုျမင္တယ္။ ေရးဆြဲၾကတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြကလည္း အကာနဲ႔အႏွစ္ကို ခြဲတတ္တဲ့သူလို႔ ကၽြန္မနားလည္တယ္။
ေက်ာ္ေက်ာ္ျမင့္ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) အသင္းသား
အရင္ကနဲ႔ အခုအခ်ိန္မွာ ကြာျခားမႈကေတာ့ အႀကီးႀကီးျဖစ္သြားၿပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ မင္းသား တစ္ေယာက္အျမင္နဲ႔ သိၾကတယ္။ အခုက ျပည္သူေတြကို အက်ိဳးျပဳေနတဲ့ ပရဟိတဆိုေတာ့ မင္းသားနဲ႔ ပရဟိတသမား ျပည္သူေတြကိုေပးဆပ္တဲ့ အေနအထားျခင္းလည္း အရမ္းကြာသြားၿပီ။ အဲဒီအတြက္လည္း အရမ္းဝမ္းသာပါတယ္။
ဝင္းလဲ့ဇင္ (နာေရးကူညီမႈအသင္း-ရန္ကုန္) အသင္းသူ
ဒီေန႔ျမင္ကြင္းေလးက ၾကည္ႏူးဖို႔အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ မင္းသားဘဝတုန္းက အခုလိုမ်ိဳးမ႐ွိခဲ့ဘူး။ အခုလိုမ်ိဳး လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူ႔ပံုတူေတြလည္းဆြဲတယ္။ ပန္းပုထုၾကတယ္ဆိုေတာ့ အရမ္းလည္း ဂုဏ္ယူဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုပညာ႐ွင္ (၄ဝ) ဦးတို႔၏ မတူညီေသာ ေရးခ်က္မ်ား၊ ေရးပံု ေရးနည္း ပညာရပ္မ်ားတို႔ ေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သူ၏ ပံုရိပ္လႊာမ်ား၊ ပန္းခ်ီကားမ်ားသည္ ဦးေက်ာ္သူကိုယ္ပြား ႐ုပ္ပံုလႊာ (၄ဝ) ထြက္႐ွိလာခဲ့ေသာ္လည္း ဦးေက်ာ္သူ၏ အတြင္းစိတ္သ႑ာန္ ခံယူခ်က္မ်ားသည္ကား ပံုရိပ္လႊာတိုင္းတြင္ ထူးျခားစြာျဖင့္ တစ္ခုတည္းေသာ စိတ္အစဥ္ကို ေဖာ္ျပေနျခင္းအား ေတြ႔ျမင္လိုက္ရ ေတာ့သည္။
ကိုေက်ာ္သူ
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 8/08/2012 12:25:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ