admin posted: " ကာတြန္း ကူမိုးၾကိဳး - ပြင့္လင္းျမင္သာ ေနရာတကာ 'ပါ' တိုင္း ေကာင္းတာဟုတ္ဖူးလား ဒီဇင္ဘာ ၆၊ ၂၀၁၂"
|
သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္
သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ |
| သၽွမ္း၊ေျမာက္ နမ့္ခမ္း၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယုံၾကည္မွုတည္ေဆာက္ျခင္းေဆြးေႏြးပြဲအေပၚျပန္လည္ရွင္းလင္း Posted: 04 Dec 2012 11:24 PM PST နိုဝင္ဘာလ ၂၆ မွ ၂၈ ရက္ေန႔ထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တြင္က်င္းပခဲ့ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယုံၾကည္မွုတည္ေဆာက္ ျခင္း ေဆြးေႏြးပြဲအေပၚျပန္လည္ရွင္းလင္းပြဲကို သၽွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕ ရွိ သၽွမ္းစာေပယဥ္ေက်းမွု႐ုံး ၌ ယမန္ေန႔က က်င္းပခဲ့ေၾကာင္းစုံစမ္း သိရသည္။  ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယုံၾကည္မွုတည္ေဆာက္ ျခင္း ေဆြးေႏြးပြဲအေပၚျပန္လည္ရွင္းလင္းပြဲ" က်ားျဖဴပါတီ ဥကၠဌ ဦးစိုင္းေစာလွ နဲ႔ သၽွမ္းစာ/ယဥ္ ဥကၠဌ ဦးစိုင္းေက်ာ္ဝင္း တို႔ က ဖြင့္ပြဲ မိန႔္ခြန္းေျပာၾကတယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေဆြးေႏြးပြဲ သြားတက္ လာခဲ့တဲ့ ၃ ဦးကလည္း ေန႔ လည္ ၁ နာရီမွ ညေန ၄း၄၀ နာရီ အထိ တလွည့္စီ ျပန္လည္ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့တယ္၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖ ေတြနဲ႔ ရပ္ကြက္ ေခါင္းေဆာင္ အသီးသီး နိုင္ငံေရးပါတီဝင္ေတြ စုစုေပါင္း ၁၀၀ နီးပါးတက္ေရာက္ ၾကတယ္" ဟု ရွင္းလင္းပြဲ သို႔တက္ေရာက္ခဲ့ေသာ နမ့္ခမ္းေဒသခံစိုင္းခမ္းကေျပာျပသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေဆြးေႏြးပြဲ ေရာက္ခဲ့ေသာ သူ ၃ ဦးမွာ က်ားျဖဴပါတီ မွ စိုင္းထြန္းလွ ၊က်ားေခါင္းပါ တီမွ စိုင္းေမာက္ခမ္း ၊သၽွမ္းစာေပ အဖြဲ႕မွ စိုင္းျမင့္သန္း တို႔ုျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊စိုင္းထြန္းလွ က ၂၆ ရက္က ေဆြးေႏြးပြဲမွ မွတ္သားစရာ မ်ားႏွင့္ေဆြးေႏြးခ်က္တင္ျပခ်က္မ်ားကို ေျပာၾကားေၾကာင္း ၊ က်န္ႏွစ္ဦး မွာလည္း ၂၇ ရက္ေန႔ ႏွင့္ ၂၈ ရက္ေန႔ ကေဆြးေႏြးလာေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ျပန္လည္ေျပာျပေၾကာင္း ၄င္းကဆိုသည္။ "နိုဝင္ဘာ၂၆ ရက္ေန႔ က လုံးခြန္ထြန္းဦး ရဲ့ မိန႔္ခြန္းက အင္မတန္မွမွတ္သားစရာေကာင္းလွပါတယ္၊ ဗမာစကားနဲ႔ ေျပာသြားတာ ။ ျပည္ေထာင္စုႀကီးဟာ ပန္းေပါင္းစုံပြင့္ေနတဲ့တိုင္းျပည္ျဖစ္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ျပည္ ေထာင္ စုႀကီး ထဲမွာ ပြင့္ေနၾကတဲ့ ျပည္ေထာင္စုပန္းပြင့္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္၊ အားလုံး အလွအပ ကိုယ္စီရွိေနၾကပါ တယ္၊ ပိေတာက္ပန္းက က်က္သေရရွိေနသလို ေတာင္ဇလပ္ပန္းက က်က္သ ေရရွိေနတာပဲ ခ်ယ္ရီပန္းကလည္းလွတာပဲ ျပည္ေထာင္စု ထဲက ပန္းအလွအပကို ဖ်က္ဆီးတဲ့သူ၊ ျပည္ ေထာင္စုႀကီး ကို ဖ်က္ဆီးပစ္တဲ့သူဘဲ။ အဲဒီဖ်က္ဆီးေနတဲ့သူကိုလည္း လက္ခံနိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး" ဟု ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း က်ားျဖဴပါတီ မွ စိုင္းထြန္းလွ က မိန႔္ခြန္းထဲတြင္ ေျပာသည္။ ဤ ျပန္လည္ရွင္းလင္းေဟာေျပာပြဲ ကို နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕မွ က်ားေခါင္း၊က်ားျဖဴပါတီ ႏွင့္သၽွမ္းစာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမွု အဖြဲ႕ တို႔က ပူေပါင္း က်င္းပခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပ ခဲ့ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖင့္ ယုံၾကည္မွုတည္ ေဆာက္ျခင္း ေဆြးေႏြးတြင္ အဖြဲ႕အသီးသီး မွတင္ျပခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာ မ်ား အမ်ားမိဘ ျပည္သူမ်ားသိ ရွိေစရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္က်င္းပေၾကာင္း က်ားေခါင္းပါတီ စိုင္းထြန္းလွ ထံမွ သိရွိရသည္။  |
| You are subscribed to email updates from သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ To stop receiving these emails, you may unsubscribe now. | Email delivery powered by Google |
| Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610 | |
[mrsorcerer:36246] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ
To: lubo601@gmail.com
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 03:54:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ
To: lubo601@gmail.com
by Bo K Nyein on Wednesday, December 5, 2012 at 7:39am
လက္၀ဲသမားေတြ ေျပာေလ႔ေျပာထ ရွိတဲ႔ "တိုက္ပြဲကေခါင္းေဆာင္ကိုေဖၚထုတ္သည္" ဆိုတဲ႔ စကားမ်ား မွန္ေနေရာ႔လားမသိ။
ဘယ္ႏုိင္ငံမဆို ၊ အေျပာင္းအလဲ ကာလ ဟာ အခက္အခဲဆံုးနဲ႔ ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုးကာလ လို႔ဆိုခ်င္တယ္။ ဘာေၾကာင္႔လဲ ဆိုေတာ႔ "Change" ဆိုတဲ႔ (အေျပာင္းအလဲ) ျဖစ္တာနဲ႔ (Expectation) ဆိုတဲ႔ (ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္) ဆိုတာ က ကပ္ပါလာလို႔ပဲ။အေျပာင္းအလဲ ဟာ ေတာ္လွန္ေရးေၾကာင္႔ ၀ုန္းတိုင္းၾကီးပဲ ေျပာင္းေျပာင္း ၊ evolution အရ တေျဖးေျဖး ပဲ ေျပာင္းေျပာင္း ၊ ေျပာင္းလဲတယ္ ဆိုတာနဲ႔ လူတိုင္းမွာ (Expectation) ဆိုတာက ကပ္ျငိ တြယ္လာျပီပဲ။ လူတဦးစီ ရဲ႔ Capacity အေပၚ မူတည္ျပီး ၊ ဒီ (Expectation) ဟာ ကြဲလြဲ သြားတတ္တယ္။ အစိုးရ အတြက္ ကေတာ႔ change ေျပာင္းလဲမႈ အတြက္ (Expectation) ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ကိုင္တြယ္ ႏုိင္မဲ႔ expectation management လို႔ေခၚတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ကို ကိုင္တြယ္မႈ ဟာ အလြန္ အေရးၾကီးပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ Spoke person ေျပာေရးဆိုခြင္႔ ရွိသူ ဆိုျပီး ထားၾက တာေပါ႔။ ဒီလူ က မီဒီယာ က တဆင္႔ ျပည္သူကို အသိေပးရင္း ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ မလြန္ကဲ ေစဖို႔ ထိန္းေပး ရတဲ႔ အဓိက က်တဲ႔ အစိုးရရဲ႔ ယႏၱယား တစ္ခုပါပဲ။ စကားမမွားဖို႔လိုတယ္။ ႏုိင္ငံေရး နားလည္ရမယ္ ၊ မီဒီယာ အေၾကာင္း နားလည္ရမယ္။ Crisis Management လို႔ေခၚတဲ႔ ျပႆနာေပၚတာနဲ႔ မၾကီးထြားရ ေအာင္ ၊ ခ်က္ခ်င္းရွင္း ၊ ခ်က္ခ်င္းေၾကျငာ ႏုိင္ရမယ္။ သို႔ေလာ သို႔ေလာ အျဖစ္ မခံႏုိင္။ အေမရိကန္လို ႏုိင္ငံမ်ားမွာေတာ႔ ေျပာေရးဆိုခြင္႔ ရွိသူ ရဲ႔ အထက္မွာ Communications Director ဆိုတာ ရွိတယ္။ ဒီလို လူကမွ မီဒီယာ ေပၚလစီ နဲ႔ ဗ်ဴဟာ ကို ခ်ေပးႏိုင္တာ။ ဒီလုိ အေရးၾကီးတဲ႔ေနရာေတြ မွာ Adult Supervision လိုပါတယ္။ ေျပာင္းလဲမႈ ကာလ မွာ အေရးအၾကီးဆံုး ေနာက္တစ္ခုက အေတြးေဟာင္း mentality ေဟာင္း ကိုေဖ်ာက္ ႏုိင္ဖို႔ပဲ။ အထူးသျဖင္႔ ဖိႏွိပ္မႈ နဲ႔ အုပ္ခ်ုဳပ္ တဲ႔ အာဏါရွင္ စနစ္ ကေန လြပ္လပ္မႈ နဲ႔ ပြင္႔လင္းမႈ ကို အေျခခံတဲ႔ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ကို အေျပာင္းမွာ အေတြးအေခၚ ၊ စိတ္ဓါတ္ ေျပာင္းဖို႔ အင္မတန္ အေရးၾကီး သလို ၊ ခက္ခဲ ပါတယ္။
ဦးေန၀င္း ဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ စစ္တပ္ နဲ႔ အာဏါသိမ္းျပီး သကာလ တဆင္႔လြန္ကဲျပီး ကြန္ျမဴနစ္ စနစ္က (ဗဟိုဦးစီး) စနစ္ကို (မ) ခ်လာျပီး ျမန္မာမႈျပကာ (အညမည) ဆိုတဲ႔ (မဆလ) အေတြးအေခၚဆိုတာ ကို သြပ္သြင္းလာပါတယ္။ အမွန္က ဦးေန၀င္း လူလည္က် တာပါ။ စစ္အာဏါရွင္စနစ္ ကို တရား၀င္ေအာင္ ကြန္ျမဴနစ္ စနစ္က ဗဟိုဦးစီး နဲ႔ ေပါင္းစပ္ေပးလိုက္တာပဲ။ ဦးေန၀င္း ရဲ႔ ဗမာႏုိင္ငံမွာ ကြန္ျမဴနစ္ ေကတာ ေတြ အစား (စစ္သားေကတာ) က ဦးစီးတာပဲ ကြာပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကိုဖ်က္စီး သြားတာ စစ္ဗိုလ္စစ္သား ေတြျပီးရင္ လက္နက္ခ် ၊ ဖက္ေျပာင္း ၊ အလံျဖဴ ၊ အလံနီ ၊ အေခ်ာင္၀င္ႏႈိုက္ ၾကတဲ႔ ေရာင္စံု ကြန္ျမဴနစ္ေတြပဲ ဆိုရင္ မမွားပါဖူး။
ဗဟိုဦးစီး စနစ္ ကိုအေျခခံတဲ႔ အတြက္ ၊ ဗဟိုဦးစီးက စီးဆင္းလာတဲ႔ (စိတ္ဓါတ္) ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လႊမ္းမိုးခဲ႔တာ မဆန္းပါဖူး။ ဒီစိတ္ဓါတ္ ကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အားလံုး နားလည္ၾကတာ က (မဆလ) စိတ္ဓါတ္။ ဦးေန၀င္း ရဲ႔ မဆလ ေခတ္က တဆင္႔ န၀တ ၊ နအဖ ေခတ္အဆက္ဆက္ စစ္အာဏါရွင္ စနစ္ ပံုသ႑န္ ေတြ ေျပာင္းသြားေပမဲ႔ ဒီ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္က ေတာ႔ ေခတ္အဆက္ဆက္ ရွင္သန္လွ်က္ပဲ။ စစ္တပ္ ၊ ျပည္သူ နဲ႔ ယုတ္စြ အဆံုး အတိုက္အခံ ေတြထဲမွာ ေတာင္ ဒီ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ကို ထုတ္ႏႈတ္ လို႔ မရ ခဲ႔ၾကပါဖူး။
ဒီ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ဟာ ျမန္မာျပည္ တစ္ခုထဲမွာ မွ မဟုတ္ ၊ ကြန္ျမဴနစ္ ဗဟိုဦးစီး စနစ္ကို က်င္႔သံုးတဲ႔ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ဒုကၡ ေပးလွ်က္ရွိတယ္။ ပူတင္ရဲ႔ ရုရွားႏိုင္ငံ ၊ တိန္ေလွ်ာက္ပိန္ ရဲ႔ တရုတ္ ႏုိင္ငံ တို႔မွာ လည္း ဒုကၡေပးခဲ႔ ၊ ေပးလွ်က္ ရွိသလို ၊ စာေရးသူတို႔ ရဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လည္း ယေန႔အထိ လႊမ္းမိုးလွ်က္ ရွိပါေသး တယ္။
လက္ပံေတာင္းေတာင္ အေရးအခင္း မွာ အစိုးရ အကိုင္အတြယ္မွား တာ ၊ အစိုးရ အတြင္း က (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ ေတြ မသိ လိုက္ရပဲ ပန္းထြက္ လာတာလို႔ စာေရးသူ က သးံုသပ္ခ်င္တယ္။ ဗဟိုဦးစီး စနစ္ နဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္စီးပြားေရး စနစ္ ကို က်င္႔သံုးတဲ႔ ႏုိင္ငံတိုင္း ရွားပါးငတ္ျပတ္ ရတာ ဓမၼတာပဲ။ ဒီလို ရွားပါးတဲ႔ အခ်ိန္မွာ လူေတြရဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြ ပ်က္ျပား သြားရတယ္။ တကိုယ္ေကာင္း ဆန္တဲ႔ စိတ္ေတြ ေရွ႔ေရာက္ လာတတ္ၾကတယ္။ ဒီကမွ တဆင္႔ အျပင္လူ ၀င္လာတာကို မလိုလားဖူး။ ငါတို႔ပဲ ၾကိပ္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ေတြ လႊမ္းမိုး လာျပီး (အုပ္စု) ဖြဲ႔ျပီး (ခိုးစား) တဲ႔ အေလ႔အထ ေတြ ေပၚလြင္ လာတယ္။
စစ္အာဏါရွင္ စနစ္တိုင္းမွာ (သစၥာခံမႈ) ဆိုတဲ႔ Loyalty ဟာ အေရးအၾကီးဆံုးပဲ။ ဦးေန၀င္း ေျပာခဲ႔တဲ႔ (လူေတာ္) (လူေကာင္း) ျပႆနာ ဆိုတာ ဒီ သစၥာခံမႈ က ထိုက္ရိုက္ ဆင္းသက္ လာတဲ႔ ျပႆနာပဲ။ စစ္အာဏါရွင္ စနစ္မွာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ တိုင္းဟာ မိမိအေပၚ သစၥာခံဖို႔ အတြက္ (အက်ိဳးအျမတ္) လို႔ေခၚတဲ႔ (Interest) နဲ႔ ၀ယ္ယူရတယ္။ (Loyalty) ရဖို႔ (Interest) ကို (Currency) အေန နဲ႔ (အသံုးခ်) ၾကရတာပဲ။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဦးေန၀င္း ရဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ အေမြအႏွစ္ legacy က (ထိန္းခ်ဳပ္) ျခင္းျဖစ္တဲ႔(Regulation) ပဲ။
(Regulation) ေၾကာင္႔ (အခြင္႔ထူးခံ) ေတြ ေပၚလာတယ္။ (Regulation) ေၾကာင္႔ (အခြင္႔ထူးခံ) ေတြ အတြက္ (အက်ိဳး) (Interest) ျဖစ္ပြားေစတယ္။ ဒီ (အက်ိဳး) ရရွိမႈ ေၾကာင္႔ ရာထူး ရွိတဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ စီက (သစၥာခံမႈ) ကို ရလိုက္တယ္။ ဒီ (သစၥာခံမႈ) ေၾကာင္႔ စစ္အာဏါရွင္ တည္ျမဲတယ္။ ဒီလို နဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ဟာ ၀ိုင္းၾကီးပတ္ပတ္ဒူေ၀ေ၀ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။
ဒီလို (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ အတြင္းလိႈက္စားခံခဲ႔ရတဲ႔ ၊ သပြပ္အူလို ရႈပ္ေထြးေနတဲ႔ ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ကို ဒီမိုကေရစီ ထံုးသုတ္လိုက္တာနဲ႔ ၊ ဒီမိုကေရစီ ေၾကြးေၾကာ္လိုက္တာနဲ ၊ ပလို႔ဂ်ိ ဆိုျပီး တတိုင္းတျပည္လံုး ဒီမိုကေရစီ ယိမ္းထြက္ (က) လို႔ ရၾကတာမွာ မဟုတ္တာ။ ေရွ႔ က ဘယ္လို ဒီမိုကေရစီ ေအာ္ေနေပမဲ႔ အတြင္း စိတ္ဓါတ္က (မဆလ) သက္သက္ပဲ။ မေျပာင္းလဲ ႏုိင္ေသးပါဖူး။ ဒါကို (သိ) ဖို႔ (သတိ) ရွိဖို႔ လိုတယ္လို႔ ထင္လို႔ပါ။
န၀တ-နအဖ ေခတ္မွာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး ကို က်င္သံုးတယ္ဆိုေပမဲ႔ ၊ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ နဲ႔ က်င္႔သံုး လိုက္ေတာ႔ (ခရိုနီ) ဆိုတာေတြ ၾကီးစိုးလာတယ္။ အခု ေခတ္ေျပာင္း ကာလ မွာေတာင္ ဒီမိုကေရစီ က်င္႔သံုး တယ္ ဆိုေပမဲ႔ (မဆလ)ေနာက္ခံ နဲ႔ ဆိုေတာ႔ လက္ပံေတာင္းေတာင္ အေရး ကိုင္တြယ္ျခင္း ျဖစ္လာရတယ္။
ဒါက ဘာကို ညႊန္ျပေနသလဲ ဆိုရင္ ၊ လူတိုင္းဟာ ဒီမိုကေရစီ ေအာ္ေနၾကေပမဲ႔ တကယ္ လိုခ်င္ၾကတာက (မိမိရဲ႔အလိုဆႏၵ) ပဲ။ ခံစားရတဲ႔ သူေတြကလည္း မိမိတို႔ရဲ႔ ဆႏၵကိုပဲ ေတာင္းသလို ၊ အစိုးရ ကလည္း အရင္ အက်င္႔အတိုင္း ၊ (မဆလ) စိတ္ အျပည္႔ နဲ႔ (ခ်လိုက္မယ္ကြ) ဆိုျပီး (ႏွိမ္နင္း) ဖို႔သာ (အာရံုစိုက္) ၾကေတာ႔ Consequence ဆိုတဲ႔ (ေနာက္ဆက္တြဲ) ကို ထဲ႔မစဥ္းစားၾကေတာ႔ဖူး။ ဒါေၾကာင္႔ (လိုတာထက္) ပို ျပီး အရုပ္ဆိုး ကုန္ၾကရတယ္။
ေဒၚစု ေျပာတဲ႔ (မိမိရဲ႔အလိုဆႏၵ) ကိုပဲ မၾကည္႔ၾကပါနဲ႔ ဆိုတာ ၊ ဒါကိုေျပာတာပဲ လို႔ ခံစားရမိတယ္။
အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ အထဲမွာလဲ ၊ စစ္မွန္ေသာေျပာင္းလဲမႈ ကို လိုလားတဲ႔ သူေတြ ရွိသလို ၊ ေျပာင္းလဲမႈ သာ တကယ္ ေျပာင္းလဲ သြားရင္ မိမိတို႔ ရရွိခဲ႔တဲ႔ အက်ိဳး ၊ ရရွိဆဲ အက်ိဳး ေတြ ေလ်ာ႔နဲ ပ်က္စီး သြားမွာ ကို မလိုလား တဲ႔ သူ ေတြ ရွိၾကတာပဲ။ ဒါ ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံပဲ မဟုတ္ပါ။ ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္တဲ႔ ႏုိင္ငံ တိုင္းမွာ ေတြ႔ၾကံဳရတဲ႔ (ႏုိ္င္ငံေရးဓမၼတာ) လို႔ေျပာလို႔ ရပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ရဲ႔ ထူးျခားတဲ႔ အေျခအေန ကေတာ႔ ဗ်ဴဟာကိုေကာင္းေကာင္း နားလည္တဲ႔ ဦးသန္းေရႊက ၊ စစ္တပ္အတြက္ (အာမခံခ်က္) (Insurance) ၊ ဒီမိုကေရစီ လိုလားသူေတြ အတြက္ (ေျမျမွဴပ္ဖံုး) လို႔ေျပာ လို႔ရႏို္င္တဲ႔ ၊ check and balance ေတြကို Constitution မွာထဲ႔ သြားခဲ႔တယ္။
မွားမွားမွန္မွန္ ၊ ဒါ reality ပဲ။ စစ္အာဏါရွင္ စနစ္က ေန ဒီမိုကေရစီ ကို ေျဖးေျဖးေျပာင္းခ်င္ရင္ ၊ ဒီ reality ကို နားလည္ ရမွာပဲ။
လက္ရွိ စနစ္မွာ သမၼတ သည္ပင္ တခ်က္လႊတ္အမိန္႔ ထုတ္ႏုိင္တဲ႔ absolute အာဏါရ မရွိရွာ ပါဖူး။ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို တကယ္ နားလည္း လက္ခံရင္ absolute အာဏါရွင္ ကိုမလိုလား ႏုိင္ပါ။ ဒါေၾကာင္႔ သမၼတ ကိုယ္တိုင္ သူ႔ရဲ႔အုပ္ခ်ုပ္မႈ ေဘာင္အတြင္းမွာ ရွိတဲ႔ (အုပ္စု) (factions) ေတြရဲ႔ အားျပိဳင္မႈ ကို လိုက္ ေလွ်ာညီေထြ ျဖစ္ေအာင္ က်င္႔ၾကံ ဆံုးျဖတ္ရတာေတြ ရွိတယ္။ အဓိက က သူအေမြဆက္ခံ ခဲ႔ရတဲ႔ စနစ္က အေမြေတြကို လက္မခံ လို႔မရ။ ျပစ္ျပစ္ခါခါ စြန္႔ပစ္ လို႔လည္းမရ။ သူ႔ေနာက္ေၾကာ မွာ Insurance (အာမခံ) အျဖစ္ထားခဲ႕တဲ႔ (စစ္တပ္) က ရွိေနေသးသည္ မဟုတ္ပါလား။
ဒါေၾကာင္႔ လက္ရွိ သမၼတ ႏွင္႔ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ အားလံုး မေက်ာ္ႏုိင္တဲ႔ (မ်ဥ္း) ဆိုတာ ရွိေသးတယ္ ဆိုတာကို ေမ႔ လို႔ မရပါ။ အကယ္၍ မျဖစ္သင္႔ သည္မ်ား ျပန္ျဖစ္ခဲ႔ သည္ရွိေသာ္ ၊ တိုင္းျပည္ ေနာက္ အႏွစ္ (၂၀) (၃၀) ျပန္ေနာက္ဆုတ္ သြားႏုိင္တဲ႔ အႏၱရယ္ ကိုေမ႔၍ မရပါ။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အားနဲခ်က္ နဲ႔ ေဖၚေဆာင္မႈ အမွား
ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ စစ္အာဏါရွင္ လက္ေအာက္မွာ အႏွစ္ (၅၀) ေက်ာ္ ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတယ္။ (မဆလ) စိတ္ ဓါတ္ ဟာ တႏုိင္ငံလံုး ျပန္႔ႏွံ႔ လႊမ္းမိုးလွ်က္ရွိတယ္။ (ထိန္းခ်ဳပ္မႈ) နဲ႔ (ဖိနွိပ္မႈ) ကို အားကိုးတဲ႔ အာဏါရွင္ စနစ္ ကေန (လြပ္လပ္မႈ) နဲ႔ (ပြင္႔လင္းမႈ) ကို အေျခခံတဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ကို ကူးေျပာင္းတဲ႔ ကာလ မွာ ျပည္သူေတြ တင္မက အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ကိုယ္ႏႈိက္ (adjust) လုပ္ၾကရတာပဲ။ ျပည္သူေတြ နဲ႔ ခံစားရတဲ႔ သူေတြက လြပ္လပ္ခြင္႔ ေၾကာင္႔ (အေျဖ) ကိုေသာ္၎ ၊ (တရားမွ်တမႈ) ကိုေသာ္၎ ၊ ခ်က္ခ်င္း (လို) ခ်င္ၾကတယ္။ (အခက္အခဲ) ေတြကို နားမလည္း ႏုိင္ၾက။ အာဏါပိုင္ ေတြအဖို႔ အေမြဆက္ခံမႈ legacy ျပႆနာ ေတြရွိတယ္။ ေတာင္းဆိုမႈ ေတြ ဆက္တိုက္ေပၚလာမွာ ၊ ဆႏၵထုတ္ေဖၚမႈ ေတြ မျပတ္ ေပၚလာမွာ ကို စိုးရိမ္ၾကတယ္။
စစ္မွန္ေသာေျပာင္းလဲမႈ ကိုလိုလားတဲ႔ သူေတြက (မရမ္း) ဖို႔ (အခ်ိန္) ယူျပီး ေခါင္းေအးေအား နဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ ေျပာတယ္။ အေျပာင္းအလဲ ေတြျမန္ဆန္ လြန္းတယ္လို႔ ေတြးထင္သူမ်ား က စိုးရိမ္စိတ္ လြန္ကဲ ျပီး ျမန္ျမန္ ေျဖရွင္း လိုက္ဖို႔ တုိက္တြန္းၾကတယ္။ ဒါ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ပဲ။ ဒီေနရာမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အၾကီးအကဲ က ခ်င္႔ခ်ိန္ျပီး ဆံုးျဖတ္ရတာပဲ။
ဒီလိုအေျခအေနကို ဆံုးျဖတ္ရာမွာ ေခါင္းေအးဖို႔လိုသလို ၊ စိုးရိမ္စိတ္ မၾကီးဖို႔ လည္း လိုအပ္ လွပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲ မွာ အေတြ႔အၾကံဳ ရွိတဲ႔ ၊ Capacity ရွိတဲ႔ အၾကံဥါဏ္ ေပးႏုိင္တဲ႔ လူေတြ လိုပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ လဲ ဆိုရင္ ဒီလို ျပႆနာ မ်ိဳးဟာ မကိုင္တြယ္ တတ္ရင္ ျပႆဒ္ က(စ) တျပည္လံုး မီးေလာင္ ႏုိင္လို႔ပဲ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ (၅) ႏွစ္ေလာက္ က တရုတ္ျပည္ ဆင္က်င္းျပည္နယ္ (Xing Jing) မွာ ၀ီဂါ လူမ်ိဳးေတြ ဆႏၵ ထုတ္ေဖၚၾက ေတာ႔ ျပည္ပ ေရာက္ေနတဲ႔ တရုတ္သမၼတ ဟူဂ်င္ေတာင္း ဟာ ခ်က္ခ်င္း ျပည္ေတာ္ ျပန္ ေျပးရတာပဲ။ တိန္အန္မင္ အေရးအခင္းတုန္း ကလည္း တိန္ေလွ်ာက္ပိန္ကိုယ္တိုင္ ၀င္ အဆံုးအျဖတ္ ေပးရတာပဲ။ အေျပာင္းအလဲ လိုလားတဲ႔ ေက်ာက္စီရမ္း က ေက်ာင္းသားေတြကို ေစတနာ ဂရုဏါ ရွိတယ္။ တိုင္းျပည္ အက်ိဳးထက္ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ အက်ိဳး ကိုၾကည္႔တဲ႔ တရုတ္၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ လီပန္ တုိ႔က ေက်ာင္းသားေတြကို ႏွိပ္ကြပ္ ခ်င္တယ္။ ေနာက္ဆံုး တိန္ေလွ်ာက္ပိန္္ က Hardliners ေတြဖက္ကရပ္ လိုက္ေတာ႔ ေက်ာင္းသားေတြ အသတ္ခံ လိုက္ ၾကရတယ္။ တရုတ္ေက်ာင္းသားေတြ အထဲမွာ လည္း အႏၱရယ္ ကို (ျမင္) တဲ႔သူေတြ နဲ႔ (လိုခ်င္တာပဲ) (သိ) တဲ႔ သူေတြ အၾကား အားျပိဳင္မႈ ရွိၾကတာပဲ။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္အျပီး ေဖၚေဆာင္မႈ
ဆႏၵထုတ္ေဖၚမႈ ကို ႏွိမ္နင္းဖို႔ ဆံုးျဖတ္အျပီး ၊ ဒီ အမိန္႔ ကိုေဖၚေဆာင္တဲ႔ေနရာမွာ ၊ အာဏါပိုင္ လံုထိန္း ေတြဟာ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ နဲ႔ အရင္ႏွိပ္ကြပ္မႈ ယဥ္ေက်းမႈ ၀သီ ကို မထိန္း ႏုိင္ၾကတဲ႔ အတြက္ ေနာက္ ဆက္တြဲ ျပႆနာ Consequence ကို မစဥ္းစား ပဲ Operation Plan ကိုေရးဆြဲခဲ႔ၾက ပံုရတယ္။ အရင္ အာဏါရွင္ စနစ္ေအာက္မွာ တိပ္တိပ္ၾကိပ္ ရိုက္ ၊ ၾကိပ္ႏွိမ္နင္း ၊ ၾကိပ္ရွင္း ၊ ၾကိပ္ဖံုးဖိ လိုက္လို႔ ရတယ္။ ခုလို ပြင္႔လင္းမႈ အေတာ္အတန္ ရွိတဲ႔ ကာလ မွာ ဆႏၵထုတ္ေဖၚ တဲ႔ ဘုန္းၾကီးေတြ မီးေလာင္ ဒဏ္ရာ ေတြနဲ႔ ခံစားေန ရတဲ႔ ဓါတ္ပံု ေတြဟာ တမဟုတ္ခ်င္း ကမၻာအႏွံ႔ ျပန္႔ႏွ႔ံ သြားတာ အလြန္ အရုပ္ဆိုး တယ္။
တိုင္းျပည္ေရာ ၊ အစိုးရ ပါ အတိုင္းထက္အလြန္ သိကၡာက် ရတယ္။ A photo speaks more than a thousand words ဆိုတဲ႔ စကားရွိတယ္ မဟုတ္လား။ တခါတရံ ဓါတ္ပံု တစ္ပံုေၾကာင္႔ ၊ ကမၻာ႔ အျမင္ ေတြ ေျပာင္းသြားႏုိင္ပါတယ္။ ဗီယက္နမ္စစ္ က အေမရိကန္ေတြ နပန္းဗံုး ၾကဲခ်ေတာ႔ ေၾကာက္အားလန္႔အား နဲ႔ မိေမြးဖေမြး အတိုင္း ထြက္ေျပးေနတဲ႔ ဗီယက္နမ္ ကေလး ပ်ိဳ ရဲ႔ ခံစားမႈ ကို အမိဖမ္းထား တဲ႔ ဓါတ္ပံု ဟာ ကမၻာ အႏွံ႔ ျပန္႔ခဲ႔တယ္။ ဓါတ္ပံုဆရာ လည္းကမၻာေက်ာ္သြားသလို ၊ ဗီယက္နမ္ စစ္ ဆန္႔က်င္ေရးဟာ လည္း အေမရိကန္ အျပင္ ကမၻာျပန္႔ ခဲ႔ရတယ္။ ခံစားခ်က္ ထိမိ တဲ႔ ၊ အသက္၀င္တဲ႔ ဓါတ္ပံုရဲ႔ ၾသဇာ ပါပဲ လို႔ ေျပာ လို႔ ရႏုိင္ပါတယ္။ တနည္း အားျဖင္႔ (လြပ္လပ္ခြင္႔) ရဲ႔ အာဏါစက္ လို႔လည္း ေျပာလို႔ရႏုိင္တယ္။
ဒီလို power of a photo လို႔ေျပာႏုိ္င္တဲ႔ ဓါတ္ပံု ရဲ႔ ၾသဇာကိုသိ တဲ႔ အာဏါပိုင္ ေတြဟာ ဆႏၵထုတ္ေဖၚမႈ ကို အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင္႔ ျဖိဳခြင္းရေတာ႔မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ေရပက္ျပီး ျဖိဳခြဲမယ္ ၊ အၾကမ္းဖက္မႈ နဲႏုိင္သမွ် နဲေအာင္ လူအင္အားနဲ႔ ျဖိဳခြင္းမယ္ စသည္ျဖင္႔ ျဖိဳခြင္းနည္း ေတြအထဲက အစြန္းေရာက္မဲ႔ ၊ အရုပ္ဆိုးတဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ ေတြကို တတ္ႏုိင္သမွ် ၾကိဳးစားျပီး ၊ ေရွာင္ထိန္းျပီး ျဖိဳခြင္းမယ္။
ေနာက္ဆက္တြဲ Consequemces ကို ဂရုစိုက္ စရာမလိုခဲ႔တဲ႔ ၊ ၾကိပ္ဖံုး ႏုိင္ ၊ ၾကိပ္အႏုိင္က်င္႔ ႏုိင္တဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ကို မစြန္႔လႊတ္ ႏုိင္ေသးတဲ႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔ နဲ႔ အာဏါပိုင္ေတြ အဖို႔ ၊ (မဆလ) စိတ္ဓါတ္ ကို ၊ မစြန္႔လႊတ္ ႏိုင္ေသးတဲ႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔ နဲ႔ အာဏါပို္င္ေတြ အဖို႔ ကေတာ႔ အလြယ္နည္းျဖစ္တဲ႔ ၊ (အၾကမ္း) နည္းကို စရိုက္ ၊ နဂိုလ္၀သီ အတိုင္း ဘီလူးဆိုင္း နဲ႔ ထြက္လာၾကမွာပဲ။
စာေရးသူ ဥါဏ္မွီ သေလာက္ စဥ္းစားရတာကေတာ႔ ၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ အေရး က အျဖစ္အပ်က္ ဟာ ၊ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အတိုင္း ၀င္ၾကမ္း ရံုမက ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ေစ်းေပါေပါ နဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ႔ မ်က္ေရယိုဗံုး ေတြမွာ phosphorous ေတြပါတာ ၊ ေရနဲ႔ေရာ ရင္ ေလာင္ကၽြမ္းႏုိင္တာ ၊ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္မွာကို ဘယ္သူက မွ မေတြးမိ ၊ အေရးမထားမိ ၊ သတိေပးမဲ႔ သူလည္း မရွိ ျဖစ္ခဲ႔ ရတယ္ထင္မိတယ္။
ျဖစ္ျပီးမွ ေတာင္းပန္တာတို႔ ၊ ရွစ္ခိုးတာတို႔ လုပ္ရေတာ႔လည္း ၊ ထိေရာက္မႈ မရွိ ၊ လြန္သြားရျပီ
Liberalization ကာလ ၊ transition ကာလ မွာ ဒီလို ဆႏၵထုတ္ေဖၚမႈ ဆိုတာေတြ ေနာက္လည္း ျဖစ္ေနဦးမွာပဲ။ legacy ဆိုတဲ႔ (အေမြ) က ေရွာင္လို႔မွ မရတာ။ ၾကိပ္၀ိုင္းေခတ္ မွာ ၾကိပ္ခိုး ၊ ၾကိပ္ႏွိပ္စက္ ထားတာေတြက တေျဖးေျဖး ေပၚလာရမွာပဲ။
Moral Authority လုိလာျပီ
ဦးသိန္းစိန္ ရဲ႔ အစိုးရ ဟာ ဘယ္ေလာက္ပင္ ရိုးသားတယ္ဆိုဆို ၊ စိတ္ထားမွန္ပါတယ္ ေျပာေျပာ ၊ အရင္ စစ္အာဏါရွင္ အစိုးရ ရဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ အစိုးရ ျဖစ္တဲ႔ အတြက္ ၊ မိမိတို႔ ရဲ႔ Legacy ကို ပယ္ေဖ်ာက္၍ မရႏုိင္ပါ။ ဒါဟာလည္း reality ပါပဲ။
ထို႔ေၾကာင္႔ Moral Authority လို႔ေျပာရမဲ႔ "စိတ္ဓါတ္္ဆိုင္ရာေျပာႏုိင္ခြင္႔ အာဏါ" က်ေတာ႔ အားနဲ လွ်က္ ရွိပါတယ္။
ဒီေနရာမွာတာ႔ ဒီမိုကေရစီ အိုင္ကြန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔ ကိုမင္းကိုႏုိင္ ၊ ကိုကိုၾကီး တို႔က ၎တို႔၏ တိုင္ျပည္အတြက္ စြန္႔လြပ္မႈ ၊ အနစ္နာ ခဲခဲ႔မႈ ရာဇ၀င္ ေၾကာင္႔ ၊ လူထု ရဲ႔ ယံုၾကည္မႈ နဲ႔ အားကိုးမႈ ကို ရရွိတဲ႔ အတြက္ Moral Authority မွေတာ႔ အလြန္ ခြန္အားျပည္႔လွ်က္ ရွိပါတယ္။
ကံေကာင္းတယ္ဗ်ိဳ႔
ကံေကာင္းတာက ၊ ဒီလို တိုင္းျပည္ အႏၱရယ္ ရွိတဲ႔ အခ်ိန္မွာ Moral Authority ရွိတဲ႔ ျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္ ေတြဟာ Capacity ရွိတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္လို႔ ေက်နပ္မိတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ေဒၚစု ေရာ ၊ ၈၈ ေခါင္းေဆာင္ ေတြဟာ ျပည္သူေတြ ရဲ႔ ခံစားခ်က္ကို သိရံု မက ၊ အစိုးရ တစ္ဖြဲ႔ လိုက္နာရမဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ ဥပေဒနဲ႔ လုပ္ထံုး ေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ တကုိယ္ေကာင္း မဆန္ပဲ တိုင္းျပည္ အၾကပ္အတဲက လြပ္ႏုိင္ေအာင္ အေျဖရွာဖို႔ ေစတနာ ရွိတာ ထင္ရွားပါတယ္။
ျပည္သူက အားကိုးတဲ႔ ျပည္သူ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အေရးၾကံဳ လာတဲ႔ အခါမွာ ျပည္သူၾကား ၊ ျပည္သူ ေတြ အနား မွာရွိေနေပမဲ႔ တကိုယ္ေကာင္း မဆန္ ၾကဖူး လို႔ထင္မိတယ္။ ဆိုလုိခ်င္တာက ႏုိင္ငံေရး အခြင္႔အေရး မယူၾကဖူး။
ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ
ဗမာႏုိင္ငံ လြပ္လပ္ေရး ရခါနီး ၊ ခုလိုပဲ ေျပာင္းလဲကာလ transition period မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္တဲ႔ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ ေတြဟာ တဖက္က ေနမ၀င္အင္ပါယာ အဂၤလိပ္ ေတြနဲ႔ ဥါဏ္ခ်င္းယွဥ္ ျပီး လြပ္လပ္ေရး ကိုေတာင္းဆိုေနရတယ္ ၊ တဖက္ကလည္း လြပ္လပ္ေရးမွာ တိုင္းရင္သားေတြနဲ႔ တညီ တညြပ္ ထဲျဖစ္ေအာင္္ ပင္လံုညီလာခံ ေခၚျပီး လံုးပန္းေနရတယ္။ ဒီအခ်ိန္ မွာ ႏုိင္ငံေရး ၾသဇာ ရွိတဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ ေတြက မိမိတို႔ရဲ႔ ၾသဇာ Political Capital ကို (ရွိ) တာထက္ (ပို) အထင္ၾကီးျပီး ႏုိင္ငံ႔ အာဏါ ကို သိမ္းဖို႔ အခြင္႔အေရး လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ၾကတယ္။ လက္နက္ကို္င္ ေတာ္လွန္ဖို႔ တကဲကဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္။
တိုင္းျပည္ အက်ိဳးထက္ ၊ ပါတီ အက်ိဳး ကို ၊ ပို ဦးစားေပးခဲ႔ၾကတယ္။။
ရလဒ္က ျပည္တြင္းစစ္။
ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေတာ႔ စစ္တပ္ ကို ေထာင္ရတယ္။ ခ်ဲ႔ရတယ္။ စစ္တပ္ရဲ႔ role ကၾကီးထြားလာတယ္။
ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေတာ႔ ၊ တဖက္က တိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရးကို လိုသေလာက္ ၊ မလုပ္္ ႏုိင္ၾကဖူး။
အတိုက္ခံ ေခါင္းေဆာင္ ဆိုတာ ယေန႔ အတိုက္အခံ ျဖစ္ေနေပမဲ႔ ၊ မနက္ဖန္ အစိုးရ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။
မိမိ အစိုးရ ျဖစ္ရင္ လည္း Legacy ဆိုတဲ႔ (တိုင္းျပည္အေမြ) ကိုေရွာင္လို႔ မရ။ တာ၀န္ယူရမွာေလ။
ဒါကို ယေန႔ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ၊ Moral Authority ရွိတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ ေတြက နားလည္ တာကို ဆိုလိုတာပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေရွးေခတ္ က ကြန္ျမဴနစ္ ေတြ နဲ႔ Capacity ေရာ ေစတနာ မွာပါ ကြာၾကတာ လို႔ပဲ ထင္မိတယ္။
အလယ္သားစားခ်င္တဲ႔ ေျမေခြး နဲ႔ လဒ ေတြ
တခ်ိန္က ကြန္ျမဴနစ္ ေတြ capacity မမွီ ၊ ေစတနာ က (နဲ) တာေၾကာင္႔ တိုင္းျပည္ အခက္အခဲ ေတြ႔ ခ်ိန္မွာ အမဲဖ်က္ ဖို႔ ၾကံစည္ ၾက သလို ၊ ယေန႔ တိုင္းျပည္ အခက္ ေတြ႔ ခ်ိန္မွာ ၊ ၀င္ အမဲဖ်က္ ဖို႔ေျမွာက္ေပး ေနၾက တဲ႔ ႏုိင္ငံေရး (လဒ) ေတြ ၊ လက္၀ဲ ေရာ ၊ လက်္ာ မွာပါ ေပၚထြက္လာၾကျပန္ျပီ။
ျပည္သူ ေတြ emotional ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ အခၽြန္ နဲ႔ ကေလာ္ ခ်င္သူေတြက မရွားပါ။
ေငြ ရွိရင္ ရျပီ လို႔ မထင္လိုက္ၾကပါနဲ႔
အေမရိကန္ ေတြ ရဲ႔ အက်င္႔ က ထစ္ကနဲ ဆို ေငြ နဲ႔ ကိုင္ေပါက္ဖို႔စဥ္းစားၾကတာ။ ဒါေၾကာင္႔ တကမၻာလံုး က မုန္းတီးေနၾကတာ။
ျပႆနာ က တုိင္းျပည္ ဆူပူ ျပီးရင္ ဘာဆက္လုပ္ၾကမွာလဲ။ စဥ္းစားထားၾကပါသလား။ တိုင္းျပည္ Balkanization ျဖစ္မွာ ကိုေတာ႔ မည္သူမွ လိုလား ႏုိင္မည္ မထင္ပါ။ ပုဇြန္ေခါင္း လက္၀ဲ အေတြးနဲ႔ ကြမ္းရာဆိုင္ က အစ ျပည္သူပိုင္ သိမ္းရံု နဲ႔ ျပည္သူေတြ ရဲ႔ ဘ၀ မတိုးတက္လာႏုိင္ပါ။
တိုင္းျပည္ ဖရိုဖရဲ ျဖစ္ရင္ ဘိုးေတာ္ေတြ ျပန္ၾကြလာဖို႔ ဖိတ္ေခၚတာနဲ႔ အတူတူ ျဖစ္မိေနပါလိမ္႔မယ္။
ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံေရး အေရာင္အေသြး ေပၚလာစျမဲပါ။
ေဒၚစု နဲ႔ အတူ ၊ ဥါဏ္ရွိတဲ႔ (၈၈) ေတြ ရွိေနလို႔ ေတာ္ပါေသး လို႔ထင္မိတယ္။
အာဏါပိုင္ နဲ႔ ရဲမွဴးၾကီးေတြ ဂရိ ႏုိင္ငံကို တခ်က္ေလာက္ၾကည္႔ပါဦး
ယေန႔ ဂရိ ႏုိင္ငံဟာ အရင္ အစိုးရ အဆက္ဆက္ ရဲ႔ အမွား ေတြေၾကာင္႔ ေဒ၀ါလီ ခံရနီးနီး စီးပြားေရး အခက္ၾကံဳ ေနၾကရတယ္။
ျပည္သူေတြ ခါးစည္း ခံ ေနၾကရတယ္။
ဒီခံစားမႈ ေတြေၾကာင္႔ ျပည္သူေတြ မၾကာခဏ လမ္းမ အေပၚထြက္ျပီး ဆႏၵ ထုတ္ေဖၚ ေနၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီ က်င္႔သံုးတဲ႔ ႏုိ္င္ငံျဖစ္တာမို႔ ပုလိပ္ (ရဲ) ေတြဟာ သူ႔အလုပ္သူလုပ္ ၾကေပမဲ႔ ႏုိင္ထက္စီးနင္း ျပည္သူကို ရက္ရက္စက္စက္ မႏွိပ္စက္ၾကဖူး။ အစိုးရ ကလည္း ဘာေၾကာင္႔ ျပည္သူ မၾကိဳက္တဲ႔ ေပၚလစီ ေတြ ခ်မွတ္ရတယ္ဆိုတာ ကို ျပည္သူကို ခ်ျပတယ္။ ျပီး သူလုပ္ရမဲ႔ အလုပ္ ကိုဆက္လုပ္ရတယ္။ ဒီလို မိုးထဲေရထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပရေတာ႔ ၊ ျပည္သူက လက္ေတြ႔က်တဲ႔ အစိုးရ ကိုပဲ ျပန္ေရြးေကာက္ ခဲ႔ၾကတယ္။ ျပည္သူအၾကိဳက္ ေပၚျပဴလာ အဆို တင္လာတဲ႔ လက္၀ဲစြန္း ေတြကို အႏုိင္ မေပးခဲ႔ပါဖူး။
အစိုးရက ျပည္သူကို ခ်ျပျပီး ပြင္႔လင္းမႈ နဲ႔ Expectation Management ကို ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ႔ သလို ၊ ရဲ တပ္ဖြဲ႔ ၀င္ ေတြနဲ႔ အာဏါပိုင္ေတြ က ျပည္သူကို ရန္သူလို႔ သေဘာ မထားပဲ ၊ ျပည္သူ ေတြကို ဆႏၵ ထုတ္ ေဖၚ ခြင္႔ျပဳတဲ႔ အတြက္ ျပည္သူက လက္ေတြ႔ သမားေတြကို ပဲ ျပန္ေရြးခဲ႔ၾကတာ။ ျပည္သူကို နားလည္ ေပးရင္ ၊ ျပည္သူ ကလည္း နားလည္ေပး ႏိုင္တယ္ လို႔ ဆိုလိုတာပါ။
ေနာက္ဆံုးေတာ႔
လက္ပံေတာင္းေတာင္ အေရးအခင္းမွာ အစိုးရ ကိုင္တြယ္ တာ မမွန္ဖူး ဆိုတာ ထင္သာျမင္သာ ပါတယ္။
အစိုးရ အာဏါပိုင္ေတြလည္း အမွား က သခၤန္းစာ ယူႏုိင္ပါေစ လို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
တိုင္းျပည္ အေပၚ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔ သူေတြလည္း စိတ္ မေလ်ာ႔ ၾကပါနဲ႔လို႔ေျပာပါရေစ။
ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ ေၾကြတလက္ ၊ ၾကက္တခုန္ ၊ ေစတနာ မွန္ရင္ ပစ္တိုင္းေထာင္ ျဖစ္ေနဦး မွာပါ။
အေ၀းက ေအာ္ ေနၾကသူမ်ားလည္း
ျပည္တြင္းမွာ ၊ ျပည္သူနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနၾကည္႔ၾကပါဦး
ျပည္သူျပည္သားေတြ ၊ သိပ္ဆင္းရဲတယ္ဗ်ာ ….
တိုင္းသူျပည္သားေတြ သိပ္ဆင္းရဲ တာ ၊ ခံစားေနတာကို သတိရွိၾကပါ။ တိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရး ကို သတိလက္လြပ္ မျဖစ္ ၾကပါေစနဲ႔ လို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
ရေနတဲ႔ အရွိန္ေလး မပ်က္သြား ေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာပါ။
ဘိုဘိုေက်ာ္ျငိမ္း
ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္
ေခတၱ ရန္ကုန္
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 03:54:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
[mrsorcerer:36246] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အင္တာနက္ ခရီးၾကမ္း (အပိုင္း ၂၂)
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အင္တာနက္ ခရီးၾကမ္း (အပိုင္း ၂၂)
To: lubo601@gmail.com
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 04:07:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အင္တာနက္ ခရီးၾကမ္း (အပိုင္း ၂၂)
To: lubo601@gmail.com
by May Thandar Win on Wednesday, December 5, 2012 at 12:44am
Marc
၁၉၉၃ ခုႏွစ္အစပိုင္းမွာ မာ့နဲ႔ အဲရစ္ဟာ မိုးဇက္ကို သူတို႔ တကၠသိုလ္က ကြန္ရက္မွာ စၿပီးတင္ လိုက္ပါတယ္။ တင္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ မိုးဇက္ဟာေက်ာင္းသားေတြၾကားမွာ ေတာမီးလိုပဲ ခ်က္ျခင္း ပ်ံ႕ႏံွ႔သြားပါတယ္။ ႏွစ္ကုန္ခါနီး ေလာက္မွာ မိုးဇက္ကို ပထမဆုံး စသံုးတဲ့ ၁၂ ေယာက္ကေန တိုးပြားလာလိုက္တာ တစ္သန္းနီးပါးေလာက္ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
ဒါဟာေနာက္ထပ္လည္း ဆက္လက္တိုးပြားေနဦးမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ မာ့အေနနဲ႔ ဒါကို စီးပြားျဖစ္လုပ္လို႔ရမယ့္အရာကို စစဥ္းစားပါေတာ့တယ္။ မိုးဇက္ဟာ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူေတြၾကားမွာ အရမ္းကို စိတ္လႈပ္ရွားစရာျဖစ္တဲ့အျပင္ world wide web ကိုလည္း ပိုမိုၾကီးထြားေအာင္ ပံ့ပိုးေပးလိုက္သလိုပါပဲ။
"ဘာလို႔ မိုးဇက္ အခုလို ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေအာင္ျမင္သြားရလဲဆိုေတာ့ လူေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ သတင္းအခ်က္ အလက္ေတြကို အလြယ္တကူမွ်ေ၀စရာ ေနရာေတြ႕သြားလို႔ပဲ။ လူေတြဟာ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု မွ်ေ၀ရတာကို အေတာ္၀ါသနာထံုတယ္မလား။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ အေရးၾကီးတ့ဲ သတင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ မွ်ေ၀ခ်င္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကို ဟိုလူ႔ေျပာျပခ်င္ ဒီလူေျပာျပခ်င္လုပ္ခ်င္တယ္..။ အဲဒါဟာ ဒီသတင္းနဲ႔နည္း ပညာခရီးမွာ ဆက္ျဖစ္ေနဦးမွာပဲ" ဆိုၿပီး မာ့က မိုးဇက္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကို ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ လူတိုင္းနီးပါးဟာ သူတို႔ရဲ႕ ကြန္ျပဴတာေတြမွာ world wide web ကေနတစ္ဆင့္ လူတိုင္းျမင္ႏိုင္တဲ့ home page ေတြကိုယ္စီနဲ႔ျဖစ္လာပါတယ္။ မၾကာခင္မွပဲ world wide web ၾကီးတစ္ခုလံုး ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာ ေရး နဲ႔ ကမၻာအရပ္ရပ္က ႏိုင္ငံေတြအေၾကာင္းကေနစၿပီး ၿဂိဳဟ္သားနဲ႔ေတြ႕တဲ့အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ စိတ္ကူး ယဥ္လိုလို တကယ္လိုလုိေတြပါ ပလံုစိေနေအာင္ အမ်ိဳးစံုလွတဲ့ home page ေတြ ပြထ လို႔လာပါေတာ့တယ္။ home page လုပ္ရတာ ကုန္က်စရိတ္လည္း ဘာမွမရွိေတာ့ လူတိုင္းဟာ home page ေတြဖန္တီးၾကၿပီး အဲဒီ home page တိုင္းကိုလည္း ေနရာအႏွံ႔က သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့သူေတြျမင္ႏိုင္ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။
အဲဒီအေျခအေနကို တင္မ္ အပါအ၀င္ တခ်ိဳ႕ေသာ လူၾကီးေတြကေတာ့ စိတ္ပူလာၾကပါတယ္။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ေႏြ ဦးေပါက္လည္းေရာက္ေရာ တင္မ္ ဟာ မာ့ကိုသြားေတြ႕ၿပီး မိုးဇက္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ပါေတာ့တယ္။
တင္မ္။ ။"မင္း ဘာလို႔ ပံုေတြသြားတင္တာလဲကြာ.. ဒါေတာ့ ေတာ္ေတာ္မေကာင္းဘူး"
မာ့။ ။ "ဘာျဖစ္လို႔လဲ.. ခင္ဗ်ားလည္း ပံုမၾကိဳက္ဘူးလား ေျပာ"
တင္မ္။ ။"ၾကိဳက္တာေပါ့.. ဒါေပမယ့္ အခုဟာက ၾကည့္လိုက္ဦး လူတိုင္းရဲ႕ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ကအစ တင္ေန ၾကတာ. အဲဒါေတြအကုန္လံုးက ေနရာ တအားယူတာကြ.. အဲလိုေတြလုပ္ဖို႔ ၀က္ဘ္ကို လုပ္ထားတာ မဟုတ္ ဘူးေလ"
မာ့။ ။"ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပံုေတြၾကိဳက္တယ္..။ လူတိုင္းလည္းၾကိဳက္ၾကတယ္။ ဘာျဖစ္သြားမွာမို႔လဲဗ်ာ။ သိပ္ လည္း စိတ္မပူပါနဲ႔။ အေပ်ာ္သပ္သပ္ ပဲအုတ္စာ"
CERN မွာရွိတဲ့လူအမ်ားစုဟာ ၀က္ဘ္ ကို သုေတသနစီမံကိန္းေတြအတြက္ပဲ အသံုးျပဳခ်င္တာပါ။ တစ္ျခားသူ ေတြအေနနဲ႔ တစ္ျခားရည္ရြယ္ခ်က္ေတြအတြက္လည္းလက္ေတြ႕သံုးလို႔ရေသးတယ္ဆိုတဲ့အျမင္မ်ိဳး သူတို႔မွာ မရွိၾကပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း မာ့ ဟာ သိပၸံပညာရွင္ေတြ၊ အင္ဂ်င္နီယာေတြ မဟုတ္တဲ့ သာမန္လူေတြ အတြက္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးမွာအသံုး၀င္ႏိုင္ေအာင္ ရည္ရြယ္ၿပီး မိုးဇက္ကို ဖန္တီးခဲ့တာပါ။
မာ့နဲ႔ မိုးဇက္ကိုဖန္တီးသူ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ မိုးဇက္ browser ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေက်နပ္လို႔ မဆံုးခင္မွာပဲ တစ္မနက္ မေတာ့ သူတို႔အဖြဲ႕ရဲ႕ပရိုဂရမ္ဆြဲတ့ဲသူေတြထဲကတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဂၽြန္မစ္တယ္ဟူဆာ က သတင္းစာတစ္ေစာင္ကိုင္ၿပီး အေမာတေကာနဲ႔ေရာက္လာပါတယ္။
"ေဟ့ေရာင္ေတြ.. ဒါျမင္ၿပီးၿပီလား" ဆိုၿပီး ေဒါသပုန္ထေနတဲ့ အသံနဲ႔ သူ႔လက္ထဲက ၁၉၉၃ ဒီဇင္ဘာလ ရက္စြဲနဲ႔ နယူးေရာ့ခ္တိုင္းမ္ သတင္းစာရဲ႕ စီးပြားေရးစာမ်က္ႏွာကို လွန္ျပလိုက္ပါတယ္..။
"ဘာၾကီးလဲ" ဆိုၿပီး မာ့လည္း အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားတဲ့ အသံနဲ႔ေမးလိုက္ပါတယ္။
ဂၽြန္။ ။"ဒါ ဒီေန႔ သတင္းစာေလ။ ငါတို႔ မိုးဇက္ နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ ေဆာင္းပါး ေခါင္းၾကီးပိုင္းမွာပါတယ္"
မာ့။ ။"ေအာ္.. အဲေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ကြ.. မင္းကလည္းကြာ ဒါမ်ား အလန္႔တၾကား"
ဂၽြန္။ ။"ေသခ်ာၾကည့္ဦးကြ.. သူတို႔ေရးထားပံုကိုဖတ္ၾကည့္လိုက္ရင္ မိုးဇက္က တစ္ျခားတစ္ေယာက္ ဆြဲထား တာလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္"
မာ့လည္း သတင္းစာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဂၽြန္ေျပာတဲ့အတိုင္းပါပဲ.. ေရးထားတဲ့ေဆာင္းပါးက သူတို႔ေက်ာင္းက အၾကီးအကဲ ဓာတ္ပံုအၾကီးၾကီးနဲ႔ေဖာ္ျပထားတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ေဆာင္းပါးရွင္က မိုးဇက္ဟာ အင္တာနက္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ လုပ္ငန္းသစ္ေတြ အတြက္ေရွ႕ေျပးျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ မိုးဇက္ရဲ႕ ထူးျခားမႈ၊ အသံုး၀င္ပံု စသျဖင့္ အေသးစိတ္ ေရးျပထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မာ့အပါအ၀င္မိုးဇက္ဖန္တီးသူ ဘယ္ပရိုဂရမ္သမားရဲ႕ နာမည္ကိုမွ ေဖာ္ျပထားတာေတာ့မေတြ႕ရပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ မိုးဇက္ကို ေက်ာင္းက ဖန္တီးဖို႔မေျပာနဲ႔ အကူ အညီေတာင္ရခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။
"ေတြ႕တယ္မလား. ငါတို႔ မိုးဇက္ ကို ေရးၾကတုန္းက အဲဒီ တကၠသိုလ္က ေဘာ့စ္ငနဲ က ငါတို႔ဘယ္သူမွန္း ဘာ လုပ္ေနမွန္းေတာင္ သိတာမဟုတ္ဘူး။ မနက္ ၂ နာရီေလာက္ထိ ပီဇာနဲ႔ ကုက္ခ္ ေသာက္ၿပီး ေသေအာင္လုပ္ခဲ့ တုန္းက ဘာမွေတာင္ အကူအညီရခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ အခုက်ေတာ့ သူ႔တို႔လုပ္တာ ျဖစ္သြားၿပီ.. ေတာက္…!" ဂၽြန္က တက္တေခါက္ေခါက္နဲ႔ မေက်မခ်မ္းေျပာပါတယ္။
ဂၽြန္ေျပာမယ္ဆိုလည္း ေျပာေလာက္စရာပါ.. မၾကာခင္မွာပဲ သူတို႔ေက်ာင္းရဲ႕ အၾကီးအကဲဟာ မိုးဇက္စီမံကိန္း တစ္ခုလံုးကို လက္၀ါးၾကီးအုပ္လိုက္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းက ပရိုဂရမ္မာေတြနဲ႔ တစ္ျခား လူ ၄၀ ေလာက္ကို အစည္း အေ၀းေခၚၿပီး မိုးဇက္ ကို ဘယ္လို႔ေရွ႕ဆက္လုပ္မလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းေတြ စတင္ေဆြးေႏြးပါေတာ့တယ္။ ဒါေပ မယ့္ ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးေနတဲ့ အဲဒီအၾကီးအကဲေတြဟာ သူတို႔ေျပာေနတဲ့အေၾကာင္းလည္း ဂဃနဏသိပံုမေပၚ ပါဘူး။
"ေက်ာင္းေတြဟာ အစိုးရေတြဆီကေန ကြန္ျပဴတာၾကီးေတြနဲ႔ပတ္သတ္လို႔ တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ေဒၚလာ သန္းခ်ီၿပီးရ ေနတာ။ အခု ဘယ္သူမွ အဲဒီ ကြန္ျပဴတာအၾကီးၾကီးေတြကို ဆက္သံုးဖို႔ မလြယ္ေတာ့တဲ့အခါမွာ သူတို႔မွာ ေရြး ခ်ယ္စရာ လမ္းႏွစ္လမ္းပဲရွိေတာ့တယ္။ တစ္လမ္းက အစိုးရေငြေတြကို ယူတာရပ္ခ်င္ရပ္ မဟုတ္ရင္ ေနာက္ တစ္လမ္းက အစိုးရဆီက ပိုက္ဆံေတာင္းစရာ ေနာက္ထပ္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခု ရွာခ်င္ရွာ။ ဒါပဲ.. ။ မင္းသိ တဲ့အတိုင္းပဲေလ.. တကၠသိုလ္ေတြအားလံုး အစိုးရပိုက္ဆံ လက္ျဖန္႔ေတာင္းေနရတာ ဘယ္သူမွ အစိုးရဆီက ပိုက္ဆံမရဘဲ အဆင္မေျပႏိုင္ဘူး။ အဲေတာ့လည္း သူတို႔ ဒုတိယနည္းပဲသံုးမွာေပါ့.. အဲဒီမွာ ငါတို႔ရဲ႕ မိုးဇက္ကို သြားေတြ႔ေတာ့ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ၿပီေပ့ါကြာ.." ဆိုၿပီး မာ့လည္း အဲရစ္ကို မခ်ိတင္ကဲ ေျပာလိုက္ပါတယ္.။
မာ့လည္း မိုးဇက္ကို သူဘယ္လိုမွ ျပန္ယူလို႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္တာနဲ႔ ေက်ာင္းကေန ထြက္ၿပီး အေမရိကားရဲ႕နည္းပညာရြာျဖစ္တဲ့ ဆီလီကြန္ဗယ္လီ ကို စိတ္နာနာနဲ႔ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆီလီကြန္ဗယ္လီရဲ႕ အေအာင္ျမင္ဆံုးလုပ္ငန္းရွင္ ဂ်င္မ္ကလာ့ခ္ က သူ႔ရဲ႕ စီမံကိန္းအသစ္လုပ္ဖို႔ တာဆူေနပါတယ္။ ဂ်င္မ္ ဟာ SGI ဆိုတဲ့ ကုမၸဏီငယ္ေလးကို ကြန္ရက္မွာ ခ်ိတ္ဆက္လို႔ရမယ့္ ကြန္ျပဴတာ ေသးေသးေလးေတြေရာင္းခ်ျခင္းအားျဖင့္ ေဒၚလာဘီလွ်ံနဲ႔ခ်ီ၀င္ေငြရွိတဲ့ ကုမၸဏီၾကီးအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းႏိုင္ခဲ့ သူပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူဟာ SGI ကို အေတာ္ေလးစိတ္ပ်က္ၿပီး ဆက္မဦးေဆာင္ခ်င္ေတာ့ေလာက္ ေအာင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႔သြားေစခ်င္တဲ့ပံုစံကေန ကုမၸဏီရဲ႕ တစ္ျခားအဖြဲ႕၀င္ေတြက ေသြဖီ လာလို႔ပါ။
၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ မွာ ဂ်င္မ္ ဟာ SGI ကေန ထြက္လိုက္ပါတယ္။ သူလုပ္ခ်င္တဲ့ ပံုစံအတိုင္း သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ကုမၸဏီေလးတစ္ခု တည္ေထာင္မယ္ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ပါ။ သူေနာက္ဆံုး SGI ကေန အလုပ္ထြက္မယ့္ေန႔မွာ အဲဒီက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ေဘလ္ေဖာ့စ္ ကို အသိထဲမွာ အင္ဂ်င္နီယာေကာင္းေကာင္းတစ္ ေယာက္ေလာက္မ်ား မရွိဘူးလားဆိုၿပီး ေမးလိုက္ပါတယ္။
ဂ်င္မ္။ ။ "အိုင္ဒီယာေကာင္းတဲ့သူမ်ိဳးေတြကို ငါ လိုခ်င္လို႔ကြာ"
အေတာ္ပဲျဖစ္သြားတာကေတာ့ ဆီလီကြန္ဗယ္လီကို မာ့အန္ဒရီဆန္ ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာကို ေဘလ္ အေနနဲ႔ သတင္းအတိအက် ရထားပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေဘလ္ လည္း မာ့ ရဲ႕ တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ကိုရွာၿပီး ဂ်င္မ္ ကိုေပးလိုက္ ပါေတာ့တယ္။
ဂ်င္မ္။ ။"သူ႔ကိုဆက္လိုက္.. ငါၾကားရသေလာက္ေတာ့ အဲဒီတစ္ေယာက္ အေတာ္ ေတာ္တယ္ေျပာတယ္"
ေျပာေျပာဆိုဆို သက္ေသအျဖစ္နဲ႔ ကြန္ျပဴတာကေန မိုးဇက္ကိုပါ ဖြင့္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဂ်င္မ္အေနနဲ႔ ကြန္ျပဴတာ လုပ္ငန္းမွာသာ က်င္လည္ေနတာ အခုမွပဲ world wide web ကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျမင္ဖူးပါေတာ့တယ္။ ေဘလ္ ျပတဲ့ မိုးဇက္ ကို ၾကည့္လို႔မဆံုးခင္မွာပဲ ဂ်င္မ္လည္း မာ့ ဆီကို အီးေမးလ္ ပို႔လိုက္ပါေတာ့တယ္။
"ငါ့ကိုေတာ့ မင္းသိခ်င္မွ သိလိမ့္မယ္။ SGI ကို ငါစခဲ့တာ" ဆိုတာနဲ႔ အစခ်ီၿပီး ေနာက္ေန႔မွာ သူနဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ မာ့ ကို ခ်ိန္းလိုက္ပါေတာ့တယ္။ မာ့ ကလည္း ဂ်င္မ္ကလာ့ခ္ဘယ္သူဆိုတာ သိႏွင့္ေနၿပီးသားဆိုေတာ့ အလြယ္တကူပဲ ေတြ႕ဆံုဖို႔ လက္ခံလိုက္ပါေတာ့တယ္။
NETSCAPE founders, Jim & Marc FILE--Netscape Communications Corporation co-founders Jim Clark, left, and Marc Andreessen pose outside of their offices in Mountain View, Calif., in this undated file photo. The company's initial public offering price of $28 per share traded as high as $75 Wednesday, August 8, 1995. The company makes a popular software internet browser program called Netscape. (AP Photo/HO) AP1995
(အပိုင္း ၂၃ ဆက္ရန္)
ေမသႏၱာ၀င္း
၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္ေန႔
ေန႔လည္ ၃ နာရီ ၀၈ မိနစ္
Ref: The Story of the Internet by Stephen Bryant
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 04:07:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
[mrsorcerer:36244] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကိုယ့္ထက္သာ နာလိုတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ (ေျပာခ်င္လြန္းလို႔ - ေမာင္၀ံသ)
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကိုယ့္ထက္သာ နာလိုတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ (ေျပာခ်င္လြန္းလို႔ - ေမာင္၀ံသ)
To: lubo601@gmail.com
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 03:52:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ကိုယ့္ထက္သာ နာလိုတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ (ေျပာခ်င္လြန္းလို႔ - ေမာင္၀ံသ)
To: lubo601@gmail.com
by ျပည္သူ႔ေခတ္ on Tuesday, December 4, 2012 at 9:08pm ·
ေခါင္းေဆာင္ ေရြးၾကတဲ့အခါ
အခုအခ်ိန္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံဟာ ေခတ္ေဟာင္း တစ္ခုကေန ေခတ္သစ္တစ္ခုဆီသို႔ ကူးေျပာင္းဖို႔ အားယူေနခ်ိန္ အခင္းအက်င္းေတြ ပ်ိဳးေနခ်ိန္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူး ေျပာေန စရာ မထင္ဘူးဗ်။
တစ္ေက်ာ့ျပန္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီ စနစ္အတြင္း ႏုိင္ငံေတာ္အာဏာကို ေမွ်ာ္မွန္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြေရာ မေမွ်ာ္မွန္းတဲ့ လူထုအေျချပဳ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြပါ အၿပိဳင္းအ႐ိုင္း ေပၚေပါက္လာ ေနတာလည္း အားလုံး အျမင္အေတြ႕ပါပဲဗ်ာ။ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ျဖစ္တာနဲ႔အညီ၊ အဲဒီ အဖြဲ႕အစည္းေတြအတြင္း အဆင့္ဆင့္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေရြးခ်ယ္ တာ၀န္ေပးအပ္ေရး ကိစၥကို မေရွာင္မလႊဲသာ မ်က္ေမွာက္ျပဳ ေနၾကရၿပီး အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ဆူဆူညံညံ ပူညံပူညံ အသံေတြ ထြက္ေပၚ ေနတာလည္း သတိမျပဳဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
ပါတီႀကီးတစ္ခုက အသံေတြဆိုရင္ ပါတီစက္၀န္းကိုေက်ာ္ၿပီး မီဒီယာ ေတြကတစ္ဆင့္ ျပည္သူေတြ နားထဲအထိ ပြက္ေလာ႐ိုက္ခဲ့တယ္ဗ်ာ။ မလိုသူေတြက ဒီကိစၥကို လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး အမနာပ ေျပာစရာ ျဖစ္သြားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ႕ သဘာ၀တစ္ခု လို႔ပဲ ႐ႈျမင္ လက္ခံလိုက္တယ္ဗ်ာ။
အေရးႀကီးတာက အဖြဲ႕တိုင္းကို ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းက ဦးေဆာင္ခြင့္ ရဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွ အဆင့္ဆင့္ တက္ၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားက ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္အထိ ဦးေဆာင္ခြင့္ ရမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။
အေတာ္ဆုံး ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ
ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို ဘယ္လိုဖြင့္ဆိုမလဲ။ အမ်ားႀကီး ဖြင့္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္တုန္းက လူငယ္အစည္းအေ၀း တစ္ခုမွာ လူငယ္တစ္ေယာက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို "ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းဆိုတာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ၀ါက်တစ္ေၾကာင္း တည္းနဲ႔ ဖြင့္ဆိုေပးပါ"လို႔ ေတာင္းဆိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က "ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းဆိုတာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြကို ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ေပးႏိုင္သူေပါ့" လို႔ ေျပာခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိေနတယ္ဗ်။
အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာ ငါ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သင့္တယ္၊ ငါဟာ ဒီေနရာအတြက္ ထိုက္တန္သူ ျဖစ္တယ္လို႔ ႐ိုး႐ိုးသားသား ယုံၾကည္ယူဆထား သူမ်ားရွိတာ သဘာ၀ ျဖစ္ပါ တယ္။ သူတို႔ဟာ အဲသလို ေတြးႏိုင္ေလာက္တဲ့ အရည္အေသြး ရွိထားသူမ်ားလည္း ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး လူေတြ ထဲမွာမွ ပိုၿပီး ေတာ္တဲ့သူကေတာ့ ကိုယ့္မွာသာ ေခါင္းေဆာင္ အရည္အေသြး ရွိတာမဟုတ္ဘူး။ အျခားသူမ်ားမွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ အရည္ အေသြးမ်ားကိုပါ ျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါထက္ ပိုေတာ္တဲ့သူကေတာ့ တျခားသူေတြ မွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ အရည္အေသြး နည္းနည္းေလး ေသးေသးေလးကို မ်ားလာေအာင္ ႀကီးလာေအာင္ ကူညီပံ့ပိုးေပးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ အေတာ္ဆုံးသူကေတာ့ ကိုယ့္ထက္ အေရးပါတဲ့ အရည္အေသြး အမ်ားစုမွာ ပိုသာတဲ့သူ (တစ္နည္း) ကိုယ့္ထက္ ပိုေတာ္တဲ့သူကို ေခါင္း ေဆာင္ေနရာမွာထားၿပီး မိမိက သူ႔ေအာက္မွာ သူေပးတဲ့ တာ၀န္မ်ားကို ေက်ပြန္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ စကားကဒီအခ်က္ကို ဆိုလိုပုံ ရပါတယ္။
ေခါင္းေဆာင္မႈ ျဖစ္ေပၚလာပုံ
လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အေသးငယ္ဆုံး ယူနစ္က လူျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကမွ တစ္ဆင့္ တက္လာေတာ့ လူေယာက်္ားနဲ႔ လူမိန္းမတို႔ ေသြးေႏွာ ေပါင္းစည္းမႈျဖစ္တဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ အဲဒီကမွ ေနာက္တစ္ဆင့္ တက္လာေတာ့ အဲဒီဇနီးေမာင္ႏွံက ပြားစည္းလာတဲ့ သားသမီး ေတြပါ ပါ၀င္လာတဲ့ မိသားစု၊ အဲဒီကမွ ေနာက္တစ္ဆင့္ တက္လာေတာ့ မိသားစုေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အဲဒီကမွ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၊ အဲသလို အဆင့္ဆင့္ ျဖစ္တည္ ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ေခါင္းေဆာင္အေၾကာင္း၊ ေခါင္းေဆာင္မႈ အေၾကာင္းပါ။ အစုအဖြဲ႕နဲ႔ ေနထိုင္သြားလာ က်က္စားတဲ့ အေလ့အထ ေပၚေပါက္ထြန္းကား မလာခင္ လူရယ္လို႔ ေပၚဦးစ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ လူသားဟာ အထီးတည္းလည္း ရပ္တည္တယ္။ သူဟာ သူဆႏၵရွိတဲ့အတိုင္း ေရြးခ်ယ္ဆုံးျဖတ္ ေနထိုင္လုပ္ကိုင္တာမို႔ သူဟာ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သလို ေနာက္လုိက္လည္းျဖစ္တယ္။ သူ႔ၾကမၼာကို သူ အျပည့္အ၀ ျပ႒ာန္း စီရင္ပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္။
မိသားစုရယ္လို႔ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာေတာ့ လိင္ႏွစ္မ်ဳိးမွာ ပိုမို အားေကာင္းတဲ့ လိင္ျဖစ္တဲ့ ေယာက်္ားက မိသားစုအတြက္ အစားအစာကို အဓိက ရွာေဖြသူ၊ မိသားစုအေပၚ က်ေရာက္လာမယ့္ အႏၲရာယ္ေတြကို အဓိက ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးသူ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေယာက်္ားဟာ မိသားစုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီအထိ ေခါင္းေဆာင္ ေရြးခ်ယ္မႈျပႆနာ မရွိေသးဘူး။
႐ိုးရွင္း လြယ္ကူရာမွ ႐ႈပ္ေထြး နက္နဲလာ
ေသြးသား ေတာ္စပ္ျခင္း မရွိတဲ့ မိသားစုေတြ ေပါင္းစည္းေနထိုင္ၾကတဲ့ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္း တစ္ခု ျဖစ္လာခ်ိန္ကစၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေရြးခ်ယ္မႈဟာ ျပႆနာနည္းနည္း ရွိလာပါၿပီ။ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္မိသားစုမွာ ကိုယ္က အလိုအေလ်ာက္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေနေပမယ့္ တစ္ခုထက္မကတဲ့ မိသားစုေတြနဲ႔ ေပါင္းစည္း ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ လူ႔အသိုင္း အ၀ိုင္းတစ္ခု ေပၚထြန္းလာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကိုယ္ဟာ အဲဒီအသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ အလုိအေလ်ာက္ ျဖစ္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိသားစုေခါင္းေဆာင္ (အိမ္ေထာင္ဦးစီး) ေတြထဲကမွ အရည္အခ်င္း အျပည့္၀ဆုံး သူက အသိုင္းအ၀ိုင္း တစ္ခုလုံးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာရရင္ အဲဒီေခတ္ကာလမွာ ေခါင္းေဆာင္ ေရြးခ်ယ္မႈ လုပ္ငန္းဟာ ရာႏႈန္းျပည့္လို႔ ဆိုရမေလာက္ ေခ်ာေမြ႕ညင္သာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းဦး ဘုံေျမေခတ္မွ ေျမရွင္ပေဒသရာဇ္ေခတ္သို႔ ကူးေျပာင္းစ ကာလေတြမွာ ေခါင္းေဆာင္ ေရြးခ်ယ္မႈလုပ္ငန္းဟာ အဲသလို ႐ိုးရွင္း လြယ္ကူခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမ့ဲ အားလုံးသိၾကတဲ့အတိုင္း ေနာက္ပိုင္းမွာ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္းဟာ ပိုၿပီး ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာေလေလ ေခါင္းေဆာင္ ေရြးခ်ယ္မႈလုပ္ငန္းဟာ ပိုပိုၿပီး ႐ႈပ္ေထြး သိမ္ေမြ႕ ခက္ခဲနက္နဲလာေလေလ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ ကမၻာတစ္၀န္း ေနရာတိုင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျပာင္းအလဲကို ရည္ေမွ်ာ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပၚေပါက္ လာခဲ့တာပါပဲ။ အဲဒီျဖစ္စဥ္ဟာ ဒီကေန႔အထိ မရပ္မနား ဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေနဆဲျဖစ္ၿပီး ျမင္ႏိုင္တဲ့ အနာဂတ္မွာေတာ့ ရပ္ဆိုင္း သြားမယ့္ပုံ မရွိပါဘူး။
ျပည္သူက ဆုံးျဖတ္တယ္ ဆိုေသာ္လည္း
ႏိုင္ငံတစ္ခု အရာရာကို အဆုံးအျဖတ္ေပးတာ ျပည္သူျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ ေယဘုယ် အမွန္တရားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သီးျခား ေရြးထုတ္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေခါင္းေဆာင္မႈကသာ အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ ကံၾကမၼာကို စီရင္ ဆုံးျဖတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုမွာလည္း ေခါင္းေဆာင္ကသာ အဲဒီ အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ကံၾကမၼာကို ျပ႒ာန္းစီရင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လူသားေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အေသးငယ္ဆုံး အဖြဲ႕ကေလးေတြ အစ အႀကီးဆုံး ႏိုင္ငံေတာ္အဆုံး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ရရွိေရးဟာ အသက္ပမာ အေရးပါတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းက အဖြဲ႕အစည္းကို၊ ႏုိင္ငံကို ေရွ႕သို႔ ေရြ႕လ်ားေစၿပီး ေခါင္းေဆာင္ညံ့က ေနာက္သို႔ နိမ့္ေလွ်ာ့ က်ဆင္း ဆုတ္ယုတ္ေစပါတယ္။
ကိုယ့္ထက္သာတာကို နာလို လက္ခံမႈ
ဒီေဆာင္းပါးကို ဥပမာေကာင္းေကာင္းေလး ေပးၿပီး နိဂုံးခ်ဳပ္ဖို႔ စဥ္းစားတဲ့အခါ အေျခခံပညာ အထက္တန္း ေက်ာင္းသုံး ျမန္မာစကားေျပ စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲက ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို သြားသတိရမိပါတယ္။ ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္နဲ႔ ေတာင္ဖီလာ ဆရာေတာ္တို႔ ေတြ႕ဆုံ စကားေျပာၾကပုံကို စာေရးဆရာက ျမင္ေယာင္စိတ္ကူးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ပုံေဖာ္ထားတဲ့ေဆာင္းပါးပါ။ အဲဒီေဆာင္းပါး မွာပါတဲ့ အဓိက အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ မိမိ ေရးသားျပဳစုထားတဲ့ က်မ္း ထက္ ေရႊဥမင္ ဆရာေတာ္ ျပဳစုထားတဲ့က်မ္းက ပိုေကာင္းတာကို ေတြ႕သြားတဲ့ ေတာင္ဖီလာ ဆရာေတာ္က သူ႔က်မ္းကို ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ မီး႐ႈိ႕ပူေဇာ္လိုက္တဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ဒီေဆာင္းပါးဟာ ဒီကေန႔ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ တည္ေဆာက္ေနခ်ိန္မွာ ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္း၊ ေခါင္းေဆာင္ေလာင္းေတြရဲ႕ အရည္အေသြးတစ္ခုကို ေဖာ္ျပေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆပါတယ္။
(၀၁ - ၁၂ - ၂၀၁၂)
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 03:52:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
[mrsorcerer:36243] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေရြ႕လ်ား ၿမိဳ႕ျပ ဘ၀မ်ား…
---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေရြ႕လ်ား ၿမိဳ႕ျပ ဘ၀မ်ား…
To: lubo601@gmail.com
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 03:43:00 AM
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2012/12/5
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေရြ႕လ်ား ၿမိဳ႕ျပ ဘ၀မ်ား…
To: lubo601@gmail.com
by Myanmar Online News on Wednesday, December 5, 2012 at 9:00am ·
ပူျပင္းျပင္းရာသီဥတုကို အံတုေနရရွာတဲ့ အိမ္ခန္းေလးတခန္း။ အက်ယ္အဝန္းအားျဖင့္ တဆယ့္ႏွစ္ေပ၊ ေပငါးဆယ္ ပတ္လည္ရိွၿပီး အစိမ္းေရာင္ နံရံေဆးမ်ားပင္ ဟိုတကြက္ သည္တကြက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒီတုိက္ခန္း က်ဥ္းေလးထဲမွာ မေရႊရတီတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ သံုးႏွစ္ နီးပါး ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။
အခုေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက သူတို႔ေနထုိင္ရာ အဲဒီ ငါးလႊာတိုက္ခန္းမွ တျခားအခန္း တခန္းကို ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး အေလာတႀကီး ႀကိဳးစားရွာေဖြေနရပါၿပီ။
ပုဂၢလိက ဝန္ထမ္းေတြျဖစ္တဲ့ သူတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံနွစ္ဦးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ ဝန္းက်င္က လစဥ္ဝင္ေငြစုစုေပါင္းမွာ က်ပ္ႏွစ္သိန္း ေက်ာ္ ေက်ာ္။ ထုိစဥ္က ယခုအိမ္ခန္း လစဥ္ငွားရမ္းခက ငါးေသာင္းက်ပ္။ ပထမ ေျခာက္လ ငွားရမ္း အၿပီးမွာ အိမ္ခန္းငွားခမွာ က်ပ္ တေသာင္းတိတိ တက္သြားပါတယ္။ တႏွစ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မေရႊရတီတုိ႔ အိမ္ခန္းငွားခကို က်ပ္ခုနစ္ေသာင္းသုိ႔ တက္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း အိမ္ရွင္က တစ္လႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားလာပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးလစာ သံုးေသာင္းက်ပ္စီတိုးခဲ့လို႔ ပံုမွန္ဝင္ေငြကုိ သိပ္မထိခိုက္ဟု ႏွစ္ဦးသား ယူဆခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ငွားသက္တမ္း ၂ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္ခန္း ငွားခမွာ က်ပ္ ရွစ္ေသာင္းအထိ တက္လာၿပီး သံုးႏွစ္ျပည့္ခါနီး က်ပ္ တသိန္းအထိ တုိးတက္လာတဲ့ အခါ အိမ္ငွားစရိတ္္ကို ႏွစ္ဦးသား ေတာင့္မခံႏုိင္ေတာ့ဘူးလို႔ မေရႊရတီက ေျပာပါတယ္။
"အခု တလ တသိန္းကေန ေနာက္ထပ္ ဆက္တက္ေတာ့မွာ။ က်မတို႔မွာ အိမ္လခက တိုးတိုးလာေနတယ္၊ ဝင္ေငြေတြက တုိးမလာ ဘူး။ အခု ရွစ္ေသာင္း တန္ေလာက္နဲ႔ ရတဲ့ေနရာ ရွာေနရတယ္။ အခု ႏွစ္ေယာက္ဝင္ေငြက သံုးသိန္းေတာင္ မျပည့္ဘူး။ အဲဒီ အထဲ က အိမ္လခ တလ တသိန္းေပးလိုက္ရရင္ က်န္ ေငြေလးနဲ႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ စားေရး ၀တ္ေရးနဲ႔ လူမႈေရးေတြမွာ ဘယ္လိုမွ သံုး မေလာက္တဲ့အျပင္ မစုေဆာင္းမိပါဘူး"လို႔လည္း သူက ေျပာျပပါေသးတယ္။
သူတို႔ ႏွစ္ဦး လစဥ္ဝင္ေငြနဲ႔ ဆုိရင္ တလ ရွစ္ေသာင္းက်ပ္တန္ အိမ္ခန္းမ်ိဳးပဲ တတ္ႏုိင္ပါတယ္။ အရင္က မိဘေတြကို အနည္း အ က်ဥ္း ေထာက္ပံ့တာေလးေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔တျခား ပုိမုိလာေနတဲ့ ကုန္က်စရိတ္၊ ေလ်ာ့က် သြားတာမရိွတဲ့ ေရခ၊ မီးခနဲ႔ စားေသာက္စရိတ္ေတြကို တြက္ခ်က္ၾကည့္ရင္ ရတဲ့လစာနဲ႔ မေလာက္ငေတာ့။
တခါတေလမွာ မိဘႏွင့္ ေမာင္ႏွမေတြဆီကပင္ ျပန္လည္ အကူအညီ ေတာင္းရတာေတြ၊ ေခ်းငွားရတာေတြ ရိွလာပါတယ္။ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္စုအတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ လူေနထုိင္မႈပံုစံေတြဟာ အထပ္ျမင့္တုိက္ေတြ အၿပိဳင္းအ႐ိုင္း ေပၚေပါက္လာ ေပမယ့္ လက္ရိွအခ်ိန္ မွာေတာ့ မိသားစု တစုအတြက္ အလြယ္တကူ အိမ္ခန္းငွားရမ္း ရရိွဖို႔ မလြယ္ကူလွပါ။
အဆမတန္ ျမင့္မားလာတဲ့ အိမ္ခန္းငွားခ စရိတ္ေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ပုိင္အိမ္ခန္းနဲ႔ ေျမယာပိုင္ဆုိင္သူ လူတန္းစားထက္ အိမ္ယာၿခံမဲ့ အိမ္ငွားလူတန္းစား အေရအတြက္က သိသိသာသာ မ်ားျပားလာေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခုေခတ္ ရန္ကုန္ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေနထုိင္မႈစရိတ္က ငွားရမ္း အမ်ားစု တတ္ႏုိင္တဲ့ ႏႈန္းထား မဟုတ္ေၾကာင္း အိမ္ၿခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ သူေတြကလည္း ေျပာပါတယ္။
၁၂ x ၅၀ ေပ ပတ္လည္ တိုက္ခန္းတစ္ခန္းရဲ႕ တလ ငွားရမ္းခႏႈန္းဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းမွာ အနိမ့္ဆံုး က်ပ္ ၇ ေသာင္းကေန တစ္ သိန္း နဲ႔ အထက္ရိွေနၿပီး အဲဒီထက္ နည္းနည္းပုိက်ယ္တဲ့ တုိက္ခန္းေတြဆိုရင္ေတာ့ တသိန္း အထက္မွာ ရိွေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေနထိုင္ၾကသူေတြအနက္ အစုိးရဝန္ထမ္း၊ ပုဂၢလိက ဝန္ထမ္း၊ အေျခခံလူတန္းစားေတြသာ အိမ္ခန္းငွားရမ္း ေနထိုင္ၾကရတာလို႔ ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အိမ္ၿခံေျမအက်ိဳးေဆာင္ လုပ္ငန္း ေစ်းကြက္ကြ်မ္းက်င္သူေတြက ဆိုပါတယ္။ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြ တတ္ႏိုင္တဲ့ အိမ္ငွားရမ္းခ ႏႈန္းထားေတြက အမ်ားဆံုး တစ္လ ရွစ္ေသာင္းက်ပ္ ဝန္းက်င္ ျဖစ္ပါတယ္။
ၿမိဳ႕ျပ အေျခခံလူတန္းစားေတြရဲ႕ တစ္ဦးခ်င္း လစဥ္ဝင္ေငြက အနည္းဆံုး က်ပ္ ႏွစ္ေသာင္းငါးေထာင္ ကေန ႏွစ္သိန္း ဝန္းက်င္ အထိပဲ ရွိပါတယ္။ တဦးခ်င္း လစဥ္ဝင္ေငြ က်ပ္ ႏွစ္ေသာင္းငါးေထာင္ ခန္႔ ကေန က်ပ္ ခုႏွစ္ေသာင္း ၾကား ဝင္ေငြရိွတဲ့ မိသားစု တစုမွာ အနည္းဆံုး လူသံုးဦး ၀င္ေငြရွိမွသာ က်ပ္ခုနစ္ေသာင္းဝန္းက်င္ အိမ္ခန္းတစ္ခု ငွားရမ္းႏုိင္မွာျဖစ္တယ္လို႔ ေစတနာ အိမ္ၿခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္ လုပ္ငန္းမွ ဦးေက်ာ္စြာေဝက ေျပာပါတယ္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ လူတဦးခ်င္း ဝင္ေငြနဲ႔ ေနထိုင္စရိတ္ မမွ်မတ ျဖစ္ေနတာဟာ ႏုိင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ႏႈန္း နိမ့္ပါးေနဆဲဆိုတာကို ေဖာ္ ျပ ေနတယ္လို႔ စီးပြားေရးပညာ ရွင္တဦးက ဆိုပါတယ္။ အေျခခံ လူတန္းစားတဦး လစဥ္ရရိွတဲ့ဝင္ေငြရဲ႕ သံုးပံုႏွစ္ပံုခန္႔ကို ေနထိုင္ ေရး အတြက္ ေျဖရွင္းေနၾကရတာဟာ ႏိုင္ငံကာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ အဆမတန္မ်ားျပားေနၿပီး ဝင္ေငြနဲ႔ မမွ်မတ ျဖစ္ေနပါတယ္။
"အိမ္ခန္းငွားခ တရိပ္ရိပ္ တက္လာေနတာ၊ အိမ္္ရွင္ဘက္က ဘာ တာ၀န္မွ ယူမေပးပါဘူး။ ေရဖိုး မီးဖိုး စည္ပင္ခြန္ ဧည့္စာရင္း တိုင္တာက အစ အားလုံး အိမ္ငွားေတြကပဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လုပ္ရတာ။ အိမ္ရွင္က ေငြယူဖို႔ပဲ သိတယ္။ ဒီၾကားထဲ အိမ္ရွင္ ဆိုၿပီး ရင့္သီး႐ုိုင္းပ်တာေတြ၊ အႏိုင္က်င့္ခ်င္တာေတြလည္း ရွိတယ္"လို႔ အိမ္ငွား ေနထိုင္သူတဦးက ေျပာပါတယ္။
အိမ္နီးခ်င္းထုိင္းႏိုင္ငံမွာေတာ့ အိမ္ခန္းငွားရင္ ေရခဲေသတၱာ၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္၊ ေလေအးေပး စက္၊ အဝတ္ဗီ႐ို အစရိွတဲ့ အိမ္ အသံုး အေဆာင္ေတြ အဆင္သင့္ ထားရွိေပးတာေတြ႕ရေပမယ့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က အိမ္ငွားေစ်းကြက္မွာေတာ့ ငွားရမ္းသူေတြက ေန ထုိင္ခ်ိန္အတြင္း ပ်က္စီးဆံုးရံႈးမႈ တန္ဖုိးကုိ အိမ္ရွင္ကို ႀကိဳတင္ေပးထားရတာေတြ ရွိေနပါတယ္။
"က်မတို႔ငွားမယ့္တုိက္က အသစ္စက္စက္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါကို အိမ္ရွင္က သံရိုက္တာေတြ ဘာေတြ အတြက္ ပ်က္စီးစရိတ္ ဆိုၿပီး တသိန္း ေတာင္းတယ္။ က်မတို႔က မေနျဖစ္လုိ႔ဆင္းရင္ေတာင္ ပ်က္စီးသြားတာေတြအတြက္ စရံႀကိဳေတာင္းထားတာ တဲ့။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ အိမ္ခန္းတခန္း ငွားရတာ အိမ္လခေတြကသာ ေခါင္ခိုက္ေနတာ၊ အိမ္ငွားေတြအတြက္ေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ေပးဘူး။ အိမ္ရွင္ ေတြဘက္က ခ်ည့္ပဲ"လို႔ ရန္ကုန္ လသာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း တိုက္ခန္း ငွား ေနထုိင္သူ ေဒၚေအးမမ ကလည္း ေျပာပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ေနာက္ပုိင္း ေဆာက္လုပ္လာတဲ့ အထပ္ျမင့္တုိက္ခန္းေတြမွာ အခန္း ဖြဲ႕ေပးမထားလို႔ ငွားတဲ့သူက ကိုယ့္ဘာသာ အခန္းဖြဲ႕ ျပင္ဆင္ ေနထုိင္ၾကရလို႔ ေနထိုင္စရိတ္ ပိုမိုျမင့္တက္သြားေစတာလည္း ရွိပါတယ္။
အထပ္ျမင့္ ကန္ထရုိက္တုိက္ေတြမွာ ေျမညီထပ္နဲ႔ ပထမထပ္ၾကားမွာ ထပ္ခုိးဆိုတဲ့ ၾကားလႊာတခုကို ထည့္သြင္း ေဆာက္လုပ္ထားၿပီး အဲဒီ အလႊာေတြက ပံုမွန္အခန္းထက္ ပိုနိမ့္၊ ပိုက်ဥ္းၾကပ္ၿပီး ဝရံတာလည္း မပါတာေတြ႕ရ ပါတယ္။ ဒီလို အခန္းက်ဥ္းကို တလ က်ပ္ တသိန္း အထိ ေပးရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
အဲဒီလို အိမ္လခ မၾကာခဏ တုိးယူ ေနတာေၾကာင့္ အိမ္ငွားေနထိုင္သူ အမ်ားစုလည္း ဆက္မငွားႏိုင္ၾကေတာ့ဘဲ အိမ္ေျပာင္း အခန္းေျပာင္းေတြ ျဖစ္လာရတာလို႔လည္း ဆုိၾကပါတယ္။
"မၾကာခဏအိမ္ေျပာင္းရတဲ့ ဒုကၡက တကယ္မေသးဘူး။ တုိက္ခန္းေျပာင္းေရႊ႕ရတာဆုိ ပုိဆုိးတယ္။ ပစၥည္းသယ္ဖို႔ ကားငွားရ အလုပ္သမားခ ေပးရနဲ႔။ အိမ္ခန္းငွား စရိတ္က မျဖစ္စေလာက္ ဆယ္ေပပတ္လည္ အခန္းတခန္းေတာင္ အစုိးရဝန္ထမ္း တလ စာထက္ မ်ားေနတယ္"လို႔ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီတခုမွ အမ်ိဳးသား ဝန္ထမ္းတဦး က ေျပာပါတယ္။
အဲဒီအျပင္ အိမ္ငွားေတြ မျဖစ္မေန ရင္ဆုိင္ေနၾကရတာက အိမ္ပဲြစားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ငွားသူေတြဟာ အိမ္ ၿခံ ေျမ အက်ိဳးေဆာင္ ကုမၸဏီ ေတြက တဆင့္ ရွာေဖြျခင္းထက္ ပဲြစားနဲ႔ ရွာေဖြရတာကုိ ပုိမိုျပဳလုပ္ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းမွာ ကြမ္းယာေရာင္းသူေတြ၊ ေစ်းသည္ေတြဟာလည္း အလိုအေလ်ာက္ အိမ္ခန္းပဲြစားေတြ ျဖစ္လာၾက ပါတယ္။ ဒါဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ အိမ္ငွားေတြ မ်ားျပားလာတာကို ထင္ဟပ္ေစတယ္လို႔ ေဇ အိမ္ၿခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္မွ ေစ်းကြက္ တာဝန္ရိွသူ တဦးက ဆိုပါတယ္။
အိမ္ငွားပဲြစားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဥေပဒျပဌာန္းခ်က္ တစံုတရာ မရိွေပမယ့္ ပဲြစားေတြကေတာ့ အိမ္ငွားေတြဆီက တလစာ ပဲြခ ေတာင္းခံတာေတြေတာ့ ရိွေနပါတယ္။
"အရင္က ေျခာက္လစာ ခ်ဳပ္ရင္ လစာရဲ႕ တဝက္ႏႈန္းပဲ ပဲြစားကိုေပးရတာ။ အခုက်ေတာ့ သူတုိ႔ဘာသာ သတ္မွတ္ၿပီး ေျခာက္လဆို လည္း ပြဲခ တလစာလုိ႔ သတ္မွတ္ၾကေတာ့ အိမ္ငွားရတဲ့သူေတြမွာ မေခ်ာင္ပါဘူး။ အိမ္ရွင္ေတြကလည္း အခုေနာက္ပုိင္း ပဲြစားေတြကုိ ပဲြခေပးတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ကိုယ့္အိမ္ ငွားခ်င္ရင္ အိမ္ရွင္၊ အိမ္ငွားတုိက္ရုိက္ ဆက္သြယ္လုိ႔ရတဲ့ နည္းေတြနဲ႔ လုပ္သင့္တယ္"လို႔ ရန္ကုန္ လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနတဲ့ အိမ္ရွင္မတဦးျဖစ္သူ မသဥၨာရည္ကလည္း ေျပာပါတယ္။
စုိးသိန္း အိမ္ၿခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္းမွ ေစ်းကြက္ကြ်မ္းက်င္သူ တဦးကလည္း"ဒီသံုးႏွစ္ေလာက္ အတြင္းမွာ ေနထုိင္ေရးျပႆနာက ပုိႀကီးလာတယ္။ လူေတြက သူတုိ႔တတ္ႏုိင္တဲ့ ပမာဏနဲ႔ တကယ္တမ္း ေစ်းကြက္ ျဖစ္ေနတဲ့ပမာဏနဲ႔က ကြာဟခ်က္ႀကီး ရိွေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မတတ္သာေတာ့ ငွားၾကရတာပါပဲ။ ငွားလိုသူေတြ မ်ားေနေပ မယ့္ ေစ်းႏႈန္းေတြကို မႏုိင္ၾကဘူး။ အိမ္ရွင္ေတြကလည္း ငွားလုိသူေတြမ်ားေနေတာ့ ေစ်းႏႈန္းမေလွ်ာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ရွင္ ေတြဆီက ဘာ facility(အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္း) မွ မရဘူး"လို႔ ေျပာဆိုပါတယ္။
အေျခခံ လူတန္းစားနဲ႔ သာမန္ ၀န္ထမ္းေတြ အတြက္ တႏွစ္ အိမ္ခန္းငွားခ က်ပ္ ရွစ္သိန္း နဲ႔ ဆယ့္ငါးသိန္း အၾကားရိွေနတဲ့ ေန ထုိင္ေရး ျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရက တစံုတရာ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးတာမ်ိဳးလည္း အခုအခ်ိန္ထိ မရွိေသးပါဘူး။
အစုိးရ မၾကာခဏေျပာဆုိေနတဲ့ တန္ဖုိးနည္း အိမ္ရာ စီမံကိန္းဟာလည္း လက္ေတြ႕နဲ႔ ကင္းကြာေနဆဲပါ။ ေငြေၾကး ျပည့္စုံသူေတြ သာ တတ္ႏိုင္တဲ့ ေစ်းႏႈန္းျမင့္ ကြန္ဒုိေတြ၊ အဆင့္ျမင့္တုိက္ခန္း ေတြသာ တႏွစ္ထက္ တႏွစ္ ပုိမုိတုိးတက္လာေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
ဆယ္စု တစုအတြင္း သိသိသာသာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ေနထုိင္မႈဆိုင္ရာ ျပႆနာေတြဟာ အေျခခံ လူတန္းစား အမ်ားစုရဲ႕ လစဥ္ဝင္ေငြ နည္းပါးမႈနဲ႔ ဆက္စပ္ေနၿပီး ထပ္ဆင့္လာႏိုင္တဲ့ တျခားလူမႈျပႆနာေတြလည္း ရွိလာႏိုင္ပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ စေပၚေပး ငွားရမ္းမယ္ ဆိုရင္လည္း အနည္းဆုံး က်ပ္၂၅ သိန္းကေန သိန္း ၈၀ အထိ ရွိေနတာေၾကာင့္ အေျခခံလူတန္းစားအဖို႔ ေတြးပင္ မေတြးရဲၾက။ ဒီလို အိမ္လခနဲ႔ အၿမဲ ၀န္ပိေနတဲ့ အေျခခံ လူတန္းစားေတြ အတြက္ေတာ့ အိမ္ပိုင္တလံုးရရိွေရးမွာ ေ၀းေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မေရႊရတီတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးလည္း လက္ရိွအိမ္ခန္းေစ်းထက္ သက္သာတဲ့ ေနာက္ထပ္ အိမ္ခန္း တခန္းကို ပဲြစား အားမကိုးဘဲ ႏွစ္ေယာက္သား အပူတျပင္းလုိက္ရွာေနၾကရပါတယ္။ ။
ေမရီကုိ
ဧရာ၀တီ
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 12/06/2012 03:43:00 AM
--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ