theZOMI: 01/30/13

သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္

UWSA ၏ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေရးမွူး ကြယ္လြန္
ကခ်င္တိုက္ပြဲ အျမန္ဆုံးရပ္တန႔္နိုင္ေရး သၽွမ္း ႏွင့္ ကယား ပူးေပါင္းေတာင္းဆို
ဘိန္းျဖတ္ေပးမည္ဟု ဆင့္ေခၚခံရေသာရြာသား ပစ္သတ္ခံရ
ကခ်င္ထိုးစစ္ အရွိန္က်သြားေသာ္လည္း အစိုးရတပ္မ်ား ျပန္မ႐ုပ္ေသး

Posted: 30 Jan 2013 02:50 AM PST

ဝ ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ အမွတ္ ၁၇၁ စစ္ေဒသ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေရးမွူး Li Wen ၏ ဈာပန အခမ္းအနား အား ၿမိဳ႕ေတာ္ပန္ဆန္း၌ က်င္းပခဲ့ေၾကာင္း နီးစပ္သည့္သတင္းရပ္ကြက္က ဆိုပါသည္။

ဒီဇင္ဘာလ ေဆြးေႏြးပြဲက RCSS/SSA အား လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားေပးေနေသာ Li Wen

အသက္ ၆၀ ရွိ Li Wen သည္ ေသြးတိုးေရာဂါျဖင့္ ယခုလ ၂၆ ရက္ေန႔က ကြယ္လြန္သြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ဈာပန အခမ္းအနားကို ယေန႔ ၃၀ ရက္ေန႔၌ က်င္းပခဲ့သည္ဟုဆိုပါသည္။

သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ RCSS/SSA ႏွင့္ ၀ ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ UWSA တို႔ မူးယစ္ ေဆးဝါး ပူးေပါင္း တိုက္ဖ်က္ေရးႏွင့္ အစားထိုးသီးႏွံစီမံကိန္းအတြက္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၈ ႏွင့္၂၉ ရက္ေန႔ သၽွမ္းျပည္အေရွ႕ပိုင္း မိုင္းတုံၿမိဳ႕နယ္ ေဟြ႕ေအာ့၌ ဒုတိယအႀကိမ္ေတြ႕ ဆုံၾကစဥ္ Li Wen သည္ အစည္းအေဝးနာယက အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

ကခ်င္တိုက္ပြဲ အျမန္ဆုံးရပ္တန႔္နိုင္ေရး သၽွမ္း ႏွင့္ ကယား ပူးေပါင္းေတာင္းဆို

Posted: 30 Jan 2013 02:49 AM PST

အစိုးရမွ အပစ္ရပ္ေရးလုပ္ေဆာင္ေနေသာ္လည္း ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ ထိုးစစ္ဆင္ေနသည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း တိုက္ပြဲမ်ား အျမန္ဆုံးရပ္တန႔္ကာ နိုင္ငံေရးနည္းျဖင့္ နိုင္ငံေရးျပႆနာေျဖရွင္းၾကရန္ သၽွမ္းျပည္နယ္ ႏွင့္ကယားျပည္နယ္မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ပူးတြဲထုတ္ျပန္ခ်က္က ဆိုပါသည္။

ယခုလဆန္းက SNLD ႏွင့္ကယန္းအမ်ိဳးသားပါတီတို႔ေတြ႕ဆုံၾကစဥ္ (ဓါတ္ပုံ- SNLD)

"တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြ ပူးေပါင္းႀကိဳးစားမွုနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရယူခဲ့တာ ၆၅ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္ေပမယ့္ တန္းတူညီမၽွမွုနဲ႔ တိုင္းရင္းသားရပိုင္ခြင့္မ်ား ကေန႔တိုင္ မရရွိေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားေတြရပိုင္ခြင့္ဆိုတဲ့အခ်က္ ကို အစိုးရကေန အေလးအနက္ထားၿပီး ဘယ္သူ႔အတြက္မွ အက်ိဳးမရွိတဲ့ စစ္ပြဲကို ရပ္တန႔္ဖို႔ ၊ နိုင္ငံေရးျပႆနာကိုနိုင္ငံေရး နည္းလမ္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ တိုက္တြန္းေတာင္းဆိုပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယုံၾကည္မွုတည္ေဆာက္ျခင္း (သၽွမ္းျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္) ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီကေန သေဘာထားထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္မွာ တိုက္တြန္းေတာင္းဆို ထားတာပါ" ဟု ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီ၏ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ စိုင္းလိတ္က ေျပာပါသည္။

အဆိုပါ ေၾကျငာခ်က္ကို လားရွိုးၿမိဳ႕ SNLD ႐ုံးခြဲ၌က်င္းပေသာ သၽွမ္းျပည္တြင္း ပါတီစုံႏွင့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ အခ်ိဳ႕ပါဝင္ သည့္ ေဆြးေႏြးပြဲအၿပီး ဂ်ႏၷဝါရီလ ၂၉ ရက္ကထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အဆိုပါေဆြးေႏြးမွုမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အခရာက်သည့္ ယုံၾကည္မွုတည္ေဆာက္ျခင္းကို အဓိကထား ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ သၽွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္ကယားျပည္နယ္အတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီ ၁၁ ဦး ကိုလည္း ေရြးခ်ယ္နိုင္ခဲ့ေၾကာင္းဆိုပါသည္။

"ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိရင္ နိုင္ငံဟာ မတိုးတက္ဘူး။ အခုအစိုးရေၾကျငာေနတဲ့အတိုင္း ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံကို တည္ေဆာက္မယ္ ဆိုတာကလဲ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေနေသးသေရြ႕ ေရွ႕ဆက္ေလၽွာက္လွမ္းနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ စစ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကလဲ နိုင္ငံေရး ျပႆနာကို နိုင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းခြင့္မရတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ပါဘဲ။ ဆိုေတာ့ အစိုးရက အပစ္ရပ္ေရး ေၾကျငာေနေပမယ့္ တပ္မေတာ္ပိုင္းက မရပ္ဘဲ ထိုးစစ္ဆက္လက္ဆင္ေနမွုဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုဆန႔္က်င္ေနတာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးပိုင္း က သမၼတဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရရယ္၊ လႊတ္ေတာ္ရယ္၊ တပ္မေတာ္ရယ္ သုံးဘက္သုံးတန္ ညီမၽွမွု တူညီမွု ရွိမေန ဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပမွာရွိတဲ့ က်ေနာ္တို႔ နိုင္ငံေရးပါတီဝင္ေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြ နဲ႔ လူမွုအဖြဲ႕အစည္းေတြအားလုံး ကေန - ၂၀၀၈ အတိုင္းသြားလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ျပဳျပင္မွရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ တသံတည္း ထြက္ဆိုၾကဖို႔အတြက္ အခုလို ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမွုအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနရတာျဖစ္ပါတယ္" ဟု စိုင္းလိတ္က သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္အား ဆက္လက္ေျပာၿပ သည္။

နိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား၊ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ား၊ လူမွုအေျချပဳအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားပါဝင္မည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယုံၾကည္မွု တည္ေဆာက္ျခင္းေဆြးေႏြးပြဲ သၽွမ္းျပည္နယ္ ႏွင့္ ကယားျပည္နယ္ ညီလာခံအတြက္ လားရွိုးၿမိဳ႕၌ မတ္ခ္်လပထမပတ္အတြင္းက်င္းပမည္ဟု အၾကမ္းဖ်ဥ္းလ်ာထားေၾကာင္း စိုင္းလိတ္ကေျပာပါသည္။

ဘိန္းျဖတ္ေပးမည္ဟု ဆင့္ေခၚခံရေသာရြာသား ပစ္သတ္ခံရ

Posted: 30 Jan 2013 02:48 AM PST

ဘိန္းျဖတ္ေပးမည္ဟုဆင့္ေခၚၿပီး ျပည္သူ႔စစ္လုပ္ခိုင္းသျဖင့္ထြက္ေျပးေသာ ေဒသခံရြာသားအား ဝမ့္ပန္ျပည္သူ႔စစ္ တပ္ဖြဲ႕က ပစ္သတ္ခဲ့ေၾကာင္း ေဒသတြင္းသတင္းရပ္ကြက္ကဆိုပါသည္။

လုပ္အားေပးဆင့္ေခၚ မွုျဖင့္ ဝမ့္ပန္တပ္စခန္းအသြားလမ္းအား ရွင္းလင္းေပးေနရေသာ ေဒသခံရြာသားမ်ား( photo:S3)

"ျပည္သူ႔စစ္မလုပ္ခ်င္လို႔ထြက္ေျပးတယ္။ မိသားစုပါျပန္ေခၚမယ္လုပ္ေတာ့ ပစ္သတ္လိုက္တယ္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းဗ်ာ မလုပ္သင့္ပါဘူး" ဟု လဲခ်ားၿမိဳ႕ေန ေဒသခံတဦးကေျပာသည္။

ေဆးစြဲသူမ်ားအား ေဆးျဖတ္ေပးမည္ဟု သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ခြဲထြက္ တပ္မဟာ ၇၅၈ ဗိုလ္မွူးႀကီးမိုင္းစင့္ (ကြယ္လြန္) ၏ လက္က်န္တပည့္ သၽွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း လဲခ်ားၿမိဳ႕နယ္ ဝမ့္ပန္ဌာေနျပည္သူ႔စစ္ေခါင္းေဆာင္စိုင္းထြဲ႕က ဝမ့္ထီအုပ္စု အတြင္းရွိ ရြာ ၄ ရြာ မွ ရြာသားမ်ားအား ယမန္ႏွစ္ဩဂတ္စ္လက ဆင့္ေခၚခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ရြာသားမ်ားအား ေဆးမျဖတ္ေပးသည့္အျပင္ ျပည္သူ႔စစ္လုပ္ခိုင္းကာ သၽွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းနမ့္ဇန္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ယခင္ MTA ေဟာင္းမက်ိဳင္းေဒသဖြံ့ၿဖိဳးေရးတပ္ဖြဲ႕ထံပစၥည္းမ်ား ပို႔ေဆာင္ခိုင္းေၾကာင္း ထို႔ေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ား ထိုင္းသို႔ထြက္ေျပး ခဲ့ၾက ေၾကာင္း အဆိုပါ လဲခ်ားေဒသခံကဆက္လက္ေျပာျပသည္။

"လဲခ်ားၿမိဳ႕နယ္ ဝမ့္ထီအုပ္စု ဟိုနမ့္ရြာ၊ ေနာင္ေဟးရြာ၊ ဆလိုင္းရြာ နဲ႔ ဝမ့္ကတ္ရြာ ၄ ရြာ က ရြာသား ၁၂ ေယာက္ေပါ့။ ဝမ့္ပန္ကိုေရာက္တယ္။ အဲ့ထဲမွာ ဝမ္ကတ္ရြာက စိုင္းျမင့္ အသက္ ၃၀ လဲပါတယ္။ သူ႔မွာ ကေလး ၃ ေယာက္ရွိတယ္။ ပစၥည္းပို႔ရင္း တိုက္ပြဲျဖစ္လို႔ေသရင္ အလကားေသရမွာ ဆိုေတာ့ စက္တင္ဘာလထဲမွာ သူလဲ ထိုင္းကိုထြက္ေျပးတာေပါ့။ ထိုင္းမွာ ၃ လ ေလာက္ေနေတာ့ အခုလ ၇ ရက္က သူ႔မိသားစုကို စိတ္ပူလို႔ ျပန္ေခၚဖို႔ လဲခ်ားျပန္သြားတာ ပစ္သတ္ခံရတာ " ဟု ေသဆုံးသူႏွင့္ အမ်ိဳးေတာ္စပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

လဲခ်ားျပန္ေရာက္ေသာ္ ရြာထဲမဝင္ရဲဘဲ ၎၏ဇနီးပစၥည္းသိမ္းဆည္း ျပင္ဆင္မွုကို ရြာျပင္ေတာစပ္၌ ၃ ည အိပ္ ေစာင့္ ရေၾကာင္း၊ ၄ ရက္ေျမာက္ေန႔ျဖစ္ေသာ ယခုလ ၁၁ ရက္ က ဆလိုင္းရြာ အေနာက္ဘက္ ကိုက္ ၃၀၀ အကြာတြင္ ပစ္သတ္ ခံရေၾကာင္း ၎ႏွင့္ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္သူတဦးက ေျပာျပသည္။

ဂ်ႏၷဝါရီလ ၁၁ ရက္မနက္ပိုင္း ထမင္းပို႔ရန္သြားရာ စိုင္းျမင့္အား လည္ပင္း၌ ပစ္သတ္ထားသည္ကို ဇနီးျဖစ္သူကေတြ႕ ရွိသည္ဟု အဆိုပါ အမ်ိဳးကဆက္လက္ေျပာျပသည္။ စိုင္းျမင့္ ေသဆုံးမွုအား သတင္းမေပါက္ၾကားေစရ၊ သိရွိပါက အဆိုပါသတင္းေပါက္ၾကားေစသူအား ပစ္သတ္မည္ဟုလည္း စိုင္းထြဲ႕မွ ၎တပည့္မ်ားအားအမိန႔္ထုတ္ထားေၾကာင္း အမည္မေဖၚလိုသည့္ ျပည္သူ႔စစ္တဦးက ေျပာျပပါသည္။

ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူ စိုင္းထြဲ႕အား သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္မွ အတည္ျပဳခ်က္ရယူရန္ ႀကိဳးစားဆက္သြယ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဆက္သြယ္၍မရခဲ့ေပ။

၂၀၀၅ က သၽွမ္းမ်ိဳးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္တစုက စစ္အစိုးရအား လြတ္လပ္ေရးေၾကျငာၿပီးေနာက္ပိုင္း သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ SSA-S ၏ တပ္မဟာ ၇၅၈ ဗိုလ္မွူးႀကီး မိုင္းစင့္ႏွင့္အဖြဲ႕လည္း ခြဲထြက္ကာ အဆိုပါမ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းခဲ့သည္။ ထိုသို႔ ပူး ေပါင္းခဲ့ၿပီးတႏွစ္ခန႔္အၾကာ ဗိုလ္မွူးႀကီးမိုင္းစင့္မွာ အစိုးရထံ လက္နက္ခ်ကာ ျပည္သူ႔စစ္အျဖစ္ လဲခ်ားၿမိဳ႕နယ္ နမ့္ဟူးဖရား ထမ့္၌ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေမလ ၂၄ ရက္က အစိုးရ၏ စစ္ယာဥ္တန္းအား သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္မွ ျခဳံခို တိုက္ခိုက္သျဖင့္ ဗိုလ္မွူးႀကီးမိုင္းစင့္ ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ပိုင္း လက္က်န္တပည့္ ျဖစ္ေသာ စိုင္းတမွာ နမ့္ဟူးဖရားထမ့္ တပ္စခန္း၌လည္းေကာင္း၊ စိုင္းကာလိန္ထြဲ႕မွာ ဝမ့္ပန္ တပ္စခန္း၌လည္းေကာင္း ဌာေနျပည္သူ႔စစ္ အသြင္ျဖင့္ ရပ္တည္ေနထိုင္ခဲ့သည္။

ကခ်င္ထိုးစစ္ အရွိန္က်သြားေသာ္လည္း အစိုးရတပ္မ်ား ျပန္မ႐ုပ္ေသး

Posted: 30 Jan 2013 02:47 AM PST

KIO ႒ာနခ်ဳပ္ လိုင္ဇာၿမိဳ႕အနီး KIA ႏွင့္ အစိုးရတပ္တို႔ အၾကား ျဖစ္ပြားေနေသာ တိုက္ပြဲမ်ား ယခုလ ၂၆ ရက္ေန႔ ေနာက္ ပိုင္း ၿငိမ္သက္စျပဳလာေသာ္လည္း လိုင္ဇာအနီးတစ္ဝိုက္ရွိ အစိုးရတပ္မ်ား ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သိရ သည္ ။

burma Army to KIA KIO

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ အားျဖည့္စစ္ေၾကာင္း

ယမန္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလလယ္ပိုင္းမွစ၍ KIO ႒ာနခ်ဳပ္ရွိရာ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ အနီးရွိ စိုးမိုးကုန္းမ်ားအား အစိုးရတပ္မွ ေလေၾကာင္း ပစ္ကူ အပါအဝင္ အင္အား အလုံးအရင္းျဖင့္ စတင္ ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ရာမွ ႏွစ္ဘက္တိုက္ပြဲမ်ား အျပင္းအထန္ ျဖစ္ပြား ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ။

ယခုအခါ လိုင္ဇာေဒသ စိုးမိုးကုန္းအားလုံးနီးပါးကို အစိုးရတပ္မွ သိမ္းပိုက္ရရွိခဲ့ကာ ႏွစ္ဘက္ တိုက္ပြဲအရွိန္က်သြား ေသာ္ လည္း ထိုးစစ္ဆင္ေနသည့္ အစိုးရတပ္မ်ား ႐ုပ္သိမ္းျခင္း မရွိေသးသျဖင့္ အေျခအေနမွာ ေသာင္မတင္ေရမက် ျဖစ္ေန ေၾကာင္း ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္မွ တပ္မွူးတစ္ဦးက သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္ ။

"မေန႔ကေတာ့ လဝါးယန္ဘက္မွာ နာရီဝက္ေလာက္ပစ္ၾကတယ္။ ဒီေန႔သူတို႔ဘက္က ေလၽွာက္ပစ္ေနတာက လြဲလို႔ တိုက္ပြဲ မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့သူတို႔တပ္ေတြက မ႐ုပ္ေသးဘူး အလုံးအရင္းနဲ႔ရွိေနတုန္းပဲ အေျခအေနက ခန႔္မွန္းရခက္တယ္ ။" ဟု သူက ဆိုသည္ ။

အစိုးရတပ္မွ သိမ္းပိုက္ရရွိသြားေသာ ၇၇၁ ပြိဳင့္ကုန္း ၊ ဘြန္ရယ္ဘြန္ ၊ ခါရာဘြန္ ၊ အင္တဘြန္ ၊ လဂ်ားယန္ ၊ လဝါယန္ႏွင့္ ဖြန္းပ်ဥ္ဘြန္ ေတာင္ေၾကာမ်ားတြင္ အခိုင္အမာ တပ္စြဲထားေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္ ။

"စိုးမိုးကုန္းေတြမွာလည္း ေနရာယူထားတယ္ ။ ေနာက္ေတာင္ေၾကာေတြမွလည္းရွိေနတယ္။ အခုထိုးစစ္ဆင္တဲ့ တပ္အင္အား အတိုင္း ရွိေနတုန္းပဲ" ဟု ဆိုသည္ ။

လိုင္ဇာေဒသအား ထိုးစစ္ဆင္ရာတြင္ အစိုးရဘက္မွ တပ္မ ၁၀၁ ၊ တပ္မ ၈၈ ၊ စကခ ၃ ႏွင့္ စကခ ၂၁ စသည့္ တပ္အမ်ား အျပားပါ၀င္ခဲ့ကာ ၄င္းတပ္မ်ားမ႐ုပ္ေသးေၾကာင္း တ႐ုတ္နယ္စပ္ စစ္ေရးနိူင္ငံေရးေလ့လာသူ ဦးေအာင္ေက်ာ္ေဇာကလည္း ေျပာသည္ ။

"တပ္မ ၉၉ က တပ္မဟာ (၃) ဧရိယာထဲမွာ ၊ တပ္မ ၃၃က ပူတာအိုဘက္မွာ ၊ နမခ ေခါင္းတစ္ေခါင္းက ဆြမ္ပရာဘြန္ နားမွာ ၊ ဖားကန႔္ခြင္ထဲမွာလည္း နမခတပ္ေတြပါတယ္ ။စကခ ရ တို႔ စကခ ၂ တို႔လည္းပါတယ္ တပ္မေတြထဲက တိုက္ ခိုက္ေရးေကာင္းတဲ့ တပ္ေတြကို ဆြဲထုတ္ၿပီးသုံးတာလည္း ရွိတယ္ ။တပ္ေတြကမဆုတ္ေသးဘူး ထပ္ေတာင္ တင္ေနေသး တယ္ " ဟု သူက ဆိုသည္ ။

ႏွစ္ဘက္တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ေနသည့္ ကခ်င္ျပည္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕ KIO ႏွင့္ အစိုးရတို႔အၾကား ေဆြးေႏြးေရးကိစၥ ေသာင္မ တင္ ေရမက် ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ သၽွမ္းျပည္ (ေျမာက္ပိုင္း) ပန္ဆန္း အေျခစိုက္ UWSA (ေခၚ) ဝ အဖြဲ႕က ၄င္းတို႔ နယ္ေၿမ အတြင္း ေဆြးေႏြးရန္ KIO ႏွင့္ အစိုးရတို႔ကို လြန္ခဲ့သည့္ တစ္ပတ္ခန႔္က ဖိတ္ၾကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္ ။

၄င္းမွာ အစိုးရ အေနျဖင့္ UNFC ျဖင့္သာ ေဆြးေႏြးရန္ KIO က အစိုးရအေပၚ ေျပာဆိုခ်က္ကို အစိုးရက တုန႔္ျပန္ရန္ ေႏွာင့္ ေႏွးေနခ်ိန္တြင္ ယခုဖိတ္ၾကားခ်က္ ေပၚထြက္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး အစိုးရဘက္က အလၽွင္အျမန္လက္ခံလိုက္ေၾကာင္း သိရသည္ ။

[mrsorcerer:37076] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အေထ့အေသာေ၀့၀ိုက္ေျပာ (Irony and Litotes)

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2013/1/29
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အေထ့အေသာေ၀့၀ိုက္ေျပာ (Irony and Litotes)
To: lubo601@gmail.com

Posted by zar ni (My Way!) on January 29, 2013 at 15:30 in အဂၤလိပ္စာ သိေကာင္းစရာ အျဖာျဖာ

"မေရွာင္ရင္လြတ္တယ္" ဟူသည့္နာမည္ေက်ာ္စကားသည္ ကာတြန္းေဆြမင္း(ဓႏုျဖဴ)၏ၿမိဳင္ရာဇာ တြတ္ပီ႐ုပ္ျပဇာတ္လမ္းမ်ားထဲမွ တိရိစၦာန္ေလးမ်ား၏လက္သံုးစကားျဖစ္သည္။ မုဆိုးေက်ာ္တြတ္ပီ၏ အလြဲလြဲအေခ်ာ္ေခ်ာ္ပစ္ခ်က္ကိုေရွာင္မွတည့္တည့္တိုးသြားသည့္သတၱ၀ါ၏အျဖစ္မွာ ငိုအားထက္ရယ္အား ပိုေစ၏။ ဘာေၾကာင့္ထိုကဲ့သို႔ရယ္ရႊင္ျပံဳးေစသည့္ရလာဒ္ကို ေပးသနည္းဟု ဆန္းစစ္ေသာ္ situational irony ဟုေခၚသည့္အျဖစ္ကို verbal irony ႏွင့္အားျဖည့္ကာတန္ဆာဆင္ ေပးလိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္စာေပတြင္ ေငါ့ေျပာျခင္း၊ ရြဲ႕ေျပာျခင္းသည္လည္း အလကၤကာတန္း၀င္ figure of speech တစ္ခုျဖစ္ေပသည္။

irony ကို၀ိကီပီးဒီးယားက Irony (from the Ancient Greek εἰρωνεία eirōneía,) meaning dissimulation or feigned ignorance)[1] is a rhetorical device, literary technique, or situation in which there is an incongruity between the literal and the implied meaning.
ဟုဖြင့္ဆိုထားသည္။ မူရင္းအနက္ႏွင့္ဂယက္အနက္တို႔ မတူညီ၊ ဆန္႔က်င္ဖက္အသြင္ေဆာင္ေနေသာ အေျခအေန၊ ႏႈတ္မႈေရးရားနည္းနာ၊ စာေပတန္ဆာတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ irony အသံုးသည္ ပရိတ္သတ္ႏွစ္မ်ိဳးလိုအပ္သည္ဟုဆိုသည္။ ကိုယ္ေျပာလိုက္သည့္စကားတစ္ခြန္းကို ၾကားေသာ္လည္း ကိုယ္ပစ္မွတ္ထားသည့္အဓိပၸါယ္ကိုနားမလည္သည့္လူႏွင့္ ၾကားၿပီးဆင့္ပြားနားလည္သူတို႔ျဖစ္သည္။

HW Fowler ၏ A Dictionary of Modern Usage တြင္ Irony is a form of utterance that postulates a double audience, consisting of one party that hearing shall hear & shall not understand, & another party that, when more is meant than meets the ear, is aware both of that more & of the outsiders' incomprehension. ဟုဆိုထားေလသည္။

ေခတ္သစ္စာေပသီအိုရီေတြက irony ကို verbal, situational ႏွင့္ dramatic ဟု၍ခြဲျခားၾကသည္။

Verbal irony

Verbal irony သည္ ရည္ရြယ္သည့္အဓိပၸါယ္ႏွင့္ဆန္က်င္ဖက္စကားကိုေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ေျပာသူ၏ ခံစားခ်က္ကိုေဖာ္ျပလို၍လည္းေကာင္း၊ ၾကားရသူတစ္စံုတစ္ရာခံစားေစလို၍လည္းေကာင္း တမင္ေျပာျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ အသားမည္းမည္းနဲ႔လိေမၼာ္ေရာင္အက်ႌ၀တ္လာသူ သူငယ္ခ်င္းကို "မင္းနဲ႔ဒီအက်ႌကေတာ့အရမ္းလိုက္တာပဲေဟ့" ေနာက္ေျပာင္ျခင္းသည္ တကယ္ေတာ့လံုး၀ မလိုက္ဖက္ဘူး ဟုေျပာခ်င္၍ပင္။ verbal ဟူသည့္အတိုင္း ေျပာသူ၏စကားလံုးအသံေနအသံထား၊ မ်က္ႏွာအမူအရာေတြက သူဆိုလိုသည့္အဓိပၸါယ္ကိုညႊန္ျပေနသည္။ verbal irony သည္အသံုး အမ်ားဆံုး irony အမ်ိဳးအစားပင္ျဖစ္သည္။ ဟာသရသေျမာက္ေစရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူတပါးအားစကားနာထိုးရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်ရာတြင္လည္းေကာင္းအမ်ိဳးစံု သံုးစြဲၾကေလ့ရွိသည္။

သို႔ရာတြင္သံုးစြဲသည့္အေျခအေနႏွင့္အခ်ိန္အခါသည္အလြန္အေရးႀကီးသည္။ ဥပမာအလကၤာႏွင့္တြဲကာ ironic smilie အျဖစ္လည္းသံုးႏိုင္သည္။

"The cake is as soft as concrete" "ကိတ္မုန္႔ကေတာ့ႏူးညံ့လိုက္တာ၊ အဂၤေတက်ေနတာပဲ။"
"Water is as clear as mud" "ၾကည္လိုက္တဲ့ေရ၊ ရႊံ႕က်ေနတာပဲ" စတာမ်ိဳးေျပာဆိုျခင္းမ်ားသည္ အညာမွ လွေတာသားတို႔ေျပာဆိုပံုမ်ားကဲ့သို႔ပင္။

Irony ႏွင့္ sarcasm တုို႔သည္ေရာေထြးတတ္ၾကသည္။ ႏွစ္ခုစလံုးသေဘာတရားတူညီၾကေသာ္လည္း sarcasm ကတစ္ဖက္သားကို သေရာ္သည့္သေဘာ၊ ေစာ္ကားသည့္သေဘာေတြပါ၀င္သည္။

Dramatic irony

သူကေတာ့ ျပဇာတ္မ်ား၊ ၀တၴဳဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္သူႏွင့္ၾကည့္႐ႈသူအၾကားသိမႈကြာဟ ခ်က္ကိုပံုေဖာ္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ ပရိတ္သတ္က ေရွ႕ဘာျဖစ္မည္ကိုႀကိဳတင္သိေနေပမယ့္ အထဲကသ႐ုပ္ေဆာင္ကေတာ့ မသိ။ သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒီညေသမယ္ဆိုတာသိေနတဲ့အေျခအေနမွာ "မင္းကိုမနက္ဖန္လာေတြ႕မယ္"ဟုေျပာလိုက္ျခင္းသည္ dramatic irony ျဖစ္သည္။ သူရဲကားမ်ားႏွင့္လူသတ္ဇာတ္လမ္းကားမ်ားကအေကာင္းဆံုးဥပမာျဖစ္သည္။ Jim Carrey ၏ နာမည္ေက်ာ္ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည့္ The Trueman Show တြင္ မင္းသားျဖစ္သူ Trueman ကသူ႔ကိုယ္သူ ႐ုပ္သံဇာတ္လမ္းထဲတြင္႐ိုက္ကူးျပသျခင္းခံေနရသည္ကိုမသိေပမယ့္ ပရိတ္သတ္က သိေနေပသည္။

Situational irony

Situational irony သည္အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာကတစ္မ်ိဳး၊ တကယ့္ရလာဒ္ ကတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည့္အေျခအေနမ်ိဳးကိုဆိုလိုသည္။ လူသားတို႔၏မေရရာသည့္ဘ၀၊ အံ့အားသင့္ဖြယ္သဘာ၀တရားကိုသ႐ုပ္ေဖာ္သည္။ ဘယ္လိုမွမနစ္ျမဳပ္ႏိုင္ဟူသည့္ တိုက္တန္းနစ္ သေဘၤာႀကီးနစ္ျမဳပ္သြားျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ အစပိုင္းကေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ေဆြမင္း(ဓႏုျဖဴ)၏ မေရွာင္လ်င္လြတ္တယ္ သည္လည္းေကာင္း situatioal irony ပင္ျဖစ္ေပသည္။

Irony လိုေျပာတာတျခား၊ ရည္ရြယ္တာတစ္ျခားျဖစ္ေစသည့္ အလကၤာတစ္မ်ိဳးရွိေသးသည္။ သူက Litotes ဟုေခၚသည္။ ရည္ရြယ္ရည္ရာကိုတိုက္႐ိုက္မေျပာ။ သူ၏ဆန္႔က်င္ဘက္ကို ထပ္မံဆန္႔က်င္ေျပာျခင္းျဖင့္သိေစသည္။ An ironical understatement in which affirmative is expressed by the negation of the opposite ဟုအဓိပၸါယ္ဖြင့္ၾကသည္။ အဂၤလိပ္၊ ႐ုရွား၊ ျပင္သစ္ ဘာသာေတြတြင္အသံုးမ်ားသည္။ တကယ့္အရွိ တရားထက္ေဖာ့ေျပာျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ double negative မ်ားျဖင့္ေျပာၾကသည္။ ေအာက္ပါနမူနာတို႔တြင္ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။

Litotes:	As a means of saying:
"Not bad."	"Good."
"[...] no ordinary city."	"[...] a very impressive city."
"That [sword] was not useless / to the warrior now." (Beowulf lines 1575–1576)	"The warrior has a use for the sword now."
"He was not unfamiliar with the works of Dickens."	"He was acquainted with the works of Dickens."
"She is not as young as she was."	"She's old."
"He's no oil painting."	"He's ugly."
"Not unlike..."	"Like..."
"You are not wrong."	"You are correct."

litotes မ်ားသံုးျခင္းျဖင့္ စာဖတ္သူကိုေတြး႐ိုးေတြးစဥ္အတိုင္း မဟုတ္ဘဲ အာ႐ံုပိုစူးစိုက္ေစသည္။ ဆင့္ပြား၍ေတြးရသည္။ ဒီလိုႏွင့္လွပသည့္စာေပ၊ စကားမ်ားျဖစ္လာသည္။ Frederick Douglass ၏ "Freedom now appeared, to disappear no more forever" ဆိုသည့္ litotes သံုးကာထားသည့္ ေရးအသားမွာအလြန္လွပသည့္ စကားစုေလးပင္ျဖစ္သည္။

တိရိစာၦန္တို႔ကအသံသာထြက္တတ္သည္။ စကားမေျပာတတ္ၾက။ လူသားတို႔သည္ကား အသံထြက္တတ္သည္။ စကားေျပာတတ္သည္သာမက ေျပာသည့္စကားကိုလည္း ကိုယ္လိုရာ ေရာက္ေအာင္ ေကြ႕ကာ၀ိုက္ကာ၊ ဖြဲ႕ကာႏြဲ႕ကာလည္းပို႔ေဆာင္တတ္သည္။ ပို၍အေသြးအေရာင္ လွပလာေအာင္လည္းတန္ဆာဆင္တတ္ေလသည္။ ပို၍ရန႔ံသင္းထံုေအာင္နည္းမ်ိဳးစံု လည္းသံုးတတ္ ၾကသည္။ အဆိုပါနည္းမွာ အလကၤာဆိုသည့္ စကားလံုးမ်ားကိုပုတီးကုံုးပမာ ေရြးသီျခင္းဟုသာ ဆိုခ်င္ပါေတာ့သည္။
ဇာနည္(MyWay!)
ဆက္စပ္ဖတ္ရန္ "စကားတန္ဆာအလကၤာ"

--
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။

Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1

ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။

ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ

---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ ( Ѧя Ƨσяcɛяɛя )" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.

[mrsorcerer:37075] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တရားရံုးမွ ထူးဆန္းေသာအမႈႀကီး

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2013/1/29
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တရားရံုးမွ ထူးဆန္းေသာအမႈႀကီး
To: lubo601@gmail.com

ဇန္န၀ါရီ ၃၀ ၊ ၂၀၁၃

တစ္ေန႔ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တရားရံုးကို ကြ်န္ေတာ္ (စာေရးသူ) ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ေရာက္သြားတံုး ၾကားသိရတဲ့ အမႈအေၾကာင္းပါ။ ဒီအမႈအေၾကာင္းကို အမ်ားသိေအာင္ေရးျပခ်င္တဲ့ အခ်က္ေတြအမ်ားႀကီး ရိွေနလို႔ပါ။
အမႈအေၾကာင္းခ်င္းရာနဲ႔ တရားသူႀကီးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အမိန္႔ကိုၾကည့္ရင္ ဒီအမႈမွာ ေ၀ဖန္သံုးသပ္စရာေတြ
တသီတတန္းႀကီး ေပၚလာပါတယ္။

အဲဒါေတြကေတာ့ ...
1.    အဂတိလိုက္စားျခင္း၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူျခင္းကိစၥ မကင္းေၾကာင္း သံသယျဖစ္စရာမ်ားရိွေနျခင္း။
2.    ဥပေဒအထက္မွာ အာဏာရိွသူတစ္ဦး၏ လႊမ္းမိုးမႈရိွေနျခင္း။

3.    သက္ႀကီးရြယ္အို မိဘဘိုးဘြားမ်ား၊ တစ္ေန႔ မိဘဘိုးဘြားျဖစ္လာမည့္သူမ်ား သတိထားစရာ အသိေပးလိုျခင္း။
4.    ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ေသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ဗုဒၶဘာသာတရားကို ပ်က္စီးေစျခင္း။
5.    တရားသူႀကီး၏ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ယေန႔ဆိုးသြမ္းလူငယ္မ်ားကို အားေပးအားေျမွာက္ျပဳရာက်ျခင္း။
6.    အဇာတသတ္လက္သစ္ကို အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေသာ ေငြေၾကးလာဘ္လာဘတစ္ခုတည္းကိုသာ ၾကည့္သည့္စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ကင္

းမဲ့ေသာ ေဒ၀ဒတ္လက္သစ္မ်ားကို ေတြ႕ရိွရျခင္း။
7. တရားစီရင္ေရးယႏၱရားကို ေငြေၾကးျဖင့္ေပါက္ကာ တစ္လဲြအသံုးခ်ေနသည္ကို ေတြ႔ရိွရျခင္း စသည္တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ဒါေၾကာင့္ ဖဲြ႕စည္းထားၿပီးျဖစ္ေသာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီႏွင့္ မၾကာေသးမီက ဖဲြ႔စည္းထားေသာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေရးေကာ္မတီကို သိေစလိုျခင္းေၾကာင့္ ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ရန္ကုန္တိုင္းေဒသတြင္းရိွ တရားရံုးမ်ားတြင္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ တရားစီရင္ေရးမဏၰိဳင္ ယိမ္းယိုင္ၿပိဳလဲေနၿပီး
မႏၱေလးတိုင္းေဒသႀကီးရိွ တရားရံုးမ်ား၏ တရားစီရင္ေရး၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ပ်က္စီးယိုယြင္းေနသလို
ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တရားရံုးမွာလဲ ရစရာမရိွေအာင္ ရံြရွာဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ပ်က္စီးေနေၾကာင္း
တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအဖဲြ႔၀င္မ်ား၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈအေရးယူေဆာင္ရြက္ေရးအဖဲြ႔သားမ်ား
ေတာင္ႀကီးတရားရံုးကိုလည္း အေရးတယူ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးေပးေစလိုျခင္းေၾကာင့္ ေရးသားရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အမႈအေၾကာင္းခ်င္းရာကို စံုစမ္းသိရိွရသည္မွာ- ျပစ္မႈႀကီး အမႈအမွတ္ ျပစ္ ၄၆၆၈/၂၀၁၀
ေျမးျဖစ္သူ တရားလို ခြန္သီဟန္ (၂၁ႏွစ္) သည္ အဖိုးအရင္းျဖစ္သူ အိမ္တြင္ အဖိုး (၈၂ႏွစ္) ႏွင့္အတူ ေနထိုင္ပါသည္။ အခင္းမျဖစ္မီ ၃ ရက္ေလာက္ကတည္းက ေျမးျဖစ္သူသည္ အိမ္သို႔ျပန္မလာပါ။
အခင္းျဖစ္သည့္ေန႔ (၂၃-၉-၂၀၁၀) တြင္ အဖိုးျဖစ္သူက သမီး (ခြန္သီဟန္၏အေဒၚ) အိမ္သို႔ သြားေရာက္ေနၿပီး အိမ္တြင္လူမရိွေသာေၾကာင့္ ေသာ့ခတ္ထားပါသည္။ ေျမးျဖစ္သူ ေန႔ခင္း အိမ္သို႔ျပန္လာေတာ့ အိမ္ထဲ၀င္လို႔မရပါ။ ပံုမွန္ျဖစ္သင့္သည္မွာ ေျမးျဖစ္သူခြန္သီဟန္သည္ အေဒၚ၏အိမ္သို႔ ေရာက္ေနေသာအဖိုးထံ ေသာ့သြားေတာင္းသင့္ေသာ္လည္း သြားေရာက္ေတာင္းဆိုျခင္းမျပဳခဲ့ပါ။ ညေနခင္းတစ္ေခါက္ျပန္လာခ်ိန္တြင္လည္း အဖိုးျပန္မေရာက္ေသးသျဖင့္ အိမ္ထဲ၀င္မရျပန္ပါ။
သို႔ႏွင့္ ရက္ကြက္ရံုး၊ ရဲစခန္းသို႔ သြားေရာက္ၿပီး အဖိုးျဖစ္သူကို မတရားတားဆီးမႈ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၃၄၁ ျဖင့္ အမႈဖြင့္ တရားစဲြေလေတာ့သည္။ (အမႈစစ္ေဆးခ်က္တြင္ ေပၚေပါက္သည္မွာ ထိုအခ်ိန္တြင္ တရားလိုေျမးျဖစ္သူက အရက္မူးေနၿပီၿဖစ္သည္။)

တကယ္ေတာ့ ဒီအမႈဟာ မိသားစုျပႆနာမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။ ႀကီးက်ယ္ေသာအမႈ မဟုတ္ပါ။ ရက္ကြက္ရံုးမွာတင္ ၿပီးသင့္ေသာျပႆနာပါ။ အမွတ္ (၁) ရဲစခန္းမွ စခန္းမွဴးကလဲ အစပိုင္းမွာေတာ့ အမႈမဖြင့္ေပးပါဘူး။ (ဟုတ္တယ္ေလ "ႀကီးတဲ့အမႈ ငယ္ေစ၊ ငယ္တဲ့အမႈ ပေပ်ာက္ေစ" ဆိုတာ ရဲစခန္းနဲ႔ တရားရံုးတို႔ရဲ႕ေဆာင္ပုဒ္ပဲ မဟုတ္လား။)

ဒါနဲ႔တရားလိုက ၿမိဳ႕နယ္ရဲမွဴး (ထိုစဥ္က ဦးေမာင္၀င္း) ထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အမႈဖြင့္ဖို႔ မရ ရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းတယ္။ "အဖိုးေထာင္တစ္ရက္ပဲက်က် ေက်နပ္တယ္" လို႔ ေျမးျဖစ္သူက ဆိုပါတယ္။ (ထိုဦးေမာင္၀င္းဆိုသူမွာလဲ ၿမိဳ႕နယ္ရဲမွဴးမျဖစ္ခင္က ယာဥ္ထိန္းရဲမႈးျဖစ္ၿပီး လာဘ္စားရာတြင္ အလြန္နာမည္ႀကီးသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ မိန္းမကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးလဲ ရွဴပ္ေပြသူတစ္ဦးဟု သိရသည္။ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တြင္ သူ႔အေၾကာင္းမသိသူ မရိွေပ။)

ထိုၿမိဳ႕နယ္ရဲမွဴးမွတဆင့္ ခရိုင္ရဲမွဴး၊ ျပည္နယ္ရဲမွဴးအထိ အဆင့္ဆင့္ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့ တရားရံုးကို ဒီအမႈတဲြႀကီး ေရာက္ရိွသြားပါသည္။ တရားလို ခြန္သီဟန္၏အေျပာအရ ဒီအမႈတဲြႀကီး တရားရံုးကိုေရာက္ဖို႔ ရက္ကြက္ဥကၠဠ ဦးေက်ာ္စိုးေအာင္၊ ရက္ကြက္ ရ-ယ-က အဖဲြ႔၀င္ ဦးလွျမင့္၊
အမွတ္ (၁) စခန္းမွဴး အမႈစစ္ ဒုရဲအုပ္တင္ျမင့္လြင္၊ ၿမိဳ႕နယ္ရဲမွဴး ဦးေမာင္ေမာင္၀င္း၊ ခရိုင္ရဲမွဴး (ဦးေမာင္ေမာင္၀င္းမွတဆင့္)၊ ျပည္နယ္ရဲမွဴး (ဦးေမာင္ေမာင္၀င္းမွတဆင့္)၊ ၿမိဳ႕နယ္ဥပေဒအရာရိွ ဦးခင္ေမာင္ၾကည္ (ယခု ပင္စင္)၊ ၿမိဳ႕နယ္တရားသူႀကီး ဦးေစာလြင္ (ယခု ေျပာင္းေရႊ႕) အစရိွသည္တို႔ကို လာဘ္ေငြမ်ား အဆင့္ဆင့္ေပးသြားရသည္ဟု သိရသည္။ တရားလိုခြန္သီဟန္ကို ေနာက္ကြယ္ကေန အခေၾကးေငြယူၿပီး အာဏာပါ၀ါနဲ႔ ကူညီပံ့ပိုးေပးေနသူမွာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဥပေဒအရာရိွ ဦးေမာင္ေမာင္ ဟု ခြန္သီဟန္က ေျပာသည္။

ေနာက္ဆံုး ၿမိဳ႕နယ္တရားသူႀကီးဦးေစာလြင္က စဲြခ်က္တင္တဲ့အမိန္႔ ခ်လိုက္ပါသည္။ ဒါနဲ႔ အဖိုးျဖစ္သူက ခရိုင္ရံုးကို ျပင္ဆင္မႈ တက္ပါသည္။ ခရိုင္တရားသူႀကီး ဦးခင္ထြန္းကိုလဲ တရားလိုခြန္သီဟန္က ေရွ႕ေနေဒၚေမသန္႔ဇင္ကေနတဆင့္ လာဘ္ထိုးျပန္ပါသည္။ အဲဒီေရွ႕ေနေဒၚခင္သန္႔ဇင္က
ဘယ္သူ႕ကို ဘယ္ေလာက္ေပး အစရိွသျဖင့္ ခြန္သီဟန္ကို ညႊန္ၾကားဆက္သြယ္ေပးတယ္လို႔ သိရပါသည္။
ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဥပေဒအရာရိွ ဦးေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ၀ိတ္နဲ႔ေပါင္းၿပီး ခရိုင္တရားသူႀကီး ဦးခင္ထြန္းကလည္း ၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕စဲြခ်က္ကို အတည္ျပဳျပန္သည္။ အဲဒီေနာက္ ၿမိဳ႕နယ္တရားသူႀကီးဦးေစာလြင္ နယ္ေျပာင္းေတာ့ သူ႕ေနရာကို ေဒၚေအးသန္း ေရာက္လာပါသည္။ ေနာက္ ၿမိဳ႕နယ္ဥပေဒအရာရိွ ဦးခင္ေမာင္ၾကည္ ပင္စင္ယူၿပီး သူ႕ေနရာကို ဦးတင္ျမင့္ကို ေရာက္လာပါသည္။ သူတို႔ကိုလည္း ေရွ႕ေနေဒၚေမသန္႔ဇင္ရဲ႕အဆက္အသြယ္နဲ႔ လာဘ္ေငြေပးကမ္းျပန္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ၿမိဳ႕နယ္တရားသူႀကီးေဒၚေအးသန္းက အဖိုးကို "ဒဏ္ေငြ ၅၀၀ က်ပ္ ေဆာင္ေစ၊ မေဆာင္က ေထာင္ဒဏ္ ၇ ရက္က်ခံေစ" ဟု ၂၀-၁၂-၂၀၁၁ တြင္ အမိန္႔ခ်မွတ္လိုက္ပါသည္။

ထိုသို႔ အမိန္႔ခ်မွတ္မႈမွာ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ အလြန္ထူးဆန္းေနပါသည္။ အံ့လည္း အံ့ၾသမိပါသည္။
မရိုးသားမႈက အရမ္းကိုေပၚလြင္ေနသလားလို႔ပါ။ အဖိုးႀကီးက သူ႔အိမ္နဲ႔သူေနၿပီး ျပစ္ဒဏ္ခ်ခံရတယ္လို႔။
(ထိုအိမ္၏ဂရမ္မွာ အဖိုးႀကီးအမည္ေပါက္ျဖစ္ၿပီး အဖိုးႀကီးလင္မယားႏွစ္ေယာက္ ရိုးသားစြာ ရွာေဖြစုေဆာင္းထားေသာေငြျဖင့္ သားသမီးမ်ားမရခင္ကပင္ ေဆာက္လုပ္ထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။)

အရမ္းကို ထူးဆန္းေနတာက အမႈက ဒီမွာတင္မၿပီးေသးဘူးဗ်။ ေရွ႕ေနေဒၚေမသန္႔ဇင္ ဦးစီးၿပီး တရားလို ခြန္သီဟန္က သူ႔အဖိုးကို ျပစ္ဒဏ္တိုးေပးဖို႔ ျပည္နယ္ရံုးကို ျပင္ဆင္မႈ ထပ္တက္လာပါတယ္။ ဒီျပင္ဆင္မႈကိုလက္ခံဖို႔ ရွမ္းျပည္နယ္တရားေရးဦးစီးမွဴးရံုးက ဦးစီးအရာရိွကို ေငြက်ပ္ ငါးသိန္းေပးရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒုတိယျပည္နယ္ဥပေဒအရာရိွ ဦးေက်ာ္ထူး၀င္းကိုလည္း ေရွ႕ေနေဒၚေမသန႔္ဇင္ကေနတဆင့္ ေပးရေသးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ျပည္နယ္ဥပေဒအရာရိွကလည္း ျမက္ျမက္ကေလး ရတာကတစ္ေၾကာင္း၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဥပေဒအရာရိွ ဦးေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ဖိအားေပးမႈေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း "ဤျပင္ဆင္မႈအားလက္ခံၿပီး ဥပေဒႏွင့္အညီ သင့္ေလ်ာ္သည့္ျပစ္ဒဏ္ တိုးျမွင့္သတ္မွတ္သည့္ အမိန္႔တစ္ရပ္ကို ခ်မွတ္ေပးေစလိုေၾကာင္း" တင္ျပေလွ်ာက္လဲပါသည္။

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ အတြန္တရာ အံ့ၾသမိပါသည္။ လာဘ္ေငြကိုမက္ၿပီး အျပစ္မရိွေသာ ၈၂ ႏွစ္ အရြယ္ အဖိုးႀကီးကို မိဘခ်င္းကိုယ္ခ်င္းမစာကာ ျပစ္ဒဏ္ခ်ရက္ေသာ တရားသူႀကီး၏စိတ္ဓာတ္ကိုလည္း အလြန္ရံြရွာမိပါသည္။ လာဘ္ေငြဟာ အရမ္းကိုေၾကာက္စရာေကာင္းပါလားဟုလည္း ေတြးမိပါသည္။
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္တရားသူႀကီး ဦးခင္ေမာင္ေ႒းက
ခြန္သီဟန္၏ျပစ္ဒဏ္တိုးျမွင့္သတ္မွတ္ေပးရန္ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို ၂-၄-၂၀၁၂ တြင္ ပလပ္လိုက္ပါသည္။

တကယ္ေတာ့ အဖိုးႀကီးက်ဴးလြန္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ျပစ္မႈဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈလဲမဟုတ္၊ လူသတ္မႈ၊ ဓားျပမႈ၊ မုဒိမ္းမႈလည္းမဟုတ္ပါပဲႏွင့္ ေထာင္ႏႈတ္ခမ္း၀ႏွင့္ သီသီေလးသာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါသည္။ ဘာမဟုတ္တဲ့ မိသားစုအမႈအေရးဟာ ေနျပည္ေတာ္ရံုးသို႔ ေရာက္လုနီးနီး ျဖစ္သြားခဲ့ပါသည္။

အဖိုးႀကီး၏ေရွ႕ေန ေရးသားထားေသာ အၿပီးသတ္ေလွ်ာက္လဲခ်က္မွာလဲ အလြန္ေကာင္းမြန္ပါသည္။ ဖတ္ၾကည့္ပါ။

"ျမန္မာ့လူမႈအဖဲြ႕အစည္းတြင္ ငယ္သူကႀကီးသူအားလည္းေကာင္း၊ တပည့္က ဆရာအားလည္းေကာင္း၊ သားသမီးက မိဘအားလည္းေကာင္း၊ ေျမးက အဖိုးအဖြားအားလည္းေကာင္း စကားျဖင့္ မရိုမေသျပန္လွန္ေျပာဆိုသည္ကိုပင္ လက္မခံပါ။ ေျမးက အဖိုးျဖစ္သူေထာင္က်သည္ကို ျမင္လိုသည့္
ဤသို႔ေသာ အမႈမ်ိဳးမွာ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္တြင္ ရွားပါးလွပါသည္။ သူ႔အိမ္တြင္ေန၊ သူ႔အရိပ္ကိုခို၊ သူ႔ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈျဖင့္ ႀကီးျပင္းလာသူက ေက်းဇူးရွင္ကိုေထာင္ခ်ေပးရန္ တရားစီရင္ေရးယႏၱရားကို တလဲြအသံုးခ်လာျခင္းသာျဖစ္သျဖင့္ ၄င္း၏စြပ္စဲြခ်က္ကို လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳၿပီး
အသက္ (၈၀) ေက်ာ္ အဖိုးျဖစ္သူအား အျပစ္ေပးပါက လူမႈေရးတရားမွ်တမႈ တိမ္းေစာင္း၍ တရားစီရင္ေရးတြင္ အမည္းစက္စြန္းထင္းဖြယ္ရာ ရိွႏိုင္ပါေၾကာင္း ရိုးသားစြာ ရွဳ႕ျမင္သံုးသပ္တင္ျပအပ္ပါသည္။"

အလြန္တန္ဖိုးရိွေသာ၊ အဓိပၼါယ္ျပည့္၀ေသာ၊ ေလးနက္ေသာဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ၾကည့္လွ်င္ အလြန္ပင္လက္ခံသင့္ေသာ၊ ေရွ႕ေနမ်ားအထူးအတုယူသင့္ေသာ ေလွ်ာက္လဲခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

သို႔ေသာ္ တန္ဖိုးႀကီးေသာေလွ်ာက္လဲခ်က္ႀကီးသည္ ေအာက္တန္းက်ေသာလာဘ္ေပးလာဘ္ယူကိစၥကို မေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့ပါ။ တရားသူႀကီးဟု ေခၚတြင္ေသာ ေဒၚေအးသန္းသည္ ဤေလွ်ာက္လဲခ်က္ကို လ်စ္လ်ဴရွဳၿပီး အဖိုးႀကီးကို ျပစ္ဒဏ္ေပးသည့္အမိန္႔ကို စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ကင္းမဲ့စြာ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ဗုဒၶတရားေတာ္ကိုဆန္႔က်င္ကာ မိုက္မိုက္မဲမဲခ်မွတ္လိုက္ပါသည္။

ဒီျပစ္ဒဏ္အမိန္႔ေၾကာင့္ ေနာက္ေနာင္တြင္ မိဘဘိုးဘြားမ်ားကို တရားစဲြဆိုမည့္ သားသမီးေျမးျမစ္ေတြ တိုးပြားလာဖို႔သာရိွသည္ကို တရားသူႀကီးမ်ား၊ ဥပေဒအရာရိွမ်ား အသိဥာဏ္ၾကြယ္၀မည္ဆိုလွ်င္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဖို႔ေကာင္းပါသည္။ လာဘ္ေငြတစ္ခုတည္းကိုသာ မၾကည့္သင့္ပါ။
အဇာတသတ္လက္သစ္ဇာတ္လမ္းမွာ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ေဒ၀ဒတ္လက္သစ္ ျဖစ္ခ်င္ရပါသလဲ။

ဤဇာတ္လမ္းကို ကြ်န္ေတာ္ေရးသားရျခင္းမွာ မည္သူ႔ကိုမွ် ထိခိုက္ေစလို၍ ေရးသားျခင္းမဟုတ္ပါ။
ယေန႔ႏိုင္ငံေတာ္က တိုက္ဖ်က္ေနေသာ အက်င့္ပ်က္ခ်စားမႈကို ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရဲစခန္းႏွင့္ တရားရံုးမ်ားတြင္ ရိွေနေၾကာင္း ဖြင့္ျပလို၍ျဖစ္ပါသည္။

ဤစာတမ္းပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို ကာယကံရွင္တရားလို၊ တရားခံမ်ားထံမွလည္းေကာင္း၊ တရားရံုး၀န္းက်င္မွ ေျပာျပေ၀ဖန္ခ်က္မ်ားမွလည္းေကာင္း ရံုးစစ္ခ်က္စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ဖတ္ရွဳ၍လည္းေကာင္း သိရိွရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လုပ္ႀကံေရးသားျခင္း တစ္ခုမွ မပါ၀င္ပါ။
ေျမးျဖစ္သူတရားလိုႏွင့္ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ၿပီး ဘယ္သူ႔ကို ဘယ္ေလာက္ေပးခဲ့ရတယ္ ဆိုသည္ကို အကုန္သိရိွရၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

မၾကာမီမွာပင္ ေျမးျဖစ္သူတရားလိုက တစ္အိမ္တည္းေန ေက်းဇူးရွင္အဖိုးကို ျပစ္ဒဏ္က်ေအာင္ ရဲစခန္းႏွင့္ တရားရံုးတို႔တြင္ မည္ကဲ့သို႔ ကလဖန္ထိုးအကြက္ဆင္သည္ကို
မိဘဘိုးဘြား သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား သတိထားႏိုင္ေစရန္အတြက္ ဆက္လက္၍ေဖာ္ျပပါအံုးမည္။
------------------

ဤေစာင္းပါးအား ေဒသခံတစ္ဦး၏ ေရးသားေပးပုိ႔ခ်က္သာျဖစ္ၿပီး ေတာင္ႀကီးတုိင္းမ္၏ သေဘာထားအျမင္မဟုတ္ပါ။
http://www.taunggyitime.com/2013/01/blog-post_29.html

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 1/30/2013 01:10:00 PM

[mrsorcerer:37074] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘာေၾကာင့္ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓား ေဆာင္ေနၾကတာလဲ

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2013/1/29
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘာေၾကာင့္ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓား ေဆာင္ေနၾကတာလဲ
To: lubo601@gmail.com

မာံသူ ရိႏၵ shared Aye Chan Mon's photo. ဓာတ္ပံု-The Times of India

အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘာေၾကာင့္ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓား ေဆာင္ေနၾကတာလဲ ====================================== အိႏၵိယႏုိင္ငံ မြန္ဘုိင္းက အမ်ိဳးသမီးေတြကို မုဒိန္းေကာင္ေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ေပးမႈက ခုခံကာကြယ္ႏုိင္ ေအာင္ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓားေတြ ေဆာင္ထားဖုိ႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရး ပါတီႀကီးတခုက ေ၀ငွေပးေ၀ေနပါ တယ္။ ဓာတ္ပံု-The Times of India အခုလို အမ်ိဳးသမီးေတြ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓားေဆာင္ဖုိ႔ ျဖစ္လာရတာက လြန္ခဲ့တဲ့ လတုန္းက ေဒလီၿမိဳ႕ မွာ ေက်ာင္းသူ တေယာက္ကို အုပ္စုဖြဲ႔ အဓမၼျပဳက်င့္လုိ႔ ေနာက္ပိုင္း အသက္ဆံုးရႈံးခ့ဲရတာေၾကာင့္ အိႏၵိယ တႏုိင္ငံလံုးမွာ အံံံုၾကြ ဆႏၵျပမႈေတြ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီ့ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳးဆက္တခု အေနနဲ႔ မတရား မုဒိန္းျပဳက်င့္မႈေတြကို ကာကြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ ဒီအစီအစဥ္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္လို႔ The Times of India အြန္းလိုင္း သတင္းတပုဒ္မွာ ဆုိထားပါတယ္။ တခ်ိန္က အာဏာရပါတီႀကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ Bharatiya Janata Party (BJP) ရဲ႕ အဓိက မဟာမိတ္ ပါတီ တခုျဖစ္တဲ့ Shiv Sena ပါတီႀကီးက အခုလို မြန္ဘုိင္းနဲ႔ အဲဒီအနီး၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြကို အသြား ၃ လက္မရွိတဲ့ ဘလိတ္ ဓားေပါင္း ၂၁၀၀၀ ေတြကိုေ၀ငွေပးခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔ပါတီအေနနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုယ့္ကာမကို ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ႏို္င္ဖုိ႔အတြက္ စုစုေပါင္း ဘလိတ္ထား ၁ သိန္းထိ ေ၀ငွသြားဖုိ႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္လို႔ သတင္းက ဆုိပါတယ္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံ မြန္ဘုိင္းက အမ်ိဳးသမီးေတြကို မုဒိန္းေကာင္ေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ေပးမႈက ခုခံကာကြယ္ႏုိင္
ေအာင္ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓားေတြ ေဆာင္ထားဖုိ႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရးပါတီႀကီးတခုက ေ၀ငွေပးေ၀ေနပါ တယ္။
အခုလို အမ်ိဳးသမီးေတြ ငရုပ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ဓားေဆာင္ဖုိ႔ ျဖစ္လာရတာက လြန္ခဲ့တဲ့ လတုန္းက ေဒလီၿမိဳ႕ မွာ ေက်ာင္းသူ တေယာက္ကို အုပ္စုဖြဲ႔ အဓမၼျပဳက်င့္လုိ႔ ေနာက္ပိုင္း အသက္ဆံုးရႈံးခ့ဲရတာေၾကာင့္ အိႏၵိယ တႏုိင္ငံလံုးမွာ အံံံုၾကြ ဆႏၵျပမႈေတြ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။

အဲဒီ့ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳးဆက္တခု အေနနဲ႔ မတရား မုဒိန္းျပဳက်င့္မႈေတြကို ကာကြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ ဒီအစီအစဥ္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္လို႔ The Times of India အြန္းလိုင္း သတင္းတပုဒ္မွာ ဆုိထားပါတယ္။

တခ်ိန္က အာဏာရပါတီႀကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ Bharatiya Janata Party (BJP) ရဲ႕ အဓိက မဟာမိတ္ ပါတီ တခုျဖစ္တဲ့ Shiv Sena ပါတီႀကီးက အခုလို မြန္ဘုိင္းနဲ႔ အဲဒီအနီး၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြကို အသြား ၃ လက္မရွိတဲ့ ဘလိတ္ ဓားေပါင္း ၂၁၀၀၀ ေတြကိုေ၀ငွေပးခဲ့ပါတယ္။

သူတုိ႔ပါတီအေနနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုယ့္ကာမကို ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ႏို္င္ဖုိ႔အတြက္ စုစုေပါင္း ဘလိတ္ထား ၁ သိန္းထိ ေ၀ငွသြားဖုိ႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္လို႔ သတင္းက ဆုိပါတယ္။

"ဒါက သေကၤတနဲ႔ သေရာ္တဲ့ နည္းတခုပါ"လုိ႔ အဲဒီပါတီ ေျပာခြင့္ရ ရာဟူးလ္ နာ၀ပ္ခါက ေျပာပါတယ္။

တခါ အဲဒီပါတီႀကီးက ဘလိတ္ဓားကင္မ္ပိန္းတာ၀န္ယူထားတဲ့ အာေဂ်း ခ်ဳိဒါရီကလည္း "သင့္ကို တေယာက္ေယာက္က တုိက္ခုိက္တဲ့အခါ ဒီဓားကို အသံုးျပဳဖုိ႔ကို မေၾကာက္ပါနဲ႔၊ က်ေနာ္တုိ႔မွာ အဲဒီလို လုပ္လိုက္တာေၾကာင့္ ျပႆနာ အမႈအခင္းျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဘယ္ တရားရံုးကိုမဆုိ လုိက္ပါ ေဆာင္ရြက္ ကာကြယ္ေပးဖုိ႔ အမႈလုိက္ေရွ႕ေန ၉ ဦးပါတဲ့ အဖြဲ႔တခုလည္း ဖြဲ႔ၿပီးၿပီ" လုိ႔ ေျပာတာကို ပါတီရဲ႕ သတင္းစာ
ျဖစ္တဲ့ Saamana မွာလည္းေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အသြား ၃ လက္မသာ ရွိတဲ့အတြက္ အသြား ၆ လက္မ ထက္တုိတဲ့အတြက္ လက္နက္လည္း မေျမာက္ဘူး လို႔ သူက ဆုိပါ တယ္။

ဒါေပမယ့္ မြန္ဘုိင္းရဲတပ္ဖြဲ႔ကေတာ့ အခုလို အသြား ၃ လက္မ ဓားကို ေဆာင္ထားျခင္းဟာ တရား၀င္ တယ္၊ မ၀င္ဘူးဆုိ တာ သူတုိ႔ ေသခ်ာ စဥ္းစားေနၾကတုန္းပါဘဲတဲ့။

ေနာက္ ငရုပ္သီးမႈန္႔ ။

ဒါနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ ငရုပ္သီးမႈန္႔ေဆာင္ထားျခင္းျဖင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ကာမ ကို အဓမၼ ေစာ္ကားဖုိ႔ ႀကိဳးစားလာသူရဲ႕ မ်က္ေစ့ေတြ ထဲကုိ ပက္ဖုိ႔ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

အခုဆုိရင္ အိႏၵိယက အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကာကြယ္ဖုိ႔အတြက္ ငရုပ္သီးမႈန္႔၊ ငရုပ္ေကာင္းမႈန္႔၊ အသြား ၃ လက္မရွိတဲ့ ဓားေတြ ေဆာင္ ထားလာၾကၿပီးလို႔ အဲဒီသတင္းစာက ဆုိပါတယ္။

ေအးခ်မ္းမြန္မွ ျမန္မာ့သားေကာင္း တြင္ေဖာ္ျပေသာ သတင္းကို မူရင္းအတိုင္းမွ်ေ၀ျခင္းျဖစ္ပါသည္
https://www.facebook.com/excellencemedia

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 1/30/2013 01:06:00 PM

[mrsorcerer:37073] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေဖ့စ္ဘုတ္ ကာတြန္း စုစည္းမႈ (၂၉-၁)

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2013/1/29
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] ေဖ့စ္ဘုတ္ ကာတြန္း စုစည္းမႈ (၂၉-၁)
To: lubo601@gmail.com

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 1/30/2013 11:37:00 AM

[mrsorcerer:37073] Fwd: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] "ဂႏၳဝင္အိပ္မက္ (အပိုင္း-၄)"

---------- Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2013/1/29
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] "ဂႏၳဝင္အိပ္မက္ (အပိုင္း-၄)"
To: lubo601@gmail.com

မင္းလူ၏ ၀တၱဳတိုမ်ား

နာမည္ေက်ာ္ပုဂိၢဳလ္တို႔အေၾကာင္းဆိုလွ်င္ လူေတြက အလြန္စိတ္ဝင္စားၾကသည္။ သာမန္မထင္မရွား
လူတစ္ေယာက္က အၾကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရတာမ်ဳိးကို သက္ဆိုင္ရာ မိသားစုေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းက
လြဲလို႔ ဘယ္သူမွ အေရးတယူမရွိလွ။ နာမည္ၾကီးပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ေခါင္းေပါက္သြားတာေလာက္

က်ေတာ့ အၾကီးအက်ယ္စိတ္ဝင္စားၾကသည္။
ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ ဘာေၾကာင့္ ေခါင္းေပါက္ရတာလဲ၊ လင္မယားရန္ျဖစ္ၿပီး ေဆာ္ၾက၊ ႏွက္ၾကလုိ႔လား၊
အရက္မူးၿပီး ေခ်ာ္လဲလို႔လား၊ မနာလိုတဲ့လူတစ္ေယာက္ေယာက္က ရိုက္လိုက္တာလား သိခ်င္ၾကေသးသည္။
ဒါတြင္မကဘဲ စိတ္ထင္ႏွင့္ ခန္႔မွန္းေျပာၾကတာလည္းရွိ၏။ ဒါကို နားစြန္နားဖ်ားၾကားသူက တကယ္မွတ္
သြားတာမ်ဳိး၊ ဒီအတိုင္းပဲျဖစ္မွာပါဆုိၿပီး တကယ္ျဖစ္သေယာင္ ေျပာတာမ်ဳိးကစၿပီး ေကာလဟာလေတြ
ျဖစ္လာတတ္သည္။ လူေတြကလည္း ေကာင္းတာထက္ မေကာင္းတာကို ပိုစိတ္ဝင္စားတတ္ၾကသည္။

အဆိုေတာ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ သံဃာေတာ္ေတြကို နံနက္တိုင္းဆြမ္းေလာင္းတတ္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိးကို
'ေဩာ္....ဘာသာေရးကိုင္းရိႈင္းသားပဲ'ဟု သာမန္ေလာက္သာ အသိအမွတ္ျပဳတတ္သည္။ တကယ္လို႔မ်ား
သူက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလာတာ ေဘာင္းဘီတိုန႔ံနံ႔ေလး ဝတ္လာတယ္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဟိုးေလးတစ္ေၾကာ္ျဖစ္ၿပီပဲ။
ရုပ္ရွင္မင္းသမီးေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ခင္ပြန္းႏွင့္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ အဆင္ေျပေနလွ်င္ သတင္းထူးမဟုတ္။
လင္မယားျပႆနာ တက္ေနၾကၿပီဆိုလွ်င္ သတင္းထူးျဖစ္၏။ ဘယ္လုိျဖစ္ၾကတာလဲ ဘယ္သူကၾကားက
ဝင္ရႈပ္လုိ႔လဲ သိခ်င္လာၾကၿပီ။ ဒီအခါမ်ဳိးမွာ မင္းသမီးႏွင့္တြဲၿပီး ဇာတ္ကားအရိုက္မ်ားတ့ဲ မင္းသားလည္း
အေနခက္ရၿပီ။

ဒါမ်ဳိးဆိုတာကလည္း ပရိသတ္သည္းေခ်ၾကိဳက္ျဖစ္၏။ ဒီေတာ့ ဒီလိုသတင္းမ်ဳိးကို ဦးစားေပးေဖာ္ျပတတ္သည့္
တခ်ဳိ႕ေသာစာနယ္ဇင္းမ်ားမွ ပုဂိၢဳလ္မ်ားလည္း အလုပ္ရႈပ္ရၿပီ။ သူ႔ထက္ငါ သတင္းထူးသတင္းဦးရရန္ ၾကိဳးစားၾက
ရၿပီ။ ကာယကံရွင္ေတြကလည္း တတ္ႏိုင္သမွ် လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားၾကသည္။ လူ႔သဘာဝကလည္း လွ်ဳိ႕ဝွက္ေလ
သိခ်င္ေလကိုး။ စာနယ္ဇင္းသမားေတြဆိုတာလည္း ခက္ခက္ခဲခဲ လုိက္ယူရတဲ့သတင္းမ်ဳိးကို ပိုၿပီးအရသာ
ေတြ႔တတ္ၾကသည္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ခဲ့ၾကတာေတြလည္းရွိ၏။ ေကာလာဟလေတြလည္း ျဖစ္ေပၚလာ
တတ္၏။

မာရီလင္မြန္ရိုးကိစၥကိုပဲၾကည့္။ မြန္ရိုးသည္ အေအာင္ျမင္ဆံုး၊ အေက်ာ္ၾကားဆံုးအခ်ိန္၊ အရြယ္ေကာင္းတုန္းအခ်ိန္၊
လူ႔ဘဝမွာေနလို႔ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ရွာသည္။ တရားဝင္သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္အရ မြန္ရိုးသည္
အဆိပ္ေသာက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိ၏။ လူထုကမယံုၾက။ ဒီေလာက္ေအာင္ျမင္
ေက်ာ္ၾကားၿပီး ခ်မ္းသာေနသူတစ္ေယာက္က ေသခ်င္ေနတယ္ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္။ ၿပီးေတာ့မြန္ရိုးသည္ ၾကမ္းပိုးေဆး
ေသာက္ၿပီးေသေၾကာင္းၾကံျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ သူ႔လုိ ခ်မ္းသာေနသူတစ္ေယာက္က ေစ်းၾကီးအိပ္ေဆးေတြ
ဝယ္ေသာက္လုိ႔ရပါလ်က္ ဒီေလာက္နံေစာ္ၿပီး အဝင္ဆိုးသည့္ ၾကမ္းပိုးေဆးေသာက္တယ္ဆိုတာ ယုတၱိမရွိ။

အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပလို႔ဆိုတာကလည္း သိပ္သဘာဝမက်လွ။ မြန္ရိုးအေနျဖင့္ သာယာခ်မ္းေျမ့ေသာ
အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို ထပ္မံထူေထာင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးသည္။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ကို ရွာေဖြဖို႔
အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီး ရႏိုင္ေသးသည္။ သူကသာလက္ခံမယ္ဆုိလွ်င္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ခင္ေပါင္းသင္းမယ့္သူေတြ
အမ်ားၾကီး အဆင္သင့္ရွိေနသည္။ ဒီအေၾကာင္းေတြကိုၾကည့္လွ်င္ သူ႔ကိုယ္သူ ေသေၾကာင္းၾကံတယ္ဆိုတာ
မျဖစ္ႏိုင္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က လုပ္ၾကံတာျဖစ္ရမည္ဟု တြက္ဆသူေတြရွိသည္။

ဘယ္သူျဖစ္ႏိုင္မလဲ။ သူ၏လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈကို မနာလိုမရႈဆိတ္ေသာ ၿပိဳင္ဘက္
တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ထိုအခါ မြန္ရိုးႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ေတြထဲက ဟုိလူလိုလို ဒီလူလိုလုိ အထင္ခံရေလသည္။
မြန္ရိုးႏွင့္ ရုပ္ရွင္တစ္ကားမွာ အတူတြဲသရုပ္ေဆာင္ရင္း ကေတာက္ကဆျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ မင္းသမီးတစ္ေယာက္
ဆိုလွ်င္ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ စာပို႔ၿပီးစြပ္စြဲတာ၊ ျခိမ္းေျခာက္တာခံရလို႔ အေတာ္စိတ္ထိခိုက္ခဲ့ရသည္။

တခ်ဳိ႕ကလည္း မြန္ရိုးကို အရူးအမူးစြဲလမ္းေနသူ စိတ္ေဝဒနာရွင္တစ္ေယာက္၏ လက္ခ်က္ျဖစ္ရမည္ဟု ဆိုသည္။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ မြန္ရိုးကို အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့ၿပီးမွ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရခဲ့ေသာ ခ်စ္သူေဟာင္းတစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု
ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။ ဒီလိုနဲ႔ မြန္ရိုး သတင္းကို သိခ်င္သူေတြ၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြးထင္သူေတြ မ်ားျပားလာခဲ့သည္။
ဒါကိုအခြင့္ေကာင္းယူၿပီး မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္က အလြတ္စံုေထာက္တစ္ေယာက္ငွားၿပီး ရႏိုင္သမွ်သတင္း
အခ်က္အလက္ေတြ စုေဆာင္းေစသည္။ ဒီေတာ့မွ ပိုရႈပ္ကုန္ေတာ့သည္။

သူရရွိလာေသာ သတင္းတစ္ခုအဆိုအရ မြန္ရိုးမွာ အမွန္တကယ္ မေသေသးဘူးဆိုပဲ။ မသမာသူတစ္ေယာက္က
မ်က္ႏွာကို အက္ဆစ္ျဖင့္ပက္လိုက္ေသာၾကာင့္ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္သြားသျဖင့္ လူျမင္မခံဝ့ံျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္
ေသၿပီဟု သတင္းလႊင့္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ဟုဆို၏။ ေနာက္သတင္းတစ္ခုကေတာ့ မြန္ရိုးသည္ ေအာင္ျမင္
ေက်ာ္ၾကားလြန္းေသာ ဒဏ္ကိုမခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ ျငီးေငြ႔လာသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိလူေတြက သူ႔ကိုအမွန္တကယ္
ခ်စ္ခင္ၾကျခင္းမဟုတ္ သူ၏ အလွအပ၊ သူ၏ကိုယ္ခႏၶာ၊ သူ၏ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ သူ၏ ဥစၥာဓနၾကြယ္ဝမႈတုိ႔ကိုသာ
အေလးထားၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆလာသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ေလာဘ၊ ေမာဟ၊ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ၊ လွည့္စားမႈ၊ အတၱၾကီးမႈေတြ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ရုပ္ရွင္ေလာကကိုေရာ၊
ဆက္ႏြယ္ပက္သက္ေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုပါ စြန္႔ခြာၿပီး ဇာတ္ျမဳပ္ေနဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မြန္ရိုးသည္
စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုးရွိ လူသူအေရာက္အေပါက္ အနည္းဆံုးေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ သီလရွင္ဘဝျဖင့္ ေအးခ်မ္းစြာ
ေနထိုင္လ်က္ရွိပါသည္။ အေႏွာင့္အယွက္ကင္းကင္း ဘာဝနာပြားႏိုင္ေအာင္ ေသၿပီဟု သတင္းလႊင့္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု
ဆိုသည္။ ထိုသတင္းကိုၾကားေသာအခါ စာနယ္ဇင္းသမားေတြေရာ တခ်ဳိ႕ပရိတ္သတ္ေတြပါ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုးကို
လိုက္ၾကေတာ့သည္။ ေခ်ာင္တကာေစ့ေအာင္ လိုက္ရွာၾကသည္။ ျဖဴျဖဴငယ္ငယ္ သီလရွင္မွန္သမွ်ကို အလြတ္မေပးပဲ
စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ရႈအကဲခတ္ၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး ဆိုသည္မွာ ရႈပ္ေထြးေပြလီလွေသာ လူ႔ေလာကႏွင့္ ကင္းကင္းေနၿပီး တရား
က်င့္ၾကံလိုေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ခိုမွီးရာ အလြန္ေအးခ်မ္းျငိမ္သက္ေသာ ေနရာျဖစ္၏။ ခုလိုလူေတြအမ်ားအျပား
ေျခရႈပ္ေနၾကေသာအခါ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္လာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သက္ဆိုင္ရာက
ေမတၱာရပ္ခံတားျမစ္လာရသည္။ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က သီလရွင္ေလးတစ္ပါး ေတာင္ေပၚမွေန၍ ျမစ္ျပင္ကို
ေငးၾကည့္ေနဟန္ေနာက္ေက်ာဘက္ ခပ္ေစာင္းေစာင္းမွ ရိုက္ကူးထားေသာပံုကို ေဖာ္ျပၿပီး မြန္ရိုးကို အေဝးမွ
ခိုးရိုက္ထားသလို ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လုိက္ေသးသည္။

သိကၡာရွိေသာ မဂၢဇင္းၾကီးတစ္ေစာင္က မြန္ရိုးကြယ္လြန္စဥ္ အေလာင္းကို စစ္ေဆးခဲ့ရေသာ မႈခင္းဆရာဝန္ကို
အင္တာဗ်ဴးလုပ္သည္။ ဆရာဝန္က မြန္ရိုးကြယ္လြန္ေၾကာင္း သူကိုယ္တိုင္ စစ္ေဆးအတည္ျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း
ေျပာျပသည္။ ဝါရင့္ စာနယ္ဇင္းဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ကလည္း ခုိင္မာတိက်မႈမရွိေသာ သတင္းကို အေျချပဳ၍
ကိုယ့္ဂ်ာနယ္ ကိုယ့္မဂၢဇင္း ေရာင္းေကာင္းေအာင္ လုပ္စားျခင္းမွာ စာနယ္ဇင္းက်င့္ဝတ္ႏွင့္ မညီေၾကာင္း
ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ေရးသည္။ ဒီေတာ့မွ ထုိကိစၥ တစ္ခန္းရပ္သြားခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။

ဒိုင္ယာနာကိစၥတြင္လည္း ေကာလဟာလက ဝင္ေႏွာင့္လိုက္ေသးသည္။ ဒိုင္ယာနာသည္ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားသူ
ျဖစ္၏။ အလွဴအတန္းရက္ေရာသည္။ လူမႈေရးကိစၥေတြမွာ တက္ၾကြစြာ ဦးေဆာင္တတ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ဝမ္းနည္း
ေၾကကဲြဖြယ္ ဇာတ္သိမ္းႏွင့္ ၾကံဳရရွာသည္။ သူသည္ ယာဥ္တိုက္မႈေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့ရရွာျခင္းျဖစ္၏။ တခ်ိဳ႕က
ထိုကိစၥမွာ ေသြးရိုးသားရိုးမဟုတ္ဟု ဆိုခဲ့ၾကေသးသည္။ သူ၏ကိုယ္ပိုင္ကားေပၚတြင္ တျခားအမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္
အတူရွိေနခဲ့ျခင္းသည္လည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာခဲ့သည္။

သုိ႔ရာတြင္ လူထုကေတာ့ ေမတၱာမပ်က္ၾက။ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ကရုဏာသက္ၿပီးဝမ္းနည္းေၾကကြဲရသည္။ သူ႔အတြက္
ဝမ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ေတြ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔တာေတြ လုုပ္ၾကသည္။ ေတးသံသြင္းလုပ္ငန္းတစ္ခုကေတာ့
'ဒိုင္ယာနာ အလြမ္းေျပ'ဆိုေသာ စီးရီးတစ္ေခြထုတ္ဖို႔ စီစဥ္သည္။ နာမည္ၾကီး သီခ်င္းေရးဆရာမ်ားက ေမတၱာျဖင့္
ကူညီေရးေပးၾကသည္။ ထိုသီခ်င္းစီးရီးကိစၥမွာလည္း ကသိကေအာက္ျဖစ္စရာတစ္ခု ေပၚလာေသးသည္။
လူေတြၾကားမွာ ေကာလာဟလသတင္းျဖစ္ေနပံုက....

ထုိသီခ်င္းကို ပရိသတ္ပိုမိုခံစားႏိုင္ေစရန္အတြက္ ဒိုင္ယာနာ၏ သားအၾကီးျဖစ္သူ ဝီလ်ံကိုယ္တိုင္သီဆိုမည္။ ထိုအခါ
သားငယ္ဟယ္ရီက မေက်နပ္။ သူ႔အေမႏွင့္ပတ္သက္ေသာ သီခ်င္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူႏွင့္လည္းဆိုင္သည္။ သူလည္း
ဆိုခြင့္ရွိသည္ဆိုၿပီး ထိုသီခ်င္းကိုပင္ သူ႔အသံႏွင့္ စီးရီးတစ္ေခြ အၿပိဳင္ထုတ္မည္ဟု သတင္းထြက္လာသည္။ ပရိသတ္
တခ်ဳိ႕က ဝီလ်ံကို အားေပးမည္။ သားၾကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒီအခြင့္အေရးကို ခံစားထိုက္သည္ဟု ဆိုသည္။
ဒီလိုဘယ္ရမလဲ၊ သားႏွစ္ေယာက္ရွိရာ ညီတူညီမွ်ရပိုင္ခြင့္ရွိတာေပါ့ဟု ဟယ္ရီကိုကရုဏာသက္သူေတြက ဆိုသည္။
ထိုကိစၥအတြက္ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းေတာင္မဆိုင္ေတာ့ဘဲ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မေခၚႏိုင္
မေျပာႏိုင္ျဖစ္ေနၾကသည္ဟု အတြင္းသိဆိုသူေတြက ေျပာေနၾကသည္။

တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ကေတာ့.....
ဝီလ်ံႏွင့္ဟယ္ရီ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ၾကားမွ ဘာျပႆနာမွမရွိ။ ဝီလ်ံက ဟယ္ရီကို အလြန္ညွာတာတတ္သည္။
ဟယ္ရီကလည္း အစ္ကိုျဖစ္သူကို အလြန္တြယ္တာသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စည္းစည္းလံုးလံုးခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္
ရွိၾကသည္။ သီခ်င္းစီးရီးေခြကိစၥမွာလည္း ဟယ္ရီက ဆိုေတာင္ဆိုခ်င္တာမဟုတ္။ သူက ေဘာလံုးကန္ဖို႔သာ
စိတ္ဝင္စားသူျဖစ္၏။ အေမႏွင့္ပက္သက္ေသာ အလြမ္းေျပဂုဏ္ျပဳျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ အမွတ္တရအျဖစ္ဝင္ဆိုေပးပါဟု
ဝီလ်ံက အတင္းတိုက္တြန္းေသာေၾကာင့္ ပါလာရျခင္းျဖစ္၏။ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ အေခြ၏ ေအဆိုဒ္၊ ဘီဆိုဒ္
တစ္ျခမ္းဆီဆိုဖို႔ အစကတည္းက စီစဥ္ထားၿပီး ျဖစ္၏။ဒါကို လူစိတ္ဝင္စားၿပီး သီခ်င္းေခြေရာင္းေကာင္းေအာင္
စီးပြားေရးသမားေတြက လုပ္ၾကံဖန္တီးသတင္းလႊင့္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ေလ၏။

ပန္းခ်ီေလာကမွာ ျဖစ္သြားတဲ့ကိစၥကေတာ့ ေကာလာဟလမဟုတ္။ အမွန္တကယ္ျဖစ္၏။ နာမည္ေက်ာ္ ပန္းခ်ီဆရာ
ပီကာဆိုႏွင့္ပတ္သက္သည္။ ပီကာဆိုသည္ ထိပ္သီးပန္းခ်ီဆရာၾကီးျဖစ္၏။ သူသည္ သမားရိုးက် ပန္းခ်ီပံုစံကို
ေဖာက္ထြက္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ဟန္ျဖင့္ လမ္းသစ္ထြင္ခဲ့သူျဖစ္၏။ သူ႔ပန္းခ်ီေတြက ေရးခ်က္ေတြကဆန္းသစ္သည္။
တျခားပန္းခ်ီဆရာေတြ တြဲစပ္မသံုးရဲေသာအေရာင္မ်ားကို အခ်ိဳးညီေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္ေသာေၾကာင့္
အခ်င္းခ်င္းကပင္ သူ႔ကိုျဖံဳၾကရသည္။ သူ႔ပန္းခ်ီကားမ်ားသည္ နက္နဲသည္၊ လွ်ိဳ႕ဝွက္သည္၊
အသိရခက္သည္။ သုိ႔ရာတြင္ ၾကည့္မိသူတိုင္းကို ညိွဳ႕ငင္ဖမ္းစားႏိုင္သည္။

သူ႔ပညာမာနလည္းၾကီးသည္။ သူ႔လက္ရာကိုလည္း တန္ဖိုးထားသည္။ သူ႔ပန္းခ်ီကားေတြကို ေစ်းၾကီးၾကီးရမွ
ေရာင္းသည္။ တစ္ခါက နာမည္ၾကီး စီးပြားေရးကုမၸဏီၾကီးတစ္ခု၏ ဥကၠဌက သူ႔ရုံးခန္းမွာ ခ်ိတ္ဖို႔ ပန္းခ်ီကား
တစ္ကား ဆဲြေပးရန္အလုပ္အပ္သည္။ ဆဲြရမွာက သူ၏ပံုတူျဖစ္၏။ ပီကာဆိုက ပန္းခ်ီဆဲြခကို ပံုမွန္ထက္
ငါးဆေလာက္ပိုေတာင္းသည္။ ကုမၸဏီသူေဌးက....

"ေစ်းက မ်ားလွခ်ည္လားဗ်၊ ခင္ဗ်ားပံုက အဲဒီေလာက္တန္လို႔လား"ဟုေမးသည္။
"ကၽြန္ေတာ့္ပံုမဟုတ္ပါဘူးေလ၊ ခင္ဗ်ားပံုပါ၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ပံုဟာ ဘယ္ေလာက္တန္ႏိုင္သလဲဆိုတာ
ခင္ဗ်ားဘာသာ သတ္မွတ္ၾကည့္ေလ"ပီကာဆုိက ျပန္ေျပာသည္။
သူေဌးလည္း ခဏေတြေနၿပီးေနာက္ ေခါင္းညိတ္လိုက္ၿပီး.....
"အင္း...ဟုတ္တာေပါ့၊ က်ဳပ္ရဲ႕ပံုတူဟာ တန္ဖိုး ရွိရမွာေပါ့"ဆိုၿပီး ပီကာဆိုေတာင္းသည့္ေစ်းေပးဖို႔
သေဘာတူလိုက္၏။ တကယ္ေတာ့ ပီကာဆိုသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေခတ္သစ္ပန္းခ်ီေတြကိုသာ
ေရးဆြဲေလ့ရွိသည္။ ပံုတူပန္းခ်ီေရးေလ့မရွိ။ ဒီသူေဌးရဲ႕ပံုကေတာ့ ထူးျခားေသာ
ဥပဓိရုပ္ရွိသျဖင့္ စိတ္ဝင္စားမိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ခံလိုက္ျခင္းျဖစ္၏။

ေရးဆဲြၿပီးသြားေတာ့လည္း ပံုတူဆိုတဲ့အတိုင္း တကယ္ကိုတူပါေပသည္။ ဘယ္ေလာက္ထိလဲဆိုေတာ့
အဝတ္အစားက ပိတ္စအစစ္ေတြကို ျဖတ္ၿပီးကပ္ထားသလားထင္ရေလာက္ေအာင္ တူသည္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့
မ်က္လံုးမ်ား။ ဘယ္ကိစၥမဆို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္တတ္ေသာ စူးစူးရွရွအၾကည့္။
"တူလိုက္တာဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္န႔ဲ ၿပိဳင္ဘက္ စီးပြားေရးသမားတစ္ေယာက္ ေပၚလာသလားေအာက္ေမ့ရတယ္"
သူေဌးသည္ သူ႔ပံုသူၾကည့္ၿပီး အ့ံဩသြားသည္။ ေက်နပ္ၿပီး သေဘာလည္းက်သြားသည္။

ပီကာဆုိသည္ ကံေကာင္းသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ တခ်ိဳ႕ပန္းခ်ီဆရာမ်ားသည္ သက္ရွိထင္ရွားရွိခ်ိန္မွာ ဆင္းဆင္းရဲဲရဲ
ငတ္ငတ္ျပတ္ျပတ္ ေနခဲ့ၾကရသည္။ ေသၿပီးေတာ့မွပင္ သူတို႔ပန္းခ်ီကားေတြ ေစ်းေကာင္းရလာေသာ္လည္း ခံစားခြင့္
မရေတာ့။ ေလာေလာဆယ္ ေခတ္ၿပိဳင္ပန္းခ်ီဆရာေတြ ထဲမွာလည္း စားဝတ္ေနေရး အဆင္မေျပၾကသူေတြမ်ားသည္။
ပန္းခ်ီဆရာဆိုတာကလည္း ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားရွိသည္။ ေကာ္မာရွယ္ေခၚ စာနယ္ဇင္းသရုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီဒီဇိုင္းလုပ္ျခင္း၊
ကုန္ပစၥည္းအမွတ္တံဆိပ္၊ ပိုစတာ၊ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားေရးျခင္း၊ ဆိုင္းဘုတ္္ေရးျခင္းစေသာ စီးပြားေရး
လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေရးဆဲြျခင္းကတစ္မ်ဳိး။ ဖိုင္းအတ္ဟုေခၚေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ားေရးဆဲြျခင္းက တစ္မ်ဳိး။

ေကာ္မာရွယ္သမားေတြက အလုပ္အပ္သူေတြဆီက အခေၾကးေငြယူၿပီး ေရးဆဲြေပးျခင္းျဖစ္၏။ သူတို႔အေနျဖင့္
အလုပ္အပ္သူေတြ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေအာင္ ေရးဆဲြေပးရသည္။ ပံုမွန္ဝင္ေငြရွိသည္ဟု ဆုိႏိုင္သည္။ ဖုိင္းအတ္သမား
ကေတာ့ ကိုယ္စိတ္ၾကိဳက္ ဆဲြခ်င္တာကိုဆဲြသည္။ ၿပီးေတာ့မွ ျပပဲြတင္သည္။ ျပပဲြမွာေရာင္းရလွ်င္ ေငြရမည္။
မေရာင္းရဘဲလည္း ရွိႏိုင္သည္။ ကိုယ္က ကင္းဗတ္စ၊ ေဘာင္၊ ေဆး၊ အခ်ိန္္၊ ပညာတို႔ကို အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ
ၾကိဳတင္ရင္းႏွီးထားရသည္။ ဘယ္ေလာက္ၾကာမွအက်ဳိးအျမတ္ျပန္ရမလဲ မေျပာႏိုင္။

ပန္းခ်ီကားတစ္ကားကို ဆဲြၿပီး မၾကာခင္ ေရာင္းထြက္ခ်င္လည္း ထြက္မည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာခ်င္လည္းၾကာမည္။
တစ္သက္လံုးမေရာင္းရဘဲ ကြယ္လြန္ၿပီးမွ ေရာင္းခ်င္လည္းေရာင္းရမည္။ ပန္းခ်ီကားတစ္ကားတည္းႏွင့္ ေလးငါး
ေျခာက္လ စားေလာက္ေအာင္ ရခ်င္လည္းရသည္။ လေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ ဘာဝင္ေငြမွမရွိဘဲ စုတ္ျပတ္ခ်င္
ျပတ္ေနတတ္သည္။

ပန္းခ်ီကားတစ္ကားေရးဆြဲရာမွာလည္း ဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္ မခန္႔မွန္းႏိုင္။ သံုးေလးရက္ႏွင့္ ၿပီးခ်င္လည္း ၿပီးမည္။
လႏွင့္ခ်ီၾကာခ်င္လည္းၾကာမည္။ ေရးလက္စကို စိတ္ၾကိဳက္မေတြ႕သျဖင့္ ႏွစ္ေပါက္ေအာင္ ၾကာခ်င္လည္း ၾကာသြား
ႏိုင္သည္။ တခ်ဳိ႕ပန္းခ်ီကားေတြကို ျပပဲြတင္ေသာ္လည္း 'ေရာင္းရန္မဟုတ္'ဟု စာခ်ိတ္ခ်င္ခ်ိတ္ထားမည္။ တစ္ခါ
တစ္ေလ ကိုယ့္ဘာသာ ၾကိဳက္လြန္း၍ ျပပဲြေတာင္မတင္ရက္ဘဲ သိမ္းထားတာမ်ဳိးရွိသည္။

ပီကာဆိုမွာ ဖုိင္းအတ္သမားျဖစ္သည္။ ဖုိင္းအတ္သမားအမ်ားစုမွာ လူအမ်ားၾကိဳက္ၾကိဳက္မၾကိဳက္ၾကိဳက္
ကိုယ္ဆဲြခ်င္ရာ ဆဲြၾကသူမ်ားျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပံုမွန္ဝင္ေငြလည္း မရွိဘဲ စားဝတ္ေနေရးအဆင္မေျပတာက
မ်ားသည္။ ပီကာဆိုကေတာ့ထူးျခားသည္။ သူ႔ပန္းခ်ီေတြက ေစ်းေကာင္းရတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္
သူမ်ားထက္စာလွ်င္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ ရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ သူသည္ အသက္ ေျခာက္ဆယ္စြန္းစြန္း
ရွိလာသည့္တိုင္ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္လို ႏုပ်ဳိျဖတ္လတ္ဆဲျဖစ္သည္။ စပို႔ရွပ္၊ တီရွပ္၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတို႔
ဝတ္ဆင္ေလ့ရွိသည္။ ရြယ္တူ တန္းတူလူၾကီးေတြႏွင့္ မေပါင္းဘဲ လူငယ္ပန္းခ်ီဆရာေလးေတြႏွင့္သာ
အဖဲြ႔က်တတ္သည္။

သူ႔လက္ရာေတြကို စြဲလမ္းၿပီး သူ႔ဆီမွာ ပန္းခ်ီပညာသင္ခ်င္သူလူငယ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိ၏။ သုိ႔ရာတြင္
သူ၏ သင္ပံုသင္နည္း စနစ္၏ ဒဏ္ကိုမခံႏိုင္သျဖင့္ တပ္လန္သြားသူေတြသာမ်ားသည္။ ပီကာဆိုက 'ပန္းခ်ီသင္၊
ရြာျပင္ထြက္'ဟုဆုိၿပီး လယ္ကြင္းၿပင္ၾကီးထဲက တဲကေလးတစ္လံုးမွာ တစ္ေယာက္တည္းသြားေနခိုင္းသည္။ ဆန္၊
ဆီ၊ ဆား၊ ငါးပိ ငါးေျခာက္၊ ၾကက္သြန္၊ အာလူး၊ ပဲ စသည္တို႔ေပးထားသည္။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ခ်က္စားရသည္။
ဘာအသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းမွ ယူခြင့္မရွိ။ ေရဒီယို၊ ကက္ဆက္မေျပာနဲ႔ နာရီေတာင္မထားရ။ လွ်ပ္စစ္မီးလည္းမရွိ။
ပန္းခ်ီသင္တယ္ဆိုသည့္တိုင္ ဘာမွ ေလ့က်င့္ေရးဆဲြခြင့္မရွိေသး။ ခဲတံ၊ စုတ္တံ၊ ေဆး၊ စကၠဴစသည္တို႔ လံုးဝ
ေဆာင္မထားရ။ ယုတ္စြအဆံုး ေျမၾကီးေပၚမွာေတာင္ တုတ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ျခစ္ခြင့္မရွိ။

ထိုလယ္ကြင္းထဲက တဲေလးထဲမွာ သံုးလတိတိ တစ္ေယာက္တည္းေနရသည္။ ထိုအေတာအတြင္းမွာ မနက္ေန
ထြက္လာတာ၊ ညေနဘက္ ေနဝင္သြားတာကို ေစာင့္ၾကည့္ရသည္။ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ရသည္။
တိမ္ေတြကိုၾကည့္ရသည္။ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရွိ အရာဝတၳဳမ်ားကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ၾကည့္ရႈမွတ္သားရသည္။ ထိုသို႔
ၾကည့္ရႈမွတ္သားရင္းက ပန္းခ်ီဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ပန္းခ်ီဆြဲခ်င္တာလဲ၊ အေရာင္ေတြကို ဘယ္လိုခံစားမိသလဲ၊
ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔စိတ္ေနစိတ္ထားဟာ ဘယ္လိုျဖစ္သင့္သလဲဆိုတာေတြကို ေတြးေတာ ၾကံဆၾကည့္ရသည္။
ပီကာဆိုက တစ္ပတ္တစ္ခါလာေတြ႔သည္။ ထိုအခါ တပည့္ျဖစ္သူက မိမိေတြးေတာ ဆင္ျခင္မိတာေတြကို ေျပာျပရသည္။

ဒီလိုသံုးလတိတိေနၿပီးမွ ဒုတိယအဆင့္ကို တက္ခြင့္ရသည္။ ထိုအဆင့္မွာ တစ္လၾကာသည္။ စိတ္ျဖင့္ေရးဆဲြသည့္
အဆင့္ျဖစ္၏။ လက္ေတြ႔မဆြဲရေသး။ မ်က္စိမွိတ္ထားၿပီး အေရာင္ေတြကို အာရုံခံစားရသည္။ မိမိေလ့လာၾကည့္ရႈ
ထားေသာ အရာဝတၳဳမ်ားကို စိတ္္ကူးျဖင့္ ေရးဆဲြၾကည့္ရသည္။ အေရာင္ေတြကို စိတ္ထဲမွာ တဲြစပ္ၾကည့္ရသည္။
ထိုအဆင့္ကို လြန္ေျမာက္ၿပီးေတာ့မွ လက္ေတြ႔ေရးဆဲြမႈကို စတင္သင္ၾကားရသည္။ ပီကာဆိုထံသုိ႔ ပန္းခ်ီပညာသင္ရန္
ေရာက္ရွိလာသူေတြထဲက အမ်ားစုမွာ လယ္ကြင္းထဲက တဲကေလးထဲမွာ တစ္လေလာက္ေနၿပီးတာနဲ႔ ျပန္ေျပးၾက
ေတာ့သည္။ လက္ေတြ႔ေရးဆဲြရသည့္အဆင့္ထိ ဆန္ခါတင္က်န္တာဆိုလို႔ ဆယ္ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္ေတာင္
မရွိ။ သူ႔ဆီမွာ တပည့္ခံခ်င္သူမ်ားသည္ ေနာက္ဆံုးတြင္.....

"ပန္းခ်ီသင့္မယ့္အစား ေရွာင္လင္ေက်ာင္းမွာ ကြန္ဖူးသြားသင္တာမွ သက္သာလိမ့္ဦးမယ္"ဟု ေျပာၿပီး ထြက္ေျပးၾက
ရသည္။ ပီကာဆိုကေတာ့...."ဒါေတာင္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို အမ်ားၾကီးေလွ်ာ့ထားတာ၊ ငါပန္းခ်ီသင္တုန္းကဆိုရင္
ကိုယ္ေနမယ့္တဲကို ကိုယ့္ဘာသာေဆာက္ခဲ့ရတာ၊ ကိုယ့္ဘာသာ ငါးမွ်ားၿပီး စားခဲ့ရတာကြ"ဟု ေျပာေလသည္။
ထိုကဲ့သုိ႔ေသာ ပီကာဆိုသည္ အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ေတာ့မွပင္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ပင္ မျပည့္တတ္ေသးေသာ
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ယူလိုက္ေလသည္။

အႏုပညာေလာကတစ္ခုလံုးအံ့ဩကုန္ၾကသည္။ ေဝဖန္သုံးသပ္ခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိးလည္း ထြက္ေပၚလာသည္။ တခ်ဳိ႕က
ပီကာဆိုကို အားက်ၾကသည္။ ေကာင္မေလးက ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးကိုး။ အေတာ္စံြတဲ့ပုဂၢိဳလ္ပဲဟု ခ်ီးက်ဴးၾကသည္။
သူ႔ၿပိဳင္ဘက္ေတြကေတာ့ နည္းနည္းေျပာခ်င္ဆိုခ်င္သည္။ တခ်ဳိ႕ဇာတ္လမ္းေလးေတာင္ ဆင္လိုက္ေသးသည္။
သူတုိ႔အေျပာအရဆိုလွ်င္ေတာ့.... ေကာင္မေလးမွာ ငယ္ရြယ္စဥ္လူမွန္းမသိတတ္ခင္ကတည္းက မိဘေတြဆံုးသြားသျဖင့္
အဘုိးျဖစ္သူ၏ ေစာင့္ေရွာက္မႈေအာက္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ရသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးမွာ အဘိုးတစ္ခု ေျမးတစ္ခုျဖစ္သျဖင့္
တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး သံေယာဇဥ္က အလြန္ၾကီးၾကသည္။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကံၾကမၼာက သူတို႔ေျမးအဖိုးကို ရက္ရက္
စက္စက္ခဲြခြာ ပစ္လုိက္သည္။ အဘိုးျဖစ္သူသည္ ႏွလံုးေရာဂါျဖင့္ ရုတ္တရက္ကြယ္လြန္သြားေလ၏။ ေျမးမေလးမွာ
ခိုကိုးရာမဲ့ျဖစ္ရသည္။ သူ႔အတြက္ အဘိုးသာလွ်င္ အေဖ၊ အဘိုးသာလွ်င္ အေမျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပိုခံစားရသည္။
အဘိုးကို လြမ္းေသာစိတ္ျဖင့္ ဗုန္းဗုန္းလဲမတတ္ျဖစ္ရသည္။ စိတ္ေဝဒနာသည္မေလး ျဖစ္လုလုအေျခအေနကို
ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ခုလို အဘိုးကို တမ္းတေနခ်ိန္မွာပင္ ပီကာဆိုႏွင့္ ေတြ႔ခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ ထိုအခါ ေကာင္မေလးမွာ
အဘိုးအစားျပန္ရၿပီဆိုေသာ အစြဲအလမ္းျဖင့္ ပီကာဆိုကို တြယ္တာမိရာမွ လက္ထပ္ျဖစ္ခဲ့ျခင္းဟုဆိုသည္။

ထိုကိစၥမွာ ပီကာဆိုကို မနာလိုသူေတြက လုပ္ၾကံဖန္တီးေျပာဆိုၾကျခင္းသာျဖစ္သည္ဟု ပီကာဆို ဘက္ေတာ္သားေတြက
ျပန္လည္ေခ်ပသည္။ ပီကာဆိုကေတာ့....
"လူေတြက အသက္ၾကီးတာနဲ႔ အိုမင္းတာကို မခဲြျခားတတ္ၾကေသးဘူးဗ်"ဟု
ခပ္ေအးေအးေလသံျဖင့္သာ တံု႔ျပန္ေျပာဆိုေလ၏။

* * * * *

"မဂၤလာရယ္မွ....မ႑ိဳင္...ေလး..."
"ေဟ့....ေဟ့....ေဟ့....ေအာင္ပါ....ေစ..."
ကုမုျဒာဇာတ္ရုံၾကီးအတြင္းမွာ မာသာဂေရဟမ္၏ အသံကဟိန္းထြက္လာသည္။
အသက္ခုနစ္ဆယ္နားကပ္ေနသည့္တိုင္ သူ႔အသံက 'ေပါက္'ေနတုန္း။ အဆဲြအငင္၊
အပင့္အရႈိက္ေတြ က်န္ေနတုန္း။ အဆိုအဟဲ ေအာင္ေနတုန္းရွိေသးသည္။

"တစ္ၾကိမ္ငယ္မွ ႏွစ္ၾကိမ္ေလ.... သံုးၾကိမ္ငယ္မွ
ဦးတင္....ရြာေတာ္ရွင္....မယ္လွ်င္... ကန္ေတာ့ပါ၏ ဘုရား...."
သက္ၾကီးအႏုပညာရွင္မ်ား၏ ပေဒသာကပြဲျဖစ္ေလ၏။ ဂႏၳဝင္အႏုပညာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ လူငယ္တစ္စုက
အကုန္အက်ခံၿပီး စီစဥ္တင္ဆက္သည္။ သူတို႔မွာလည္း စြန္႔စြန္႔စားစား လုပ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္၏။ ေခတ္ပရိသတ္က
အဘုိးၾကီး အဘြားၾကီးေတြ ဆိုတာ၊ ကတာကို စိတ္ဝင္စားပါ့မလားဟု စိုးရိမ္ခဲ့ၾကရသည္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့
ပရိသတ္မွာ ရုံျပည့္ေအာင္လာေရာက္အားေပးၾကသည္။ ေငြတာရီရုပ္ျမင္သံၾကားဌာနကလည္း လာေရာက္ရိုက္ကူးၿပီး
တိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္ေပးခဲ့သည္။

ပထမဆံုးအစီအစဥ္က မာသာဂေရဟမ္၏ တစ္ခ်ိန္ကနာမည္ေက်ာ္ အပ်ဳိေတာ္အကျဖစ္၏။ အသက္အရြယ္
ေထာက္လာသျဖင့္ ငယ္ငယ္ကေလာက္ မသြက္လက္ေသာ္လည္း မ်က္ခံုးခ်ီပံု၊ ေမးထိုးပံု၊ လက္ခ်ဳိးပံု၊
ေျခထိုးပံုတို႔မွာ ရက္ပ္သမား၊ တက္ကႏိုသမား လူငယ္ေတြ ေငးယူရေလာက္ေအာင္ ေျပာင္ေျမာက္လွသည္။
"ေသာက္ေတာ္ဘူးရယ္နဲ႔....အိုမကြာ..အိုမကြာ....မင္းေက်ာ္စြာမို႔ မေက်ာ္လား...ေဝးရာကရွား"အကဝိဇၨာၾကီး
မာသာဂေရဟမ္၏ အဆုိအကကို ဆိုင္းဝိုင္းၾကီးက ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ၾကီး ပို႔ေပးေနသည္။ ဆုိင္းအဖြဲ႕ကလည္း
မေကာင္းဘဲ ခံႏိုင္ရိုးလား။ ရြာစားၾကီး စိန္မိုးဇက္၊ ေငြႏွဲေက်ာ္ ခ်ဳိက္ေကာ့စကီးႏွင့္ ပတ္မတီး ရိႈပင္တို႔
လက္စြမ္းျပတီးမႈတ္ေဖ်ာ္ေျဖၾကတာကိုး။ သူတို႔က သံၿပိဳင္လိုက္ဆိုရမည့္ေနရာေတြမွာ ဝင္ေအာ္ေပးၾကေသးသည္။

"ကိုၾကီးေက်ာ္ေရ...."
"ဗ်ဳိ႕...ဗ်ဳိ႕"
"ေမာင္ၾကီးေက်ာ္...ေရ"
"ဗ်ာ...ဗ်"
"ဤဇမၺဴမွာ ၿပိဳင္ဘက္ရွား....မိုးက်နတ္သား..."

ဒုတိယအစီအစဥ္ကေတာ့ ေႏွာင္းေခတ္အဆိုေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ေဖ်ာ္ေျဖမႈျဖစ္၏။
တြမ္ဂ်ဳံး၏ 'ေယာက္်ားမွာလည္း အသည္းနဲ႔ပါ'
ေကာ္နီဖရန္႔စစ္၏ 'ေမ့ကြက္ကိုရွာ'
အိန္ဂ်ဲဘတ္၏ 'ခ်စ္အားငယ္ရသူမယ'္
ေမရီေဟာ့ကင္း၏ 'နက္ျဖန္ သုိ႔မဟုတ္ ဘယ္ေသာအခါ'
အင္ဒီဝီလ်ံ၏ 'မုန္းရစ္ေလဦး'
"ရြက္ဝါေၾကြ ေႏြဦး.....ေလရူးေပြစ....ညေနဆည္းဆာ...
ဥဩေဆြ.... ေႏြေတးရွင္ငွက္... ပင္ကိုင္းထက္မွာ...
သံစာစာ... ေႏြၾကိဳေတးကိုသာ....ေလးတဲြ႕မွန္စြာ....
ေတးဖဲြ႕ျပန္ရွာ...အေဖာ္ကြဲ...တစ္ကိုယ္တည္း...
ကိုယ္လည္းမင္း...လိုပါပဲ...ကိုယ့္ဘဝမွာ....
ညိဳဝါေရႊ....ေညာင္းရြက္ေလအေနာ့....ေျပေလ်ာ့...ေၾကြေပါ့...
ေႏြတစ္ေက်ာ့...ေရာက္ျပန္ၿပီေလ...တစ္ခါ...."

ခံစားခ်က္အျပည့္ျဖင့္ သီဆိုေနေသာ ဂႏၳဝင္အဆိုေတာ္ၾကီး အင္ဒီဝီလ်ံ၏ သီခ်င္းသံတြင္ ပရိသတ္မ်ား
မိန္းေမာေနၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ဂီတလုလင္ ဘီသုိဗင္၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ စႏၵရားလက္စြမ္းျပတီးကြက္မ်ားျဖင့္
ပရိသတ္အာရုံကို ခ်ဳပ္ကိုင္ဖမ္းစားလိုက္ျပန္သည္။

ဆက္လက္ၿပီး စူပါစတား အဆိုေတာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား အဲဗစ္ ပရက္စေလႏွင့္ ေခတ္ေဟာင္းမင္းသမီးၾကီးမ်ား
ျဖစ္ၾကေသာ အက္ဗာဂါဒနာ၊ ေမရီပစ္ဖို႔၊ အက္စသာဝီလ်ံ၊ ဂ်ဴဒီဂါလင္တို႔တစ္လွည့္စီစံုတြဲသီဆိုေသာ သီခ်င္းမ်ားျဖင့္
ေဖ်ာ္ေျဖသည္။ ဂ်ဴဒီဂါလင္ႏွင့္တြဲ၍ သီဆိုေသာ 'တကူကူးကူ'သီခ်င္းကို ပရိသတ္ေတြ အရမ္းသေဘာက်ၿပီး
ပဲြေတာင္းသျဖင့္ ႏွစ္ၾကိမ္ျပန္ သီဆိုရသည္။

ထို႔ေနာက္ ေခတ္ေဟာင္း အႏုပညာရွင္ၾကီးမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ ခုတေလာ အလြန္နာမည္ၾကီးေနေသာ
ဝက္စ္လိုက္ဖ္အဖဲြ႕က ဒိုးပတ္ဝိုင္းျဖင့္ေဖ်ာ္ေျဖသည္။ မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္ကလည္း ဦးေရႊရိုးအကျဖင့္ ပါဝင္ကူညီခဲ့
ေသးသည္။ ေနာက္ဆံုးအစီအစဥ္ကေတာ့ သက္ၾကီးအျငိမ့္ခန္းျဖစ္၏။ မင္းသမီးမွာ ဂ်ဴလီအင္ဒရူးျဖစ္၏။ လူရႊင္ေတာ္မ်ား
အျဖစ္ ေဘာ့ဟုပ္၊ ဂ်ယ္ရီလူးဝစ္ႏွင့္ ေနာ္မန္ဝစ္စဒမ္တို႔က အသံုးေတာ္ခံၾကသည္။ ေဘာ့ဟုပ္က ခြန္းေထာက္တစ္ပုဒ္ဆိုသည္။
ထို႔ေနာက္ ပရိသတ္ကို ေမတၱာပို႔၊ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာၿပီး...
"ကဲ...သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ.... အခုလို ရုံျပည့္ရုံလွ်ံေအာင္ လာေရာက္အားေပးၾကတဲ့ ပရိသတ္ၾကီးဟာ မင္းတို႔ ငါတို႔ကို ၾကည့္ရုံ
သက္သက္ မဟုတ္ဘူး၊ မင္းသမီး ဂ်ဴလီအင္ဒရူးေလးရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ပီယဝါစာ စကားသံေလးေတြ၊ ၾကည္လင္ခ်ဳိျမတဲ့
ေတးသံေလးေတြ၊ ႏြဲ႔ေႏွာင္းသြက္လက္တဲ့ ကၾကိဳးကဟန္ေလးေတြကို ၾကားခ်င္ျမင္ခ်င္ ၾကည့္ခ်င္လုိ႔လာၾကတာမဟုတ္လားကြယ့္"
"ဟုတ္ပါ့"
"ဒီေတာ့ မင္းသမီးေခၚၾကဦးစို႔ရဲ႕"

ထိုအခါ ေနာ္မန္ဝစ္စဒမ္က ဇာတ္စင္ေထာင့္ဆီေျပးသြားသည္။ ဂ်ယ္ရီလူးဝစ္က....
"ေဟ့ေကာင္....ဘယ္သြားမလို႔လဲ"
"မင္းသမီးေခၚဖို႔ ဆိုက္ကားသြားငွားမလို႔ေလ"
"ဒီေလာက္ေတာင္ညံ့ရသလားဟဲ့၊ မင္းသမီးေခၚတာ ဆိုက္ကားနဲ႔ ရပါ့မလား၊ မသကာ လင္ခရူဆာေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ရမွာေပါ့"

ေဘာဟုပ္ကဝင္၍...
"ဟာ ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ၊ မင္းသမီးေခၚပါဆိုတာက စာခ်ဳိးေလးနဲ႔လွမ္းေခၚဖို႔ေျပာတာ"
"ေဩာ္...ဒီလိုလား၊ ဒီေလာက္ေတာ့ျဖစ္ပါတယ္ကြ....အဟမ္း...အဟမ္း...ပုဝါႏွစ္စအသာခ်ပါလို႔"
"မင္းေခၚပံုၾကီး ရိုးေနပါၿပီကြာ"
"ဒါဆိုလည္း မင္းပဲေခၚလိုက္ပါေတာ့"

"ကဲေခၚၿပီေနာ္...ခင္ကညာျမင္ ဘဝင္မွာရႊင္လုိက္ပါတဲ့ အုိးဗ် ဘင္လာဒင္..."
"ဟာ...ဘယ့္ႏွယ္ မင္းသမီးေခၚပါဆိုတာ ကဲ ကဲ မင္းတို႔ေခၚလို႔ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး၊ ငါပဲေခၚပါ့မယ္"
ဂ်ယ္ရီလူးဝစ္က ပရိသတ္ဘက္ေက်ာေပးၿပီး က်ဳံ႕က်ဳံ႕ေလးထိုင္ေနေသာ မင္းသမီး ဂ်ဴလီအင္ဒရူးကို
တစ္ခ်က္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ၿပီးမွ....
"ထားခင္ႏွမ၊ ခါးရင္အစ၊ ငါးပဥၥေကာင္းျခင္း၊ အကယ္ဒမီ ေရႊစင္ေလးလို၊ မယ္မဒီလိုျမင္ရင္
ေငးရပါတဲ့၊ ဂ်ယ္ရီရဲ႕ ခင္ခင္ေလး ဂ်ဴလီေရ....."

ဂ်ဴလီအင္ဒရူးသည္ ထရပ္လိုက္ၿပီး ႏြဲ႔ေႏွာင္းညင္သာစြာ ေလွ်ာက္လာသည္။ ပရိသတ္ကို
လက္အုပ္ေလးခ်ီ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ၿပီးမွ သီခ်င္းစဆိုသည္။
"အျငိမ့္မင္းသမီးမ်ား ရည္းစားထားတဲ့ လူဆိုတာမ်ဳိးေနာ္ သေဘာနည္းနည္းၾကီးဦးမွေပါ့ သခင္ရယ္...
မီးေရာင္ေအာက္ကိုဝင္ရင္ လူျပက္ေတြနဲ႔ ေသာေတာ့ ေမာင့္သေဘာက မၾကည္မလင္..."

တီးလံုးအပိုဒ္တြင္ အကဝင္လာသည္။ ဂ်ဴလီအင္ဒရူး၏ ကဟန္မွာ တခ်ဳိ႕မင္းသမီးေတြလို ခုန္ေပါက္
လူးလွိမ့္ေနျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္။ အလြန္ညက္ေညာသည္။ ကၾကိဳးတစ္ကြက္ခ်င္းမွာ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္စီလို
လွပသပ္ရပ္သည္ လက္ခုပ္သံေတြမစဲေတာ့။

--------
မင္းလူ
--------

[အပိုင္း (၅) ကို စေနေန႔၌ ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။]

--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 1/30/2013 01:02:00 PM