လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံ RFA သတင္းလႊာ
၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၉ ရက္မွ ၂ဝ၁၃ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၅ ရက္ အထိ
အင္တာနက္ဝက္ဘ္ဆိုက္ေပၚတြင္ တစ္ပတ္အတြင္း ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ သတင္းႏွင့္ ဖတ္စရာမွတ္စရာမ်ားကို စုစည္းၿပီး သတင္းလႊာအျဖစ္ မွာၾကားသူမ်ားထံ ပို႔ေပးေနပါသည္။ မိမိ၏ အီးေမးလ္လိပ္စာ ေပးပို႔ကာ သတင္းလႊာ မွာၾကားႏိုင္ပါသည္။
သတင္းလႊာကို ဆက္လက္ အလိုမရွိေတာ့ဘဲ ရပ္ဆိုင္းလိုလွ်င္လည္း ရပ္ဆိုင္းႏိုင္ပါသည္။
Radio Free Asia
2025 M Street NW, Suite 300,
Washington DC 20036, USA
သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ |
| သၽွမ္းျပည္သားမ်ား တ႐ုတ္နယ္စပ္ျဖတ္ခြင့္ရေရး ခက္ခဲေနဆဲ Posted: 15 Feb 2013 06:30 AM PST တ႐ုတ္ - ျမန္မာႏွစ္နိုင္ငံ နယ္စပ္တစ္ေလၽွာက္ ျမန္မာလဝက ႐ုံးစိုက္ရာၿမိဳ႕မ်ား၌ နယ္စပ္ျဖတ္သန္းခြင့္ စာအုပ္ ျပဳ လုပ္ရာတြင္ သၽွမ္းျပည္ (ေတာင္ပိုင္း) ႏွင့္ (အေရွ႕ပိုင္း) ေနနယ္ခံမ်ား အတြက္ အခက္အခဲ ပိုရွိေနေၾကာင္း သိရသည္ ။ သၽွမ္းျပည္ (ေျမာက္ပိုင္း) မူစယ္ၿမိဳ႕တြင္ ေျမာက္ပိုင္း အိမ္ေထာင္စုစာရင္းရွိသူမ်ားကိုသာ အဆိုပါ နယ္စပ္ျဖတ္သန္းခြင့္ စာအုပ္ ထုတ္ေပးျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ျမန္မာျပည္ အရပ္ရပ္မွ ေဒသခံမ်ားမွာ (မူစယ္ၿမိဳ႕မွလြဲ၍ ) တ႐ုတ္ - ျမန္မာနယ္စပ္ တစ္ေလၽွာက္ ျမန္မာ လဝက ႐ုံးစိုက္ရာ အျခားၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ၎နယ္စပ္ျဖတ္သန္းခြင့္ စာအုပ္ ျပဳလုပ္ခြင့္ရရွိေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ သၽွမ္းေတာင္ ႏွင့္ အေရွ႕ပိုင္း ေဒသခံမ်ားမွဪမူ နယ္စပ္ျဖတ္ခြင့္စာအုပ္ရေရး ပိုမိုခက္ခဲေနေၾကာင္း ျမန္မာလဝကႏွင့္ နီးစပ္သူ သၽွမ္းျပည္သားတစ္ဦးက သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္ ။ "သၽွမ္းျပည္ မွတ္ပုံတင္နံပတ္က ၁၃ / နဲ႔စတာေပါ့ေနာ္။ သၽွမ္းျပည္ (ေျမာက္ပိုင္း) က်ေတာ့ မူစယ္မွာလုပ္လို႔ရတယ္။ အဲဒီ သၽွမ္းျပည္ ေတာင္ပိုင္း နဲ႔ အေရွ႕ပိုင္း ေဒသခံေတြက တျခားေဒသခံေတြထက္ ရဖို႔ပိုခက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ဆိုေတာ့ တျခား ေဒသခံေတြက မူစယ္ မဟုတ္တဲ့ တျခားေနရာမ်ိဳးမွာ သြားလုပ္လို႔ရတယ္။ ဒီ ၁၃/ နဲ႔စတဲ့ ေတာင္ပိုင္းတို႔ အေရွ႕ပိုင္းတို႔ ဆို လုပ္မေပးဘူး။ တကယ္လို႔လုပ္ေပးခဲ့ရင္ေတာင္ တ႐ုတ္နိုင္ငံထဲဝင္ဖို႔ မူစယ္လဝက ခြင့္မျပဳဘူး " ဟု သူက ဆိုသည္ ။ ယခင္ စစ္အစိုးရ နဝတ ၊ နအဖလက္ထက္က သၽွမ္းျပည္အား ေျမာက္ပိုင္း ၊ ေတာင္ပိုင္း ၊ အေရွ႕ပိုင္းဟူ၍ ၃ ပိုင္းခြဲ အုပ္ ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအစိုးရလက္ထက္တြင္ သၽွမ္းျပည္ကို ထိုသို႔ခြဲျခားထားျခင္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ သၽွမ္းျပည္ (ေျမာက္ပိုင္း) မူစယ္ၿမိဳ႕တြင္ သၽွမ္းေဒသခံအားလုံးအတြက္ ၄င္းနယ္စပ္ျဖတ္သန္းခြင့္ စာအုပ္ ထုတ္ေပးသင့္ေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္ ။ |
| ဖြံ့ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးက႑ ေတာင္တန္းေျမျပန႔္ ကြာဟေနမွုကို ညႇိႏွိုင္းေပးဖို႔ က်ားျဖဴအမတ္ေတာင္းဆို Posted: 15 Feb 2013 06:29 AM PST ျမန္မာနိုင္ငံ ဖြံ့ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေဆာင္ရြက္ရာတြင္ တိုင္းေဒသဖြံ့ၿဖိဳးတိုးတက္မွုႏွင့္ တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္မ်ားဖြံ့ၿဖိဳး တိုးတက္ မွုကို မၽွမၽွတတေဆာင္ရြက္ေပးရန္အစည္းအေဝး၏ ၂၀ ရက္ေျမာက္ေန႔က လႊတ္ေတာ္အတြင္း တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ရသည္ဟု က်ားျဖဴပါတီ၏ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္က ေျပာပါသည္။  က်ားျဖဴပါတီ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ စိုင္းဟတ္ (ဓါတ္ပုံ- facebook)"က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ဖြံ့ၿဖိဳးတိုးတက္မွုမရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနျပည္ေတာ္မွာ တိုးခ်ဲ႕ၿပီးရင္း တိုးခ်ဲ႕ေဆာက္ လုပ္ၿပီးရင္းေဆာက္လုပ္ေနတယ္။ ဥပမာ ကားလမ္းမႀကီးေတြဆိုရင္ ၁၀ လမ္းသြားကို ထပ္ၿပီးတိုးခ်ဲ႕ေနခ်ိန္ သၽွမ္းျပည္မွာ ကားလမ္းက တလမ္းသြားကေန မတက္နိုင္ဘူး။ ေဆး႐ုံေဆးခန္းႀကီးေတြဆိုရင္လဲေနျပည္ေတာ္မွာ ကုတင္ ၁၀၀၀ ဆန႔္တို႔ ကုတင္ ၅၀၀ ဆန႔္တို႔ ေဆာက္ၿပီးထပ္ေဆာက္ေနတယ္။ စတာေတြေပါ့ေနာ္ ။ က်ေနာ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္ေန႔က တင္ၿပ ေဆြးေႏြးမွုထဲမွာလဲ ထဲ့သြင္းတင္ျပသြားပါတယ္" ဟု မိုင္းရယ္ၿမိဳ႕နယ္ က်ားျဖဴပါတီ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ စိုင္းဟတ္ကေျပာပါသည္။ ဥပမာ လမ္းေဖာက္လုပ္ျခင္း၊ တံတားတည္ေဆာက္ျခင္း၊ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ား တည္ေဆာက္ျခင္း၊ ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္ ေရး၊ လၽွပ္စစ္ဓါတ္အားရရွိေရး၊ ပညာရည္ျမင့္တင္ေရး၊ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာပံ့ပိုးမွု စသည့္ဖြံ့ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား အေကာင္ အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္သည့္အခါ တိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ျပည္နယ္အလိုက္ အတတ္နိုင္ဆုံးအခ်ိဳးညီ မၽွမၽွတတျဖစ္ေအာင္ေဆာင္ ရြက္ေပးရန္ လိုအပ္သည္ဟု ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္ေန႔က တင္ျပခဲ့ေၾကာင္းဆိုပါသည္။ ၂၀၁၃ - ၂၀၁၄ ဘ႑ာႏွစ္ အမ်ိဳးသားစီမံကိန္းဥပေဒမူၾကမ္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး မူ ႏွင့္အေျခခံသေဘာမ်ားအေပၚ အႀကံျပဳ တင္ျပေဆြးေႏြးရာတြင္ ၁- လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားစုႏွင့္အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီး ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးမွုမ်ား ေဆာင္ရြက္နိုင္ခဲ့ ေသာ္လည္း လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡလုံး၀ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းမရွိေသးဘဲ တိုက္ပြဲမ်ားဆက္လက္ျဖစ္ပြါးေနျခင္း၊ ၂- ဆႏၵျပေတာင္းဆို မွုအမ်ိဳးမ်ိဳး ေပၚေပါက္ေနလၽွက္ရွိျခင္း၊ ၃- နယ္စပ္ေဒသ တိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ နိုင္ငံသားမဟုတ္သူမ်ား အၾကား ပဋိပကၡျဖစ္ ပြါးျခင္း၊ ၄- နိုင္ငံအႏွံ့ လယ္ယာေျမမ်ား မတရားသိမ္းဆည္းခံရမွုမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္သူသမားမ်ား ေျမယာျပန္လည္ လုပ္ကိုင္ပိုင္ဆိုင္လိုခြင့္ ေတာင္းဆိုမွုမ်ားျမင့္မားေနျခင္း၊ ၅- ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမွုမ်ား အျမန္ေလၽွာ့ခ်နိုင္ေရး ေကာင္းမြန္ေသာ အစီအမံမ်ားလိုအပ္ေနျခင္း အစရွိအခ်က္မ်ားကို တင္ျပခဲ့ရသည္ဟု စိုင္းဟတ္ကေျပာပါသည္။ "အစိုးရတရပ္ဟာ နိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ရာမွာ လူထုရဲ့ဆႏၵသေဘာအတိုင္းလိုက္နာၿပီးလုပ္ရမယ္ေလ။ အခု လူထုက သူတို႔လိုအပ္တာကို က်ေနာ္တို႔ကို တင္ျပတယ္။ က်ေနာ္တို႔က လႊတ္ေတာ္ထဲကိုသြားၿပီးတင္ျပတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရက က်ေနာ္တို႔တင္ျပခ်က္ကို အေလးမထားဘူး အဲ့လိုသေဘာမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္" ဟု ဆိုပါသည္။ နိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းမွုမရွိျခင္းသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ယုံၾကည္မွု တည္ေဆာက္နိုင္ျခင္းအက်ိဳးဆက္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႏွစ္ကာလၾကာရွည္စြာ ျပည္တြင္းလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမ်ား ယေန႔ထိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းမရွိေသးဘဲ တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္လက္ ျဖစ္ပြားကာ တိုင္းျပည္ရဲ့ လူမွုေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး က်န္းမာေရး အဘက္ဘက္နိမ့္က်ေနလ်က္ရွိသျဖင့္ အျမန္ကုစား ရန္လိုအပ္ေနရာ တိုင္းရင္းသားမ်ားအျခင္းျခင္းၾကား ယုံၾကည္မွုတည္ေဆာက္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္ဟု လည္းပါရွိပါသည္။ ပထမအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဆဌမပုံမွန္အစည္းအေဝးကို ၿပီးခဲ့သည့္ ဂ်ႏၷဝါရီလ ၁၁ ရက္ေန႔ကတည္းက စတင္ က်င္းပခဲ့ရာမွ မတ္လအတြင္း ၿပီးဆုံးဖြယ္ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။ |
| ေတာင္ႀကီး - မိုင္းရွူး ဗင္ကား ဓါးျပတိုက္ခံရ Posted: 15 Feb 2013 06:28 AM PST သၽွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕မွ မိုင္းရွူးၿမိဳ႕သို႔ ေျပးဆြဲသည့္ အျမန္ယာဥ္ငယ္ ဗင္ကား သုံးစီးထက္ မနည္း ဓါးျပတိုက္ခံရေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားေျပာခ်က္အရ သိရပါသည္။  ေတာင္ႀကီး-မိုင္းရွူး ခရီးသည္တင္ ဗင္ကားမ်ား (ဓါတ္ပုံ-သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္)" အရင္အပတ္ ေသာၾကာေန႔ ၈ ရက္ေန႔ တုန္းကေလ က်ေနာ္တို႔ေတာင္ႀကီးက အျပန္လမ္း အက္စ္ေကြ႕မွာ ဓါးျပတိုက္ခံရ တာ။ က်ေနာ္ ျမင္တာဘဲ ကားကသုံးစီး၊ ေတာင္ႀကီး မိုင္းရွုး ဗင္ကားေတြႀကီးဘဲ ဓါးျပတိုက္ခံရတာ။ က်ေနာ္တေယာက္ တည္း ပစၥည္းေကာ ေငြေကာ တန္ဘိုး သိန္း ၂၀ ေလာက္ပါသြားတယ္" - ဓါးျပတိုက္ခံရသူ အားဖွန္ကေျပာ ပါသည္။ ေဖေဖၚဝါရီ ၈ ရက္ေန႔က နံနက္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕မွ မိုင္းရွူးၿမိဳ႕သို႔ထြက္ခြါေသာ ခရီးသည္တင္ ဗင္ကား အမ်ိဳး အစား ၃ စီးက မိုင္းရွူးၿမိဳ႕မေရာက္မွီ မိုင္းေနာင္ၿမိဳ႕နယ္အခြဲအတြင္း ဟဲဆိုင္ရြာႏွင့္ ဟန္နားရြာအၾကား အက္စ္ ေကြ႕၌ ဓါးျပတိုက္ခံခဲ့ရေၾကာင္း၊ ခရီးသည္မ်ားထံ မွေရႊေငြမ်ားအားလုံးအျပင္ ကားေပၚပါ အဘိုးတန္ပစၥည္း မ်ားအားလုံးကိုပါ ယူေဆာင္သြားေၾကာင္း စုစုေပါင္းကာလတန္ဖိုး က်ပ္သိန္းရာေက်ာ္ပါသြားေၾကာင္း ကား ဆရာမ်ားအသိုင္းအဝိုင္းက ေျပာပါသည္။ "ေတာင္ႀကီးကေန မိုင္းရွူးကိုလာရင္ အဲဒီေနရာနားေရာက္ရင္ မိုးက ခ်ဳပ္ေနၿပီေလ။ ဓါးျပေတြကေတာ့ သၽွမ္း စကားဘဲေျပာတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ဓါးျပတိုက္တာကေတာ့ နာမည္ႀကီးဘဲ။ ခဏခဏျဖစ္တယ္။ သူတို႔ကိုင္တဲ့ ေသနတ္ေတြ ေတာ့ တူမီးေသနတ္ေတြဘဲ။ ႏွစ္ေျပာင္းပါတဲ့ဟာ လဲကိုင္ တယ္" - ဟု အားဖွန္ကဘဲေျပာ ပါသည္။ အဆိုပါ အက္စ္ေကြ႕သည္ မိုင္းေနာင္အေျခစိုက္ စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမွုဌာနခ်ဳပ္ အမွတ္ ၂ ႏွင့္ ၁၀ မိုင္ခန႔္သာ ေဝးေၾကာင္း၊ အစိုးရစစ္တပ္အေနျဖင့္ ေဒသအတြင္းခရီးသြားမ်ားအတြက္ လုံျခဳံေရးယူေပးလိုသည့္ ဆႏၵရွိ လၽွင္ ေပးနိုင္သည့္အေျခအေနရွိေၾကာင္း၊ အဆိုပါေဒသတဝိုက္တြင္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ RCSS/SSA ႏွင့္ SSPP/SSA တို႔ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမ၏ ၾကားခံနယ္ေျမျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္း ဓါးျပမ်ားဝင္ေရာက္ ေနရာယူလွုပ္ရွားျခင္း ျဖစ္နိုင္ ေၾကာင္း ၾကားသိရပါသည္။ အဆိုပါ အက္စ္ေကြ႕ေဒသသည္ ယမန္ႏွစ္ ေမ ၂၉ ႏွစ္ဦးပိုင္းကလည္းမၾကာခဏ ဓါးျပတိုက္မွုျဖစ္ပြားေၾကာင္း၊ မိုင္းရွုး ၿမိဳ႕သို႔ ခရီးထြက္မည့္ ကစထ အမွတ္ ၂ မွူး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္သန္းထြဋ္အား လုံျခဳံေရးယူေပးသည့္ တပ္ခြဲမွူး တပ္ဖြဲ႕ ဓါးျပႏွင့္ တိုးရာ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မွုျဖစ္ပြားသျဖင့္ အဆိုပါတပ္ခြဲမွူး က်ဆုံး ခဲ့ရသည္။၂၀၁၁ မွ ယေန႔အထိ အဆိုပါေဒသအတြင္းတြင္ ဓါးျပတိုက္မွု ၁၀ ႀကိမ္ထက္ မနည္းျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယေန႔တိုင္ မည့္သည့္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမွ လူထုအိုးအိမ္ စည္းစိမ္ လုံျခဳံေရးတာဝန္မယူ ေပးနိုင္ ေၾကာင္း၊ မည္သည့္အဖြဲ႕မွ ဓါးျပရန္ မကာကြယ္ေပးနိုင္ေၾကာင္း ခရီးသြားျပည္သူလူထုက ေျပာဆိုပါသည္။ |
| You are subscribed to email updates from သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ To stop receiving these emails, you may unsubscribe now. | Email delivery powered by Google |
| Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610 | |
------------ Forwarded message ----------
From: Blogger <no-reply@blogger.com>
Date: 2013/2/14
Subject: [လူဗိုလ္ဟူသည္ ...] "ခါးေအာက္ပိုင္း"
To: lubo601@gmail.comSoe Gyi and 5 other friends shared မင္းလူ၏ ၀တၱဳတိုမ်ား's photo.
ေလာကၾကီးမွာ ရယ္စရာေတြအလြန္ေပါမ်ားသည္။ ၾကည့္တတ္၊ျမင္တတ္၊ ေတြးတတ္လွ်င္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ရယ္စရာကိုေတြ႕ႏိုင္သည္။ တကယ္ေတာ့ ဟာသဆိုတာ 'ေရ'လိုပါပဲ။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ အလွ်ံပယ္ေပါမ်ားသည္ဟု ထင္ရ၏။ အေရးဟယ္၊ အေၾကာင္းဟယ္က်မွ ရွာရခက္ေတာ့တာ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ခုကာလမွာ ေရေကာင္းေရသန္႔က ရွားသထက္ရွားလာၿပီ။ ေသာက္ေရကို စီးပြားျဖစ္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေသာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြၾကီးပြားကုန္ၾကၿပီ။
ဟာသဝတၳဳ၊ ဟာသရုပ္ရွင္ဆိုတာလည္း ေရသန္႔ဘူးေရာင္းသလိုပါပဲ။
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
ခုခ်ိန္တြင္ အႏုပညာေလာကမွာ ဟာသတစ္ေခတ္ထြန္းကားေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္ရွင္ႏွင့္စာေပနယ္ပယ္မွာျဖစ္၏။ ဟုိတစ္ခ်ိန္က တစ္ႏွစ္မွာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ငါးဆယ္၊ ေျခာက္ဆယ္ ထြက္ခဲ့သည္။ ဒီထဲမွာမွ ဟာသဇာတ္ကားစစ္စစ္ တစ္ကားတစ္ေလပါလာဖုိ႔ ခဲယဥ္းသည္။ စာေပ(အထူးသျဖင့္ဝတၳဳ)မွာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ဟာသဝတၳဳဆိုတာ ရွားသည္။
ေရးတဲ့လူကလည္းနည္းသည္။ မဂၢဇင္းတိုင္းမွာ ဟာသဝတၳဳပါတာမဟုတ္။ တခ်ဳိ႕မဂၢဇင္းေတြက ဟာသဆိုလွ်င္ အဆင့္အတန္းသိပ္မရွိဟု ယူဆသျဖင့္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပဖုိ႔ ဝန္ေလးတတ္ၾကသည္။ ဟာသလံုးခ်င္းဝတၳဳေရးတဲ့လူရယ္လို႔လည္း တစ္ဦးစ ႏွစ္ဦးစသာ ရွိ၏။ သူ႔ပရိသတ္ႏွင့္သူ သီးျခားျဖစ္ၿပီး စာေပေလာကတစ္ခုလံုးကိုမလႊမ္းမိုးႏိုင္။
ခုေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ဆယ္ကားထြက္လွ်င္ ကိုးကားက ဟာသကားျဖစ္ေန၏။ ဒါမွလည္း ပရိသတ္ၾကိဳက္တယ္၊
ပိုက္ဆံရတယ္လို႔ ဆိုၾကတာပဲ။ အလြမ္းအေဆြးဇာတ္လမ္း တစ္ကားတစ္ေလေလာက္စြန္႔စားၿပီး ရိုက္ကူးသူမ်ားမွာ ပိုက္ဆံမရ။
အကယ္ဒမီပဲရၾကရွာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အတည္အခန္႔ သရုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိေသာ မင္းသားမ်ားမွာ ေပါေတာေတာေတြလုပ္ျပၾကရသည္။
အငိုသန္ေသာ မင္းသမီးမ်ားလည္း ဟာသမယ္ေတြျဖစ္ကုန္ၾကရသည္။
စာေပနယ္မွာက်ေတာ့ေကာ။ လံုးခ်င္းဝတၳဳေတြဆိုလွ်င္ 'အခ်စ္ဟာသ'ဆိုတာမ်ဳိးေတြသာ အလုပ္ျဖစ္သည္။ အခ်စ္သက္သက္ေတာင္
သိပ္အဆင္မေျပ။ ဘဝသရုပ္ေဖာ္သမားအမ်ားစုမွာ ဟိုအရင္လိုလက္မ မေထာင္ႏိုင္ဘဲ မ်က္ႏွာငယ္ေနၾကရရွာသည္။ ဒီလိုစာအုပ္မ်ဳိး
ထုတ္တဲ့ထုတ္ေဝသူဆိုလွ်င္ သူရဲေကာင္းလို႔ ေျပာရမလား၊ လူမိုက္ပဲဟုဆိုရမလားမသိ။ မဂၢဇင္းေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း ဟာသပါမွ
ဂုဏ္ရွိတယ္ထင္ေနၾကဟန္တူသည္။ ရယ္စရာစာမူမ်ဳိးမွ လိုလိုခ်င္ခ်င္ရွိၾကသည္။ တည္တည္တံ့တံ့ဆိုလွ်င္ အားနာပါးနာနဲ႔ထည့္ေပးခ်င္
ေပးမည္။ သိပ္ေတာ့ဟက္ဟက္ပက္ပက္မရွိလွ။ ဟာသဝတၳဳဆိုလွ်င္ေတာ့ အိမ္တိုင္ယာေရာက္လာယူရမလား။ စာမူခတစ္ခါတည္း
ရွင္းမယ္ေလ။ အခုၾကိဳယူသြားပါလားဆရာ။ ဒီလိုနဲ႔ နာမည္ၾကီးဟာသစာေရးဆရာမ်ားမွာ ဟိုအရင္က အရင္းရွင္ဟု ခ်ဳိးႏိွမ္ခံခဲ့ရၿပီး
ခုက်ေတာ့လုပ္ငန္းရွင္ဆိုၿပီးေျမွာက္စားခံေနရေသာ စီးပြားေရးသမားေတြလို ခြင္ေကာင္းေခတ္ေကာင္းနဲ႔ တိုးမိေနၾကေလသည္။
(ကၽြန္ေတာ့္လိုေပါက္ကရေတြေလွ်ာက္ေရးတဲ့ေကာင္မ်ဳိးေတာင္ လူရာဝင္ေနတာကိုပဲ ၾကည့္ေတာ့။)
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
ေျမေအာက္ေရလိုေပါ့။ အစပိုင္းမွာေတာ့ ေဖာေဖာသီသီရႏိုင္သည္။ ထုတ္ယူသံုးစြဲဖန္မ်ားေသာအခါ ခန္းေျခာက္လာတတ္၏။ ဟာသမွာလည္း
ဒီအတိုင္းပဲ။ သူကလည္းဟာသ၊ ကိုယ္ကလည္းဟာသဆိုၿပီး အလုအယက္လုပ္စားလိုက္ၾကတာ၊ ၾကာေတာ့ ရယ္စရာကုန္ၾကမ္းေတြ
ရွားပါးလာသည္။ အေၾကာင္းအရာေတြလည္း ထပ္လာသည္။ ထုိအခါ ၾကံမိၾကံရာ လုပ္လာၾကေတာ့သည္။
ႏုိင္ငံျခားဟာသဇာတ္လမ္းေတြကို မွီးသည္။ ျမန္မာ့ရိုးရာဟာသပံုျပင္ေတြကို ျပန္လည္ဆန္းသစ္သည္။ အျငိမ့္စင္ေပၚက သမားစဥ္ျပက္လံုးေတြကို
ယူသံုးသည္။ ေခတ္ေဟာင္းစာေရးဆရာၾကီးေတြရဲ႕ ဝတၳဳေတြထဲက ဟာသကြက္ေတြကိုမသိမသာ (တခ်ဳိ႕လည္းသိသိသာသာ)ခိုးခ်သည္။
(ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဆရာေသာ္တာေဆြကို တုပၿပီး စာေပေလာကသားေတြ ဇာတ္ေကာင္လုပ္၍ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ေတြေရးၿပီး
ခြင္ရိုက္ခဲ့ေသးတာေကာ။)
ဒါေတြကလည္း ၾကာေတာ့ ရိုးအီလာသည္။ ဒါမ်ဳိးခ်ည္း ထပ္တလဲလဲျဖစ္လာ၏။ ပရိသတ္ေတြလည္း ျငီးေငြ႔လာၿပီ။ ဟာသဇာတ္လမ္းဆိုၿပီး
ရယ္စရာလည္း သိပ္မေကာင္းေတာ့။ အားနာပါးနာ လုိက္ရယ္ေပးရသလိုျဖစ္လာသည္။ ထိုအခါ အသစ္ထပ္ထြင္ဖို႔မၾကိဳးစားဘဲ လြယ္လြယ္ကူကူ
ဆဲြသံုးႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းကို ရွာၾကေတာ့သည္။ ညစ္တီးညစ္ပတ္ဟာသေတြဘက္ လွည့္လာၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ဒါမ်ဳိးကို 'ခါးေအာက္ပိုင္းျပက္လံုး'ဟု
ေခၚၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း 'ခ်က္ေအာက္ပိုင္း'ဟုဆိုသည္။ ဟိုတစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ဒီလိုဟာသမ်ဳိးေတြက အျငိမ့္စင္ေတြ ဇာတ္စင္ေတြေပၚမွာ
ေတြ႔ရတတ္သည္။ သုိ႔တိုင္ေအာင္ မင္းသား၊ မင္းသမီးစေသာ အဓိကပုဂိၢဳလ္ေတြက ဒီစကားမ်ဳိးေတြမေျပာရ။ လူရႊင္ေတာ္ေတြကသာ ျပက္လံုး
ထုတ္ရသည္။ ဒီေနရာမွာလည္း ေျဗာင္က်က်ၾကီးမေျပာရ။ ရိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးေတြမပါရ။ တစ္ကြက္ေက်ာ္၊ ႏွစ္ကြက္ေက်ာ္ေတြးၿပီးမွ
နားလည္ေအာင္ ဝကၤဝုတၱိအလကၤာ သံုးရသည္။
ဥပမာေလးတစ္ခု ေဖာ္ျပပါမည္။
အျငိမ့္မင္းသမီးတစ္ေယာက္သည္ ကခ်ဳိးတစ္ခုကို ၾကိဳးစားပမ္းစားကၿပီးေနာက္ ခဏနားလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက ေျပးလာၿပီး
ယပ္ခပ္ေပးသည္။ ထိုအခါေနာက္လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက
"ေဟ့ေကာင္၊ မင္းကလည္း မင္းသမီးကိုဖားလွခ်ည္လား"
"ဖားရတယ္ကြ၊ ငါတို႔က သူ႔ကိုမွီၿပီး စားေနရတာ၊ ဒီမင္းသမီးဟာ ငါတို႔ရဲ႕ ထမင္းအိုးၾကီးပဲ"
"အဲဒီထမင္းအိုးၾကီး ငါ့ကိုခဏငွားစမ္းပါကြာ"
"ဘာလုပ္ဖို႔လဲ"
"ခရမ္းသီးႏွပ္စားခ်င္လို႔"
"ဒါဆိုလည္း ငန္ျပာရည္ေတာ့ ေလွ်ာ့ထည့္ေပါ့ကြာ"
ဒီျပက္လံုးမွာ ညစ္ညမ္းတဲ့စကားလံုးတစ္လံုးမွ မပါ။ ေတြးယူမွ တခစ္ခစ္ၾကိတ္ၿပီး ရယ္ရျခင္းျဖစ္၏။ ကေလးသူငယ္ေတြ နားမလည္ႏိုင္။
လူရႊင္ေတာ္ရဲ႕စကားဆိုေတာ့ ပရိသတ္က အေလးအနက္မထားၾက။ ေပ်ာ္ေစျပက္ေစသာျဖစ္၏။ စင္ေပၚမွာေျပာျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပဲြၿပီးလွ်င္
ေလထဲမွာေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ မွတ္တမ္းမက်န္ခဲ့။
ခုက်ေတာ့ အျငိမ့္ပဲြေတြကို ဗီဒီယိုရိုက္ၿပီး အေခြေတြထုတ္လာသည္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအထိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေရာက္ရွိလာသည္။
အျငိမ့္ဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ခါးေအာက္ပိုင္းျပက္လံုးေတြပါလာသည္။ ဒါမ်ဳိးက လူေတြရဲ႕သည္းေျခၾကိဳက္ဆိုေတာ့ သေဘာက်ၾကသည္။
ဒီခြင္ေတြက ဟာသဝတၳဳေတြ၊ ဗီဒီယိုရုပ္ရွင္ေတြဘက္ကူးစက္လာသည္။ သမားစဥ္ျပက္လံုးေတြလို ပညာသားပါပါမဟုတ္ေတာ့။ ပရိသတ္ၾကိဳက္တယ္
ဆိုၿပီး အတင့္ရဲလာသည္။ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြျဖစ္လာ၏။ တခ်ဳိ႕စကားလံုးေတြဆို ေတာ္ေတာ္ရိုင္းစိုင္းသည္။ ပိုဆိုးတာက ဒါေတြကို
မင္းသားမင္းသမီးေတြကပါ ခံတြင္းေတြ႔ၿပီးလိုက္ေျပာလာၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ေက်ာင္းဆရာမဇာတ္ရုပ္ျဖစ္ပါလ်က္ 'နင္ေတာ္ေတာ္ႏွာဘူးထေနပါလား'
ဆိုေသာ စကားမ်ဳိးေျပာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးသည္။ ႏွမလုုပ္သူကိုေဘးမွာထားၿပီး အစ္ကုိျဖစ္သူက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္း
ေျပာတာမ်ဳိးေတြလည္း ေတြ႔ရၾကားရသည္။ ထိုအခါ စာနယ္ဇင္းေတြက ေဝဖန္ ေထာက္ျပလာၾကသည္။ မိသားစုအတူတကြၾကည့္ၾကေသာ
ပရိသတ္ေတြက ႏွာေခါင္းရႈံ႕လာသည္။ လူငယ္ပရိသတ္တခ်ဳိ႕ဆီကေတာင္ မႏွစ္ျမိဳ႕ေသာေလသံေတြ ထြက္ေပၚလာေလသည္။
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
တကယ္ေတာ့ ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုတာ ခုမွေပၚလာျခင္းမဟုတ္။ ေရွးပေဝသဏီကတည္းကရွိႏွင့္ ၿပီးျဖစ္၏။ 'တီးတိုးပံုျပင္မ်ား' သုိ႔မဟုတ္
'တိုးတိုးပံုျပင္မ်ား'ဟု ေခၚၾကသည္။ လူပ်ဳိၾကီးေတြက လူပ်ဳိေပါက္ကေလးေတြကို ေျပာျပသည္။ အပ်ဳိၾကီးေတြက အပ်ဳိေပါက္ကေလးေတြကို
က်ိတ္ၿပီးေဖာက္သည္ခ်သည္။ တဟားဟား၊ တခစ္ခစ္ရယ္ၾကရသည္။ ေရွးေခတ္က ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ လိင္ကိစၥပညာေပးျခင္းတစ္မ်ဳိးဟု
ဆိုေကာင္းဆိုႏိုင္သည္။ တခ်ဳိ႕အေၾကာင္းအရာေလးေတြဆို ျမန္မာ့ရိုးရာဟာသပံုျပင္ထဲမွာေတာင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းခံရေသးသည္။
ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးဆိုတာ လူတိုင္းစိတ္ဝင္စားၾကတာပဲ။ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ဒီလိုဟာသမ်ဳိးရွိသည္။ ပေလးဘိြဳင္းမဂၢဇင္းထဲမွ ကာတြန္းပံုတစ္ပံုေတြ႔ဖူးသည္။
အဝတ္အစားမပါေသာ အဘုိးၾကီးအဘြားၾကီးလင္မယားႏွစ္ေယာက္ ကုတင္ေပၚမွာ လွဲေနၾကသည္။ အဘြားၾကီးက ဒူးေထာင္ေပါင္ကားပံုစံျဖစ္ေန၏။
အဘိုးၾကီးက တယ္လီဖုန္းေျပာေနပံုက-
"သမၼတၾကီးလားခင္ဗ်ာ၊ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံေတြ လံုလံုျခံဳျခံဳသိမ္းဆည္းထားႏိုင္မယ့္ လိုဏ္ေခါင္းတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ထားပါတယ္"ဟူ၍ျဖစ္၏။
ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုတာက ေတာ္ေတာ္သိမ္ေမြ႔သည္။ ညစ္ညမ္းမႈႏွင့္ ဟာသၾကားမွ နယ္နိမိတ္မ်ဥ္းကပါးပါးေလးျဖစ္၏။ အတိမ္းအေစာင္းမခံ။
ခံစားသူပရိသတ္၏ ပင္ကုိယ္ဓာတ္ခံေပၚမွာလည္း မူတည္သည္။ မုဆိုးမတစ္ေယာက္အတြက္ ရယ္ရႊင္ဖြယ္သက္သက္သာျဖစ္ေသာ္လည္း
ဣေျႏၵၾကီးလြန္းေသာ အပ်ဳိၾကီးတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ နားရွက္စရာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ ျပက္လံုးတစ္ခုဟာ ညစ္ညမ္းမႈရွိမရွိ ဆိုတာကလည္း
လူအေပၚမူတည္ၿပီးအျငင္းပြားစရာလည္း ျဖစ္ႏိုင္၏။
ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုေပမယ့္ တကယ္အႏုပညာေျမာက္လွ်င္ ဂႏၳဝင္စာရင္းထဲ ဝင္ႏိုင္ပါသည္။ ေရွးေခတ္စာဆုိမင္းသားၾကီး ဦးေက်ာက္လံုး၏
'ေတာ္သလင္းေဖာ္ကင္းပါတဲ့ ေခြးေတြအူ၊ အိပ္မေပ်ာ္တစ္ညလံုး အံုးကၽြက္ကၽြက္ဆူ'ဆိုေသာ ကဗ်ာမ်ဳိး။ စေလဦးပုည၏ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ပါေသာ
'ဥတုႏွင့္ ပုဇြန္ဆီ'ဆိုေသာ စကားလံုးစသည္တို႔ျဖစ္၏။ အလားတူ မွတ္မိသမွ်ေလးေတြတင္ျပလုိက္ပါသည္။
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
ဟုိအရင္ ျမန္မာ့အသံ ဟဒယရႊင္ေဆးအခန္းမွာ မၾကာခဏလႊင့္ေလ့ရွိေသာ လူရႊင္ေတာ္ဓာတ္ဆီ၊ ဓာတ္ဆံတို႔၏ ေရနံေခ်ာင္းက ေဖကံေကာင္း
ဓာတ္ျပားထဲတြင္....
ေဒၚၾကင္ဆိုေသာ မိန္းမလည္ၾကီးက သူေဌးသားေရနံေခ်ာင္းက ေဖကံေကာင္းကို အိမ္ေပၚေခၚတင္ၿပီး သမီးျဖစ္သူႏွင့္ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သည္။
ေရႊေငြကအစ တန္ဖိုးၾကီးအဝတ္အစားအထိ ခ်ဴယူၿပီးေနာက္ အိမ္ေပၚမွႏွင္ခ်သည္။ ေဖကံေကာင္းက မဆင္းဘဲ ေပကပ္ေနေသာ္အခါ သမီးလုပ္သူက
"ေဟာ ဒီမွာ အေမေရ၊ အေမ့လင္ၾကီးက မသြားႏိုင္ဘူးတဲ့"
ဟု ေျပာေသာအခါ ေဖကံေကာင္းက-
"အမယ္၊ အမယ္ အေမ့လင္ၾကီးတဲ့ လုိခ်င္တာအကုန္ယူၿပီး ခုက်မွ ငါ့ကိုေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်လို႔ဘယ္ရမလဲ"
ဟု ျပန္ေျပာေလသည္။
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
ေရႊက်ီးညိဳႏွင့္ပဲခူးျမတို႔ ပါဝင္ေသာ 'သဒၶါသုမနဇာတ္'ဓာတ္ျပားကို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအလွဴမွ ဖြင့္တာ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးသည္။ ဇာတ္၏သေဘာမွာ
ကိုေသာနသည္ နတ္ဖမ္းစားခံရသျဖင့္ စိတ္ကေယာက္ကယက္ျဖစ္ၿပီး ဇနီးျဖစ္သူ သုမနကို ရိုက္ႏွက္ႏိွပ္စက္သည္။ သုမနလည္း မခံႏိုင္ေတာ့သျဖင့္
အိမ္ေပၚမွဆင္းၿပီး အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ထြက္သြားရသည္။ လမ္းမွာ တိုင္းခန္းလွည့္လည္လာေသာ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ေတြ႕သည္။ ရွင္ဘုရင္က သနားၿပီး မိဖုရား
ေျမွာက္လုိက္သည္။ ကိုေသာန စိတ္ျပန္မွန္လာေသာအခါ မွားမွန္းသိၿပီး သုမနကိုလိုက္ရွာေသာအခါ ဘုရင့္မိဖုရားျဖစ္ေနေၾကာင္းေတြ႔ရ၏။ သုမနက
စိတ္နာၿပီး
"အခုမွ ႏွေျမာရသလား၊ သုမနေက်ာမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔၊ ျပန္ပါေလ ကိုေသာနရဲ႕"
ဟု ငိုခ်င္းခ်သည္။
ရွင္ဘုရင္ကလည္း သေဘာထားၾကီးသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မူလပိုင္ရွင္ကိုေသာနထံ သုမနကိုျပန္အပ္သည္။ (စားလို႔ဝသြားတာလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။)
ကိုေသာနမွာ အခက္ေတြ႔ေန၏။ သူ႔မိန္းမကိုလည္း ျပန္လိုခ်င္သည္။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ညားၿပီး ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္လည္း မသတီဘဲရွိေန၏။ ထိုအခါ
လူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္က ဝင္ေျပာသည္။
"ရြံမေနစမ္းပါနဲ႔ ကိုေသာနရယ္၊ စားၿပီးသားထမင္းပန္းကန္ေတာင္ ေရနဲ႔စင္စင္ေဆးလိုက္ရင္ ေျပာင္သြားေသးတာပဲ"
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
ဇာတ္ဆရာ ဦးဖိုးစိန္ၾကီးကျပခဲ့ေသာ 'တာေနာယကၡ'ဇာတ္ထဲက အကြက္ကေလးတစ္ကြက္အေၾကာင္း လူၾကီးေတြေျပာျပတာၾကားဖူးသည္။
(ေနာက္ပိုင္းတြင္ စိန္မဟာသဘင္မွ ရဲစိန္၊ ညီဝင္းစိန္တို႔က ျပန္လည္တင္ဆက္ခဲ့သည္။)
တာေနာယကၡဘီလူးသည္ မိန္းမျဖစ္သူ သမုခသိဂႌကို အလြန္ခ်စ္သည္။ မိန္းမက လွလည္းအေတာ္လွသျဖင့္ စိတ္္မခ်ႏိုင္ဘဲျဖစ္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္
က်ဳတ္ၾကီးထဲမွာ အလံုထည့္ပိတ္ၿပီး သြားေလရာထမ္းေခၚသြားသည္။
လမ္းတစ္ေနရာတြင္ ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ဆံုသည္။ ေဇာ္ဂ်ီဆိုေတာ့ ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ႏိုင္သည္။ က်ဳတ္ထဲကို ထြင္းေဖာက္ဝင္သြားၿပီး သမုခသိဂႌႏွင့္ေပ်ာ္ပါးသည္။
က်ဳတ္ထဲမွာ ေမွာင္ေနသျဖင့္ သမုခသဂႌက ေဇာ္ဂ်ီကို သူ႔ေယာက္်ားမွတ္ၿပီး ၾကည္ျဖဴစြာလက္ခံသည္။ တာေနာကေတာ့ ဘာမွမသိ။ က်ဳတ္ၾကီးကိုထမ္းၿပီး
ခရီးဆက္လာခဲ့ရာ ရေသ့ၾကီးတစ္ပါး၏ေက်ာင္းသင္ခန္းေရွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္လာသည္။ ရေသ့ၾကီးကေတာ့ အေျခအေနကို ရိပ္စားမိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္....
"ဟဲ့...တာေနာ္တို႔လင္မယား သံုးေယာက္ဘယ္သြားၾကမလို႔လဲ"ဟု ေမးလိုက္သည္။
ဒီေတာ့မွ တာေနာလည္းအထာေပါက္ၿပီး သံသယဝင္လာသည္။ က်ဳတ္ၾကီးကို အလ်င္အျမန္ဖြင့္ၾကည့္သည္။ ေဇာ္ဂ်ီကလည္း လူလည္ပဲ။ ကိုယ္ေရာင္
ေဖ်ာက္ၿပီး လစ္ထြက္သြားၿပီ။ သုိ႔ရာတြင္ေျခရာလက္ရာေတြ ပ်က္က်န္ခဲ့သည္။ သမုခသိဂႌကလည္း ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနသည္။ ဒီမွာတြင္ တာေနာေပါက္ကြဲေတာ့သည္။
သမုခသိဂႌကို သစၥာေဖာက္တယ္ဆိုၿပီး စြပ္စြဲသည္။ သမုခသိဂႌကလည္း
"ဒီေလာက္အလံုပိတ္ထားတဲ့ က်ဳတ္ထဲကို တာေနာကလြဲၿပီး ဘယ္သူဝင္ႏိုင္မွာလဲ"
"အဲဒါငါမဟုတ္ဘူး၊ မင္းေဖာက္ျပန္တာ"
"က်ဳတ္ထဲမွာ ေမွာင္မည္းေနတာပဲ၊ ဘယ္သူဘယ္ဝါခဲြျခားႏိုင္တာမွမဟုတ္ဘဲ၊ ကိုတာေနာပဲ ထင္မိတာေပါ့"
ထုိစဥ္တြင္ လူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္က....
"သမုခသိဂႌႏွယ္ ကိုယ္ေသာက္ေနက်ေဆးေပါ့လိပ္ေတာင္ ႏွစ္ျပားတန္လား၊ တစ္မူးတန္လား ခဲြျခားၿပီးမသိတာအံ့ပါရဲ႕"
ဟု ဝင္ေဖာက္လိုက္ေသးသည္။
☼ ☼ ☼ ☼ ☼
ေနာက္ဆံုးအေနျဖင့္ ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသ စစ္စစ္တစ္ပုဒ္ကိုတင္ျပလိုက္ပါသည္။ ေပါက္ကရေတြေျပာျပတတ္ေသာ အေဒၚတစ္ေယာက္ဆီက ၾကားဖူးခဲ့ျခင္း
ျဖစ္၏။ ညစ္ညမ္းသလား၊ ဟာသရသေျမာက္သလားဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကပါ။
တစ္ခါက ခါးေအာက္ပိုင္းခြဲစိတ္အထူးကု ဆရာဝန္ၾကီး ေဒါက္တာေအးခ်စ္ထံသို႔ နယ္မွလူနာတစ္ေယာက္ေရာက္ရွိလာသည္။ ထိုသူမွာ 'ေရႊဥ'တြင္
အနာေပါက္ေနျခင္းျဖစ္၏။ ဆရာဝန္ၾကီးလည္း ခဲြစိတ္ကုသရန္အတြက္လူနာကိုေမ့ေဆးေပးလိုက္သည္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ 'ေရႊဥ'ကို
ျဖတ္ထုတ္ၿပီး လင္ပန္းတစ္ခ်ပ္ေပၚခဏတင္ထားသည္။
အနာကိုေဆးေၾကာသုတ္သင္ေနစဥ္ အေရးၾကီးေသာ တယ္လီဖုန္းလာသျဖင့္ သြားေျပာရသည္။ ခဲြစိတ္ခန္းထဲျပန္ဝင္လာေသာအခါ လင္ပန္းေပၚက
'လူနာ၏ေရႊဥ' မရွိေတာ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရ၏။ လုိက္ရွာၾကည့္ေတာ့မွ ခဲြခန္းေထာင့္တြင္ ေခြးတစ္ေကာင္က လူနာရဲ႕ 'ေရႊဥ'ကိုျမိန္ေရရွက္ေရ ကိုက္စားေနတာ
အပိုင္းအစေလးေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ဆရာဝန္ၾကီးလည္း ထူပူၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္သြား၏။ လူနာက မၾကာခင္ေမ့ေဆးျပယ္ၿပီး သတိရလာေတာ့မည္။
အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့။ ၾကံရာမရျဖစ္ေနရာမွ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေရးေပၚဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္ရ၏။ ေခြးကိုသတ္၊ ေခြးရဲ႕'ေရႊပန္း'ကိုျဖတ္ယူၿပီး လူနာထံ
အစားထိုးတပ္ဆင္ေပးလိုက္သည္။
လူနာသည္ တစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ အနာက်က္သျဖင့္ ေဆးခန္းမွဆင္းၿပီး ေနရပ္သို႔ျပန္သြားသည္။ ဆရာဝန္ၾကီးကေတာ့ ရင္တထိတ္ထိတ္က်န္ရစ္ခဲ့သည္။
ဘာျပႆနာမ်ားေပၚလာမလဲဟု စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနရ၏။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာအထိ ဘာသတင္းမွ မၾကားရဘဲသံုးလေလာက္ေနေတာ့မွ လူနာထံက
စာတစ္ေစာင္ေရာက္ရွိလာသည္။
"ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ....
ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆရာၾကီး၏ လူနာတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ ဆရာၾကီးခြဲစိတ္ကုသေပးခဲ့သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ေရႊဥေဝဒနာမွာလည္း
လံုးဝသက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားပါၿပီ။ ဒါတြင္မက ယခုအခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေနရထိုင္ရတာ အလြန္ေပါ့ပါးသြက္လက္ေနပါသည္။ မွတ္တိုင္မွ
အရွိန္ျဖင့္ထြက္သြားေသာ ဘတ္စကားေနာက္သို႔ပင္ အလြယ္တကူ မီေအာင္ေျပးလိုက္ႏိုင္ပါသည္။ ေရေျမာင္းမ်ား ေရအိုင္မ်ားကိုလည္း အသာကေလး
လႊားခနဲခုန္ေက်ာ္ႏိုင္ပါသည္။ ဇနီးျဖစ္သူကလည္း လူငယ္ေလးလိုျပန္ျဖစ္သြားတယ္ဟု ခ်ီးက်ဴးပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ျပႆနာေလးနည္းနည္းေတာ့ရွိေနပါသည္။
ယခုအခါ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားျမင္လွ်င္ တာယာကိုေသးႏွင့္ပန္းခ်င္စိတ္မ်ား ထိန္းမရေအာင္ျဖစ္လာတတ္ျခင္းႏွင့္ အေပါ့သြားေသာအခါ
ေပါင္တစ္ဘက္ကိုေျမွာက္၍ကားၿပီးမွ ေပါက္လုိ႔ရျခင္းတုိ႔အတြက္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ အျမန္ဆံုးအေၾကာင္းျပန္ၾကားေပးေစလိုပါသည္ ခင္ဗ်ား။
ေလးစားအားကိုးလ်က္
ေမာင္ေမာင္စေန"
(မွတ္ခ်က္။ ။ စာနယ္ဇင္းက်င့္ဝတ္အရ ကာယကံရွင္မ်ား ထိခိုက္နစ္နာမႈမရွိေစရန္ ဆရာဝန္ၾကီး၏အမည္ကို လူနာအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ လူနာ၏အမည္ကို
ဆရာဝန္ၾကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။)
-----------------------------------------------------------
မင္းလူ
ရယ္စရာမဂၢဇင္း။
(ဩဂုတ္၊ ၂၀၁၁)
--
Posted By Blogger to လူဗိုလ္ဟူသည္ ... at 2/15/2013 11:33:00 AM
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ေန ့စဥ္ေမးလ္မ်ား ရယူလိုပါက http://groups.google.com/group/mrsorcerer/subscribe?hl=en ကို ႏွိပ္ျပီး မန္ဘာ၀င္ႏိုင္ပါသည္ ။
မန္ဘာ၀င္မ်ား မိမိတို.သိထားသည္မ်ားကို မွ်ေ၀လိုပါက mrsorcerer@googlegroups.com သို. ေမးလ္ပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ေမွာ္ဆရာအဖြဲ ့မွ ႏႈတ္ထြက္လိုလွ်င္ mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com ကိုႏွိပ္ျပီး ေမးလ္ပို.ပါ ။
စာလက္ခံလိုသည့္ပံုစံ ျပင္လိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer?hl=en ကို သြားပါ ။
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့၏ စည္းကမ္းမ်ားကို သိလိုလွ်င္ http://groups.google.com/group/mrsorcerer/browse_thread/thread/af2f4a1d44d4d909?hl=en တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ ။
Facebook (FB) ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို႔ Mail ပို႔လိုလွ်င္ mrsorcerer2@groups.facebook.com
FB ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႔သို့ ၀င္ရန္ http://www.facebook.com/home.php?sk=group_173571176006981&ap=1
ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ႏွင့္ပက္သက္၍ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳလိုပါက >>>
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ ( mrsorcerer9@gmail.com, mrsorcerer27@gmail.com ) ထံသို.
ေပးပို.ႏိုင္ပါသည္ ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "ေမွာ္ဆရာ အဖြဲ ့ ( Ѧя Ƨσяcɛяɛя )" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mrsorcerer+unsubscribe@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
On 14 Feb 2013 20:26, "khin thidar"အင္းေလးကန္တင္မကပါ လြန္ခဲ႕တဲ႕အပါတ္က ဧည္႕သည္ ၂၅ ေယာက္နဲ႕ ပုဂံမွာ ေန၀င္
ၿပသဒါး ဘုရားကိုသြားပါတယ္ ဧည္႕သည္ေတြဆင္းၿပီးေတာ႕ ဒရိုင္ဘာအကူကေလးက
အမႈိက္ပံုးႀကီးကို မၿပီးေအာက္ခ်ပါတယ္ ဟဲ႕ ဘာလုပ္မလို႕လဲ ဆိုေတာ႕
အမႈိက္သြန္မလို႕ပါတဲ႕ မလုပ္ပါနဲ႕
ဘုရားေပၚေရာက္ေနတဲ႕ဧည္႕သည္ေတြၿမင္မေကာင္းပါဘူးဆိုေတာ႕ အမေရ
ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ အမႈိက္ပစ္စရာေနရာမရွိပါတဲ႕ ပုဂံ ေညာင္ဦး စည္ပင္ကလဲ
အမႈိက္မသိမ္းပါဘူးလို႕ေၿပာပါတယ္ ေၿပာရင္းဆိုရင္းနဲ႕ဘဲ အမႈိက္ေတြ ေ၀ါကနဲ
ကၽြန္မမွာေတာ႕ ကၽြန္မေခါင္းေပၚပစ္ခ်သလိုခံစားရပါတယ္
ေန၀င္ခ်ိန္ လာႀကည္႕ၿပီး အပီခံစားႀကတဲ႕ ေရႊၿမန္မာမ်ားကလဲ အားက်မခံ
ေ၇သန္႕ဘူး အာလူးေႀကာ္အိပ္ တစ္ရႈးေပပါ သူတို႕ဘတ္စကားၿပဴတင္းကေန အၿပင္ကို
ေဖြးကနဲ ေဖြးကနဲေပါ႕
ပုဂံမွာ ၿပသဒါး အဆိုးဆံုးလို႕ထင္တာဘဲ
ဓမၼရာဇက မွာေတာ႕ အေပၚပစၥယံမွာ အီးေတာင္ပါသြားႀကပါေသးရဲ႕
ဆိုေတာ႕ စည္ပင္က ေကာက္ေနတဲ႕ အမႈိက္ခြန္ဆိုတာ ဘာလုပ္ဘို႕ပါလိမ္႕
On 2/14/13, Nansein Than <nansein.than@gmail.com> wrote:
> The people do throw all the plastics not only at Inlay Lake but also
> in the whole country. We should better give education to the children
> since primary school. Thanks Buddha! This is the 1st time I have seen
> the officers discussed about the plastics. The best suggestion is to
> shut down all the plastics producing factory. It's not too late if
> every one takes care not to throw it carelessly.
> Best regards, NST
>
> On 2/14/13, Than Tun Oo
>> အင္းေလးကန္၌ အမႈိက္မ်ား စနစ္တက်စြန္႔ပစ္ရန္ လိုအပ္ေန
>> ျပည္႕သက္ၿဖိဳး | Wednesday, 13 February 2013
>>
>> [image: အင္းေလးကန္ေဒသအတြင္း စြန္႔ပစ္ထားသည့္ အမႈိက္မ်ားကို ေဖေဖာ္၀ါရီလ
>> အေစာပုိင္းက ေတြ႕ရစဥ္။ လြင္ကိုတိတ္/ျမန္မာတိုင္း(မ္)]အင္းေလးကန္ေဒသအတြင္း
>> စြန္႔ပစ္ထားသည့္ အမႈိက္မ်ားကို ေဖေဖာ္၀ါရီလ အေစာပုိင္းက ေတြ႕ရစဥ္။
>> လြင္ကိုတိတ္/ျမန္မာတိုင္း(မ္)
>>
>> ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းရွိ အင္းေလးကန္တြင္းေနထိုင္သူမ်ား
>> စြန္႔ပစ္လိုက္သည့္အမႈိက္မ်ားကုိ စနစ္
>> တက်စြန္႔ပစ္ရန္ လိုအပ္ေနေသာ္လည္း အမႈိက္မ်ားမွ ျပန္လည္အသံုးျပဳႏိုင္မည့္
>> ပစၥည္းမ်ား ထုတ္
>> လုပ္ႏိုင္မည့္ စက္႐ံုတည္ေဆာက္ရန္ အစီအစဥ္မရွိေသးေၾကာင္း စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန
>> ဒုတိယ၀န္ႀကီး
>> က ေျပာၾကားခဲ့သည္။
>>
>> အင္းေလးကန္ေဒသ စိမ္းလန္းစိုျပည္ ေစရန္ အင္းေလးကန္အေရွ႕ဘက္ကမ္း ၌ေသာ္
>> လည္းေကာင္း၊ အေနာက္ ဘက္ကမ္း၌ေသာ္လည္းေကာင္း စြန္႔ပစ္ အမိႈက္မ်ား
>> ျပန္လည္ထုတ္ယူအသံုးျပဳ ႏိုင္ရန္ ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားအေနျဖင့္ စက္႐ံု တစ္႐ုံ
>> တည္ေဆာက္ေပးေစလိုသည္ဟု ေညာင္ေရႊမဲဆႏၵနယ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္
>> ဦး၀င္းေဆြက လႊတ္ေတာ္တြင္ တင္ျပခဲ့သည္။ လက္ရွိအင္းေလးေဒသ ရြာေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္၌
>> စြန္႔ပစ္အမိႈက္ ထြက္ရွိမႈ မွာ တစ္ရက္လွ်င္ ပိႆာ ၅၀ ခန္႔ရွိၿပီး
>> ငါးရက္တစ္ႀကိမ္
>> အမိႈက္သိမ္းစနစ္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိရာ ငါးလနီးပါးရွိၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊
>> ယင္းအမိႈက္မ်ားကိုလည္း နန္းပန္၊ ေဆးကုန္း မီးသၿဂဳႋဟ္စက္နံေဘး ၌ ျခံ၀င္းခတ္၍
>> ေခတၱယာယီ စုပံုထား ေၾကာင္း သိရသည္။ "သာေလးရြာနဲ႔ အိုးကုန္းရြာ ႏွစ္ရြာ
>> အတြင္းမွာပဲ ငါးရက္တစ္ႀကိမ္ သိမ္း ဆည္းတဲ့အခါ စြန္႔ပစ္အမိႈက္ကုန္ခ်ိန္
>> ေပါင္း
>> ၅၀၀ ပိႆာ၀န္းက်င္ ရွိပါတယ္" ဟု ဦး၀င္းေဆြက ေျပာသည္။ ယင္းသို႔ေသာ ေခတၱယာယီ
>> စုပံုထား ျခင္းေၾကာင့္ အမိႈက္စြန္႔ပစ္ရန္ ေနရာ အခက္အခဲျဖစ္လာၿပီး
>> ပလတ္စတစ္မ်ား
>> ကို ေျမႀကီးတြင္းတူးျမႇဳပ္ျခင္း၊ ေရထဲ ျပန္လည္စြန္႕ပစ္ျခင္းႏွင့္
>> မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီး ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လာၾကသည့္အတြက္ မသင့္ေတာ္သည့္ ကိစ
>> ၥျဖစ္သည္ဟု
>> လည္း ဦး၀င္းေဆြက ေျပာသည္။ သို႔ရာတြင္ စြန္႔ပစ္ပစၥည္း အမ်ဳိးအစား
>> ေလးမ်ဳိးရွိသည့္အတြက္ စြန္႔ပစ္အမိႈက္ မ်ား ျပန္လည္ထုတ္ယူ အသံုးျပဳရန္
>> လုပ္ေဆာင္၍မရေၾကာင္း၊ အဆိုပါ စက္႐ံု တည္ေဆာက္မည္ဆိုပါက ျဖစ္ႏိုင္ ေျခ
>> ေလ့လာမႈကုိ (ၤနေ်ငဘငူငအပ ွအကိပ) ကို ပထမဆံုးျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း စက္မႈ
>> ၀န္ႀကီးဌာန ဒုတိယ၀န္ႀကီး ဦးသိန္း ေအာင္က ျပန္လည္ေျပာၾကားခဲ့သည္။
>> "စက္႐ံုတည္ေဆာက္ႏိုင္ေရးအတြက္ လည္း စဥ္းစားေဆာင္ရြက္သြားမွာ ျဖစ္ပါ တယ္"ဟု
>> ၎က
>> ေျပာသည္။ စက္႐ံုတည္ေဆာက္ရန္အတြက္ မွန္ ကန္ေသာ တည္ေနရာ၊ အေနအထား၊
>> လူေနအိမ္မ်ား၊
>> ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ ၀န္းက်င္ေဒသမ်ားႏွင့္ ေ၀းကြာေသာ သီးသန္႔အေနအထားျဖစ္ရန္၊
>> စက္႐ံုမွ ထြက္ရွိလာသည့္ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားမွာ ဓာတုေဗဒဆိုင္ရာမ်ား၊
>> ပလတ္စတစ္မ်ား ႏွင့္ ဇီ၀ဆိုင္ရာ စသည္တုိ႔ မ်ဳိးစံုပါ၀င္ သည့္အတြက္ေၾကာင့္
>> ပတ္၀န္းက်င္ ေလထု၊ ေျမထုကို ထိခိုက္မႈအနည္းဆံုး ျဖစ္ေစမည့္
>> ျမင့္မားသည့္စနစ္မ်ားကို လည္း အသံုးျပဳရန္၊ ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕
>> ဖြဲ႕စည္းၿပီး
>> စနစ္တက်ေစာင့္ၾကည့္ေလ့ လာအကဲခတ္ရန္၊ စက္႐ံုတည္ေထာင္ လုပ္ကိုင္သူမ်ားသည္
>> ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ ေသာ ဗဟုသုတအခ်က္အလက္မ်ားကို
>> လည္း
>> သိရွိနားလည္ထားၿပီး စြန္႔ပစ္ ပစၥည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကိုအသံုးျပဳ၍ ဆိုးက်ဳိး
>> နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေအာင္ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သူမ်ားကိုသာ စက္႐ံု
>> တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳမည္စသည့္ အခ်က္ မ်ားေပၚတြင္ မူတည္သည္ဟုလည္း ဒုတိယ၀န္ႀကီး
>> ဦးသိန္းေအာင္က ေျပာၾကားသည္။ သို႔ေသာ္လည္း လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ထုိကဲ့သုိ႔
>> စက္႐ံုတည္ေဆာက္ရန္ အစီ အစဥ္မရွိေသးဟုလည္း ၎က ျပန္လည္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
>> အင္းေလးကန္ေဒသရွိ လူေနထူထပ္ သည့္ ေက်းရြာမ်ား၌ အမႈိက္မ်ားကုိ စည္းကမ္းမဲ့
>> စြန္႔ပစ္မႈမ်ားကုိ ျမင္ေတြ႕ေန ရဆဲျဖစ္ရာ အခ်ဳိ႕ေသာေနရာမ်ားတြင္
>> ေရျပင္ေပၚတြင္
>> အမိႈက္မ်ားေမ်ာပါေန သည္ကုိလည္း ျမင္ေတြ႕ေနရသည္။ ထို႔ျပင္ အမႈိက္စုပံုရန္
>> ေနရာအခက္ အခဲေၾကာင့္ အမႈိက္မ်ားကုိ ေရျပင္ေပၚ၊ သို႔မဟုတ္ ေရစပ္မ်ားတြင္
>> စုပံုစြန္႔ပစ္မႈ မ်ား ရွိသျဖင့္ အင္းေလးကန္ေရကုိ ညစ္ညမ္းမႈ
>> ျဖစ္ေပၚေစသည္ကုိလည္း ေတြ႕ရသည္။
>>
>> Source: MM Times
